ფიზიკური ვარჯიში ყველა ასაკში…
ასაკის ერთ-ერთი ყველაზე ნათელი შედეგია კუნთების მასის, სიძლიერის და ფუნქციის უნებლიე დაკარგვა, რომელსაც სარკოპენია ეწოდება.
კუნთების მასა მცირდება დაახლოებით 3-8%-ით ყოველ ათწლეულში, 30 წლის შემდეგ. კლების ეს მაჩვენებელი კიდევ უფრო მაღალია 60 წლის შემდეგ. კუნთების მასის, სიძლიერის და ფუნქციის ეს უნებლიე დაკარგვა არის ინვალიდობის ფუნდამენტური მიზეზი და ხელშემწყობი.
ეს იმიტომ ხდება, რომ სარკოპენია ზრდის დაცემის რისკს და დაუცველობას ტრავმის მიმართ და, შესაბამისად, შეიძლება გამოიწვიოს ფუნქციური დამოკიდებულება და ინვალიდობა.
კუნთოვანი მასის შემცირებას თან ახლავს ცხიმოვანი მასის პროგრესული მატება და, შესაბამისად, სხეულის შემადგენლობის ცვლილებები და ასოცირდება ხანდაზმულებში ინსულინის წინააღმდეგობის გახშირებასთან.
გარდა ამისა, ძვლის სიმკვრივე მცირდება, სახსრის სიმტკიცე მატულობს და აღენიშნება სიმაღლის მცირე შემცირება (კიფოზი). ყველა ეს ცვლილება სავარაუდოდ, გავლენას ახდენს რამდენიმე მდგომარეობაზე, მათ შორის ტიპი 2 დიაბეტი, სიმსუქნე, გულის დაავადება და ოსტეოპოროზი…
One of the most striking effects of age is the involuntary loss of muscle mass, strength, and function, termed sarcopenia. Muscle mass decreases approximately 3–8% per decade after the age of 30. This rate of decline is even higher after the age of 60. This involuntary loss of muscle mass, strength, and function is a fundamental cause of and contributor to disability in older people. This is because sarcopenia increases the risks of falls and vulnerability to injury and, consequently, can lead to functional dependence and disability. A decrease in muscle mass is also accompanied by a progressive increase in fat mass and, consequently, changes in body composition, and is associated with an increased incidence of insulin resistance in the elderly. Furthermore, bone density decreases, joint stiffness increases, and there is a small reduction in stature (kyphosis). All these changes have probable implications for several conditions, including type 2 diabetes, obesity, heart disease, and osteoporosis.
