ფარინგიტი – საყლაპავის ლიმფიდური ქსოვილის ლორწოვანის ანთება.
მიზეზები
· ვირუსები;
· ბაქტერიები;
· სოკო.
არაინფექციური მიზეზები:
· ორგანიზმის გადაციება;
· ცივი სასმელის და საკვების მიღება;
· ცხარე საკვების მიღება;
· მოწევა.
სიმპტომები
· ყელის ტკივილი;
· ყელში ქავილის შეგრძნება;
· მშრალი ხველა;
· მაღალი ტემპერატურა (38 გრადუსამდე);
· კისრის ლიმფური კვანძების გადიდება.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ოტოლარინგოლოგი, რისთვისაც საჭიროა:
· ფარინგოსკოპია;
· ყელის ნაცხის ბაქტერიოლოგიური და ვირუსოლოგიური გამოკვლევა.
მკურნალობა
· ყელის გამორეცხვა;
· აეროზოლის გამოყოენება;
· ინჰალაცია;
· ყელის ტკივლის საწინააღდეგო საფენები;
· ანტიბიოტიკები.
დიეტა
დაავადების მკურნალობისას რეკომენდირებულია დიეტის დაცვა, რომელიც გამორიცხავს ცხარე, ცხელ, ცივ, მლაშე საკვებს. საჭიროა დიდი რაოდენობით თბილი სითხის მიღება.
რისკის ჯგუფი
· მწეველები;
· მავნე საწარმოებში მომუშავე პირები.
საშიშროება
დაავდების გართულება შეიძლება იყოს:
· ლარინგიტი;
· ტრაქეიტი;
· ქრონიკული ტონზილიტის გართულება.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· გადაციებისგან თავის დაცვა;
· ძალიან ცივი ან ცხელი საკვების მიღებაზე უარის თქმა;
· სწორი სუნთქვის გაკონტროლება;
· მოწევაზე უარის თქმა;
· ალკოჰოლზე უარის თქმა.
ფარინგიტი
უძილობა (ინსომნია) – ძილის დარღვევა, რომელიც ხასიათდება დიდი ხნის მანძილზე უძილობით
უძილობა (ინსომნია) – ძილის დარღვევა, რომელიც ხასიათდება დიდი ხნის მანძილზე უძილობით.
უძილობას შეუძლია თქვენი დღეები ნამდვილ კოშმარად აქციოს და გამოიწვიოს დაღლილობა, მოთენთილობა, ასევე გავლენა მოახდინოს ემოციურ მდგომარეობაზე.
ხანგრძლივი დროის განმავლობაში უძილობა იწვევს ჯანმრთელობის მძიმე პრობლემებს, როგორიცაა – გულის, გასტროენტეროლოგიური და მეტაბოლური დაავადებები.
მიზეზები
უძილობის მიზეზებია:
· ფსიქოლოგიური აშლილობა (სტრესი, ნევროზი, დეპრესია);
· ქრონიკული გადაღლილობა;
· არაკომფორტული საწოლი;
· ძილის წინ მაგარი ჩაის ან ენერგეტიკული სასმელის გამოყენება;
· ძილის წინ მძიმე საკვების მიღება;
· ფიზიოლოგიური დამოკიდებულება;
· ძილის წინ სხვადასხვა პრეპარატების მიღება;
· გამაღიზიანებელი ხმაური, სუნები;
· საათის სარტყელის ცვლილება;
· პერიოდული ღამისთევა (ცვალებადი გრაფიკის მქონე პროფესიების წარმომადგენლები);
· ზოგიერთი ქრონიკული დაავადება (ტკივილის, გართულებული სუნთქვის, ხშირი შარდდენის გამომწვევი).
