ოსტეოქონდროზი

ოსტეოქონდროზი  – ხერხემლის ქსოვილების დეგენერატიულ-დისტროფიული დაზიანება, რომელიც იწვევს ხერხემალშორისი დისკების გამრუდებას და სახსრების დეფორმაციას.
 
ოსტეოქონდროზის ტიპები და განვითარების სტადიები
არსებობს ოსტეოქონდროზის ოთხი ტიპი:
·         წელის ოსტეოქონდროზი;
·         კისრის ოსტეოქონდროზი;
·         გულმკერდის ოსტეოქონდროზი;
·         გავრცობილი ოსტეოქონდროზი – ხერხემლის ორი ან მეტი ნაწილის დაზიანება.
ოსტეოქონდროზს აქვს განვითარების შემდეგი სტადიები:
·         მალების არასტაბილურობის გამოწვევა, რაც ვითარდება ხერხემალშორისი დისკების ფორმის დარღვევით.
·         დისკების ფიბროზული რკალის დარღვევა და შევიწროვება.
·         ფიბროზული რკალის დაშლა, ერთი ან რამდენიმე დისკის სრული დეფორმაცია.
·         ხერხემლის დარღვეული ფორმის შედეგად ავადმყოფის მოძრაობა შეზღუდულია.
 
მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
·         მემკვიდრეობითი ფაქტორი;
·         მძიმე ფიზიკური დატვირთვა;
·         ზურგის სხვადასხვა დაავადებები;
·         ავიტამინოზი და ჰიპოვიტამინოზი;
·         ზურგის ტრავმები;
·         ინფექციური დაავადებები;
·         ხერხემლის თანდაყოლილი დეფექტი;
·         ორგანიზმის დაბერება;
·         სიმსუქნე;
·         მუდმივი სტრესი;
·         გადაციება.
 
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ნევროლოგი. მკურნალობის დასადგენად საჭიროა:
·         რენტგენოგრაფია;
·         კომპიუტერული ტომოგრაფია;
·         მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია.
 
მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·         ფიზიოთერაპიას;
·         სხვადასხვა ტიპის მასაჟს;
·         სამედიცინო პრეპარატებს;
·         ტრაკციას;
·         რეფლექსოთერაპიას;
·         მანუალურ თერაპიას;
 
საშიშროება
მკურნალობის გარეშე დატოვებულმა ოსტეოქონდროზმა შეიძლება გამოიწვიოს შემდეგი სახის გართულებები:
·         ვეგეტოსისხლძარღვოვანი დისტონია;
·         რადიკულიტი;
·         ხერხემალშორისი თიაქარი;
·         თავის ტვინის ჟანგბადით კვების დარღვევა.