პედიატრი ინგა მამუჩიშვილი მშობლებს ბავშვებში გავრცელებული ჩვევის – ფრჩხილების კვნეტის შესახებ მნიშვნელოვან რჩევას უზიარებს.
„ფრჩხილების კვნეტა – ბევრ მშობელს უბრალო, უწყინარ ჩვევად ეჩვენება, რომელსაც ბავშვი თავისით გადაეჩვევა, მაგრამ ხშირად, ეს პატარა ადამიანის ჩუმი ენაა, რომლითაც ის საკუთარ ემოციებს გვიყვება.
ბავშვი ფრჩხილებს იკვნეტს არა იმიტომ, რომ ასე უნდა – არამედ იმიტომ, რომ რაღაც ვერ თქვა. შფოთვა, დაძაბულობა, მოწყენილობა, კონცენტრაციის მცდელობა, ეს ყველაფერი შეიძლება ამ ქცევის უკან იდგეს. ხშირად ეს ჩვევა ჩნდება მაშინ, როცა ბავშვის ცხოვრებაში ცვლილებები ხდება-ახალი გარემო, ახალი ადამიანები, ან უბრალოდ ის პერიოდი, როცა პატარა გულში ემოციები ერთდროულად გროვდება.
ამ ქცევას მედიცინაში Onychophagia ეწოდება და მიუხედავად იმისა, რომ ხშირად მსუბუქად აღიქმება, ხანგრძლივად შეიძლება გარკვეული გართულებებიც გამოიწვიოს. დაზიანებული კანი ფრჩხილის ირგვლივ ხშირად ხდება ინფექციის კარიბჭე ვითარდება ანთება, ჩირქოვანი პროცესებიც კი. ხელებიდან პირში მოხვედრილი მიკრობები ზრდის კუჭ-ნაწლავის ინფექციების რისკს, ბავშვებში კი პარაზიტული ინფექციებიც არ არის იშვიათი. დროთა განმავლობაში შეიძლება დაზიანდეს კბილების მინანქარი და შეიცვალოს ფრჩხილის ფორმაც.
და მაინც-ყველაზე ხშირად მშობლები სვამენ კითხვას:
“ნუთუ ეს ვიტამინების ნაკლებობის ნიშანია?” სიმართლე ის არის, რომ უმეტეს შემთხვევაში-არა.
ფრჩხილების კვნეტა იშვიათად არის დაკავშირებული მიკროელემენტების დეფიციტთან. მართალია, ზოგჯერ შეიძლება თან ახლდეს რკინადეფიციტური ანემია,მაგრამ ასეთ დროს სხვა ნიშნებიც აუცილებლად იჩენს თავს-სიფერმკრთალე, დაღლილობა, თმის ცვენა. მხოლოდ ეს ჩვევა არასდროს არის საკმარისი მიზეზი, რომ დეფიციტზე ვიფიქროთ.
რაც უფრო მეტად ვამახვილებთ ყურადღებას ამ ქცევაზე, ვუყვირით ან ვსჯით ბავშვს, მით უფრო ვაძლიერებთ მას. რადგან ბავშვისთვის ეს უკვე მხოლოდ ჩვევა აღარ არის-ეს ხდება მისი “დაცვა”, გზა, რომლითაც ის საკუთარ ემოციებს უმკლავდება.
მნიშვნელოვანია გავიგოთ – ფრჩხილების კვნეტა არ არის ცუდი აღზრდის შედეგი. ეს არის სიგნალი.სიგნალი, რომ ბავშვს სჭირდება მეტი სიმშვიდისთვის,მეტი უსაფრთხოებისთვის და თავდაცვისთვის!!! რა შეგვიძლია გავაკეთოთ?არ დავაძალოთ,არ დავსაჯოთ.არ გავამახვილოთ ზედმეტი ყურადღება.ამის ნაცვლად დავაკვირდეთ, როდის და რატომ იკვნეტს ფრჩხილებს, შევთავაზოთ ალტერნატივა (პლასტილინი, ხატვა, პატარა სათამაშო ხელში) და რაც მთავარია -შევამციროთ მისი შფოთვის წყაროები.ხშირად, როცა ბავშვის ემოციური მდგომარეობა სტაბილურდება, ეს ჩვევაც ნელ-ნელა ქრება.როდესაც ბავშვი ფრჩხილებს იკვნეტს, ის უბრალოდ ცდილობს გაუმკლავდეს იმას, რასაც სიტყვებით ვერ გადმოსცემს!!!“ – წერს პედიატრი ინგა მამუჩიშვილი სოციალურ ქსელში.