სიმპტომები
დაავადების სიმპტომებია:
· დიდი ხნის მანძილზე უძილობა;
· მოკლე, წყვეტილი ძილი;
· ძილის დროს ხშირად გაღვიძება, რის შემდეგაც ჩაძინება რთულია;
· სრულფასოვანი ძილის უკმარისობა;
· ხშირი ღამის კოშმარები;
· გაღვიძების შემდეგ დაღლილობის და მოთენთილობის შეგრძნება;
· გაღიზიანებადობის მომატება.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ნერვოლოგი. უძილობის სამკურნალოდ ის ატარებს ანამნეზის შეკრებას, საერთო დათვალიერებას და ნიშნავს:
· პოლისომნოგრაფიულ გამოკვლევას;
· ელექტროენციფალოგრაფიას;
· მაჯის აკტოგრაფით გამოკვლევა (აპარატი, რომელიც ჰგავს მაჯის საათს და ახდენს თქვენი ზოგადი მდგომარეობის შესახებ მონაცემების დაფიქსირებას)
მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
· ანტიდეპრესანტებს;
· სედატიურ პრეპარატებს;
· საძლე პრეპარატებს;
· სახალხო მედიცინის საშუალებებს (სამკურნალო ბალახებს, დამამშვიდებელი საშულებებით გაჯერებული აბაზანები).
საშიშროება
თუ დაავადების მკურნალობა არ მოხდება დროულად, ამან შეიძლება გამოიწვიოს აქსილიტელური სტრესი, რაც თავის მხრივ უარყოფითად აისახება სწავლის, შრომის და მეხსიერების პროცესზე.
პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
· ძილის წინ გამაღიზიანებელი და გასართობი ფაქტორების გამორიცხვა;
· ძილის წინ სახლის განიავება;
· საღამოს სუფთა ჰაერზე გასეირნება;
· თბილი აბაზანების მიღება დამამშვიდებელი ზეთებით;
· 18:00-ის შემდეგ მაგარი ჩაის ან ყავის გამორიცხვა;
· დღისი ძილის გამორიცხვა;
· ძილის წინ მწარე, მჟავე ან ცხიმიანი საკვების მიღების გამორიცხვა;
· რეგულარულად ერთი და იგივე დროს დაწოლა და ადგომა (დაძინება/გაღვიძება).
ურეტრიტი
ურეტრიტი – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს საშარდე არხის ანთება.
არსებობს ურეტრიტის შემდეგი ფორმები:
· ჰონორეული;
· ტრიქომონადული;
· ბაქტერიული;
· ვირუსული;
· კანდიდამიკოტური.
ურეტრიტი შეიძლება იყოს:
· ინფექციური;
· არაინფექციური.
მიზეზები
· ინფექციური გამაღიზიანებლები;
· გადაციება;
· შარდკენჭოვანი დაავადება;
· ორგანიზმის გაუწყლოება.
სიმპტომები
· შარდვისას წვა და ტკივილი;
· საშარდე გზიდან ჩირქოვან-ლორწოვანი გამონადენი.
მამკაცებში სიმპტომები უფრო მწვავედ ვლინდება, ვიდრე ქალებში.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს უროლოგი, რისთვისაც საჭიროა:
· ნაცხის საერთო ანალიზი;
· პროსტატის ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
· შარდის ბუშტის გამოკვლევა;
· ურეტრადან გამონადენის დათესვა.
მკურნალობა
· ანტიბაქტერიული თერაპია;
· პიტოთერაპია.
ქრონიკული ფორმის მკურნალობა გულისხმობს:
· იმუნოთერაპიას;
· საშარდე არხის გაფართოვებას;
· საშარდე არხში ანტიბაქტერიული პრეპარატების შეყვანას.
დიეტა
დაავდების დროს საკვებად არ უნდა გამოიყენოთ:
· ხახვი, ნიორი;
· ბოლოკი, პირშუშხა;
· ისპანახი, მჟაუნა;
· ტკბილეული, სანელებლები;
· ცხიმიანი საკვები, ხორცეული;
· ლუდი.
საშიშროება
მამაკაცებში დაავადების გართულება შეიძლება იყოს:
· საკვერცხის ანთება;
· ბალანიტი, ბალანოპოსტიტი;
· ვეზიკულიტი;
· საშარდე არხის შევიწროვება.
ქალებში დაავდების გართულება შეიძლება იყოს:
· ცისტიტი;
· საშოს მიკროფლორის დარღვევა;
· უნაყოფობა.
რისკის ჯგუფი
· შარდკენჭოვანი დაავადებების მქონე პირები;
· არარეგულარული შარდდენის მქონე პირები;
· პირები სქესობრივ პარტნიორს ხშირად იცვლიან.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· ჰიგიენის ნორმების დაცვა;
· შარდ-სასქესო სისტემის დაავადბებების დროული მკურნალობა;
· დაბალანსებული დიეტის და წყლის მიღების რეჟიმი.
