ჰემანგიომა – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს სისხლძარღვების შეშუპება. არ წარმოადგენს ავთვისებიან წარმონაქმნს.
ლოკალიზაციის ადგილის მიხედვით გამოიყოფა:
· მარტივი ჰემანგიომები – განლაგებულია კანის ზედაპირზე;
· კავერნოზული ჰემანგიომები – განლაგებულია კანქვეშ;
· კომბინირებული ჰემანგიომები – შედგება კანისა და კანქვეშა ნაწილებისგან;
· შერეული ჰემანგიომები – შედგება ახალი წარმონაქმნებისა და სხვა ქსოვილებისგან (კუნთოვანი ან ნერვული).
ბავშვებში ჰემანგიომის განვითარება დამოკიდებულია მათ ასაკზე:
· 1-8 თვემდე – ჰემანგიომას აქტიური ზრდა;
· 6-18 თვემდე – ჰემანგიომას ზრდის შეწყვეტა;
· 4-7 წლამდე – დაავადების ინვოლუცია.
ჰემანგიომა ზრდასრულებში იშვიათად გვხვდება, თუმცა არსებობის შემთხვევაში შესაძლოა სავალალო შედეგები გამოიწვიოს.
მიზეზები
დაავადება წარმოიშობა დაზიანებული ორგანოს ან ქსოვილის ზედაპირზე ინფილტრატების გაჩენის გამო.
ჰემანგიომის გაჩენის ზუსტი მიზეზები დაუდგენელია, თუმცა ექიმები გამოყოფენ რამოდენიმეს:
· ჰორმონალური ფონის დარღვევა;
· ფეხმძიმობის პერიოდში დაავადებების გადატანა;
· საშვილოსნოსში სისხლძარღვების განვითარების დარღვევა;
· მზეზე დიდხანს ყოფნა.
სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
· მოწითალო-მოლურჯო ფერის, 2-5 სმ ზომის წარმონაქმნების გაჩენა კანზე;
· წითელი ფერის კანქვეშა წარმონაქმნების გაჩენა.
დიაგნოსტიკა
ჰემანგიომას მკურნალობის დასანიშნად ექიმი-ქირურგი ატარებს შემდეგი სახის გამოკვლევებს:
· საერთო დათვალიერებას;
· რბილი ქსოვილების ულტრა-ბგერით გამოკვლევას;
· შესიებული ნაწილის ანგიოგრაფიას;
· ქსოვილების პუნქციას.
მკურნალობა
ბავშვებში ჰემანგიომას მკურნალობა იშვიათად ინიშნება, რადგან შემთხვევების უმეტესობაში წარმონაქმნი გაიწოვება თავისით, რამოდენიმე წლის შემდეგ.
ღვიძლისა და სხვა შინაგანი ორგანოების ჰემანგიომას მკურნალობა მოიცავს:
· კრიოდესტრუქციას;
· სხივურ თერაპიას;
· ქირურგიულ ჩარევას;
· წერტილოვანი ჰემანგიომების მოწვას;
· სკლეროზულ თერაპიას;
· ჰორმონალურ პრეპარატებს.
საშიშროება
თუ არ მოხდება აღნიშნული პრობლემის საჭიროების შემთხვევაში მკურნალობა, შესაძლოა შემდეგი სახის გართულებები:
· დაზიანებული ორგანოდან სისხლდენა;
· სისხლის მიმოქცევის დარღვევა;
· ტრომბოფლებიტი;
· გულის უკმარისობა.
კანის ზედაპირზე წარმოქმნილი ჰემანგიომები საშიში არ არის.
რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
· ნაადრევად დაბადებული ბავშვები;
· მემკვიდრეობითი მიდრეკილების მქონე ადამიანები;
· ჰორმონალური დარღვევების მქონე ადამიანები.
პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
· ფეხმძიმე ქალებში ჰორმონალური ფონის კონტროლი, ინფექციური და ვირუსული დაავადებებისგან თავის დაცვა;
· ბალანსირებული კვების ქონა;
· მზეზე ხანგრძლივად ყოფნისგან თავის შეკავება;
· ორგანიზმის გაჯანსაღება.
