კვლევა, რომელიც ჩაატარეს ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის (NYU) გროსმანის მედიცინის სკოლის მეცნიერებმა 25 საავადმყოფოსთან თანამშრომლობით, ძირითადად დიდ ბრიტანეთში და აშშ-ში, შემდეგ გამოქვეყნდა ჟურნალში Critical Care.
ბევრმა გადარჩენილმა აღწერა თავისი “სიკვდილს მიახლოებული” გამოცდილება და აღნიშნა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ აშკარად უგონო მდგომარეობაში იყვნენ, მათ ნაწილობრივ იცოდნენ, რა ხდებოდა.
პაციენტების 40%-მა ასევე აღმოაჩინა, რომ მათი ტვინის აქტივობა ნორმალურად დაბრუნდა CPR-ის დაწყებიდან ერთი საათის განმავლობაში, რაც არის გულ-ფილტვის რეანიმაცია, რომელიც შექმნილია გულის გაჩერების შემდეგ მათი ამოქმედებისთვის.
პაციენტებმა, რომლებმაც კვლევაში მონაწილეობა მიიღეს, განმარტეს, რომ მათ უფრო კარგად იცოდნენ, თუ რა ხდებოდა ” სიკვდილის ახლოს”. პრაქტიკაში ისინი გრძნობდნენ სხეულისგან განცალკევებას, მაგრამ მოვლენებს ტკივილისა და ტანჯვის გარეშე აკვირდებოდნენ.
კვლევის ავტორების თქმით, მომაკვდავი ტვინი აშორებს ყველა ბუნებრივ ინჰიბიტორულ სისტემას და ეს მდგომარეობა ხსნის კარს რეალობის საინტერესო ახალი განზომილებებისკენ. ეს მოიცავს ყველა ნათელ მოგონებას, რომელიც დაცულია ადრეული ბავშვობიდან სიკვდილამდე; სინამდვილეში, როგორც ამბობენ, “მთელი შენი ცხოვრება შენს თვალწინ გადის” რამდენიმე წამში.
ავტორებმა განმარტეს, რომ ეს ახალი აღმოჩენა „ხსნის კარს სისტემატური კვლევისთვის იმის შესახებ, თუ რა ხდება, როდესაც ადამიანი კვდება“.