ურემია
ურემია – წარმოადგენს დაავადებას, რომლის დროსაც ადამიანის ორგანიზმში აღინიშნება ცილოვანი ნივთიერებების ცვლის დარღვევა, რაც გამოწვეულია თირკმელების მუშაობის დარღვევით. დაავადება შეიძლება იყოს მწვავე და ქრონიკული ფორმის.
მიზეზები
· შოკი;
· სისხლის მიმოქცევის დარღვევა;
· ტრავმები;
· დამწვრობა;
· მოყინვა;
· საკვებით მოწამვლა;
· ნეფროსკლეროზი;
· გლომერულონეფრიტი;
· ქრონიკული ნეფრიტი;
· პიელონეფრიტი;
· საშარდე გზების გაუვალობა;
· შეშუპება;
· თირკმელების სისხლძარღვების გაჭედვა;
· თიკმელებში კისტების გაჩენა;
· თირკმელებში კენჭები;
· შაქრიანი დიაბეტი;
· წინამდებარე ჯირკვლის ადენომა.
სიმპტომები
· ორგანიზმის ინტოქსიკაცია;
· ღია ფერის შარდი;
· მცირერიცხოვანი შარდვა;
· სისხლში აზოტის მომატება;
· პრეკამატოზური მდგომარეობა;
· კუჭ-ნაწლავის ფუნქციის მოშლა;
· მადის დაკარგვა;
· საკვებზე უარის თქმა;
· დიდი რაოდენობით წყლის მოხმარება;
· პირში მწარე გემო;
· პირიდან ამიაკის სუნი;
· დიარეა სისხლდენით;
· ცენტრალური ნერვული სისტემის მოშლა;
· სასუნთქი გზების გაღიზიანება;
· სხეულის ტემპერატურა 35С;
· მხედველობის მკვეთრი დაქვეითება ან სიბრმავე;
· კაქესია;
· ანემია;
· კანის სიმშრალე;
· ქავილი მთელ სხეულზე;
· ტროფიკული წყლულები;
· ანთებითი პროცესები;
· კანის საფარზე ნადები.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის საჭიროა:
· უროლოგთან ვიზიტი;
· შარდის საერთო ანალიზი;
· სისხლის საერთო ანალიზი;
· შარდ-სასქესო გზების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
· შარდის ბუშტის და თირკმელების კომპიუტერული ტომოგრაფია;
· მაგნიტო რეზონანსული ტომოგრაფია;
· რენტგენოგრაფია;
· ძრითადი დაავადებების მკურნალობა.
მკურნალობა
· კუჭის გამორეცხვა აზოტის შლაკებისგან გასაწმენდად;
· ოყნები;
· მოსადუნებელი საშუალებების გამოყენება;
· ცილების შემცველი საკვების გამოყენების შეზღუდვა;
· ვენაში 40%-იანი გლუკოზის შეყვანა;
· გულის უკმარისობის საშუალებების მიღება.
საშიშროება
ძირითად საშიშროებას წარმოადგენს ორგანიზმის დაავადება აზოტის ნაერთებით, რამაც საბოლოოდ შეიძლება გამოიწვიოს ლეტალური შედეგი.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია დაავადების გამომწვევი სხვა ფაქტორების დროული მკურნალობა.
ურეაპლაზმოზი
ურეაპლაზმოზი – სქესობრივი გზით გადამდები ერთ-ერთი დაავადება. დაავადება სიმპტომებით ვლინდება მიკროორგანიზმების კონცრენტრაციის ზღვრული მდგომარეობისას.
მიზეზები
· სქესობრივი კონტაქტი დაავადებულთან;
· დაავადებული დედის შობილი ჩვილები.
სიმპტომები
· ურეტრადან უფერული გამონადენი;
· წინამდებარე ჯირკვლის ანთება;
· შარდვისას ტკივილი და ცუდი შეგრძნება.
სიმპტომები ქალებში:
· მუცლის ქვედა ნაწილის ტკივილი და სქესობრივი ორგანოების ანთებით პროცესები;
· შარდვისას ზომიერი ტკივილი;
· საშოდან გამჭვირვალე გამონადენი.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის საჭიროა:
· პჯრ-დიაგნოსტიკა;
· გამონადენისა და ნაცხის მიკროსკოპია.