ჰემანგიომა
ჭიები (ჰელმინთოზი)
ჭიები (ჰელმინთოზი) – დაავადების ჯგუფი, რომელსაც ახასიათებს ჭიების გაჩენა, რომელბიც პარაზიტობენ ადამიანის ორგანიზმში. დღეისათვის ცნობილია ასეთი ჭიების დაახლოებით 400-მდე სახეობა.
ლოკალიზაციის ადგილის მიხედვით გამოიყოფა:
· გამჭვირვალე ჰელმინტოზები – ჭიები განლგებულნი არიან ნაწლავის სანათურში (ასკარიდოზი, ენტერობიოზი, ტრიქოცეფალეზი);
· ჰეპათობილიარული სისტემის ჰელმინტოზი – ჭიები აზიანებენ შარდის ბუშტს და ღვიძლს;
· ფილტვების ჰელმინტოზი – ჭიები ბუდობენ ფილტვებში (პარაჰონიმოზები, ტომინკსოზები);
· ქსოვილის ჰელმინტოზი – ჭიები აზიანებენ კუნთებს, თავის ტვინს (ტრიქინეპლეზი, შისტოსომოზი);
· ოფთალმოჰელმინტოზი – ჭიები ბუდობენ თვალებში (ფილიარიოზი).
დაავადების ყველაზე გავრცელებული ფორმებია ენტერობიოზი, ტრიქოცეფალეზი, ასკარიდოზი.
მიზეზები
დაავადება ჩნდება ჰელმინტების კვერცხების გადაყლაპვისას, რომლებიც ორგანიზმში ხვდება ცუდად გარეცხილი ბოსნეულის, ხილის, ხორცის, თევზის მიღებისას, რომლებმაც არ გაიარეს საჭირო თერმული დამუშავება.
სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათბელია შემდეგი სიმპტომები:
· საერთო დაუძლურება;
· სისუსტე;
· ალერგიული რეაქციების გაჩენა (ჭიჭნჭრის ციება);
· სწრაფი მოთენთვა;
· მადის დაქვეითება ან მომატება;
· გულის რევა;
· ღებინება;
· მწვავე ტკივილი მუცლის არეში;
· ძილში კბილების ჭრაჭუნი;
· კუჭის მოქმედების მოშლა (ფაღარათი, შეკრულობა);
· წონის სწრაფი დაკლება;
· კალასთან ერთად ჭიების ან მათი ფრაგმენტების გამოყოფა;
· ანალური ხვრელის არეში ქავილი;
· ძილის დარღვევა.
ზოგიერთი ჭია აზიანებს არა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტს, არამედ სხვა ორგანოებს, მაგალითად ღვიძლს. ასეთ დროს პაციენტს აღენიშნება ტკივილი მარჯვენა ნეკნების ქვეშ, კანის სიყვითლე, გულის რევა.
დიაგნოსტიკა
მკურნალობის დასადგენად ექიმი-პედიატრი ატარებს შემდეგ პროცედურებს:
· კალას საერთო ანალიზი;
· სისხლის საერთო ანალიზი;
· ნაწლავის რენტგენოგრაფიული გამოკვლევა;
· პერიანალური არედან კანის სინჯის აღება.
მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
· ანტიპარაზიტულ პრეპარატებს;
· სორბენტებს;
· ფერმენტებს;
· იმუნომოდულატორებს;
· ჰეპატოპროტექტორებს.
საშიშროება
თუ არ მოხდება ჭიების დროული მოცილება, შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გართულებები:
· სიყვითლე;
· გაუვალობა;
· პანკრეატიტი;
· კანის ჩირქოვანი დაავადება;
· ანემია.
პროფიალქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
· პირადი ჰიგიენის წესების დაცვა;
· გამოყენებამდე პროდუქტების საგულდაგულოდ გარეცხვა;
· საკვებად გამოყენებამდე ხორცის, თევზის, ზღვის პროდუქტების სათანადოდ, თერმულად დამუშავება;
· თამაშის დროს ბავშვების გაკონტროლება (პირში რომ არ ჩაიდონ ჭუჭყიანი საგნები, საკვები ან ხელები).
