ჰემოფილია

ჰემოფილია – სისხლის დაავადება, რომელსაც ახასიათებს სისხლის მიმოქცევის უკმარისობა.
 
გამოიყოფა ჰემოფილიის შემდეგი ტიპები
·         А ტიპის ჰემოფილია – შედარებით გავრცელებული ფორმა, რომელიც წარმოიშობა სისხლის ბრუნვის მე-VIII  ფაქტორის არარსებობით, რომელიც წარმოდგენილია ანტიჰემოფილური გლობულინით;
·         В ტიპის ჰემოფილია  (კრისტმასის დაავადება) – წარმოიშობა კრისტმასის ფაქტორის უკმარისობის შედეგად;
·         С ტიპის ჰემოფილია  – ყველაზე იშვიათი ფორმა, რომელიც წარმოიშობა სისხლის ბრუნვის მე-XI ფაქტორის უკმარისობის დროს.
 
მიზეზები
ექიმებმა დაადგინეს როგორ ხდება ჰემოფილიის გენეტიკურად გადაცემა. მისი გენი მატარებლები არიან ქალები, ამიტომ დაავადების მიზეზი ხდება მემკვიდრეობითი ფაქტორი.
 
სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         ტრავმების შემდეგ ხანგრძლივი, უწყვეტი სისხლდენა;
·         უმნიშვნელო ტრავმების დროსაც კი კანზე ჩნდება სილურჯეები (ჰემატომა);
·         ცხვირიდან ხშირი სისხლდენა;
·         შარდსა და კალაში სისხლის ნარევი;
·         ქვედა კიდურების სახსარშიდა სისხლჩაქცევების – ჰემორატოზის გაჩენა, რაც იწვევს ტკივილებს, შეშუპებასა და მოძრაობის გართულებას.
 
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ჰემატოლოგი და მკურნალობის დასადგენად ნიშნავს:
·         სისხლის საერთო, ბიოქიმიურ ანალიზს;
·         კოაგულოლოგიურ ტესტებს;
·         სისხლის მიმოქცევის დროის ჩანიშვნას;
·         გენურ ანალიზს.
 
მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         თანმხლებ თერაპიას (სისხლის პრეპარატები, რომლებიც კონცენტრირებული ფორმით შეიცავენ სისხლის ბრუნვის ფაქტორებს);
·         ტრამვების დროს თრომბინისა და პოთრომბინის ხსნარების, ასევე ამინოკაპრონის მჟავას გამოყენებას;
·         სახსრების პუნქციას (სისხლჩაქცევების დროს).
ჰემოფილია განკურნებადი დაავადებაა.
 
დიეტა
მკურნალობის პერიოდში პაციენტებმა უნდა გამოიყენონ ისეთი პროდუქტები, რომლებიც მდიდარია А, В, С, D ვიტამინებით, ფოსფორით და კალციუმით.
 
საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროულად მკურნალობა შესაძლოა შემდეგი სახის გართულებების წარმოშობა:
·         დიდი რაოდენობით სისხლის დაკარგვა;
·         ანემია;
·         გულსისხლძართვთა, ღვიძლის და თირკმელების უკმარისობა;
·         ძვლების დესტრუქციული პროცესი.
 
რისკის ჯგუფი
ამ ჯგუფში შედიან:
·         მამრობითი სქესის წარმომადგენლები;
·         გენეტიკური მიდრეკილების მქონე ადამიანები.
 
პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ტრავმებისა და ჭრილობებისგან თავის დაცვა;
·         ინექციებისგან თავის შეკავება, რომლებმაც შესაძლოა ჰემატომების გაჩენა გამოიწყვიოს;
·         ჯანსაღი ცხოვრების წესის ქონა.