მკურნალობა
· თერაპია ტარდება გამაღიზიანებლის დიდი რაოდენობით არსებობის შემთხვევაში;
· პროფილაქტიკური მკრუნალობა შეიძლება დაინიშნოს ფეხმძიმობის დაგეგმვის შემთხვევაში;
· ანტიბაქტერიული პრეპარატები უნდა დაინიშნოს ორგანიზმის მგრძნობელობის შესაბამისად;
· ფეხმძიმობის დროს დასაშვებია ზოგიერთი მაკროლიდის გამოყენება.
საშიშროება
დაავადების საშიშროებას წარმოადგენს უნაყოფობა.
რისკის ჯგუფი
ამ ჯგუფში ძირითადად შედიან მოუწესრიგებელი სქესობრივი კავშირის მქონე პირები.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· ბარიერული კონტრაცეპტივების გამოყენება;
· შემთხვევითი სქესობრივი კავშირებისგან თავის შეკავება;
· გინეკოლოგთან, უროლოგთან, ანდროლოგთან რეგულარული ვიზიტი.
უიპლის დაავადება
უიპლის დაავადება – წარმოადგენს დაავადებას, რომელიც აზიანებს წვრილ ნაწლავს და სხვა შინაგან ორგანოებს. დაავადების დროს მისი გამომწვევი ბაცილები ეკვრიან წვრილი ნაწლავის ლორწოვან გარსს, რაც სისხლში საჭმლის მომნელებელი ფერმენტების მიერ დაშლილი საკვები ნივთიერებების შეწოვის მიზეზი ხდება.
სარისკო ჯგუფს წარმოადგენენ 50 წლის და უფროსი მამაკაცები. ამასთან, ბოლო დროს დაავადება გვხვდება ახალგაზრდა მამაკაცებშიც.
დაავადებას აქვს სამი სტადია:
· არანაწლავური გამოვლენის პერიოდი;
· ნაწლავის მიერ შეწოვის პროცესის დარღვევა;
· პოლიორგანული გამოვლინებების სტადია.
მიზეზები
უიპლის დაავადება ვითარდება ორგანიზშმი Tropheryma whippelii-ის ბაცილების შეღწევისა და დაგროვების შედეგად, რომელიც აზიანებს წვრილი ნაწლავის ლორწოვან გარსს, ამასთან, ინფექცია შეიძლება გავრცელდეს სხვა ორგანოებზე (მაგალითად: ტვინზე, გულზე, თვალებზე, სახსრებზე და ა.შ.).
უიპლის დაავადების სიმპტომები
დაავადების სიმპტომები ვლინდება შემდეგნაირად:
· ცხელება, ტკივილი სახსრების არეში, კანის სიწითლე, კუნთების ტკივილი;
· შემცივნება;
· ლიმფური ჯირკვლების გადიდება;
· კუჭის აშლა, დიარეა დღე-ღამეში 10-ჯერ, კუპრისებური განავალი;
· სისხლის მიმოქცევის დონის დაწევა;
· ნივთიერებათა ცვლის დარღვევა;
· სისხლდენა;
· მუცლის შებერილობა, ტკივილი ჭიპის არეში;
· წონის დაკარგვა;
· მოთენთილობა;
· ორგანიზმში ვიტამინებისა და მინერალების უკმარისობა;
· გულის რევა, ღებინება, მადის დაკარგვა;
· გულის კუნთებისა და სარქველების დაზიანება;
· თვალის ლორწოვანის ანთება;
· უძილობა, მეხსიერების გაუარესება;
· არტერიული წნევის დაცემა.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტირებას ახორციელებს ექიმი-გასტროენტეროლოგი. უიპლის დაავადებაზე ეჭვის გაჩენის შემთხვევაში პაციენტის გასინჯვა შეიძლება მოიცავდეს:
· წვრილი ნაწლავის ლორწოვანას ბიოპსიას;
· გადიდებული ლიმფური კვანძის ბიოპსიას;
· კალას ანალიზს;
· ენდოსკოპიურ პროცედურებს (ენტეროსკოპიას, ფიბროდუოდენოსკოპიას, ეიუნოსკოპიას ან ფიბროილეოკოლონოსკოპიას);
· საყლაპავის რენტგენს;
· მუცლის ღრუს ორგანოების ულტრა-ბგერით გამოკვლევას;
· მუცლის ღურს ორგანოების მაგნიტო-რეზონანსულ ტომოგრაფიას;
· მუცლის ღრუს ორგანოების კომპიუტერულ ტომოგრაფიას;
· ქსოვილის ნიმუშის ჰისტოლოგიურ კვლევას.
