ორშაბათი, ივნისი 22, 2026

ლუმბაგო – ახასიათებს უეცარი ტკივილის გაჩენა ხერხემალში, რაც გამოწვეულია სხვადასხვა მიზეზების გამო

#image_title

ლუმბაგო – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს უეცარი ტკივილის გაჩენა ხერხემალში, რაც გამოწვეულია სხვადასხვა მიზეზების გამო.
დაავადებას შეიძლება ჰქონდეს როგორც პირველადი, ისე მეორადი ხასიათი. ყველაზე ხშირად ის მიმდინარეობს ოსტეოქონდროზის ან ხერხემალშორისი დისკის თიაქარის ფონზე.

მიზეზები
დაავადება ჩნდება ზურგის კუნთების და დამაკავშირებელი ქსოვილის ძლიერი დაძაბულობის ან ხერხემალშორისი დისკის ამოვარდნის დროს. მისი გამომწვევი მიზეზებია:
·         ხშირი გადაციება;
·         ოსტეოქონდროზი;
·         ხერხემალშორისი დისკის თიაქარი;
·         ხერხემლის ტრავმები, შეშუპება;
·         ზურგის კუნთების სპაზმები;
·         ზედმეტი დატვირთვა ზურგზე;
·         ერთი და იგივე პოზაში ხანგრძლივად ყოფნა.

სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         წელის მწვავე ტკივილი, რომელიც გრძელდება რამოდენიმე წუთი ან დღე;
·         ტკივილი ჩნდება ძლიერი ფიზიკური დატვირთვის ან გადაციების შემდეგ;
·         ხერხემლის დაჭიმულობა;
·         წელის არეში კუნთების დაჭიმულობა.

დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ნევროლოგი, რისთვისაც იყენებს შემდეგ ღონისძიებებს:
·         სისხლის საერთო ანალიზი;
·         ხერხემლის რენტგენოლოგიური გამოკვლევა;
·         ხერხემლის მაგნიტო-რეზონანსული გამოკვლევა;
·         ხერხემლის კომპიუტერული ტომოგრაფია;
·         ლუმბალური პუნქცია;
·         მიელოგრაფია;
·         ცერებროსპინალური სითხის შესწავლა.

მკურნალობა
დაავადების სამკურნალოდ საჭიროა:
·         გასაუმტკივარებელი პრეპარატები;
·         ფიზიოთერაპია (ულტრაბგერითი ზემოქმედება, ელექტროფორეზი);
·         მასაჟი;
·         რეფლექსოთერაპია;
·         ვიტამინოთერაპია (В ჯგუფის ვიტამინები);
·         სამკურნალო ფიზკულტურა;
·         სპაზმირებული კუნთების ბლოკადა;
·         ანესთეტიკების კუნთქვეშ შეყვანა;
·         ხერხემლის მდგომარეობის დასაფიქსირებელი კორსეტების ტარება;
·         ოპერატიული ჩარევა (ხერხემლის დისკის თიაქარის მოცილება, დაზიანებული ნაწილის აღდგენა).

საშიშროება
თუ არ მოხდება დროული მკურნალობა, ეს გამოიწვევს შემდეგ გართულებებს:
·         დისკების პროტრუზია;
·         იშემიური დაავადება;
·         ზურგის ტვინის კომპრესია;
·         ზურგის ტვინის ინფარქტი;
·         პარალიჩი.

რისკის ჯგუფი
·         სპორტსმენები (ძალოსნები);
·         ნაკლებ მოძრავი ცხვორების წესის მქონე პირები;
·         მძიმე ფიზიკური შრომის მქონე პირები (მტვირთავები, მებაღეები).

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         ზურგის კუნთების გასამკვრივებელი ვარჯიშის შესრულება;
·         გადაციებისგან თავის დაცვა;
·         ერთი და იგივე პოზაში დიდხანს ყოფნისთვის თავის არიდება;
·         ფიზიკური დატვირთვების გაკონტროლება.

მალების წანაცვლება წარმოადგენს ჭარბ მოძრაობას, რომელიც აღინიშნება ხერხემლის ერთ-ერთ ნაწილში

#image_title

მალების წანაცვლება – წარმოადგენს ჭარბ მოძრაობას, რომელიც აღინიშნება ხერხემლის ერთ-ერთ ნაწილში. რიგ შემთხვევებში დაავადება უმტკივნეულოდ, ხოლო ზოგჯერ ძლიერი ტკივილის თანხლებით მიმდინარეობს.

მიზეზები
·         სტრუქტურების თანდაყოლილი სისუსტე;
·         ხერხემლის გამრუდება;
·         ხერხემლის მექანიკური დაზიანებები;
·         მალთაშორის სახსრებში ასაკობრივი ცვლილებები.

