პარასკევი, ივნისი 12, 2026

მასტიტი სარძევე ჯირკვლის ანთება

სარძევე ჯირკვლის ანთება
#image_title

მასტიტი – სარძევე ჯირკვლის ანთება, ხშირად ვითარდება ლაქტაციის  პერიოდში, მაგრამ შეიძლება განვითარდეს მის გარეშეც. მასტიტი გვხვდება გოგონებში, ახალშობილებში და მამაკაცებში.

მიზეზები
მასტიტს იწვევს შემდეგი მიზეზები:
·         პათოგენური მიკროორგანიზმების მოხვედრა სარძევე ჯირკვლის ქსოვილში ძუძუს დახეთქილი თავებიდან;
·         პოსტოპერაციური ნაკერების დაჩირქება;
·         ფურინკულოზის გართულება;
·         ტრავმული დაზიანებები.
მაპროვოცირებელი ფაქტორებია: ლქტაცია, სუსტი იმუნიტეტი, გადაციება.

სიმპტომები
·         სარძევე ჯირკვლების მტკივნეულად გამაგრება;
·         დაზიანებულ ნაწილებში კანის გაწითლება;
·         მაღალი ტემპერატურა.
პროცესის პროგრესირებისას მასტიტის ნიშნები ძლიერდება:
·         სარძევე ჯირკვალი ცხელდება;
·         ტკივილი ხდება მუდმივი;
·         ტკივილი მძაფრდება ძუძუთი კვებისას.
მასტიტისას შეიძლება ადგილი ჰქონდეს რძეში სისხლის და ჩირქის გარევას, რაც ჩვილებში იწვევს კუჭ-ნაწლავის მწვავე დაავადებას.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკა, განსაკუთრებით ძუძუთი კვების პერიოდში არ იწვევს გართულებებს. ატიპიურ შემთხვევებში ტარდება სარძევე ჯირკვლების წარმონაქმნების დიფერენციალური დიაგნოსტიკა.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობისთვის საჭიროა:
·         ძუძუს სწორად გამოწველა;
·         თბილი კომპრესების გაკეთება;
·         ძუძუთი კვების შემდეგ ძუძუს თავების და სარძევე ჯირკვლების ჩამობანა თბილი, კალიუმის პერმანგანატიანი წყლით.
თუ მკურნალობა ადრეულ სტადიაზე დაიწყება, მასტიტის სიმპტომები მალევე გაქრება და ანტიბიოტიკების მიღება არ იქნება საჭირო.
თუ ვერ მოხერხდება ანტიბიოტიკების გარეშე პრობლემის მოგვარება, მიმართავენ მოქმედების ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკების გამოყენებას ან საჭიროების შემთხვევაში ექიმი ახდენს ჩირქის ქირურგიული ჩარევით მოცილებას.

საშიშროება
მასტიტის გართულებები შეიძლება იყოს სერიოზული დაავადებები, როგორიცაა: ლიმფადენიტი, ფლეგმონა, სეპსისი, სარძევე ჯირკვლების განგრენა. პაციენტისთვის ყველაზე საშიში ფორმებია განგრენოზული და ფლეგმონოზური, რასაც იწვევს მკურნალობის არარსებობით გამწვავებული მასტიტი.

რისკის ჯგუფი
ყველაზე ხშირად მასტიტით ავადდებიან მეძუძური დედები, რომლებიც არ იცავენ ძუძუთი კვების წესებს, ცუდად იწველიან რძეს, არ იცავენ თავს გადაციებისგან. თუ ქალი ფრთხილად იქნება ლაქტაციის პერიოდში, მისთვის მასტიტი პრობლემას არ წარმოადგენს.

მასტოიდიტი საფეთქლის ძვლის დვრილისებრი მორჩის მწვავე ანთება

საფეთქლის ძვლის დვრილისებრი მორჩის ანთება
#image_title

მასტოიდიტი – წარმოადგენს საფეთქლის ძვლის დვრილისებრი მორჩის მწვავე ანთებას. დვრილისებრი მორჩი  – ეს არის ადგილი, სადაც მიმაგრებული კუნთები თავის მოხრისა და მობრუნების საშუალებას იძლევა. მოცემული ანატომიური ზონა მდებარეობს ყურის ნიჟარის უკან და გამოიყურება როგორც ძვლოვანი წანაზარდი, რომელიც მიბმულია ყურის ნაწილს.