უიპლის დაავადების მკურნალობა
უიპლის დაავადების მკურნალობა ხანგრძლივ პიეროდს მოიცავს – დაახლოებით ერთ წელს. მკურნალობის მეთოდებში შედის:
· დიდი რაოდენობით ცილების დიეტა, ცხიმების გამორიცხვით;
· ანტიბიოტიკების კურსი;
· ანტიმიკრობული საშუალებების მიღება;
· ჰორმონალური თერაპია;
· კალციუმის, მაგნიუმის, რკის და კალიუმის მიღება;
· ვიტამინების თერაპია (D, A, B).
საშიშროება
დროული მკურნალობის არარსებობის შემთხვევში უიპლის დაავადებამ შეიძლება მიგვიყვანოს ორგანიზმის ცხოველქმედების ესრიოზულ მოშლამდე, რის ფონზეც შეიძლება განვითარდეს ლეტალური შედეგი. თერაპიის არარსებობის და სიმპტომების მომატების შემთხვევაში პაციენტი კვდება დაავადების მეორე სტადიაზე.
პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
· ჯანსაღი ცხოვრების წესი;
· სწორი კვება;
· გასტროენტეროლოგთან ყოველწლიური ვიზიტი.
ტურეტას სინდრომი
ტურეტას სინდრომი – ცენტრალური ნერვული სისტემის გენეტიკური დაავადება, რომლის დროსაც პაციენტები გაფანტულები, მგრძობიარეები და ემოციურები არიან და მხედველობით-სივრცითი ფუნქციების პრობლემები და კომპლექსური მოტორული და ვოკალური ტიკები ახასიათებთ. ამ ყველაფერს ხშირ შემთხვევაში ახლავს დეპრესიისაკენ მიდრეკილება, კონცეტრაციის უნარის დაქვეითება და სხვა. ტურეტას სინდრომი ქრონიკული დაავადების ხასიათს ატარებს, ამიტომ განკურნება შეუძლებელია.
მიზეზები
დაავადების გამომწვევი ზუსტი მიზეზები დღემდე დაუდგენელია. ითვლება, რომ დაავადება ვითარდება თავის ტვინის ქერქის და ქერქქვეშა სტრუქტურების დისფუნქციის შედეგად.
სიმპტომები
სახის, კისრის და მხრის კუნთების მრავალჯერადი და გაუკონტროლებელი კანკალი;
ენისა და ტუჩების ხშირი მოძრაობა;
ხშირი ხველა და ამოხველება;
ერთი და იგივე მოძრაობის, სიტყვების ხშირი გამეორება;
რიგი სიტყვების წამოძახება, რომლებიც ხშირად უცენზურო ფორმისაა.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ნევროლოგი, რისთვისაც საჭიროა:
თავის ტვინის მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია;
თავის ტვინის კომპიუტერული ტომოგრაფია.
მკურნალობა
ანტიფსიქოტროპული პრეპარატები;
ანტიჰიპერტენზული საშუალებები.
საშიშროება
დაავადების გართულება შეიძლება იყოს:
ბავშვის სოციალური ადაპტაციის დარღვევა;
დეპრესიისა და ნევროზისკენ მიდრეკილება.
რისკის ჯგუფი
გენეტიკური მემკვიდრეობის მქონე ბავშვები.
პროფილაქტიკა
სამწუხაროდ, რაიმე კონკრეტული პროფილაქტიკური მეთოდი არ არსებობს.
ტირეოიდი
ტირეოიდი – ფარისებრი ჯირკვლის ანთებითი პროცესი.
მიზეზები
მემკვიდრეობითი ფაქტორი;
სასუნთქი გზების მწვავე ან ქრონიკული დაავადებები;
სასუნთქი გზების ტრავმები;
ფარისებრი ჯირკვლის ტრავმები;
შაქრიანი დიაბეტი.