სიმპტომები
·         გულმკერდისა და წელის არეში უსიამოვნო შეგრძნებები;
·         ტკივილი;
·         დაღლილობა;
·         ძილიანობა;
·         ქრონიკული ან პერიოდული ტკივილი;
·         უმიზეზო თავის ტკივილი;
·         მოთენთილობა;
·         ქვედა კიდურებში ტკივილი;
·         ხელის გულებში შეგრძნების დაკარგვა;
·         თვალების დაბნელება;
·         პულსირებადი ტკივილი.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის საჭიროა:
·         ნევროლოგის კონსულტაცია;
·         რენტგენი ფუნქციონალური სინჯებით;
·         მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია ფუნქციონალური სინჯებით;
·         რეკომენდირებულია კომპიუტერული ტომოგრაფია.

მკრუნალობა
·         მანუალური თერაპია;
·         ხერხემლის სამკურნალო მეთოდებით გაჭიმვა;
·         სამკურნალო ფიზკულტურა;
·         სპეციალური მაკორექტირებელი კორსეტის ტარება;
·         ანთების საწინააღმდეგო მედიკამენტების მიღება;
·         ზედმეტი აქტივობისგან თავის შეკავება;
·         კანქვეშა ნუკლეოტომია ლაზერული ვაპორიზაციით;
·         ენდოსკოპიური მიკროდისკექტომია;
·         ლაზერული რეკონსტრუქცია;
·         კიფოპლასტიკა;
·         ვერტებროპლასტიკა;
·         ფიქსაციური ოპერაციები.

საშიშროება
დაავადების გართულება შეიძლება იყოს:
·         სისხლის მიმოქცევის დარღვევა;
·         სხვადასხვა ორგანოების სერიოზული დაავადებები;
·         მოძრაობის პრობლემა;
·         არასრულფასოვანი ცხოვრება.

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         პაციენტის ჯანსაღი აქტივობა;
·         ხერხემლის ტრავმებისგან თავის დაცვა;
·         აღნიშნული პრობლემის გამომწვევი დაავადებების დროული მკურნალობა;
·         მასაჟის რეგულარული კურსები;
·         სამკურნალო ვარჯიში, ცურვა.

მანიაკალურ-დეპრესიული ფსიქოზი – რთული ფსიქიკური დაავადება, რომელსაც ახასიათებს მანია და დეპრესია

#image_title

მანიაკალურ-დეპრესიული ფსიქოზი – წარმოადგენს რთულ ფსიქიკურ დაავადებას, რომელსაც ახასიათებს მანია და დეპრესია.

მიზეზები:
·         მემკვიდრეობითი ფაქტორი;
·         თავის ტვინის ტრავმები ან ოპერაციები;
·         თავის ტვინის დაავადებები (მენინგიტი, ენცეფალიტი);
·         ნერვულ-ფსიქიკური დაძაბულობა;
·         თავის ტივნის რეგულატორული სისტემების შევიწროვება.

სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         დეპრესიული ფაზა – დეპრესიული აფექტი (დარდიანობა, ცუდი ხასიათი, დანაშაულის გრძნობა, თვითგანადგურებისკენ მიდრეკილება), ფსიქიკური პროცესების შენელება, გონებრივი დარღვევები, გულის რითმის დარღვევა (ტაქიკარდია, ბრადიკარდია);
·         მანიაკალური ფაზა – მანიაკალური აფექტი (განწყობის ამაღლება), ბევრი საუბარი, მოძრაობითი აღგზნება, ფსიქიკური პროცესების დაჩქარება, ინტელექტუალური აღგზნება.

დიაგნოსტიკა
დაავადების სამკურნალოდ ექიმი-ფსიქიატრი ატარებს დიაგნოსტიკას და ნიშნავს შემდეგ პროცედურებს:
·         თავის ტვინის მაგნიტო-რეზონანსულ ტომოგრაფიას;
·         თავის ტვინის რენტგენოგრაფიას;
·         ელექტროენცეფალოგრაფიას.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         ანტიდეპრესანტებს;
·         ანტიფსიქოტროპულ პრეპარატებს;
·         ნორმოტიმიკებს;
·         ნეიროლეპტიკებს;
·         დამამშვიდებელ პრეპარატებს.
პარალელურად პაციენტებს ენიშნებათ ფსიქოთერაპიის კურსი.

საშიშროება
დროული მკურნალობის არარსებობამ შეიძლება გამოიწვიოს სუიციდის მცდელობა, ინტელექტის დარღვევა და შრომისუნარიანობის დაქვეითება.

რისკის ჯგუფი
ამ ჯგუფში შედიან:
·         გენეტიკური მიდრეკილების მქონე ადამიანები;
·         თავის ტრავმებისა და თავის ტვინზე ოპერაციების გადამტანი ადმიანები.

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         ექიმ-ფსიქოთერაპევტთან კონსულტაციის გავლა;
·         პრევენციული თერაპიის ჩატარება.

