ბავშვებში ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული დაავადებაა ნაწლავის დისბაქტერიოზი. ამასთან ირღვევა ნაწლავის მიკროფლორის ნორმალური ბალანსი, რაც აუცილებელია ორგანიზმის ცხოველქმედებისთვის. მცირდება სასარგებლო ბაქტერიების რაოდენობა და იზრდება პათოგენური მიკროორგანიზმების რიცხვი.
მიზეზები
დაავადების განვითარების ძირითადი მიზეზია არარაციონალური მედიკამენტოზური თერაპია. ეს განსაკუთრებით ეხება ანტიბაქტერიულ მკურნალობას. თუმცა მიკროფლორის დისბალანსი შეიძლება გაჩნდეს სხვა დაავადებების არსებობისას, ასევე იმუნიტეტის დამასუსტებელი ისეთი ფაქტორებისას, როგორებიც არის:
· დამწვრობა;
· მძიმე ოპერაციები;
· იონიზირებული დასხივების გაზრდილი ზემოქმედება;
· ეკოლოგიური სიტუაციის გაუარესება;
· ხელოვნურ კვებაზე გადაყვანა ან დედის დაავადებები.
სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
· თხელი კალა, ან ფაღარათი;
· მოუნელებელი საკვების ნარჩენები ან სისხლის ნარევი კალაში.
მეძუძურ ბავშვებში პათოლოგია ვლინდება შემდეგი სახით:
· ღებინება, რეგურგიტაცია (კუჭის მოუნელებელი შემცველობის უკუდინება საყლაპავი მილისკენ);
· მუცლის ტკივილი და შებერილობა;
· თხელი, ფაფისმაგვარი კალა;
· წონაში ძალიან ნელი მატება.
ამ დაავადების მქონე ბავშვები ნელა იზრდებიან და ცოტას იმატებენ წონაში, მათ შეიძლება აწუხებდეთ რაქიტი ან ანემია.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის საჭიროა შემდეგი სახის გამოკვლევები:
· კალას ანალიზი, მათ შორის ბიოქიმიური გამოკვლევა;
· ნაწლავის შიგთავსის ბაქტერიოლოგიური გამოკვლევა;
· თორმეტგოჯა ნაწლავის ეზოფაგოგასტროსკოპია და ლორწოვანი გარსის ბაქტეროლოგიური გამოკვლევა;
· სწორი და მსხვილი ნაწლავის ლორწოვანი გარსის ბაქტერიოლოგიური გამოკვლევა.
მკურნალობა
დისბაქტერიოზის მკურნალობა იწყება მისი გამომწვევი მიზეზის აღმოფხვრით. მიკროფლორის შემადგენლობის ნორმალიზაციისთვის გამოიყენება პრებიოტიკები და პრობიოტიკები. მთლიანობაში მკურნალობა ჰგავს ზრდასრულებში მკურნალობის მეთოდს.
დიეტა
დიეტის დანიშვნა ხდება პაციენტის მდგომარეობიდან გამომდინარე. ირკვევა როგორია კუჭის წვენის მდგომარეობა, საჭმლის მონელების დარღვევა, სად არის ლოკალიზებული პათოლოგიური მდგომარეობა და ა.შ.
საშიშროება
საშიშროება მდგომარეობს წაყლ-ელექტროლიტური ბალანსის დარღვევაში, ჩვილის ორგანიზმის გამოფიტვაში ხანგრძლივი ფაღარათის დროს.
რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან ჩვილები, რომლებსაც აქვთ:
· სამშობიარო ტრავმები;
· ჭიებით დასნეულება;
· ხელოვნური კვება;
· კოლიტი, ენტერიტი;
· ინფექციური დაავადებები (დიზინტერია, ტიფი).
პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკა მდგომარეობს ჩვილის კვების რეჟიმის დაცვასა და რაციონალურ ანტიბიოტიკოთერაპიაში.
ნაწლავის დისბაქტერიოზი ბავშვებში
ნაწლავის დისბაქტერიოზი ზრდასრულებში
ნაწლავის დისბაქტერიოზი – სასარგებლო და მავნე მიკროორგანიზმების ურთიერთქმედების დარღვევა ნაწლავში და შეედგად სასარგებლო ნაწილის უკმარისობა.