სიმპტომები
ფარისებრი ჯირკვლის ჩირქოვანი ანთება, ციება, ტემპერატურა 40 გრადუსამდე, კისრის ზედა ნაწილში ტკივილი, ტაქიკარდია, ფარისებრი ჯირკვლის გადიდება, კისრის კანის ჰიპერემია;
ტემპერატურა 38 გრადუსამდე, კისრის წინა ნაწილში ტკივილი, რომელიც ყბაზე გადადის, სახსრების ტკივილი, სისუსტე;
გართულებული ყლაპვა, ყელში ქვის გაჩხერის შეგრძნება, ჩახლეჩილი ხმა, არტერიული წნევის აწევა, ოფლიანობა.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ენდოკრინოლოგი, რისთვისაც საჭიროა:
სისხლის საერთო ანალიზი;
იმუნოგრამა;
ფარისებრი ჯირკვლის ქსოვილის წვრილნემსოვანი ბიოპსია;
ფარისებრი ჯირკვლის ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
ფარისებრი ჯირკვლის სცინტიგრაფია.
მკურნალობა
არასტეროიდული, ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები;
სტეროიდული ჰორმონები;
ანტიბიოტიკები;
ანტიბაქტერიული პრეპარატები;
ანტიჰისტამინური საშუალებები;
პოლივიტამინები.
საშიშროება
დაავადების გართულება შეიძლება იყოს:
ფარისებრი ჯირკვლის უკმარისობა;
მედიასტინიტი;
პნევმონია;
ფილტვის აბსცესი;
კისრის ფლეგმონა;
მენინგიტი;
ენცეფალიტი;
სეფსისი.
რისკის ჯგუფი
ფარისებრი ჯირკვლის ოპერაციების მქონე ადამიანები;
ენდემური ჩიყვისა და ბაზედოვის დაავადების მქონე ადამიანები;
გენეტიკური მიდრეკილების ადამიანები;
ალერგიული, აუტოიმუნური დაავადებების მქონე ადამიანები;
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
ორგანიზმის გაკაჟება;
სასუნთქი გზების ინფექციური დაავადებების დროული მკურნალობა;
პირის ღრუს ჰიგიენის დაცვა;
იოდისა და სხვა ვიტამინების საკმარისი რაოდენობით მიღება.
ტუბერკულოზი
ტუბერკულოზი – ტუბერკულიოზი ინფექციური დაავადებაა, რომელსაც რამდენიმე სახეობის მიკრობაქტერია იწვევს და ეს ხშირად პაციენტისთვის ფილტვების გამართულად ფუნქციონირების მთავარი ხელის შემშლელი ფაქტორია.
მსოფლიოში ტუბერკულიოზი გარდაცვალების 10 ყველაზე ხშირ მიზეზს შორის მოწინავე ადგილს იკავებს. მიკრობაქტერია შეიძლება იყოს ჩასუნთქულ ჰაერში, ნახველის წვეთებში, ჭურჭელზე და ა.შ. ტუბერკულოზი არა მარტო ჰაერწვეთოვანი გზით გადამდები ინფექციაა, არამედ მტვრითაც გადაიტანება
მიზეზები
დაავადება ჩნდება ორგანიზმის Mycobacterium tuberculosis-ით დაინფიცირებისას და გადაედება ჰაერ-წვეთოვანი გზით.
სიმპტომები
მშრალი ხველა, რომელიც ძლიერდება ღამით და დილით, ახლავს სისხლიანი ნახველი;
თავის ტკივილი, ღებინება, მენინგიტის სიმპტომები;
მუცლის ტკივილი, კუჭის მოქმედების დარღვევა;
სახსრების, ძვლების ტკივილი, მოტეხილობების გაზრდა;
ზურგის ტკივილი, შარდში სისხლის ნარევი, ნეფრიტის სიმპტომები;
კანქვეშ მყარი კვანძების გაჩენა, რომლებიდანაც დროთა განმავლობაში ხაჭოსებრი გამონადენი გადმოდის.
ბავშვებში ტუბერკულოზის სიმპტომებია:
ტაქიკარდია;
საერთო სისუსტე;
ჰიპერთერმია;
მადის დაკარგვა;
წონის დაკლება;
ჭარბი ოფლიანობა.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ინფექციონისტი, რისთვისაც საჭიროა:
გულმკერდის ორგანოების ფლუოროგრაფია;
ფილტვების რენტგენი;
ფილტვების, თავის ტვინის, ხერხემლის, სახსრების კომპიუტერული ტომოგრაფია;
ფილტვების და ლიმფური კვანძების ბიოპსია;
თავის ტვინის მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია;
მუცლის ღრუს ორგანოების, შარდის ბუშტის, თირკმელების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
დერმატოლოგიური გამოკვლევა.
