„არავაქცინირებული სისხლი“ — მეცნიერება რას ამბობს?

„არავაქცინირებული სისხლი“ — მეცნიერება რას ამბობს?
#post_seo_title

შესავალი — ანალიტიკური კომენტარი

სისხლის გადასხმა თანამედროვე მედიცინის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი და სიცოცხლის გადამრჩენი პროცედურაა. ყოველდღიურად მსოფლიოში მილიონობით პაციენტი საჭიროებს სისხლის ან სისხლის კომპონენტების ტრანსფუზიას — მძიმე ტრავმების, ქირურგიული ოპერაციების, ონკოლოგიური დაავადებების, მშობიარობის გართულებებისა და ქრონიკული ჰემატოლოგიური პრობლემების დროს [1].

ბოლო წლებში, განსაკუთრებით კორონავირუსის პანდემიის შემდეგ, სოციალურ მედიასა და სხვადასხვა ონლაინპლატფორმაზე გავრცელდა დეზინფორმაცია ე.წ. „არავაქცინირებული სისხლის“ შესახებ. ზოგიერთი ადამიანი ამტკიცებს, თითქოს კორონავირუსის საწინააღმდეგო ვაქცინით აცრილი დონორების სისხლი საფრთხეს წარმოადგენს ან შეიცავს „მუდმივ ვაქცინურ კომპონენტებს“, რომლებიც შესაძლოა ტრანსფუზიის გზით სხვა ადამიანზე გადავიდეს. ამ ფონზე, გარკვეულმა პაციენტებმა ან მათმა ოჯახის წევრებმა დაიწყეს მოთხოვნა „არავაქცინირებული დონორის სისხლის“ გამოყენებაზე.

მეცნიერული და კლინიკური მონაცემები ცალსახად მიუთითებს, რომ ამ მოთხოვნას სამეცნიერო საფუძველი არ გააჩნია [2]. საერთაშორისო სამედიცინო ორგანიზაციები ხაზს უსვამენ, რომ სისხლის უსაფრთხოება დამოკიდებულია მკაცრ ლაბორატორიულ კონტროლზე, ინფექციური დაავადებების სკრინინგსა და სტანდარტიზებულ ტრანსფუზიულ სისტემაზე — და არა დონორის ვაქცინაციის სტატუსზე.

ეს საკითხი საზოგადოებრივი ჯანდაცვისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რადგან დეზინფორმაციამ შესაძლოა შეამციროს ნდობა სისხლის ბანკების მიმართ, შეაფერხოს გადაუდებელი დახმარება და რეალურად საფრთხე შეუქმნას პაციენტების სიცოცხლეს.

პრობლემის აღწერა

„არავაქცინირებული სისხლის“ თემა განსაკუთრებით გააქტიურდა კორონავირუსის საწინააღმდეგო ვაქცინაციის კამპანიების პერიოდში. სოციალური ქსელებისა და არამეცნიერული მედიის ნაწილში გავრცელდა მოსაზრება, თითქოს ვაქცინირებული დონორის სისხლი შეიცავს მავნე ნივთიერებებს ან ცვლის მიმღების გენეტიკურ სისტემას.

ამ დეზინფორმაციის შედეგად, ზოგიერთ ქვეყანაში პაციენტები ითხოვდნენ:

  • მხოლოდ „არავაქცინირებული“ დონორის სისხლის გამოყენებას
  • ოჯახის წევრებისგან წინასწარ შერჩეულ დონაციას
  • ტრანსფუზიაზე უარის თქმას ვაქცინირებული დონორის შემთხვევაში

თუმცა მსგავსი მოთხოვნები ეწინააღმდეგება თანამედროვე ტრანსფუზიოლოგიის პრინციპებს. სისხლის უსაფრთხოება განისაზღვრება:

  • დონორის ჯანმრთელობის შეფასებით
  • ინფექციური დაავადებების სკრინინგით
  • სისხლის კომპონენტების ხარისხის კონტროლით
  • საერთაშორისო პროტოკოლების დაცვით

და არა ვაქცინაციის სტატუსით [3].

ქართველი მკითხველისთვის ეს საკითხი მნიშვნელოვანია, რადგან საქართველოში, ისევე როგორც მსოფლიოს სხვა ქვეყნებში, სოციალური მედიის გავლენა ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ გადაწყვეტილებებზე მზარდია. დეზინფორმაცია განსაკუთრებით საშიში ხდება მაშინ, როდესაც საქმე გადაუდებელ სამედიცინო დახმარებას ეხება.