მარფანის სინდრომი – წარმოადგენს დამაკავშირებელი ქსოვილის პათოლოგიას, რომელიც გადაეცემა მემკვიდრეობით

#image_title

მარფანის სინდრომი – წარმოადგენს დამაკავშირებელი ქსოვილის პათოლოგიას, რომელიც გადაეცემა მემკვიდრეობით. აღნიშნული პრობლემა იწვევს ნერვული, საყრდენ-მამოძრავებელი, გულ-სისხლძარღვთა და სხვა სისტემის მოშლას. ეს სინდრომი აღენიშნება ყველა რასის ადამიანს, ვისაც სქესობრივი კავშირი ადრეულ ასაკში აქვს.

მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზები ბოლომდე დაუდგენელია, მაგრამ მედიკოსები ვარაუდობენ, რომ აღნიშნული დეფექტი დაკავშირებულია კოლაგენის დარღვევასთან. ძირითადი მიზეზი მემკვიდრეობითი ფაქტორია.

სიმპტომები
·         კიდურების თითების დაგრძელება;
·         სხეულის ასტენიკური ფორმა;
·         გადიდებული თავის ქალა;
·         ჩაღრმავებული თვალები;
·         კბილების არასწორი ზრდა;
·         პატარა ყბა;
·         ზედმეტი სიმაღლე;
·         ხერხემლის გამრუდება;
·         თვალების დაბინდვა;
·         თვალის ბადურის დაშლა;
·         თვალის შიდა წნევის აწევა;
·         გულმკერდის დეფორმაცია;
·         გულსისხლძარღვთა სისტემის პრობლემები;
·         ფილტვების პრობლემები.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის საჭიროა:
·         ექოკარდიოგრამა;
·         შელის ნათურა.

მკურნალობა
სამწუხაროდ დაავადების მკურნალობის ეფექტური მეთოდები არ არსებობს. თუმცა არის გარკვეული ზომები, რომლებიც სიკვდილიანობის თავიდან აცილების საშუალებას იძლევა:
·         აორტალური ცვლილებების საწინააღმდეგოდ აროპრანოლოლის მიღება;
·         აორტის, აორტალური და მიტრალური სარქველების ქირურგიული პლასტიკა;
·         სქოლიოზის დროს ფიზიოთერაპიული პროცედურები;
·         სკილეტის მექანიკური გამკვრივება;
·         ქირურგიული კორექცია, თუკი ხერხემლის კუთხე აჭარბებს 45 გრადუსს.

საშიშროება
მთავარი საშიშროება არის ლეტალური შედეგი, რომელიც შეიძლება დადგეს აორტის გახეთქვის შედეგად. დღეისათვის არსებობს თერაპიის რამოდენიმე სახეობა, რომლებიც დაავადებული ადამიანების სიცოხცხლის გახანგრძლივების საშუალებას იძლევა.

პროფილაქტიკა
სამწუხაროდ, რაიმე განსაკუთრებული პროფილაქტიკური მეთოდი არ არსებობს.

მასტიტი სარძევე ჯირკვლის ანთება

სარძევე ჯირკვლის ანთება
#image_title

მასტიტი – სარძევე ჯირკვლის ანთება, ხშირად ვითარდება ლაქტაციის  პერიოდში, მაგრამ შეიძლება განვითარდეს მის გარეშეც. მასტიტი გვხვდება გოგონებში, ახალშობილებში და მამაკაცებში.

მიზეზები
მასტიტს იწვევს შემდეგი მიზეზები:
·         პათოგენური მიკროორგანიზმების მოხვედრა სარძევე ჯირკვლის ქსოვილში ძუძუს დახეთქილი თავებიდან;
·         პოსტოპერაციური ნაკერების დაჩირქება;
·         ფურინკულოზის გართულება;
·         ტრავმული დაზიანებები.
მაპროვოცირებელი ფაქტორებია: ლქტაცია, სუსტი იმუნიტეტი, გადაციება.

სიმპტომები
·         სარძევე ჯირკვლების მტკივნეულად გამაგრება;
·         დაზიანებულ ნაწილებში კანის გაწითლება;
·         მაღალი ტემპერატურა.
პროცესის პროგრესირებისას მასტიტის ნიშნები ძლიერდება:
·         სარძევე ჯირკვალი ცხელდება;
·         ტკივილი ხდება მუდმივი;
·         ტკივილი მძაფრდება ძუძუთი კვებისას.
მასტიტისას შეიძლება ადგილი ჰქონდეს რძეში სისხლის და ჩირქის გარევას, რაც ჩვილებში იწვევს კუჭ-ნაწლავის მწვავე დაავადებას.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკა, განსაკუთრებით ძუძუთი კვების პერიოდში არ იწვევს გართულებებს. ატიპიურ შემთხვევებში ტარდება სარძევე ჯირკვლების წარმონაქმნების დიფერენციალური დიაგნოსტიკა.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობისთვის საჭიროა:
·         ძუძუს სწორად გამოწველა;
·         თბილი კომპრესების გაკეთება;
·         ძუძუთი კვების შემდეგ ძუძუს თავების და სარძევე ჯირკვლების ჩამობანა თბილი, კალიუმის პერმანგანატიანი წყლით.
თუ მკურნალობა ადრეულ სტადიაზე დაიწყება, მასტიტის სიმპტომები მალევე გაქრება და ანტიბიოტიკების მიღება არ იქნება საჭირო.
თუ ვერ მოხერხდება ანტიბიოტიკების გარეშე პრობლემის მოგვარება, მიმართავენ მოქმედების ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკების გამოყენებას ან საჭიროების შემთხვევაში ექიმი ახდენს ჩირქის ქირურგიული ჩარევით მოცილებას.

