საქართველოში ტუბერკულოზის შეფასებითი ინციდენტობა 2025 წელს
100 000 მოსახლეზე 40 ახალ შემთხვევამდე დაეცა — ეს ყველაზე დაბალი მაჩვენებელია
2000 წლიდან მოყოლებულ მწკრივში და 77%-ით ნაკლებია იმ დონეზე, 173-ზე, რომელზეც
ქვეყანა 2005-დან 2007 წლამდე იდგა. კლება უკვე თვრამეტი წელი ზედიზედ, ერთხელაც შეუწყვეტლად
გრძელდება — პანდემიის წლების ჩათვლით.
რას ნიშნავს ეს ციფრი
ტუბერკულოზის ინციდენტობა გვიჩვენებს, რამდენ ადამიანს უვითარდება დაავადება წელიწადში — ახალი და
რეციდივის შემთხვევები ერთად — 100 000 მოსახლეზე. ეს არ არის იმ შემთხვევების რიცხვი, რომლებსაც
ქვეყანა დიაგნოსტირებს და აღრიცხავს. ეს შეფასებაა იმისა, რამდენი ადამიანი ავადდება სინამდვილეში,
მათ შორის ისინიც, რომლებსაც დიაგნოზი არასდროს დაუდგინდათ — სწორედ ამიტომ ქვეყნდება იგი
გაურკვევლობის ინტერვალით და არა ერთი ზუსტი რიცხვით. საქართველოსთვის 2025 წელს ეს ინტერვალი
32-დან 48-მდეა 100 000 მოსახლეზე. გრძელ მწკრივში მოძრაობის მიმართულება უფრო
სანდოა, ვიდრე მასში ნებისმიერი ცალკეული წელი.
რა შეიცვალა
მწკრივი იწყება 163-ით 2000 წელს, 2005, 2006 და 2007 წლებში 173-ზე ჩერდება, შემდეგ კი ყოველ
წელს ეცემა: 122 — 2015 წელს, 82 — 2019 წელს, 65 — 2021 წელს, 51 — 2023 წელს, 45 — 2024 წელს,
40 — 2025 წელს. 2015-დან 2025 წლამდე მაჩვენებელი 67%-ით შემცირდა.
„ტუბერკულოზის დასრულების სტრატეგია“ სწორედ ამ ორ წელს შორის
50%-იან შემცირებას ისახავს 2025 წლის ეტაპობრივ მიზნად; საქართველომ ის მარაგითაც გადააჭარბა.
მასშტაბისთვის: ჯანმო-ს ტუბერკულოზის გლობალური ანგარიში 2025 გლობალურ წმინდა შემცირებას 2015-დან
2024 წლამდე 12,3%-ად აფასებს.
სად აყენებს ეს საქართველოს
თერთმეტივე ქვეყნის ერთსა და იმავე, 2025 წელს შედარებით, საქართველოს 40 მეოთხე ყველაზე დაბალი
მაჩვენებელია — ყაზახეთის გვერდით და თურქეთის (12), სომხეთის (20) და თურქმენეთის (37) შემდეგ.
მეორე ბოლოში უკრაინა და ყირგიზეთი დგას, ორივე 73-ით, მოლდოვა — 58-ით, ტაჯიკეთი — 52-ით. თუ
დონის ნაცვლად პროგრესს გავზომავთ, საქართველოს 67%-იანი კლება 2015 წლიდან
ყველაზე მკვეთრია თერთმეტ ქვეყანას შორის — სომხეთი მოჰყვება 65%-ით, უკრაინა
(−14%) და თურქმენეთი (−16%) კი თითქმის არ დაძრულან.
რატომ აქვს ამას მნიშვნელობა
ტუბერკულოზი განკურნებადია, ინციდენტობის კლება კი ყველაზე მკაფიო მტკიცებულებაა იმისა, რომ
შემთხვევებს მიაგნებენ და მკურნალობენ მანამ, სანამ ისინი შემდგომ გავრცელდებიან. სწორედ ეს ხდის ამ
მაჩვენებელს მოწყვლადსაც: ინციდენტობა იმდენ ხანს მცირდება, რამდენ ხანს შემთხვევების აღმოჩენა და
მკურნალობა ინარჩუნებს ტემპს. რეგიონში ყველაზე მაღალი ინციდენტობის მქონე ორივე ქვეყანა სწორედ ის
ქვეყანაა, სადაც კლება ყველაზე ნელი იყო. საქართველო ამ გზის დასასრულს არ არის მიახლოებული.
სტრატეგიის 2030 წლის მიზანი 2015 წელთან შედარებით 80%-იანი
შემცირებაა — 122-დან დაახლოებით 24-მდე 100 000 მოსახლეზე — ეს კი ხუთ წელიწადში კიდევ 16
შემთხვევით შემცირებას ნიშნავს 100 000 მოსახლეზე.
სრული დინამიკა, თერთმეტივე ქვეყნის შედარება და ჩამოსატვირთი მონაცემები
ინფექციური დაავადებების გვერდზეა.
„საქართველო ციფრებში“ ყოველდღიური მაჩვენებელია PHIG-ის მონაცემთა საცავიდან, რომელიც საქართველოსა და ათი შესადარებელი ქვეყნისთვის 54 ინდიკატორს აერთიანებს ჯანმო-ს, UNHCR-ისა და მსოფლიო ბანკის მონაცემებიდან; თითოეული პირველწყარომდე მიკვლევადია. PHIG ამ ციფრებს აგროვებს და ამოწმებს — არ აწარმოებს. მონაცემები: ჯანმო-ს გლობალური ჯანმრთელობის ობსერვატორია, MDG_0000000020, წვდომის თარიღი: 2026 წლის 20 ნოემბერი. ტექსტი: CC BY 4.0. ციფრებზე ვრცელდება გამომცემლის პირობები — იხ. წვდომა და ციტირება.
#საქართველოციფრებში #ტუბერკულოზი #drpkhakadze #sheniekimi
წყარო: https://publichealth.ge/saqartvelo-cifrebshi-tuberkulozis-incidentoba-2025/