თუ პაციენტი კრიტიკულ მდგომარეობაში უარს ამბობს სისხლის ტრანსფუზიაზე არასამეცნიერო მიზეზით, ეს შესაძლოა სიცოცხლისთვის პირდაპირი საფრთხე გახდეს.

სამეცნიერო და კლინიკური ანალიზი

სისხლის ტრანსფუზიის თანამედროვე სისტემა ეფუძნება მრავალსაფეხურიან უსაფრთხოების მექანიზმებს. დონორის სისხლი ტრანსფუზიამდე გადის მკაცრ ლაბორატორიულ შემოწმებას, რომელიც მოიცავს:

  • აივ ინფექციის სკრინინგს
  • B და C ჰეპატიტის ტესტირებას
  • სიფილისის გამოკვლევას
  • საჭიროების შემთხვევაში სხვა ინფექციების კონტროლს [4]
  საფრანგეთის კანონი საკვები დანამატების შესახებ – რა უნდა იცოდეს ქართველმა მომხმარებელმა - გიორგი ფხაკაძე საინტერესო ინფორმაციას ავრცელებს

საერთაშორისო ორგანიზაციები, მათ შორის World Health Organization, ხაზს უსვამენ, რომ კორონავირუსის საწინააღმდეგო ვაქცინები არ ქმნის ტრანსფუზიისთვის საფრთხეს [1].

მნიშვნელოვანია იმის გაგება, თუ როგორ მოქმედებს ვაქცინა ორგანიზმში.

მესენჯერული რიბონუკლეინის (mRNA) ტექნოლოგიაზე დაფუძნებული ვაქცინები არ რჩება სისხლში მუდმივად. ვაქცინის კომპონენტები მოკლე პერიოდში იშლება და ორგანიზმიდან ბუნებრივად გამოიყოფა [5]. ისინი არ ცვლიან ადამიანის დნმ-ს და არ „გადადიან“ მიმღების ორგანიზმში ისეთი ფორმით, რომელიც რაიმე კლინიკურ რისკს ქმნის.

ანალოგიურად, სხვა ტიპის კორონავირუსის საწინააღმდეგო ვაქცინებიც არ წარმოადგენს ტრანსფუზიული საფრთხის წყაროს.

კლინიკური პრაქტიკის მიხედვით, ვაქცინაციის შემდეგ სისხლის დონაციას ზოგჯერ მხოლოდ მოკლე დროით აყოვნებენ — არა უსაფრთხოების პრობლემის გამო, არამედ იმისთვის, რომ შესაძლო დროებითი სიმპტომები, მაგალითად ტემპერატურა ან სისუსტე, არ დაემთხვეს სხვა ინფექციურ პროცესს [6].

ამასთან, არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ვაქცინირებული დონორის სისხლი იწვევს:

  • გენეტიკურ ცვლილებებს
  • იმუნურ დაზიანებას
  • „სპაიკ-ცილის მოწამვლას“
  • რეპროდუქციულ პრობლემებს
  • ქრონიკულ დაავადებებს

მსგავსი მტკიცებები არ დასტურდება არც კლინიკური კვლევებით და არც მრავალმილიონიანი ტრანსფუზიული გამოცდილებით [2].

სტატისტიკა და მტკიცებულებები

ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის მონაცემებით, მსოფლიოში ყოველწლიურად დაახლოებით 118 მილიონი დონაცია სრულდება [1]. ტრანსფუზიული მედიცინა მკაცრად რეგულირებული სფეროა და მისი უსაფრთხოების მაჩვენებლები ბოლო ათწლეულებში მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა.

American Red Cross აღნიშნავს, რომ კორონავირუსის საწინააღმდეგო ვაქცინაციის სტატუსი არ წარმოადგენს სისხლის გამოყენების შეზღუდვის მიზეზს [7].

Food and Drug Administration ასევე ადასტურებს, რომ ვაქცინირებული ადამიანების სისხლი უსაფრთხოა ტრანსფუზიისთვის [6].

კლინიკური პრაქტიკა პანდემიის შემდეგ მილიონობით ტრანსფუზიას მოიცავს. ამ პერიოდში არ დაფიქსირებულა მტკიცებულებაზე დაფუძნებული სიგნალი, რომელიც მიუთითებდა ვაქცინირებული დონორის სისხლით გამოწვეულ სპეციფიკურ გართულებებზე [3].

მნიშვნელოვანია ასევე ის ფაქტი, რომ სისხლის ბანკები მუშაობენ უნივერსალური უსაფრთხოების პრინციპით. ეს ნიშნავს, რომ თითოეული დონაცია ფასდება კონკრეტული ინფექციური და კლინიკური რისკების მიხედვით და არა პოლიტიკური, იდეოლოგიური ან დეზინფორმაციული ნარატივების საფუძველზე.