ჰეილიტი
ჰეილიტი – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ანთებითი პროცესი და აზიანებს ტუჩის ლორწოვან გარსს.
მიზეზები
· კანის სხვადასხვა დაავადეების არსებობა;
· არაეკოლოგიური გარემო;
· ორგანიზმში В ვიტამინის ნაკლებობა;
· ნევროლოგიური აშლილობა;
· ქიმიურ საშუალებებზე რეაქცია.
სიმპტომები
· ტუჩების დახეთქვა, წვა, შეშუპება, ტკივილი;
· ტუჩების სიმშრალე, სისხმდენი ნაპრალების გაჩენა, ეროზია, ტუჩის კანი კარგავს ელასტიურობას;
· ტუჩების შეშუპება, ჰიპერემია ქავილის და წვის თანხლებით, ტკივილი, ტუჩებზე ბუშტუკების გაჩენა;
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-სტომატოლოგი, რისთვისაც საჭიროა:
· საერთო სტომატოლოგიური დათვალიერება;
· კანის ჰისტოლოგიური გამოკვლევა.
შესაძლოა საჭირო გახდეს ნევროლოგის კონსულტაცია.
მკურნალობა
· ვიტამონოთერაპია;
· ჰორმონალური პრეპარატები;
· ანთების საწინააღმდეგო მალამოები;
· ულტრაიისფერი სხივებისგან დამცავი საშუალებები;
· ლაზერული თერაპია.
საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროული მკურნალობა, შესაძლოა განვითარდეს კიბო.
რისკის ჯგუფი
· მემკვიდრეობითი მიდრეკილების ადამიანები;
· ქრონიკული პაროდონტის, კბილებზე ნადებისა და ქვის, ასევე კარიესის მქონე ადამიანები;
· 20-60 წლის ასაკის მამაკაცები.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· მზის პირდაპირი სხივების ქვეშ ნაკლებად ყოფნა;
· ტუჩის კოსმეტიკური საშუალებების დაკვირვებით შერჩევა;
· ტუჩის მკვებავი საშუალებების გამოყენება;
· პირის ღრუს დაავადებების დროული მკურნალობა.
ხშირად მოავადმყოფე ბავშვები
ბავშვის ორგანიზმის დამაზიანებელ დაავადებებს შორის მეორე ადგილი უჭირავს ბავშვთა ინფექციებს, მესამე კი ყელ-ყურ-ცხვირის დაავადებებს, როგორიცაა ოტიტი, რინიტი, სინუსიტი. ეს დაავადებები ძალიან აქტიურია სიოცხლის პირველი სამი წლის მანძილზე.
მიზეზები
· ცხვირხახის ქრონიკული ინფექციები;
· გლანდების გადიდება;
· ამინოგლობულინ А-ს უკმარისობა;
· სამშობიარო ტრავმები, ნერვულ-ფსიქოლოგიური აშლილობა;
· ენდოკრინული სისტემის არასწორი მუშაობა;
· კორტიკოსტეროიდული ჰორმონების გამომუშავების დარღვევა;
· ნივთიერებათა ცვლის დარღვევა;
· ხშირის სტრესი და სერიოზული ფსიქიკური ტრავმები;
· მთელი რიგი პრეპარატების ხანგრძლივი მიღება;
· ეკოლოგიურად არასასურველ გარემოში ცხოვრება.
სიმპტომები
· ცხვირით სუნთქვის გართულება;
· ყელის ტკივილი;
· ყურების ტკივილი;
· ფაღარათი ან შეკრულობა;
· ნახველიანი ან მშრალი ხველა;
· სხვადასხვა ზომის პაპულებით გამონაყარი და ძლიერი ქავილი.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს პედიატრი, რისთვისაც საჭიროა:
· რინოსკოპია;
· ყურიდან, ცხვირიდან, ყელიდან გამონადენის ბაქტეროლოგიური გამოკვლევა;
· ოტოსკოპია;
· სისხლის, შარდის, კალას ანალიზი.
