მართალია, ახალ წელს ოჯახურ გარემოში უკვე დიდი ხანია, ვერ ახერხებს ყოფნას, მაგრამ სადაც არ უნდა იყოს, სახლში პირველი სწორედ მაინც ის შედის, რადგან ნამდვილად ფეხბედნიერია და სადაც შედის, ყველა სურვილი რეალობად იქცევა.
გთავაზობთ ამონარიდს ინტერვიუდან
– თქვენი თავისთვის როდის იცლით – ოჯახთან თუ მეგობრებთან ერთად მოლხენას როდის ახერხებთ?
– სამწუხაროდ, ასეთი დრო მე არ მაქვს, მით უმეტეს, ახალი წლის დღეებში. სხვა დროსაც ისეთი დატვირთული ვარ, რომ ფიზიკურად წარმოუდგენელია ქეიფი და დროსტარება. გარდა კონცერტებისა, ჩემი საქმით ვარ დაკავებული და ისეთი დატვირთული ვარ, რომ სხვა ვერაფრისთვის ვიცლი. ბევრს უკვირს, ასეთი დიდი წონის მქონე ადამიანი, ასეთი მოძრავი და აქტიური როგორ ხარო, მაგრამ მე გაჩერება არ შემიძლია. ეს, ალბათ, იმის დამსახურებაა, რომ გურული ვარ.
– საახალწლო სურვილები…
– მე რა ნატვრა და სურვილიც მქონდა, ფაქტობრივად, ყველაფერი ამიხდა. მხოლოდ ერთი არ გამოვიდა – მინდოდა, ძალიან მაგარი და ცნობილი ფეხბურთელი ვყოფილიყავი. ფეხბურთს ძალიან კარგად ვთამაშობდი, მაგრამ ვერ შევძელი სპორტს გავყოლოდი. ასე რომ მომხდარიყო, გაცილებით უფრო კარგი ფეხბურთელი ვიქნებოდი, ვიდრე ახლა მომღერალი ვარ. მინდოდა, ვყოფილიყავი ცნობილი მსახიობი, რაც ნაწილობრივ ამიხდა, რადგან ასე თუ ისე საქართველოში მიცნობენ, რაც ძალიან მიხარია. მინდოდა, კარგი ოჯახი მქონოდა და ღმერთს მადლობა, რომ დღეს ასეა. ყველაფერი ამიხდა, მაგრამ ყველაფერი ძალიან დიდი შრომისა და წვალების ფასად მოხდა. თავიდან გვიჭირდა, მაგრამ მე და ჩემი მეუღლე არაფერს ვთაკილობდით და ყველაფერს ჩვენი შრომის შედეგად მივაღწიეთ. ღმერთის იმედი გვქონდა, მაგრამ შენ თუ არ იშრომე, არ იწვალე, არ იფიქრე და ღამეები არ ათენე, ვერაფერს მიაღწევ. ვინც გაჭირვების ფასი არ იცის, ის ცხოვრებაში წინ ვერ წავა. გაჭირვების დროს იწრთობა ადამიანი და როცა შრომითა და შენი ოფლით მოპოვებული თითოეული კაპიკის ფასი იცი, საკუთართან ერთად, სხვის შრომასაც აფასებ, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია.