საშიშროება
მასტიტის გართულებები შეიძლება იყოს სერიოზული დაავადებები, როგორიცაა: ლიმფადენიტი, ფლეგმონა, სეპსისი, სარძევე ჯირკვლების განგრენა. პაციენტისთვის ყველაზე საშიში ფორმებია განგრენოზული და ფლეგმონოზური, რასაც იწვევს მკურნალობის არარსებობით გამწვავებული მასტიტი.

რისკის ჯგუფი
ყველაზე ხშირად მასტიტით ავადდებიან მეძუძური დედები, რომლებიც არ იცავენ ძუძუთი კვების წესებს, ცუდად იწველიან რძეს, არ იცავენ თავს გადაციებისგან. თუ ქალი ფრთხილად იქნება ლაქტაციის პერიოდში, მისთვის მასტიტი პრობლემას არ წარმოადგენს.

მასტოიდიტი საფეთქლის ძვლის დვრილისებრი მორჩის მწვავე ანთება

საფეთქლის ძვლის დვრილისებრი მორჩის ანთება
#image_title

მასტოიდიტი – წარმოადგენს საფეთქლის ძვლის დვრილისებრი მორჩის მწვავე ანთებას. დვრილისებრი მორჩი  – ეს არის ადგილი, სადაც მიმაგრებული კუნთები თავის მოხრისა და მობრუნების საშუალებას იძლევა. მოცემული ანატომიური ზონა მდებარეობს ყურის ნიჟარის უკან და გამოიყურება როგორც ძვლოვანი წანაზარდი, რომელიც მიბმულია ყურის ნაწილს.

მიზეზები
დაავადების გამომწვევი ძირითადი მიზეზებია:
·         შუა ყურის ინფექცია (მასტოიდიტი – ეს არის მწვავე ოტიტის გართულება);
·         დვრილისებრი მორჩის ტრავმა;
·         სეფსისი (სისხლის მოწამვლა);
·         დვრილისებრ მორჩთან ახლოს არსებული ლიმფური კვანძების ანთება.

სიმპტომები
დაავადების მახასიათებელი სიმპტომები გამოიყურება შემდეგნაირად:
·         ყურის ტკივილი;
·         სხეულის ტემპერატურის აწევა;
·         თავის ტკივილი;
·         გარე სასმენი გზიდან გამონადენი;
·         ჩირქოვანი სეკრეციის დაგროვება მორჩის შიდა ნაწილში;
·         ჩირქი ავსებს მორჩის დამაკავშირებელ ქსოვილებს და შიდა ნაწილს;
·         სიწითლე;
·         ხვრელის გაჩენა და იქედან ჩირქის გამოყოფა;
·         შუა და შიდა ყურში ჩირქის გადასვლა;
·         ძლიერი თავბრუსხვევა;
·         სმენის დაკარგვა;
·         ხმაური ყურებში;
·         თვალის კაკლების თამაში;
·         სახის ასიმეტრია;
·         ქუთუთოების დახურვის შეუძლებლობა;
·         ჩირქის გადასვლა თავის ქალის არეში.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის ტარდება:
·         ოტოლარინგოლოგის მიერ დათვლიერება;
·         სისხლის საერთო ანალიზი;
·         რენტგენოგრაფიული გამოკვლევა;
·         ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
·         კომპიუტერული ტომოგრაფია;
·         მასტოიდიტის გართულების შემთხვევაში ხდება პაციენტის დამატებით გამოკვლევა.

მკურნალობა
დაავადების სამკურნალოდ გამოიყენება:
·         ანტიბაქტერიოთერაპია;
·         ქირურგიული ჩარევა;
·         იმუნომაკორექტირებელი პრეპარატების გამოყენება;
·         ადგილობრივი თერაპია;
·         შიდა ყურის გამორეცხვა ადგილობრივი პრეპარატებით.

საშიშროება
მასტოიდიტი – ეს არის სერიოზული დაავადება, რომელსაც თან ახლავს მთელი რიგი გართულებები –  დაწყებული სმენის ნაწილობრივად და სრულად დაკრგვით და დამთავრებული შემდეგი სახის გართულებებით:
·         თავის ტვინის აბსცესი;
·         თავის ტვინის საფარის ანთება;
·         სიგმასმაგვარი სინუსის თრომბოზი და ა.შ.