მკურნალობა
· ანტიბიოტიკები;
· ფიზიოთერაპიული პროცედურები;
· ზოგადგამაჯანსაღებელი და ანტიალერგიული პრეპარატები;
· ყელის გამორეცხვა ბალახეული ნაყენით;
· კუჭ-ნაწლავის მიკროფლორის მოსაწესრიგებელი პრეპარატები.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· გადაციებისგან თავის დაცვა;
· ბავშვის ვარჯიშისთვის მიჩვევა;
· კვების რეჟიმის დაცვა.
ქოშინი – ახასიათებს სუნთქვის სიხშირის, რითმის და სიღრმის დარღვევა
ქოშინი – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს სუნთქვის სიხშირის, რითმის და სიღრმის დარღვევა.
დაავადებას აქვს შემდეგი ფორმები:
· ინსპირატორული ხუთვა;
· ექსპირატორული ხუთვა;
· შერეული ხუთვა.
მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
· სასუნთქი გზების ანთებითი დაავადებები;
· ფილტვების ქსოვილის დაავადება;
· ფილტვების დამაკავშირებელი ქსოვილის დაავადებები;
· გულსისხლძარღვთა სისტემის მუშაობის დარღვევა;
· გულმკერდის დეფორმაციის გამომწვევი ტრავმები;
· სიმსუქნე;
· ფსიქიკური დარღვევები.
სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს:
· ჩასუნთქვის ან ამოსუნთქვის დროს გართულებები;
· გულის არეში სიმძმის შეგრძნება;
· ჰაერის უკმარისობა;
· ღრმად სუნთქვისას პრობლემები;
· ხუთვა.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-პულმონოლოგი. მკურნალობის დასადგენად საჭიროა:
· სისხლის კლინიკური ანალიზი;
· სისხლში გაზების შემცველობის გამოკვლევა;
· გულმკერდის ორგანოების რენტგენოლოგიური გამოკვლევა;
· გულმკერდის კომპიუტერული ტომოგრაფია;
· სპიროგრაფია;
· ბრონქოპროვოკაციული ტესტი;
· ბოდილეტიზმოგრაფია;
· ფიბრობრონქოსკოპია;
· ელექტროკარდიოგრაფია;
· ექოკარდიოგრაფია;
· ფილტვების ბიოპსია.
მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
· ბრონქოლიტიკებს;
· ჟანგბადოთერაპიას;
· ფილტვების ხელოვნურ ვენტილაციას;
· ოპერატიულ ჩარევას;
· სუნთქვის ვარჯიშებს.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· სასუნთქი გზების დაავადებების დროული მკურნალობა;
· სხეულის მასის კონტროლი;
· მოწევაზე უარის თქმა;
· ბრონქების სპაზმების თავიდან აცილება
· სასუნთქი გზების გასაძლიერებელი ვარჯიშის შესრულება.
მალთაშუა თიაქარი წარმოიქმნება ფიბროზული რგოლის ერთიანობის დარღვევით
მალთაშუა თიაქარი – წარმოადგენს მალთაშუა დისკის ბირთვის პროტრუზიას ხერხემლის არხში, რომელიც წარმოიქმნება ფიბროზული რგოლის ერთიანობის დარღვევით.
მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
· ოსტეოქონდროზი;
· სქოლიოზი, კიფოზი, ლორდოზი;
· ხერხემლის ტრავმები;
· რევმატიული დაავადებები;
· თანდაყოლილი პათოლოგიები;
· ასაკობრივი ცვლილებები, რაც იწვევს დამაკავშირებელი ქსოვილების დარღვევას.
მაპროვოცირებელი ფაქტორებია:
· სიმძიმეების აწევა;
· მკვეთრი მოძრაობები;
· დაცემა ან დარტყმა, რომელიც იწვევს ხერხემლის დაზიანებას.
მალთაშუა თიაქარის სახეობები
ლოკალიზაციის მიხედვით გამოიყოფა:
· ხერხემლის კისრის ნაწილის მალთაშორისი თიაქარი;
· გულმკერდის ნაწილის მალთაშორისი თიაქარი;
· ხერხემლის გავა-წელის ნაწილის მალთაშორისი თიაქარი.
