„შვიდ მაისის წვიმაო, თავზე დამედინაო…“ – 7 მაისის წვიმას ქართველები, ტრადიციულად, „ბედნიერების წვიმას“ ეძახდნენ

ამ დღეს თბილისში ყოველთვის წვიმს. არც წლევანდელი წელი იქნება გამონაკლისი.

თბილისური ტრადიციის მიხედვით 7 მაისს თბილისში თუ არ იწვიმებდა ეს ავისმომასწავებელ ნიშნად მიიჩნეოდა.

7 მაისის წვიმას ქართველები, ტრადიციულად, „ბედნიერების წვიმას“ ეძახდნენ. ჩვენ წინაპრებს სჯეროდათ – თუ ამ დღის წვიმით დასველდებოდნენ, ბედნიერები იქნებოდნენ.

ტფილისში ასეთი ჩვეულება იყო: ახალგაზრდა ქალიშვილები იკრიბებოდნენ საცხოვრებელი სახლების ბანებზე და ეზოებში. მთელი დღე მღეროდნენ, ცეკვავდნენ და მხიარულ საუბარში ატარებდნენ დროს. თან ცისკენ იმზირებოდნენ.

არსებობდა ასეთი რწმენა, რომ 7 მაისს საღამოს აუცილებლად უნდა მოსულიყო წვიმა, ბედნიერების წვიმა! ამიტომ ამ წვიმით თმებს ისველებდნენ, რომ ეს ბედნიერება საკუთარ თმებში შეეშროთ.

თბილისის უძველესი ტრადიცია: რატომ იყო 7 მაისის წვიმა ასეთი მნიშვნელოვანი?

თბილისის კულტურულ მეხსიერებაში 7 მაისი გამორჩეული ადგილი უჭირავს. ამ თარიღთან დაკავშირებული ტრადიცია ამბობს: თუ ამ დღეს თბილისში წვიმა არ მოვიდოდა — ეს ცუდის ნიშანი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ამ რწმენის ზუსტი წარმოშობა უცნობია, ცნობილია, რომ ის ბევრად უფრო ძველია, ვიდრე საბჭოთა პერიოდი და ჯერ კიდევ მე-19 საუკუნემდე იყო გავრცელებული ქალაქში.

რატომ ელოდნენ თბილისელები 7 მაისს წვიმიან ამინდს?

7 მაისს ქალაქის ატმოსფერო დღესასწაულს ჰგავდა. თბილისელები ფერად ფარდაგებს ჰკიდებდნენ აივნებზე, მოჰქონდათ ტკბილეული და ქუჩებს ავსებდნენ სიმღერა-ცეკვით. ეს ყველაფერი ქალაქის მაცხოვრებლების ერთგვარ სოციალურ და თეატრალიზებულ გამოხატულებად იქცა.

წვიმა და ქალთა ბედნიერება

განსაკუთრებული მნიშვნელობა 7 მაისის წვიმას ახალგაზრდებისთვის — განსაკუთრებით დაუქორწინებელი გოგონებისთვის ჰქონდა. ისინი თმას იშლიდნენ და წვიმის წვეთებს თითქოს იღებდნენ როგორც ბედნიერების და მომავალი ქორწინების სიმბოლოს.

ბანებიდან აივნებამდე – ქალაქის ცვლილება და ტრადიციის გაგრძელება

წარსულში, როცა თბილისი ბანებიან სახლებს ატარებდა, ეს ტრადიცია სწორედ იმ სივრცეში ვითარდებოდა. მოგვიანებით, მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქმა იერსახე შეიცვალა და აივნები ბანების ნაცვლად გაკეთდა, ლეგენდა 7 მაისის წვიმის შესახებ მაინც ცოცხალი დარჩა.