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         შუა ყურის ანთების დროული დიაგნოსტიკა;
·         ოტიტის ადეკვატური მკურნალობა;
·         ვიტამინების მიღება;
·         ჯანსაღი ცხოვრების წესი;
·         მავნე ჩვევებზე უარის თქმა;
·         სრულფასოვანი კვება;
·         გადაციებისგან თავის დაცვა;
·         გაციებით გამოწვეული დაავადებების დრული მკურნალობა.

მასტოპათია ფიბროზულ-კისტოზური ცვლილებები სარძევე ჯირკვლის ქსოვილებში

სარძევე ჯირკვლის ანთება
#image_title

მასტოპათია – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ფიბროზულ-კისტოზური ცვლილებები სარძევე ჯირკვლის ქსოვილებში.

ტიპების მიხედვით გამოიყოფა:
·         კვანძოვანი მასტოპათია;
·         დიფუზური მასტოპათია.

მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
·         მენსტრუალური ციკლის დარღვევა;
·         ორგანიზმში ჰორმონალური ცვლილებები;
·         მკერდის ტრავმები;
·         გინეკოლოგიური დაავადებები;
·         არარეგულარული სქესობრივი ცხოვრება;
·         ორგანიზმში იოდის უკმარისობა;
·         ენდოკრინული სისტემის დარღვევები.

სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს:
·         სარძევე ჯირკვლების გამაგრება;
·         გამაგრებული ადგილების ტკივილი, რომელიც ძლიერდება მენსტრუაციის დროს;
·         ლიმფური კვანძების გადიდება იღლიების ქვეშ, რასაც ახლავს ძლიერი ტკივილი;
·         ძუძუს თავებიდან მოთეთრო ან მომწვანო ფერის გამონადენი.
შემთხვევების 15%-ში ტკივილი არ ვლინდება.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-მამოლოგი, რისთვისაც ნიშნავს:
·         სისხლის საერთო ბიოქიმიური ანალიზი;
·         სარძევე ჯირკვლების პალპაცია;
·         მამოგრაფია;
·         სარძევე ჯირკვლების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
·         სარძევე ჯირკვლების მაგნიტო-რეზონანსული გამოკვლევა;
·         სარძევე ჯირკვლების მამოგრაფია;
·         დუქტოგრაფია;
·         პნევმოკისტოგრაფია.
პარალელურად ინიშნება ენდოკრინოლოგთან და გინეკოლოგთან გამოკვლევები.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         ორალურ კონტრაცეპტივებს;
·         ტირეოჰორმონების გამომუშავების მარეგულირებელ პრეპარატებს;
·         მსუბუქ შარდმდენებს;
·         პოლივიტამინებს;
·         კისტური კვანძის ქირურგიული გზით მოცილებას.

დიეტა
მკურნალობის პერიოდში საჭიროა შოკოლოადის, მაგარი ჩაის, ყავის მოხმარების შეზღუდვა და რაციონში რაც შეიძლება მეტი ხილის, ბოსტნეულის და მცენარეული უჯრედების შემცველი საკვების ჩართვა.

საშიშროება
თუ დროზე არ მოხდება მასტოპათიის დიაგნოსტირება და მკურნალობის დადგენა, ეს გამოიწვევს სარძევე ჯირკვლის კიბოს.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         40 წელს ზევით ქალები;
·         მემკვიდრეობითი მიდრეკილების მქონე ქალები;
·         ღვიძლის დაავადებების მქონე ქალები;
·         ქალები, რომელბსაც არ გადაუტანიათ მშობიარობა;
·         ქალები, რომლებმაც უარი თქვეს ბავშვის ძუძუთი კვებაზე.

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         დაბალანსებული კვების ქონა;
·         თავისუფალი შიდა თეთრეულის ტარება;
·         სტრესისგან თავის დაცვა;
·         მამოლოგთან და გინეკოლოგთან რეგულარული გამოკვლევების ჩატარება;
·         მოწევაზე უარის თქმა.

მელანომა ყველაზე ხშირად მელანობა ვითარდება კანის საფარზე

ხშირად მელანობა ვითარდება კანის საფარზე
#image_title

მელანომა – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ავთვისებიანი სიმსივნის გაჩენა. ყველაზე ხშირად მელანობა ვითარდება კანის საფარზე, მაგრამ არის შემთხვევები, როცა ხდება ლორწოვანი გარსის დაავადებაც.