მიზეზები
დაავადების მიზეზებია:
· კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები (კოლიტი, ქოლეცისტიტი, პანკრეატიტი, ანაციდური გასტრიტი და სხვა);
· ინფექციები და პარაზიტები;
· მრს (მწვავე რესპირატორული სინდრომი);
· ალერგია;
· არაჯანსაღი კვება;
· სტრესი;
· ანტიბიოტიკების, სულფანილამიდების, ჰისტამინობლოკატორების, იმუნოდეპრესანტების, ტუბერკულოსტატიკების, ანტაციდების, მოსადუნებელი პრეპარატების, ჰორმონების შემცველების და ნესტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მიღება;
· ქიმიო და სხივური თერაპია;
· იმუნოდეფიციტური მდგომარეობა.
სიმპტომები
· მადის დაკარგვა;
· გულის რევა, ღებინება;
· ცუდი გემო პირში;
· მეტეორიზმი;
· ტკივილი მუცელში;
· კუჭის მოქმედების დარღვევა (შეკრულობისა და ფაღარათის მონაცვლეობა);
· ლორწოვანის და კანის სიმშრალე;
· ალერგიული გამონაყარი;
· სისუსტე, თავის ტკივილი, ცუდი ძილი.
ბავშვებში აღნიშნულ დაავადებას შეიძლება ჰქონდეს განსხვავებული სიმპტომები.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის ხდება კალას ანალიზი.
მკურნალობა
მნიშვნელოვანია არამარტო საჭირო მიკროორგანიზმების შემცველი საკვების გამოყენება, არამედ დისბალანსის მიზეზის აღმოფხვრა – ასეთ სიტუაციაში საჭიროა ასევე იმ დაავადების მკურნალობა, რომლებიც იწვევენ დისბაქტერიოზს. დაავადების მკურნალობა ხდება 3 ეტაპად:
· მავნე მიკროორგანიზმების და საჭმლის მონელებისას წარმოქმნილი შხამების მოცილება;
· მიკროფლორის სპეციალური პრეპარატებით აღდგენა, რომლებიც შეიცავენ ცოცხალ კულტურებს და მათი ცხოველუნარიანობისთვის საჭირო პროდუქტებს;
· ბალანსისთვის საჭირო სიტუაციის ხელშეწყობას.
დიეტა
დისბაქტერიოზის დროს პაციენტს ენიშნება დიეტა, რომელშიც შედის:
· მოხარშული ბოსტნეული;
· უცხიმო ხორცი, თევზი და კვერცხი;
· ფაფები, პური;
· რძემჟავა პროდუქტები;
· მცენარეული ზეთი;
· ჩაი, კისელი, მოცვი.
თუ დაავადებას ახლავს დიარეა, საკვებში უნდა შედიოდეს მოხარხუში და გახეხილი ბოსტნეული.
საშიშროება
ნაწლავის კედელი ხელმისაწვდომი ხდება ალერგენებისა და ტოქსინებისთვის, უარესდება ღვიძლის მუშაობა, კუჭქვეშა ჯირკვლის მუშაობა. ხდება ნაკლები ვიტამინებისა და მიკროელემენტების შეწოვა. ნაწლავის დისბაქტერიოზმა შეიძლება გამოიწვიოს: ალერგია; კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადება; კარიესი; დამაკავშირებელი ქსოვილის დაავადება; მენსტრუალური ციკლის დარღვევა.
რისკის ჯგუფი
ყველაზე ხშირად დაავადება გვხვდება:
· დაბალი იმუნიტეტის მქონე ადამიანებში;
· არარაციონალური კვების მქონე ბავშვებსა და დიდებში;
· ქრონიკული დაავადებების მქონე ადამიანებში;
· ანტიბიოტიკების მომხმარებლებში;
· ნარკოდამოკიდებულებში, მწველებსა და ალკოჰოლიკებში.
პროფილაქტიკა
რაციონალური დიეტა და მედიკამენტების მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით გამოყენება.
რა არის ნევრალგია და როგორ ვუმკურნალოთ მას?
ნევრალგია – დაავადება, რომელიც წარმოადგენს ნერვების დაზიანებას, რასაც თან ახლავს ძლიერი ტკივილი. ხშირად ემართებათ ხანდაზმულ ადამიანებს. ნევრალგია არ აღინიშნება ბავშვებში.
ნევრალგიის ძირითად სახეობებში გამოიყოფა:
· სამწვერა ნერვის ნევრალგია;
· ნეკნთშორისი ნევრალგია;
· ენისა და საყლაპავის ნევრალგია;
· თეძოს ნერვის ნევრალგია;
· იშიასი;
· ბარძაყის გარე კანის ნერვის ნევრალგია;
· კეფის ნერვის ნევრალგია.