საერთაშორისო გამოცდილება

მსოფლიოს წამყვანი ჯანდაცვის ორგანიზაციები ერთხმად აცხადებენ, რომ „არავაქცინირებული სისხლის“ მოთხოვნას სამეცნიერო საფუძველი არ გააჩნია.

World Health Organization ხაზს უსვამს, რომ სისხლის უსაფრთხოება ეფუძნება ხარისხის კონტროლსა და სკრინინგს [1].

Food and Drug Administration რეკომენდაციას აძლევს სისხლის ცენტრებს, მიიღონ ვაქცინირებული დონორების სისხლი სტანდარტული წესების დაცვით [6].

  „ღმერთის მიერ  გამოგზავნილი“ - უკვდავების წყალი ჩვენს რეალობაში

Mayo Clinic განმარტავს, რომ კორონავირუსის საწინააღმდეგო ვაქცინები არ ქმნის ტრანსფუზიულ რისკს და არ არსებობს მტკიცებულება „დაბინძურებული სისხლის“ თეორიების მხარდასაჭერად [8].

ევროპისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ტრანსფუზიული ცენტრები ასევე უარს ამბობენ დონორთა ვაქცინაციის სტატუსის მიხედვით სისხლის განცალკევებაზე, რადგან ეს მიდგომა სამეცნიერო საფუძველს მოკლებულია და შეიძლება სისხლის მარაგების დეფიციტი გამოიწვიოს.

საერთაშორისო სამედიცინო ჟურნალები, მათ შორის BMJ და The Lancet, არაერთხელ მიუთითებენ, რომ პანდემიის პერიოდში დეზინფორმაცია საზოგადოებრივი ჯანმრთელობისთვის სერიოზულ გამოწვევად იქცა [9].

საქართველოს კონტექსტი

საქართველოში სისხლის ბანკებისა და ტრანსფუზიული სერვისების უსაფრთხოება რეგულირდება ეროვნული სტანდარტებისა და საერთაშორისო რეკომენდაციების მიხედვით.

ქვეყანაში მოქმედი სისხლის ცენტრები იყენებენ ინფექციური კონტროლის მრავალსაფეხურიან სისტემას, რაც პაციენტებისთვის უსაფრთხოების მნიშვნელოვან გარანტიას წარმოადგენს.

თუმცა გამოწვევად რჩება დეზინფორმაციის სწრაფი გავრცელება. სოციალური ქსელების საშუალებით არამეცნიერული ინფორმაცია ხშირად უფრო სწრაფად ვრცელდება, ვიდრე პროფესიული განმარტებები.

საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის მიმართულებით მნიშვნელოვანი როლი აქვს ისეთი პლატფორმების მუშაობას, როგორიცაა:

ამ რესურსების მნიშვნელობა განსაკუთრებით იზრდება მაშინ, როდესაც საჭიროა სამეცნიერო მტკიცებულებების ფართო საზოგადოებისთვის გასაგებ ენაზე მიწოდება.

ასევე მნიშვნელოვანია ხარისხის კონტროლისა და პროფესიული სტანდარტების გაძლიერება, რასაც ხელს უწყობს Certificate.ge.

საქართველოში სისხლის დონაციის კულტურის გაძლიერება საზოგადოებრივი ჯანდაცვის მნიშვნელოვანი ამოცანაა. დეზინფორმაციამ შესაძლოა შეამციროს როგორც დონორთა რაოდენობა, ისე პაციენტების ნდობა ტრანსფუზიული სისტემის მიმართ.

მითები და რეალობა

მითი: ვაქცინირებული დონორის სისხლი საშიშია

რეალობა: არ არსებობს სამეცნიერო მტკიცებულება, რომ კორონავირუსის საწინააღმდეგო ვაქცინაცია ტრანსფუზიისთვის საფრთხეს ქმნის [6].

მითი: ვაქცინის კომპონენტები სისხლში მუდმივად რჩება

რეალობა: ვაქცინის კომპონენტები ორგანიზმში დროებით არსებობს და შემდეგ ბუნებრივად იშლება [5].

მითი: ტრანსფუზიის გზით შეიძლება „ვაქცინის გადაცემა“

რეალობა: ვაქცინა ინფექცია არ არის და ტრანსფუზიის გზით „ვაქცინაცია“ არ ხდება.

მითი: „არავაქცინირებული სისხლი“ უფრო უსაფრთხოა

რეალობა: სისხლის უსაფრთხოება დამოკიდებულია სკრინინგზე, ლაბორატორიულ კონტროლსა და ხარისხის სტანდარტებზე — არა ვაქცინაციის სტატუსზე [1].