მელანომას ახასიათებს სწრაფი განვითარება მთელს ორგანიზმში. წარმოადგენს კანის კიბოს ერთ-ერთ სახეობას. მისი განვითარების ფაზებია:
·         ჰორიზონტალური ფაზა – განვითარების საწყისი სტადია, როცა მელანომა არ გამოდის ეპითელიუმის გარეთ;
·         ვერტიკალური ფაზა – მელანომას შეღწევა კანის უფრო ღრმა ფენებში, ზრდის დაჩქარება, მეტასტაზებიანი სიმსივნეების გაჩენა.

მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
·         მემკვიდრეობითი ფაქტორი;
·         ენდოკრინულ სისტემაში ცვლილებები;
·         ნევუსის ჭარბი ინსოლაცია;
·         ნევუსის ტრავმირება.

სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს:
·         კანზე ან ლორწოვან გარსზე სხვადასხვა ფორმის წარმონაქმნების გაჩენა (მრგვალი, სამკუთხედი და ა.შ.) რომელბიც შეიძლება იყოს სხვადასხვა ფერის (შავი, ნაცრისფერი, მოვარდისფრო-მოიასამნისფრო, მოლურჯო);
·         წარმონაქმნის ზომა შეიძლება იყოს რამოდენიმე მმ-დან 3 სმ-მდე;
·         მელანომას თავზე კანი შეიძლება იყოს გაქექილი, სისველით, ტრავმის დროს ჭარბად სისხლმდენი ან გაუხეშებული;
·         პიგმენტური ჩანართები, კვანძები, ჰიპერემიები, რომელბიც განლაგებულია სიმსივნის პერიმეტრზე (მეტასტაზები).

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-დერმატოლოგი. მკურნალობის დასადგენად ის ნიშნავს:
·         საერთო დათვალიერებას;
·         წარმონაქმნისა და მის გარშემო კანის დერმატოსკოპიას;
·         რადიოიზოტოპურ გამოკვლევას;
·         ნაცხის ციტოლოგიურ გამოკვლევას;
·         ჰისტოლოგიურ გამოკვლევას.
დაიმახსოვრეთ, რომ არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება წარმონაქმნის ბიოპსია, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს სიმსივნის გაზრდა და მეტასტაზების გაჩენა.

მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·         იმუნოთერაპიას;
·         ქიმიოთერაპიას;
·         დაზიანებული კანის საფარის დასხივებას;
·         ოპერატიულ ჩარევას.
ჰორიზონტალური ფაზის დროს ქირურგიული გზით მელანომას მოკვეთა იწვევს გამოჯანმრთელებას. სხვა შემთხვევებში ქირურგიული ჩარევა საჭიროა მოხდეს მკურნალობის სხვა მეთოდებთან კომბინირებულად.

საშიშროება
დროული მკურნალობის არარსებობის შემთხვევაში დიდი ლეტალური შედეგის ალბათობა (50%).

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         30 წელს ზემოთ ადამიანები;
·         მომატებული ბუნებრივი ინსოლაციის პირობებში მაცხოვრებლები;
·         ადამიანები, ვისაც ანამნეზში აქვთ მზის დამწვრობა.

პროფიალქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         პიგმენტურ ნევუსებთან სიფრთხილის გამოჩენა;
·         მზის დამწვრობისგან თავის დაცვა.

მენინგიტი ზურგის ტვინის გარსის ანთება

არსებობს მენინგიტის შემდეგი სახეობები:
#post_seo_title

მენინგიტი – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს თავისა და ზურგის ტვინის გარსის ანთება. დაავადებას შეიძლება ჰქონდეს პირველადი და მეორადი ხასიათი.

არსებობს მენინგიტის შემდეგი სახეობები:
·         პაქიმენინგიტი — ტვინის მყარი გარსის ანთება;
·         ლეპტომენინგიტი — ტვინის რბილი გარსის ანთება.

გამაღიზიანებლების მიხედვით გამოიყოფა მენინგიტის შემდეგი სახეობები:

·         ბაქტერიული (პნევმოკოკური ტუპერკულოზური);
·         ვირუსული (ენტეროვირუსი);
·         სოკოვანი (კრიპტოკოკოზური, კანდიდოზური);
·         პროტოზოიუდული (მალარია, ტოქსოპლაზმოზი).
ანთებითი პროცესის მიხედვით გამოყოფენ:
·         ჩირქოვან მენინგიტს;
·         სეროზულ მენინგიტს.