მიზეზები
დაავადების წარმოშობის მიზეზებია:
· ნერვების დამაზიანებელი ტრავმები;
· ნერვის ანთებითი ან ინფექციური დაავადებები;
· სიცივეში დიდხანს ყოფნა;
· ნერვული სისტემის დაავადება;
· გულსისხლძარღვთა დაავადება;
· შაქრიანი დიაბეტი.
სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
· სახის ქვედა ნაწილის ტკივილი და გრძნობის დაკარგვა;
· გულმკერდის არეში ტკივილი;
· თეძოში ტკივილი, რომელიც მთელი სიმწვავით გადადის ფეხის ბოლომდე;
· პულსირებადი ტკივილი ზურგის არეში, რომელიც გადადის თავზე და აწვება თვალებს.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ნევროლოგი. მკურნალობის დასადგენად ინიშნება:
· ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
· რენტგენოგრაფია;
· კომპიუტერული ტომოგრაფია;
· მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია.
მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
· ფიზიოთერაპევტულ მეთოდებს;
· ნემსებით ჩხვლეტას;
· ანთების საწინააღმდეგო და გასაუმტკივარებელ საშუალებებს;
· გამაყუჩებელ ინექციებს;
· В ჯგუფის ვიტამინებს;
· კრუნჩხვების საწინააღმდეგო პრეპარატებს;
· ელექტრომანუალურ თერაპიას.
საშიშროება
მკურნალობის არარსებობა იწვევს შემდეგი სახის გართულებებს:
· ნევრიტი;
· პარეზი;
· ჟანგბადის ნაკლებობა ნერვებში;
· სუნთქვის დარღვევა;
· პარალიჩი.
რისკის ჯგუფი
ამ ჯგუფში შედიან:
· ნივთიერებათა დარღვევის მქონე ადამიანები;
· შაქრიანი დიაბეტის მქონე ადამიანები;
· ჰიპერტონიით დაავადებულები;
· სკლეროზით დაავადებულებები.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· გადაციებისა და ზედმეტი ფიზიკური დატვირთვისგან თავის დაცვა;
· საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის დაავადებების დროული მკურნალობა.
ნეიროდერმიტი: სიმპტომები, დიაგნოზი და მკურნალობა – რა არის ნეიროდერმიტი?
ნეიროდერმიტი: სიმპტომები, დიაგნოზი და მკურნალობა – რა არის ნეიროდერმიტი?
რა არის ნეიროდერმიტი? –ნეიროდერმიტი (Neurodermatitis), ასევე ცნობილი როგორც ნერვული დერმატიტი, არის ქრონიკული ანთებითი მდგომარეობა, რომელიც გავლენას ახდენს კანზე და უმეტესად გამოწვეულია სტრესით, მექანიკური გაღიზიანებით ან ალერგიული რეაქციებით. ის ხშირად აღინიშნება კანის სიშრალით, ქავილით და პილინგით, რამაც შეიძლება სერიოზული დისკომფორტი გამოიწვიოს.
ნეიროდერმიტი (ატოპიური დერმატოზი) – კანის ანთბითი დაავადება, რომელსაც აქვს ნერვულ-ალერგიული ხასიათი. ლოკალიზაციის მიხედვით გამოყოფენ:
· შეზღუდული;
· დიფუზური;
· ხაზოვანი;
· ფოლიკულური;
· ჰიპერტროფული;
· ფსორიაზული.
მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზები შეიძლება იყოს:
· ხშირი სტრესი და დეპრესია;
· ნერვული სისტემის მოშლა;
· ორგანიზმისთვის მავნე პირობებში მუშაობა;
· ორგანიზმში მიმდინარე ანთბითი პროცესები;
სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს:
· მკრთალი ვარდისფერი პაპულები;
· ძლიერი ქავილი და კანის გაუხეშება;
· კანის დანაპრალება;
· პიგმენტაციის დარღვევა.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის დადგენისთვის საჭიროა:
· ბიოქიმიური გამოკვლევის ჩატარება;
· იმუნობიოლოგიური გამოკვლევა;
· სისხლის საერთო ანალიზის ჩატარება.
მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
· ანტიჰისტამინურ პრეპარატებს;
· სედატიურ მედიკამენტებს;
· სპეციალიზირებულ საცხებს და მალამოებს;
· ფიზიოთერაპიულ პროცედურებს.
დიეტა
დაავდების მკურნალობისას საჭიროა ნახშირწყლებისა და მარილების მიღების შეზღუდვა. ასევე რაციონიდან საჭიროა შებოლილი, ტკბილეული და მძიმე საკვების ამოღება.
საშიშროება
დაავადებამ შეიძლება გამოიწვიოს შემდეგი გართულებები:
· დაზიანებული კანის ნაწილიდან შესაძლებელია სისხლის მოწამვლა;
· შეიძლება განვითარდეს ეკზემას ჰერპესული ფორმა;
· შესაძლოა განვითარდეს ატოფიური კატარაქტა.
რისკის ჯგუფი
ამ ჯგუფში შედიან:
· ალერგიული რეაქციებისკენ მიდრეკილი ადამიანები;
· ჩვილობის ასაკში დიათეზის პრობლემის მქონე ადამიანები;
· ხშირი ფსიქოლოგიური დატვირთვის მქონე პირები.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· რაციონალური დიეტის დაცვა;
· ნეიროდერმიტის მაპროვოცირებელი დაავადებების დროული გამოვლენა და მკურნალობა.
ნეიროსიფილისინეიროსიფილისი: სიმპტომები, დიაგნოზი და მკურნალობა – რა არის ნეიროსიფილისი?
ნეიროსიფილისი: სიმპტომები, დიაგნოზი და მკურნალობა – რა არის ნეიროსიფილისი?
ნეიროსიფილისი (Neurosyphilis) არის სიფილისის მწვავე ფორმა, რომელიც მიკრობული ინფექციის შედეგად ვითარდება ნერვული სისტემის დაზიანების გამო. ეს დაავადება შეიძლება განვითარებული იყოს სიფილისისგან (სპიროხეტოზური ინფექცია), რომლის გადაცემის გზები ძირითადად სქესობრივი გზით ხდება, მაგრამ შესაძლებელია, რომ იდენტიფიცირდეს ინფექციური მიკრობების გავლენით ნერვულ სისტემაზე.
ნეიროსიფილისი – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ცენტრალური ნერვული სისტემის ინფექციური დაავადება, რაც გამოწვეულია მასში სიფილისის გამომწვევი ორგანიზმების შეღწევით.
ნეიროსიფილისის სახეობები
· ლატენტური ნეიროსიფილისი;
· ადრეული ნეიროსიფილისი;
· გვიანი ნეიროსიფილისი.
მიზეზები
ერთად-ერთი მიზეზი არის ორგანიზმში სიფილისის გამომწვევი ორგანიზმების შეღწევა.
სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს:
· ძლიერი თავის ტკივილი;
· თავბრუსხვევა;
· გულის რევა, ღებინება;
· ხმაური ყურებში;
· ქალასშიდა წნევის აწევა;
· იშემიური, ჰემორაგიული ინსულტი;
· ქვედა კიდურების მგრძნობელობის დარღვევა;
· ზურგის ტვინში სისხლის მიმოქცევის დარღვევა;
· თეძოს ორგანოების ფუნქციის დარღვევა;
· რადიკულიტი გამოკვეთილი ტკივილით;
· ფეხებზე ტროფიკული წყლულების გაჩენა;
· ეპილეპტიკური შეტევა;
· პარალიჩი;
· სმენის დაქვეითება;
· მხედველობითი ნერვების ატროფია.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ნევროლოგი. მკურნალობის დასადგენად საჭიროა:
· სრული ნევროლოგიური გამოკვლევა;
· ლუმბალური პუნქცია;
· სისხლის სეროლოგიური გამოკვლევა;
· ცერებროსპინალური სითხის გამოკვლევა;
· თავის ტვინის მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია;
· თავის ტვინის კომპიუტერული ტომოგრაფია.
მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
· პენიცილინის შეყვანას ვენაში;
· ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს;
· კორტიკოსტეროიდულ საშუალებებს.
საშიშროება
მკურნალობის არარსებობა იწვევს შემდეგი სახის გართულებებს:
· თრომბოზი;
· გონებასუსტობა;
· ქვედა პარაპარეზი.
გართულებების შემთხვევაში შესაძლოა ლეტალური შედეგი.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· სიფილისის დროული დიაგნოსტიკა და მკურნალობა;
· პროფილაქტიკური ზომების მიღება სიფილისის თავიდან ასაცილებლად.