ზომების მიხედვით გამოიყოფა:
· პატარა –2 მმ-მდე კისრის ნაწილში და 4 მმ-მდე წელის ნაწილში.
· საშუალო – შესაბამისად 4 მმ-დან 7 მმ-მდე.
· დიდი – 6 მმ-დან 9 მმ-მდე.
· ძალიან დიდი – 9 მმ-დან ზევით.
სიმპტომები
· კისრის ნაწილის მალთაშორის თიაქარს ახასიათებს: თავის ტკივილი და თავბრუსხვევა. ტკივილის შეგრძნება შეიძლება გაჩნდეს მხარსა და მკლავშიც. თითებზე აღინიშნება გრძნობის დაკარგვა და პარესთეზია. დაავადების ხანგრძლივი გაგრძელების დროს აღინიშნება უძილობა, არტერიული წნევის ცვალებადობა.
· გულმკერდის მალთაშორის თიაქარს ახასიათებს: გულმკერდის არეში ტკივილი, განსაკუთრებით მკვეთრი მოძრაობებისას, ღრმა სუნთქვა, ზოგჯერ ეს ტკივილი ერევათ გულის ტკივილში.
· წელის ნაწილის მალთაშორის თიაქარს ახასიათებს: წელის არეში ტკივილი, რაც ხელს უშლის მოძრაობას. ასევე შეიძლება ადგილი ჰქონდეს ფეხების, წვივების, თეძოების ტკივილსაც. ტკივილს ხშირად ახლავს მგრძნობელობის დაკარგვაც.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ნევროლოგი. ხშირად საჭირო ხდება ნეიროქირურგის და მანუალური თერაპევტის კონსულტაცია.
მკურნალობის დასადგენად საჭიროა მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია; კომპიუტერული ტომოგრაფია;
მკურნალობა
· ვარჯიში – სპეციალურად შემუშავებული ვარჯიშის შესრულება რეგულარულად, რაც ხელს უწყობს ხერხემლის დისკების გასწორებას და სტაბილიზაციას;
· სპეციალისტის მიერ ჩატარებული მასაჟი;
· გაჭიმვა – რომელსაც ატარებს მანუალური თერაპევტი ან სპეციალური ტრენაჟორების გამოყენებით სრულდება.
· არატრადიციული თერაპია: წერტილოვანი მასაჟი, ნემსების თერაპია, ჰირუდოთერაპია;
· მედიკამენტური თერაპია – გამოიყენება ტკივილის მოსახსნელად. წამლები შეიძლება იყოს ადგილობრივი მიღების ან ინექციური.
· ჰომეოპათიაც მკურნალობის ერთ-ერთ მეთოდს წარმოადგენს. საზღვარგარეთ მიღებულია ჰომეოსინიატრიისს მეთოდი, რომელიც ემყარება დეტოკსიკაციას, ნივთიერებათა ცვლის მოწესრიგებას და ორგანიზმის დამცავი ძალების სტიმულაციას, რის შედეგადაც ხდება ანთებით პროცესებით გამოწვეული ტკივილების მოხსნა და დისკის სტრუქტურის აღდგენა.
რისკის ჯგუფი
ჯგუფში შედიან ადამიანები, რომლებსაც აწუხებთ:
· ხერხემლის გამრუდება და სხვა დაავადებები;
· ჭარბი წონა;
· არიან 25-50 წლის ასაკის;
· აქვთ მჯდომიარე სამუშაო;
· წევენ სიმძიმეებს ხშირად.
პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის ეფექტური საშუალებაა სიმძიმეების აწევისგან თავის შეკავება, ჯანსაღი ცხოვრების წესის ქონა, დილაობით ყავის ნაცვლად ბალახეული ჩაის დალევა და დაბალანსებული კვება. ასევე ანთებითი პროცესების და სხვა დაავადებების დროული გამოვლენა და მკურნალობა.
ხალები თანდაყოლილი ან შეძენილი კანის განვითარების ფორმაცია
ხალები – თანდაყოლილი ან შეძენილი კანის განვითარების ფორმაცია.