ხშირად დასმული კითხვები (Q&A)

შეიძლება თუ არა ვაქცინირებულმა ადამიანმა სისხლი ჩააბაროს?

დიახ. უმეტეს შემთხვევაში ვაქცინირებული ადამიანები სრულფასოვანი დონორები არიან.

რატომ აყოვნებენ ზოგჯერ დონაციას ვაქცინაციის შემდეგ?

ეს დროებითი გადადება უკავშირდება ზოგად სამედიცინო დაკვირვებას და არა ტრანსფუზიული საფრთხის არსებობას.

არსებობს თუ არა „სუფთა“ და „არასუფთა“ სისხლი ვაქცინაციის მიხედვით?

არა. ასეთი კლასიფიკაცია სამეცნიერო მედიცინაში არ არსებობს.

  ალკოჰოლის მოხმარების დარღვევა და ღვიძლის დაავადება – ჩუმი ეპიდემია, რომელიც სამედიცინო ჩარევას საჭიროებს!

რა რისკი აქვს გადაუდებელ სიტუაციაში ტრანსფუზიაზე უარის თქმას?

შესაძლოა განვითარდეს სიცოცხლისთვის საშიში მდგომარეობა, მათ შორის ორგანოთა უკმარისობა ან სიკვდილი.

როგორია ყველაზე სანდო ინფორმაციის წყარო?

საერთაშორისო სამედიცინო ორგანიზაციები, აკადემიური ჟურნალები და ოფიციალური ჯანდაცვის ინსტიტუტები.

დასკვნა — საზოგადოებრივი ჯანდაცვის პერსპექტივით

„არავაქცინირებული სისხლის“ თემა წარმოადგენს მაგალითს იმისა, თუ როგორ შეიძლება დეზინფორმაციამ გავლენა მოახდინოს სამედიცინო გადაწყვეტილებებსა და საზოგადოებრივ ჯანმრთელობაზე.

მეცნიერული მტკიცებულებები ცალსახად მიუთითებს, რომ კორონავირუსის საწინააღმდეგო ვაქცინაცია არ ქმნის ტრანსფუზიულ საფრთხეს. სისხლის უსაფრთხოება უზრუნველყოფილია მრავალსაფეხურიანი კონტროლის სისტემით, რომელიც ეფუძნება თანამედროვე მედიცინისა და საერთაშორისო სტანდარტების პრინციპებს.

საზოგადოებრივი ჯანდაცვის მთავარი ამოცანაა:

  • მოსახლეობის ინფორმირება
  • სამეცნიერო განათლების გაძლიერება
  • დეზინფორმაციის შემცირება
  • სისხლის დონაციის მხარდაჭერა
  • ჯანდაცვის სისტემის მიმართ ნდობის შენარჩუნება

გადაუდებელ სიტუაციაში დროული ტრანსფუზია ხშირად სიცოცხლის გადარჩენის ერთადერთი გზაა. ამიტომ განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რომ გადაწყვეტილებები ეფუძნებოდეს მეცნიერებას და არა დაუდასტურებელ ონლაინნარატივებს.

წყაროები

  1. World Health Organization. Blood safety and availability. Available from: WHO – Blood safety and availability
  2. Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health. COVID misinformation and public health impacts. Available from: Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health
  3. AABB Association Bulletin. COVID-19 Vaccination and Blood Donation Guidance. Available from: AABB
  4. World Health Organization. Screening donated blood for transfusion-transmissible infections. Available from: WHO – Screening donated blood
  5. Centers for Disease Control and Prevention. Understanding mRNA COVID-19 vaccines. Available from: CDC – Understanding mRNA COVID-19 Vaccines
  6. Food and Drug Administration. Updated Information for Blood Establishments Regarding the COVID-19 Pandemic and Blood Donation. Available from: FDA – Blood Donation and COVID-19
  7. American Red Cross. COVID-19 Vaccine and Blood Donation FAQ. Available from: American Red Cross – Blood Donation FAQ
  8. Mayo Clinic. COVID-19 vaccines: myths and facts. Available from: Mayo Clinic – COVID-19 vaccine myths and facts
  9. The Lancet. Managing misinformation in the COVID-19 era. Available from: The Lancet

author avatar
© საქართველოს საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ინსტიტუტი
სანდო, მტკიცებულებებზე დაფუძნებული ინფორმაცია | მთავარი რედაქტორი: პროფესორი გიორგი ფხაკაძე (MD, MPH, PhD)

დატოვე პასუხი

გთხოვთ, მიუთითოთ თქვენი კომენტარი!
გთხოვთ, შეიყვანოთ თქვენი სახელი აქ