მიზეზები
დაავადება ჩნდება ტვინის ქსოვილების ვირუსებით და სოკოთი დაავადების შედეგად, რაც იწვევს ანთებით პროცესს. მენინგიტის მიზეზებია:
·         ვირუსები;
·         ბაქტერიები;
·         ინფექციური დაავადებების გართულებები;
·         თავის ტრავმები.
დაავადება შეიძლება გადამდები იყოს ჰაერ-წვეთოვანი გზით.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია:
·         თავის ტკივილი;
·         სხეულის ტემპერატურის აწევა;
·         ციება, რომელიც იცვლება ცხელებით;
·         გახშირებული სუნთქვა;
·         ტაქიკარდია;
·         ზურგისა და კიდურების კუნთების დაძაბულობა;
·         ღებინება;
·         გაზრდილი მგრძნობელობა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების მკურნალობის დასადგენად დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-თერაპევტი, რისთვისაც საჭიროა:
·         ლუმბალური პუნქცია;
·         ვერებროსპინალური სითხის ანალიზი;
·         თავის ტვინის კომპიუტერული და მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         ანტიბიოტიკებს;
·         სუlფანილამიდებს;
·         ზოგადგამაჯანსაღებელ პრეპარატებს;
·         კორტიკოსტეროიდებს, დიურეტიკებს;
·         ზურგის ტვინის განმეორებით პუნქციას.

საშიშროება
მკურნალობის არარასებობამ შეიძლება გამოიწვიოს შემდეგი სახის გართულებები:
·         თავის ტივინის შეშუპება;
·         ტვინის ინფარქტი;
·         მენინგოკოკური სეპსისი;
·         ჰიდროცეფალია;
·         ჰემორაგიული სინდრომი;
·         ეპილეპტიკური შეტევები;
·         სმენის დაკარგვა;
·         მხედველობითი ნერვის ატროფია, სიბრმავე;
·         ჰიპოფიზის დისფუნქცია.
მენიგიტის რთული ფორმის დროს დგება ლეტალური შედეგი.

რისკის ჯგუფი
ამ ჯგუფში შედიან:
·         დღენაკლული ბავშვები;
·         2 წლამდე ბავშები;
·         მოხუცები;
·         სუსტი იმუნიტეტის მქონე პირები;
·         თავის თანდაყოლილი დეფექტის მქონე პირები;
·         ალერგიის მქონე პირები;
·         ნერვული სისტემის დაავადებების მქონე პირები;
·         თავისა და ზურგის ტრავმების მქონე პირები.

პროფიალქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         მენინგიტის მქონე პირებთან კონტაქტისთვის თავის არიდება;
·         ჰიგიენის წესების დაცვა;
·         მენინგიტის გარკვეული სახეობების საწინააღმდეგო ვაქცინაციის ჩატარება.

დედამიწის მოსახლეობის 90% დაავადებულია ჰერპესის ვირუსით

ჰერპესი – ვირუსი

ჰერპესი – ერთ-ერთი ყველაზე ხშირი დაავადებაა, რომელსაც იწვევს ვირუსი. ცნობილია, რომ დედამიწის მოსახლეობის 90% დაავადებულია ჰერპესის ვირუსით. გასული საუკუნის 40-იან წლებში თითქმის ყველა ადამიანი ერთხელ მაინც ხდებოდა ჰერპესის ვირუსით ავად.

ჰერპესის სახეობები
·         «გაციება» ტუჩებზე (I ტიპის ვირუსი);
·         გენიტალური ჰერპესი (II ტიპის ვირუსი);
·         გამონაყარი ვირუსი (III ტიპი);
·         ეპშტეინ-ბარის ვირუსი (IV ტიპი);
·         ციტომეგალოვირუსი.
ჰერპესის სხვა სახეობები ნაკლებად შესაწავლილია ან გამოვლენის სიმპტომები სუსტი აქვთ.

მიზეზები
ჰერპესის ვირუსი შეიძლება გადაიცეს
·         კონტაქტური გზით;
·         ჰაერ-წვეთოვანი გზით.
ჰერპესი ბავშვს შესაძლოა გადაეცეს დედისგან, მშობიარობის დროს. დაავადების იწვევს ასევე გადაციება ან გადახურება, იმუნიტეტის დაქვეითება.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათბელია შემდეგი სახის სიმოტომები:
·         ტუჩისა და ცხვირის არეში კანის ანთებითი პროცესი;
·         პირის ლორწოვანი გარსის ანთებითი პროცესი;
·         გამონაყარი ლოყებზე, შუბლზე, ხელის თითებზე, ზურგზე, გენიტალიებზე;
·         კანის შესიებულ ნაწილზე ბუშტუკების გაჩენა;
·         საერთო სისუსტე, აწეული ტემპერატურა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტირებისთვის ექიმი-დერმატოლოგისთვის საკმარისია გამონაყარის გარეგნული დათვალიერება.
რთულ სიტუაციებში საჭიროა:
·         დაზიანებულ ადგილებში წარმოქმნილი ბუშტუკების შიგთავსის კამოკვლევა;
·         პაციენტის სისხლის დეტალური ანალიზი.

მკურნალობა
დღეისათვის ჰერპესის მკურნალობას არ მოაქვს სასურველი შედეგები, რადგან არ არსებობს პრეპარატი, რომელიც ბოლომდე გააქრობს ვირუსს ორგანიზმიდან. მაგრამ ჰერპესის მკურნალობის დროს ექიმი ნიშნავს კომპლექსურ მკურნალობას, რომელიც მოიცავს რამოდენიმე ეტაპს. ესენია:
·         აციკლოვირის ტიპის პრეპარატების მიღება;
·         იმუნური სისტემის გამაძლიერებელი პრეპარატების მიღება;
·         ჩატარებული მკურნალობის შემდეგ პაციენტის ვაქცინაცია.