ნეფრიტი
ნეფრიტი – თირკმელების ანთებითი დაავადება.
მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
· გადატანილი ინფექციური დაავადებები;
· იმუნური სისტემის დარღვევა;
· ხშირი გადაციება;
· თირკმლიდან შარდის გამოყოფის დარღვევა;
· თიკმლის სისხლით მომარაგების დარღვევა.
სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს:
· მაღალი ტემპერატურა;
· სხვადასხვა სახის შეშუპებები;
· ძლიერი შეკრულობა;
· თავის ტკივილი;
· შარდი ფერის შეცვლა;
· კუთებში მტვრევა;
· წელის ტკივილი;
· შარდის გამოყოფის შეფერხება.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ნეფროლოგი. მკურნალობის დასადგენად საჭიროა:
· შარდის საერთო ანალიზი;
· სისხლის საერთო, ბიოქიმიური ანალიზი;
· თირკმელების რადიოიზოტოპური ანგიორენოგრაფია;
· სისხლის შრატის იმუნური ანალიზი;
· თირკმელების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
· თირკმელების ბიოპსია.
მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
· ანტიბაქტერიულ პრეპარატებს;
· ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს;
· თირკმელში სისხლის მიმოქცევის მოსაწესრიგებელ პრეპარატებს;
· ფიზიოპროცედურებს;
· შარდმდენ პრეპარატებს;
· ჰემოდიალიზს.
დიეტა
მკურნალობის პერიოდში ინიშნება დიეტა, რომელიც ყოველდღიურად სითხის მიღებას ზღუდავს 700—800 მლ-მდე და ასევე იზღუდება მარილის მიღება.
საშიშროება
დაავადების უყურადღებობა იწვევს შემდეგი სახის გართულებებს:
· სისხლის მოწამვლას;
· თირკმლის ეკლამპსიას;
· ჩირქოვან დაავადებებს;
· ურემიას;
· თირკმლის უკმარისობას.
რისკის ჯგუფი
· ახალგაზრდა მამაკაცები;
· ბავშვები.
პროფილაქტიკა
სამწუხაროდ, დაავადების პორფილაქტიკისთვის რაიმე განსაკუთრებული მეთოდი არ არსებობს.
ნეფროპტოზი
ნეფროპტოზი (თირკმლის დაწევა) – დავადება შეიძლება იყოს როგორც მარჯვენა მხარეს, ისე მარცხენა მხარეს.
მიზეზები
· სხეულის მასის მკვეთრი დაკლება;
· მუცლის ღრუს კუნთების მოდუნება ან ტონუსის დაკლება;
· ტრავმები;
· მძიმე ფიზიკური შრომა.
სიმპტომები
· წელის არეში უსიამოვნო შეგრძნებები;
· მადის დაქვეითება, პერიოდული გულის რევის შეგრძნება;
· შეკრულობა;
· გაღიზიანებულობა, თავბრუსხვევა.
დიაგნოსტიკა
· ანამნეზის შეკრება;
· საერთო დათვალიერება, პალპაცია;
· რენტგენოლოგიური გამოკვლევა;
· ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
· ანგიოგრაფია;
· უროგრაფია.
მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
· კუნთების ტონუსის აწევა ვარჯიშის შესრულებით;
· თუ მიზეზი სხეულის წონის დაკარგვაა – წონაში მომატება;
· თირკმლის სპეციალური ბანდაჟის ტარება;
ქირურგიული მეთოდის გამოყენება ხდება მხოლოდ უკიდურეს შემთხვევაში.
საშიშროება
მკურნალობის არარსებობის შემთხვევაში შეიძლება განვითარდეს პიელონეფრიტი და შარდის გამოყოფის პრობლემები.
რისკის ჯგუფი
მკაცრი დიეტის დამცველები, სპორტსმენები, მძიმე ფიზიკური შრომის მქონე პირები.
პროფილაქტიკა
· ფიზიკური დატვირთვების რეგულირება;
· სხეულის მასის კონტროლი.
ობსტრუქციული ბრონქიტი
ობსტრუქციული ბრონქიტი – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ანთებითი პროცესი ბროქნებში ან ფილტვების ქსოვილში, რასაც თან ახლავს შეშუპება. გამოიყოფა მწვავე და ქრონიკური ობსტრუქციული ბრონქიტი. აღნიშნული დაავადება ძირითადად გვხვდება 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში.
