მამაკაცებში სასქესო ორგანოების ქავილი საკმაოდ გავრცელებული ჩივილია და მისი მიზეზი მრავალი სხვადასხვა მდგომარეობა შეიძლება იყოს.
ხშირია შემთხვევა, როცა ქავილი არა მხოლოდ გენიტალიებში, არამედ ანალურ არეშიც შეიმჩნევა — ამ ორს ერთად ხშირად „ანოგენიტალურ ქავილს“ უწოდებენ. მსგავსი დისკომფორტი, როგორც წესი, ადგილობრივია და კონკრეტულ ზონას მოიცავს. ქავილი ზოგჯერ დამოუკიდებელ სიმპტომად ჩნდება, ხოლო ზოგჯერ — სხვა დაავადებებს ახლავს. ქვემოთ განვიხილავთ მიზეზთა ძირითად ჯგუფებს:
ტილიანობა (პედიკულოზი).
ტილი მცირე პარაზიტია, რომელიც თმიან უბნებში სახლდება — ბოქვენზე ან თავზე. ზოგჯერ შესაძლოა სხეულის სხვა ნაწილზეც გავრცელდეს. მისი აღმოჩენა შეუიარაღებელი თვალითაც შესაძლებელია, ასევე ჩანს თმის ღერებზე მიმაგრებული წილები. ინფექცია ძლიერი ქავილით გამოირჩევა. მკურნალობა ტარდება სპეციალური ლოსიონებითა და ემულსიებით და სწორად ჩატარების შემთხვევაში სრულიად შესაძლებელია გამოჯანმრთელება.
მუნი.
ეს ინფექცია კანში ჩახლართულ ტკიპას იწვევს. მას გადადება შეუძლია როგორც პირდაპირი კონტაქტით, ისე საერთო ნივთების გამოყენებით. ყველაზე ხშირად ზიანდება თითებს შუა სივრცე, მუცლისა და გულმკერდის ქვედა ნაწილი, ასევე გენიტალიები. ქავილი განსაკუთრებით ღამის საათებში ძლიერდება. ტკიპები კანქვეშ გვირაბებს ქმნიან, რომლებიც ზოგჯერ შეუიარაღებელი თვალითაც ჩანს. მკურნალობისთვის გამოიყენება გოგირდის მალამოები და შესაბამისი ხსნარები, ხოლო თერაპია აუცილებელია ყველა იმ პირისთვის, ვინც ერთად ცხოვრობს. სწორად ჩატარების შემთხვევაში სრულად მკურნალდება.
სოკოვანი ინფექციები.
კანდიდა ალბიკანსი ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული სოკოა, რომელიც შეიძლება სქესობრივი გზით გადაედოს პარტნიორს. იგი იწვევს ანთებას როგორც მამაკაცებში, ისე ქალებში და ხშირად აღინიშნება ძლიერი ქავილი და წვის შეგრძნება. მკურნალობა მოითხოვს ანტიმიკოტურ პრეპარატებსა და კარგ ჰიგიენას. თერაპია ხანგრძლივია, მაგრამ დროულად დაწყების შემთხვევაში შედეგი, როგორც წესი, დადებითია.
გენიტალური ჰერპესი.
ეს ვირუსული დაავადება გავრცელებით ტუჩის ჰერპესს ჩამოაგავებს. ინფიცირებიდან რამდენიმე დღის შემდეგ ჩნდება მტკივნეული ბუშტუკები, რომლებიც ქავილს იწვევს. შეიძლება ასევე გამოვლინდეს ლიმფკვანძების გადიდება და სიცხე. დიაგნოზი დგინდება სისხლის ან ბუშტუკის შიგთავსის ანალიზით. მკურნალობა ვირუსსაწინააღმდეგო პრეპარატებით ტარდება (მაგ., აციკლოვირი). ვირუსი შესაძლოა ხანგრძლივად დარჩეს ორგანიზმში და პერიოდულად გააქტიურდეს, თუმცა რეციდივები ხშირად შედარებით მსუბუქად მიმდინარეობს.
ტრიქომონიაზი.
ეს შარდსადენის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ინფექციაა, რომელსაც თან ახლავს გამონადენი და მკვეთრი ქავილი. დიაგნოზი დგინდება მიკროსკოპიული ანალიზით. დაავადება ფართოდაა გავრცელებული, მაგრამ მძიმე გართულებებს იშვიათად იწვევს. მკურნალობა მეტრონიდაზოლის ჯგუფის პრეპარატებით ტარდება და სწორი თერაპიის შემთხვევაში სრულად ითრგუნება.
ქლამიდიოზი.
მიზეზობს საშარდე გზების ანთებას, რომლის დროსაც აღინიშნება ქავილი, წვა და შარდვის დროს ტკივილი. შესაძლებელია პროსტატის ან სათესლე ჯირკვლის დანამატის ჩართვაც. ხშირად დაავადება სიმპტომების გარეშე მიმდინარეობს. მკურნალობა ანტიბიოტიკებით ხდება და დროულად დაწყების შემთხვევაში სრულად განიკურნება.
ბალანოპოსტიტი.
ასოს თავისა და ჩუჩის შიდა ფენის ანთებაა. მიზეზად ხშირ შემთხვევაში სმეგმის დაგროვება ითვლება, რაც ბაქტერიებსა და სოკოებს კარგი გამრავლების გარემოს აძლევს. ზოგჯერ მიზეზი პარტნიორის სოკოვანი ინფექციაც შეიძლება იყოს, ამიტომ მკურნალობა ორივე პარტნიორს ერთდროულად სჭირდება. ყველაზე ხშირად ვითარდება ფიმოზის დროს — როდესაც ჩუჩის გადაწევა შეუძლებელია. ქავილს თან მოყვება წვა და მოგვიანებით შეიძლება ტკივილიც განვითარდეს. მძიმე შემთხვევებში პროცესი შესაძლოა წყლულოვან ფორმაშიც გადავიდეს, ამიტომ ექიმთან ვიზიტი აუცილებლად საჭიროა.
დასკვნა:
სასქესო ორგანოების ქავილი არასოდეს უნდა დარჩეს უყურადღებოდ. უროლოგთან დროული მიმართვა ხელს უშლის გართულებებს და უზრუნველყოფს ეფექტურ მკურნალობას.
გადმოწერე აპლიკაცია „შენი ექიმი“ – პირველი ქართული სამედიცინო პლატფორმა!
მიიღე სანდო და აქტუალური ინფორმაცია ჯანმრთელობის შესახებ – საქართველოდან და მთელი მსოფლიოდან.