არსებობს ხალების შემდეგი სახეობები:
· ჰემანგიომა;
· ბრტყელი ხალები;
· გაბერილი ხალები;
· წითელი ხალები;
· ლურჯი ხალები;
· პიგმენტირებული გიგანტური ხალები.
მიზეზები
· მემკვიდრეობითი ფაქტორი;
· ორგანიზმში ჰორმონალური ცვლილებები;
· ულტრაიისფერი დასხივება;
· ფეხმძიმობა;
· ძლიერი სტრესი.
სიმპტომები
· დროის მცირე მონაკვეთში დიდი რაოდენობით ხალების გაჩენა;
· ხალების ფერის ცვლილება;
· ხალის ადგილას კანიდან თმის საფარის გაცვენა;
· ხალის გარშემო მოწითალო ან მოშაო რკალის გაჩენა;
· ხალების ადგილას კანის დახეთქვა;
· ხალის არათანაბარი შეფერილობა;
· ხალის ადგილას ქავილი.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ალერგოლოგი, რისთვისაც საჭიროა:
· ჰისტოლოგიური ანალიზი;
· ხალის ადგილიდან ნაცხის ანალიზი;
· ახლომდებარე ლიმფოკვანძების გამოკვლევა;
· ეპილუმინსცეტური მიკროსკოპია;
· კომპიუტერული დიაგნოსტიკა.
მკურნალობა
· კრიოდესტრუქცია;
· ლაზერული;
· ელექტროკოაგულაცია;
· რადიოტალღური;
· ქირურგიული.
საშიშროება
ავთვისებიანი ხალები დროული მკურნალობის არარსებობისას იწვევენ მელანომას.
რისკის ჯგუფი
· 5მმ-ზე მეტი დიამეტრის ხალების მქონე ადამიანები;
· ფეხმძიმე ქალები;
· ღია კანისა და თმის ფერის ადამიანები;
· ბევრი ჭორფლის მქონე ადამიანები;
· კანზე პიგმენტური ლაქების მქონე ადამინები.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· მზის პიკი საათის დროს გარუჯვისგან თავის შეკავება (11-16 სთ);
· სოლარიუმში ხშირი ვიზიტისგან თავის შეკავება;
· ახალი ხალების გაჩენის გაკონტროლება და დერმატოლოგთან დროულად მისვლა.
წინამენსტრუალური სინდრომი
წინამენსტრუალური სინდრომი – მდგომარეობა, რომელსაც ახასიათებს სხვადასხვა ტკივილები მენსტრუალური ციკლის მეორე ფაზაში (მენსტრუაციის დაწყებამდე 2-12 დღით ადრე).
მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
· ხშირი ფსიქო-ემოციონალური დატვირთვა;
· გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ქრონიკული დაავადებები;
· არასწორი კვება;
· ჰორმონების დონის დარღვევა.
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-გინეკოლოგი, რისთვისაც ნიშნავს:
· ანამნეზის შეკრებას;
· სისხლის ანალიზს ჰორმონებზე
დამატებით შეიძლება დაინიშნოს:
· ელექტროენცეფალოგრამა;
· თირკმელების ფუნქციის შემოწმება;
· მამოგრაფია, სარძევე ჯირკვლების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა.
მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
· ანტიალერგიულ პრეპარატებს;
· ტვინში სისხლის მიმოქცევის გასაუმჯობესებელ პრეპარატებს;
· შარდმდენებს;
· ჰორმონალურ კონტრაცეპტივებს;
· არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს.
მკურნალობა გრძელდება 3 თვე. ხდება 2-3 მენსტრუალურ ციკლზე შესვენება. თუ სიმპტომები ისევ გამოვლინდება თერაპია გრძელდება.
რისკის ჯგუფი
· 30 წელს ზემოთ ქალები;
· გამხდარი ქალები;
· არამდგრადი ხასიათის მქონე ქალები.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· რაციონალური და დაბალანსებული კვება;
· სხეულის მასის კონტროლი;
· ინტენსიური ფსიქიკური და ემოციური დატვირთვის თავიდან არიდება;
· გინეკოლოგთან ვიზიტი წელიწადში 2-ჯერ.