მიზეზები
დაავადება აზიანებს ზედა და შუა ბრონქების ლორწოვან გარსს, იწვევს სპაზმს და ქსოვილის შევიწროვებას. ობსტრუქციული ბრონქიტის გამომწვევი მიზეზებია:
· მემკვიდრეობითი ფაქტორი;
· ცხვირ-ხახის ხშირი დაავადებები (მწვავე რესპირატორული სინდრომი, გრიპი);
· მწვავე ალერგიული რეაქცია;
· მოწევა;
· არასასურველი ეკოლოგიური სიტუაცია;
· გადაციება.
ობსტრუქციული ბრონქიტის სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
· სუნთქვის გართულება;
· ჰიპოქსია (ჟანგბადის უკმარისობა);
· ქოშინი;
· ხმაურიანი სუნთქვა;
· შეტევისმაგვარი ხველა ნახველის გამოყოფით;
· მაღალი ტემპერატურა;
· ჭარბი ოფლიანობა (განსაკუთრებით ხელის გულებზე);
· არტერიალური ჰიპერთეზია;
· ორგანიზმის საერთო სისუსტე.
ბავშვებში შეიძლება აღინიშნებოდეს გულმკერდის, მხარის კორპუსის, მუცლის პრესის აქტიურობა სუნთქვის პროცესში.
დიაგნოსტიკა
დაავადების მკურნალობის დასანიშნად ექიმი-პულმოლოგი ატარებს:
· სისხლის და შარდის საერთო ანალიზს;
· იმუნოლოგიურ სინჯებს;
· ფონენდოსკოპით ფილტვების მოსმენას;
· ბრონქოსკოპიას;
· ნახველის და ზედა სასუნთქი გზების გამონადენის გამოკვლევას;
· ფილტვების რენტგენოგრაფიულ გამოკვლევას;
· ფილტვების კომპიუტერულ ტომოგრაფიას.
ობსტრუქციული ბრონქიტის მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
· სპაზმოლიტიკურ პრეპარატებს;
· ბრონქების გასაფართოვებელ საშუალებებს;
· არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს;
· სიცხის დამწევ პრეპარატებს;
· ხველების საწინააღმდეგო პრეპარატებს;
· ამოსახველებელ საშუალებებს;
· ინჰალაციას;
· სითხის ჭარბ მიღებას;
· გულმკერდის მასაჟს.
საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროულად მკურნალობა, შესაძლოა წარმოიშვას შემდეგი სახის გართულებები:
· ფილტვების ანთება;
· სუნთქვის მწვავე უკმარისობა;
· ბრონქიალური ასთმა;
· ქრონიკული ფილტვისმიერი გულის ფორმირება;
· ფილტვების ემფიზემა;
· ტუპერკულოზი;
· ფილტვის კიბო.
შესაძლოა ლეტალური შედეგი.
რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
· ალერგიული რეაქციებისკენ მიდრეკილი ადამიანები;
· ანამნეზში ატოპიური დერმატიტის მქონე ადამიანები;
· დაბინძურებულ გარემოში და ჰაერზე დიდხანს მყოფი ადამიანები (მეშახტეები, მშენებლები, რკინიგზელები);
· მწეველები.
პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
· ლარინგოლოგიური ორგანოების დაავადებების დროული მკურნალობა;
· სპეციალური სუნთქვის ვარჯიშების შესრულება;
· იმუნიტეტის გაძლიერება;
· სამუშაო ადგილის და სახლის მუდმივად განიავება.
ონიქომიკოზი
ონიქომიკოზი – წარმოადგენს სოკოვან დაავადებას, რომელიც ყველაზე მეტად ვლინდება ფეხებზე და ფეხის ფრჩხილებზე.
მიზეზები
ონიქომიკოზის წარმოშობის მთავარი მიზეზებია:
· ჰიგიენის ნორმების დარღვევა;
· სალონში არასაკმარისად სტერილური პედიკურის იარაღის მოხმარება;
· გასახდელებში და სანაპიროზე არააკურატულობა;
· ფეხების ზედმეტი სიმშრალე.