საშიშროება
ავადმყოფი პირველივე სიმპტომებზე უნდა მივიდეს ექიმთან, რათა გაარკვიოს როგორ უნდა მოხდეს დაავადების მკურნალობა. დაგვიანება საშიშია იმით, რომ დაწეული იმუნიტეტის და ვირუსის გამწვავების ფონზე, შესაძლოა გაჩნდეს უფრო სერიოზული და მძიმე დაავდებები, როგორიცაა მაგალითად:
·         მხედველობის ორგანოების (მხედველობითი ნერვის ნევრიტი);
·         პირის ღრუს დაავადებები (სტომატიტი);
·         ლორანგიტი (ვესტიბულარული აშლილობა);
·         ფილტვების დაავადებები (მაგ: პნევმონია);
·         გულსისხლძარღვთა დაავადებები (მიოკარდიოპათია);
·         ცენტრალური ნერვული სისტემის დაავადებები (ენცეფალიტი);
·         სასქესო ორგანოების დაავადებები (საშვილოსნოსშიდა ინფექცია, შვილოსნობის ფუნქციის დარღვევა).

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         იმუნიტეტის კონტროლი;
·         ჰიგიენის ნორმების დაცვა.

შენიექიმი
sheniekimi.ge · PHIG
გამარჯობა 👋
სასურველი სერვისი აირჩიეთ ქვემოთ
⚡ გადაუდებელი შემთხვევა?
მყისიერი სამედიცინო დახმარება
📞 112
🩺
სიმპტომების შეფასება
150 კლინიკური სცენარი · WHO · AHA · NICE · 29 CDR
💉
ვაქცინაციის კალენდარი
WHO · ECDC · NCDC საქართველო 2025
💊
დანამატების შემოწმება
supplement.ge — 2,095 ინგრედიენტი
ℹ️ეს სისტემა ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. ყოველი გადაწყვეტილება დაფუძნებულია WHO, AHA, NICE, BTS სახელმძღვანელოებზე. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
პირადი ინფორმაცია
სიმპტომების ზუსტი შეფასებისთვის შეიყვანეთ ასაკი და სქესი
👤სავალდებულო
📏 ანთროპომეტრია
სიმაღლე · წონა · BMI — არასავალდებულო
🩺 სასიცოცხლო მაჩვენებლები
წნევა · პულსი · ტემპერატურა · SpO2 — არასავალდებულო
ნორმა: 90–129
ნორმა: 60–100
36–37.2
12–20
≥95%
სიმპტომების შეფასება
აირჩიეთ სცენარი სისტემის მიხედვით
🔍
კითხვა 1 / 1
📋 მტკიცებულებითი საფუძველი
World Health Organization (WHO) — IMAI სახელმძღვანელო
American Heart Association (AHA) / ACC
National Institute for Health and Care Excellence (NICE)
ICD-11 (2025) · World Health Organization
ეს ინსტრუმენტი ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. სიმპტომები შეიძლება მიუთითებდეს — ეს არ ნიშნავს, რომ დაავადება გაქვთ. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
📰 სიახლეები ყველა ›
ვაქცინაციის კალენდარი
აირჩიეთ ასაკობრივი ჯგუფი
WHO ECDC NCDC 2025
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
ასაკობრივი ჯგუფი
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
📰 ვაქცინაციის სიახლეები ყველა ›
დანამატების შემოწმება
გადადით supplement.ge-ზე და შეამოწმეთ ნებისმიერი პროდუქტი
SUPPLEMENT.GE
საქართველოს სასურსათო დანამატების უსაფრთხოების შემოწმების სისტემა
📊 2,095 ინგრედიენტი 📦 688 პროდუქტი
supplement.ge-ზე გადასვლა
ახალი ფანჯარა გაიხსნება
რას შეგიძლიათ შეამოწმოთ
🔬
ინგრედიენტის შემოწმება
NIH · EU · FDA · Health Canada მონაცემები
📷
ეტიკეტის სკანირება
AI ამოიცნობს ყველა ინგრედიენტს ფოტოდან
🌍
ქვეყნის მიხედვით სტატუსი
რეგულაცია 14 ქვეყანაში — აშშ, ევროკავშირი, კანადა
⚠️
წამალთან ინტერაქცია
აუცილებელი გაფრთხილებები მიმდინარე მკურნალობისას
✅ supplement.ge — საქართველოში ერთადერთი სრული სისტემა დანამატების უსაფრთხოების შესაფასებლად, PHIG-ის (საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ინსტიტუტის) კონტროლით.
Verified by MonsterInsights