ჩინელმა მეცნიერებმა დაადგინეს, რომ ღვიძლის მიერ წარმოქმნილი ნაღვლის ტიპს აქვს კალორიების შეზღუდვის საერთო მეთოდის მსგავსი ეფექტი.
ჟურნალ Nature-ში გამოქვეყნებულ ახალ კვლევაში, მეცნიერებმა შეაფასეს ლითოქოლის მჟავის (LCA) ეფექტი გენეტიკურად ინჟინერიის მქონე თაგვებზე ადამიანის ქსოვილში.
მათ აღმოაჩინეს, რომ LCA-ს შეუძლია გააძლიეროს კუნთების რეგენერაცია და გააუმჯობესოს დაჭერის ძალა და სირბილის უნარი.
The Independent- ის თანახმად, წინა კვლევებმა აჩვენა, რომ ძუძუმწოვრები აგროვებენ LCA-ს კალორიების შეზღუდვის დროს. ის ააქტიურებს მეტაბოლიზმში ჩართულ ძირითად მოლეკულას, სახელწოდებით AMP-აქტივირებული პროტეინ კინაზა (AMPK).
AMPK აქტიურდება გლუკოზის დონის ვარდნისას. იგი მნიშვნელოვან როლს ასრულებს დაბერებაში, რადგან არეგულირებს ისეთ პროცესებს, როგორიცაა ანთება და ნერვის დეგენერაცია.
ცხოველებში AMPK-ის გამომუშავების უნარის ჩამორთმევამ გამოიწვია LCA-ს ეფექტის დაკარგვა, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ ღვიძლის მჟავა მოქმედებდა „AMPK-დამოკიდებული წესით”.
მეცნიერებმა აიღეს სისხლის შრატი თაგვებისგან, რომლებსაც ოთხი თვის განმავლობაში კალორიების შემცველობა ჰქონდათ შეზღუდული და გაუკეთეს ის მღრღნელებს, რომლებიც ნორმალურად იკვებებოდნენ. მათ დაინახეს, რომ ინექციურმა შრატმა გამოიწვია AMPK-ის გააქტიურება თაგვების ღვიძლსა და კუნთებში.
მეცნიერების კვლევის მიხედვით, LCA-ს დანერგვამ ნემატოდების საშუალო სიცოცხლის ხანგრძლივობა 22-დან 27 დღემდე გაზარდა.
„მხოლოდ ერთი გააქტიურებული LCA მეტაბოლიტის მიღებას შეიძლება ჰქონდეს დაბერების საწინააღმდეგო ეფექტი“,- დაასკვნეს მეცნიერებმა.
