ნეიროფსიქოლოგი თამარ გაგოშიძე სალომე კასრაძის პოდკასტში საუბრობს იმ ფასეულობებზე, რომლებიც მშობლებმა შვილს პატარა ასაკიდანვე უნდა გადასცენ:
„დღევანდელ საზოგადოებაში წარმატებისა და სტატუსის შეფასება ხშირად მატერიალურ ნიშნებზეა დაფუძნებული. ბრენდული ტანსაცმელი, ძვირადღირებული ტელეფონი თუ სხვა ნივთები ბევრისთვის წარმატების სიმბოლოდ იქცა. ბავშვებიც ამ გარემოში იზრდებიან, აკვირდებიან თანატოლებს და ადვილად ითვისებენ წარმოდგენას, თითქოს ადამიანის ღირებულება სწორედ ამ ნიშნებით განისაზღვრება.
ამ პროცესში გადამწყვეტი როლი მშობელს ეკისრება. მნიშვნელოვანია, ბავშვს განუმარტოს, რომ ოჯახში მიღებული გადაწყვეტილებები ფინანსურ შესაძლებლობებზე ყოველთვის არ არის დამოკიდებული. შეიძლება ოჯახს ნებისმიერი ნივთის შეძენა შეეძლოს, მაგრამ მაინც არ იყიდოს, რადგან ნივთები ადამიანის ხასიათს, ღირსებასა და პიროვნებას არ განსაზღვრავს. ბავშვს უნდა ესმოდეს, რომ საკუთარი ღირებულება არ იზომება იმით, თუ რა აცვია ან რა მოდელის ტელეფონი უჭირავს ხელში.
სამწუხაროდ, ბევრი მშობელი ცდილობს, შვილს ნებისმიერი სურვილი შეუსრულოს, რათა მან თავი გარიყულად არ იგრძნოს. ხშირად ამის მიზეზია შიში, რომ ბავშვს სტრესი ან ფსიქოლოგიური ტრავმა მიადგება. თუმცა რეალური ემოციური ზიანი უფრო ხშირად სხვა ფაქტორებით არის გამოწვეული და არა იმით, რომ მას მორიგი ძვირადღირებული ნივთი არ უყიდეს.
ფსიქოლოგებიც აღნიშნავენ, რომ ბავშვი ბუნებრივად ეგოცენტრული იბადება და სამყაროს საკუთარ ირგვლივ აღიქვამს. ჯანსაღი აღზრდის მიზანი სწორედ ის არის, რომ დროთა განმავლობაში ბავშვმა გააცნობიეროს: ის სამყაროს ცენტრი არ არის, მის გარშემო არსებობენ სხვა ადამიანებიც, რომელთა სურვილები, საჭიროებები და შეხედულებები ისეთივე მნიშვნელოვანია.
როდესაც ოჯახში მატერიალურ სტატუსს გადაჭარბებული მნიშვნელობა არ ენიჭება, ბავშვიც უფრო თავდაჯერებული და დამოუკიდებელი აზროვნების მქონე პიროვნებად ყალიბდება. ის სწავლობს, რომ საკუთარი თავის შეფასება სხვისი აზრის მიხედვით არ ღირს. მშობლის მაგალითი ამ პროცესში განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია. თუ ოჯახში მიღებულია ღირებულებების პატივისცემა და არა ბრენდების, ბავშვიც ამავე დამოკიდებულებას ითვისებს.
ბავშვთან მუდმივი დიალოგი აუცილებელია. მას უნდა ესმოდეს, რომ სხვადასხვა ოჯახს განსხვავებული წესები და პრიორიტეტები აქვს. მთავარი კითხვა კი ასეთია: უნდა იცხოვროს ადამიანმა მხოლოდ იმის მიხედვით, რას ფიქრობენ სხვები, თუ საკუთარი ღირებულებები და დამოუკიდებელი აზრი უნდა ჰქონდეს? სწორედ ამ კითხვებზე პასუხის ძიება აყალიბებს კრიტიკულ აზროვნებას, თავდაჯერებულობასა და შინაგან თავისუფლებას, რომლებიც ბავშვობაში მიღებული აღზრდის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი შედეგია.“