სიმპტომები
დაავადების სიმპტომებია:
· ფრჩხილის დისკის გამოფიტვა;
· ფრჩხილის მონაცრისფრო, ჭუჭყიანი შეფერილობა;
· ფრჩხილებზე მოყვითალო ლაქები;
· კანის გარქოვანება;
· ფრჩხილის დეფორმაცია, მისი გასქელება;
· განივი ზოლების გაჩენა ფრჩხილზე;
· ფრჩხილების ფცქვნა;
· დაჩირქება;
· ფრჩხილზე შეხებისას ტკივილი.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკა მოიცავს:
· მიკოლოგის მიერ პაციენტის დათვალიერებას;
· მიკროსკოპიას;
· დათესვას;
· მიკრობიოლოგიური გამოკვლევა;
· ჰისტოლოგიური გამოკვლევა;
· ნაცვეთის გამოკვლევა.
მკურნალობა
დაავადების მკურნალობას ადგენს ექიმი-მიკოლოგი, რაც მოიცავს:
· მედიკამენტების მიღებას;
· გარე მოხმარების საშუალებების გამოყენებას სოკოს დასამუშავებლად.
საშიშროება
დაავადების უყურადღებოდ დატოვება იწვევს მის გავრცელებას და შესაბამისად ესთეტიკური მხარის დამახინჯებას. სოკოთი დაავადებული ფრჩხილები საშინლად გამოიყურება.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· პირადი ჰიგიენის ნორმების დაცვა;
· დაუშვებელია სხვისი ფეხსაცმლის, წინდების ხმარება;
· ფეხის კანისა და ფრჩხილების დატენიანება სპეციალური საცხებით;
· ფეხის მიკროტრავმებისგან დაცვა;
· აუზებზე, საუნებსა და აბანოებში ფეხშიშველი სიარულისგან თავის შეკავება.
ოოფორიტი
ოოფორიტი – გინეკოლოგიური დაავადება, რომელსაც ახასიათებს საკვერცხეების ანთება. მდებარეობის მიხედვით შეიძლება იყოს ცალმხრივი ან ორმხრივი.
მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
· გადაციება;
· მშობიარობა;
· ფეხმძიმობის ქირურგიული გზით შეწყვეტა;
· ბარიერული ტიპის კონტრაცეპტივების გარეშე სქესობრივი კონტაქტი;
· მენსტრუაციის დროს სქესობრივი კავშირი;
· საშვილოსნოს შიდა გამოყენების სპირალის მოხმარება;
· ჰიპოდინამია.
სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს:
· მუცლის ქვედა ნაწილში ძლიერი ტკივილები;
· ტკივნეული შარდვა;
· ჩირქოვანი გამონადენი;
· მაღალი ტემპერატურა;
· ციებ-ცხელება;
· სქესობრივი აქტის დროს ტკივილი;
· სქესობრივი კონტაქტის სურვილის დაქვეითება;
· მუდმივი სისხლდენა;
· მუდმივი სქესობრივი კავშირის ქონის მიუხედავად დაფეხმძიმების პრობლემა.
დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-გინეკოლოგი. მკურნალობის დასადგენად საჭიროა:
· გინეკოლოგიური დათვალიერება;
· მცირე მენჯის ორგანოების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
· პჯრ-დიაგნოსტიკა;
· ბაქტერიოლოგიური გამოკვლევა;
· ლაპარასკოპია;
· ჰისტეროსალპინგოსკოპიური გამოკვლევა.
მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
· ანტიბიოტიკებს;
· გასაუმტკივარებელ პრეპარატებს;
· სულფანილამიდებს;
· ფიზიოთერაპიულ პროცედურებს;
· კალციუმის ქლორიდს;
· გინეკოლოგიურ მასაჟს.
მკურნალობა მიმდინარეობს სტაციონარში.
საშიშროება
დაავადების უყურადღებოდ დატოვება იწვევს შემდეგი სახის გართულებებს:
· საშვილოსნოს მილების გაუვალობას;
· უნაყოფობას;
· გარე ორსულობას;
· პიელონეფრიტს;
· ცისტიტს;
· მენსტრუალური ციკლის დარღვევას;
· მუცლის ღრუს ორგანოების აბსცესს.
რისკის ჯგუფი
· ქალები, რომლებიც ხშირად იცვლიან პარტნიორს და არ აქვთ დაცული სქესობრივი კავშირი;
· ფეხმძიმე ქალები;
· შარდ-სასქესო ორგანოების ანთებითი პროცესის მქონე ქალები.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· ინტიმური ჰიგიენის წესების დაცვა;
· მცირე მენჯის ორგანოების გადაციებისგან დაცვა.