მკურნალობა
მედიკამენტოზური მკურნალობა;
ფიზიოთერაპია;
ქირურგიული ჩარევა;
სამკურნალო ფიზკულტურა.
საშიშროება
დაავდების გართულება შეიძლება იყოს:
ფილტვების სისხლდენა;
ტუპერკულოზური პლევრიტი;
უნაყოფობა;
პნევმოტორაქსი;
ფილტვისმიერი გული;
სუნთქვის უკმარისობა;
გულის უკმარისობა;
ფისტულების გაჩენა;
თირკმლის უკმარისობა.
რისკის ჯგუფი
შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულები;
თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის მქონე პირები;
აივ და შიდსის ვირუსის მქონე პირები;
კორტიკოსტეროიდების დიდი ხნის მანძილზე მიმღები პირები;
არასაკმარისი წონის მქონე პირები.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
ფლუოროგრაფიის ყოველწლიურად ჩატარება;
ვაქცინაციის ჩატარება;
იმუნიტეტის გაძლიერება.
iPhone: https://apps.apple.com/fr/app/sheni/id6746877342?l=en-GB
Android: https://play.google.com/store/apps/details…
Telegram არხი: https://t.me/SheniEkimi
ტროფიკული წყლული
ტროფიკული წყლული – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს კანზე ან ლორწოვან გარსზე წყლულების გაჩენა. მტკივნეული გამონაყარი დიდი ხნის მანძილზე არ შუშდება და მოცილება ქირურგიული ჩარევის შედეგადაა შესაძლებელი. ტროფიკული წყლული უმეტესად ტროფიკული სარტყელის ქვეყნებშია გავრცელებული
მიზეზები
ვენების ვარიკოზული გაგანიერება;
ვენების ქრონიკული უკმარისობა;
ლიმფომის მიმოცვლის დარღვევა;
პოსტთრომბოფლებიური დაავადება;
შაქრიანი დიაბეტი;
ჰიპერტონია;
ათეროსკლეროზი;
გაყინვა, დამწვრობა;
ცხოვრების ნაკლებმოძრავი წესი.
სიმპტომები
კუნთების შეშუპება და სიმძიმის შეგრძნება;
კუნთების კრუნჩხვები ღამით;
წვივების წვა და ქავილი;
კანის ალაგ-ალაგ ჰიპერპიგმენტაცია;
ეგზემისა და დერმატიტის გაჩენა;
დაზიანებულ ნაწილში კანის გასქელება;
მუქი წითელი ფერის ლაქების გაჩენა;
დაზიანებული ადგილებიდან ჩირქოვანი გამონადენი.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ფლებოლოგი, რისთვისაც საჭიროა:
სისხლის საერთო ანალიზი;
ქვედა კიდურების ულტრა-ბგერითი და დოპლეროგრაფიული გამოკვლევა;
ბაქტერიოლოგიური, ციტოლოგიური გამოკვლევა;
ულტრა-ბგერითი დუპლექსური გამოკვლევა;
ფუნქციონალური სინჯები;
ქვედა კიდურების რეოვაზოგრაფია;
წყლულის ზედაპირის და სიღმის ბიოპსია.
მკურნალობა
ელასტიური კომპრესია;
მედიკამენტოზური პრეპარატები;
ადგილობრივი მკურნალობა;
სისხლის გაწმენდა.
საშიშროება
სეფსისი;
ოსტეომიელიტი;
ართრიტი;
ჩირქოვანი ვარიკოთრომბოფლებიტი;
ალერგიული დერმატიტი;
მეორადი ლიმფოდემა.
რისკის ჯგუფი
მემკვიდრეობითი მიდრეკილების მქონე პირები;
ვენების ვარიკოზული გაგანიერების მქონე პირები;
ღრმა ვენების თრომბოზის მქონე პირები;
გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების მქონე პირები;
შაქრიანი დიაბეტის მქონე პირები.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
კომპრესული თეთრეულის ტარება;
ერთ პოზაში დიდ ხანს ყოფნისგან თავის შეკავება და მეტი მოძრაობა;
გადაციებისგან თავის დაცვა;
სამკურნალო ვარჯიში.
