ნაღველკენჭოვანი დაავადება

0
23

ნაღველკენჭოვანი დაავადება  –  დაავადება, რომელიც ხასიათდება ნაღვლის ბუშტში ან ნაღველსადინარებში კენჭების გაჩენით.
 
მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
·         მემკვიდრეობითი ფაქტორი;
·         ბილირუბინისა და ქოლესტერინის ცვლის დამრღვევი მედიკამენტების მიღება;
·         არასწორი კვება, დიეტები;
·         ჭარბი წონა;
·         სისხლში მომატებული ქოლესტერინის დონე;
·         ნივთიერებათა ცვლის დარღვევის შედეგები (შაქრიანი დიაბეტი, მეტაბოლისტური სინდრომი);
·         კუჭ-ნაწილავის ტრაქტის დაავადებები;
·         კუჭის ოპერაციები.
ბავშვებში ნაღველკენჭოვანი დაავადება ჩნდება ნივთიერებათ ცვლის დარღვევით და ნღველგამომტანი სისტემის ფუნქციის მოშლის შედეგად.
 
სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         ღვიძლის, ნაღვლის ბუშტის ჭვალი;
·         მჩვხვლეტავი ტკივილი მარჯვენა ნეკნებ ქვეშ, რომელიც გადადის ზურგზე, მხარზე;
·         გულის რევა, ღებინება;
·         მწარე გემო პირში, გულძმარვა;
·         მაღალი ტემპერატურა, ციებ-ცხელება;
·         კანისა და თვალის სკლერების გაყვითლება (ობტურაციული სიყვითლე);
·         გაუფერულებული კალა.
 
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-გასტროენტეროლოგი, რომელიც ნიშნავს:
·         ფიზიკურ გამოკვლევას;
·         სისხლის საერთო ბიოქიმიურ ანალიზს;
·         ნაღვლის ბუშტის ქოლეცისტოგრაფიას;
·         მუცლის ღრუს ულტრა-ბგერით გამოკვკლევას;
·         ნაღველგამტარი გზების მაგნიტო-რეზონანსულ ტომოგრაფიას;
·         ნაღველგამტარი გზების კომპიუტერულ ტომოგრაფიას.
 
მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         ოპერატიული მეთოდებს (ქოლეცისტომია, ნაღვლის ბუშტის მოცილება – ქოლეცისტეკტომია);
·         ულტრა-ბგერით ან ელექტრომაგნიტურ მკურნალობას კენჭების დასაშლელად;
·         ურსოდეზოქსიქოლის და ჰენოდეზოქსიქოლის მჟავას მშეცველ პრეპარატებს.
 
საშიშროება
თუ არ მოხდება აღნიშნული დაავადების დორული მკურნალობა, შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გართულებები:
·         ნაღვლის ბუშტის ანთება;
·         პანკრეატიტი;
·         ქოლანგიტი;
·         პერიქოლეცისტიტი;
·         ნაღვლის სადინარების დახშობა;
·         ნაღვლის ბუშტის გასკდომა;
·         პერიტონიტი;
·         მუცლის ღრუს აბსცესი.
შესაძლოა ლეტალური შედეგი.
 
რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         მემკვიდრეობითი მიდრეკილების მქონე პირები;
·         მოხუცები;
·         ქალები (განსაკუთრებით ფეხმძიმეები);
·         ნაკლებად მოძრავი ადამიანები;
·         ღვიძლის დაავადებების მქონე ადამიანები (ჰეპატიტი, ღვიძლის ციროზი).
 
პროფილაქტიკა
·         დაბალანსებული კვება;
·         საკმარისი სითხის მიღება;
·         სხეულის ნორმალური წონის შენარჩუნება;
·         მუცლის ღრუს დაავადებების დროული მკურნალობა;
·         ფიზიკური ვარჯიშების შესრულება.

მასალის გამოყენების პირობები
author avatar
Dr Giorgi Pkhakadze
პროფესორი გიორგი ფხაკაძე, მედიცინის დოქტორი, საზოგადოებრივი ჯანდაცვის მაგისტრი, ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი ანთროპოლოგიისა და საზოგადოებრივი ჯანდაცვის საკითხებში. “შენი ექიმი"-ს დამფუძნებელი. #drpkhakadze #sheniekimi

დატოვე პასუხი

გთხოვთ, მიუთითოთ თქვენი კომენტარი!
გთხოვთ, შეიყვანოთ თქვენი სახელი აქ