მიზეზები
დაავადების გამომწვევი ძირითადი მიზეზებია:
·         შუა ყურის ინფექცია (მასტოიდიტი – ეს არის მწვავე ოტიტის გართულება);
·         დვრილისებრი მორჩის ტრავმა;
·         სეფსისი (სისხლის მოწამვლა);
·         დვრილისებრ მორჩთან ახლოს არსებული ლიმფური კვანძების ანთება.

სიმპტომები
დაავადების მახასიათებელი სიმპტომები გამოიყურება შემდეგნაირად:
·         ყურის ტკივილი;
·         სხეულის ტემპერატურის აწევა;
·         თავის ტკივილი;
·         გარე სასმენი გზიდან გამონადენი;
·         ჩირქოვანი სეკრეციის დაგროვება მორჩის შიდა ნაწილში;
·         ჩირქი ავსებს მორჩის დამაკავშირებელ ქსოვილებს და შიდა ნაწილს;
·         სიწითლე;
·         ხვრელის გაჩენა და იქედან ჩირქის გამოყოფა;
·         შუა და შიდა ყურში ჩირქის გადასვლა;
·         ძლიერი თავბრუსხვევა;
·         სმენის დაკარგვა;
·         ხმაური ყურებში;
·         თვალის კაკლების თამაში;
·         სახის ასიმეტრია;
·         ქუთუთოების დახურვის შეუძლებლობა;
·         ჩირქის გადასვლა თავის ქალის არეში.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის ტარდება:
·         ოტოლარინგოლოგის მიერ დათვლიერება;
·         სისხლის საერთო ანალიზი;
·         რენტგენოგრაფიული გამოკვლევა;
·         ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
·         კომპიუტერული ტომოგრაფია;
·         მასტოიდიტის გართულების შემთხვევაში ხდება პაციენტის დამატებით გამოკვლევა.

მკურნალობა
დაავადების სამკურნალოდ გამოიყენება:
·         ანტიბაქტერიოთერაპია;
·         ქირურგიული ჩარევა;
·         იმუნომაკორექტირებელი პრეპარატების გამოყენება;
·         ადგილობრივი თერაპია;
·         შიდა ყურის გამორეცხვა ადგილობრივი პრეპარატებით.

საშიშროება
მასტოიდიტი – ეს არის სერიოზული დაავადება, რომელსაც თან ახლავს მთელი რიგი გართულებები –  დაწყებული სმენის ნაწილობრივად და სრულად დაკრგვით და დამთავრებული შემდეგი სახის გართულებებით:
·         თავის ტვინის აბსცესი;
·         თავის ტვინის საფარის ანთება;
·         სიგმასმაგვარი სინუსის თრომბოზი და ა.შ.

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         შუა ყურის ანთების დროული დიაგნოსტიკა;
·         ოტიტის ადეკვატური მკურნალობა;
·         ვიტამინების მიღება;
·         ჯანსაღი ცხოვრების წესი;
·         მავნე ჩვევებზე უარის თქმა;
·         სრულფასოვანი კვება;
·         გადაციებისგან თავის დაცვა;
·         გაციებით გამოწვეული დაავადებების დრული მკურნალობა.

მასტოპათია ფიბროზულ-კისტოზური ცვლილებები სარძევე ჯირკვლის ქსოვილებში

სარძევე ჯირკვლის ანთება
#image_title

მასტოპათია – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ფიბროზულ-კისტოზური ცვლილებები სარძევე ჯირკვლის ქსოვილებში.

ტიპების მიხედვით გამოიყოფა:
·         კვანძოვანი მასტოპათია;
·         დიფუზური მასტოპათია.

მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
·         მენსტრუალური ციკლის დარღვევა;
·         ორგანიზმში ჰორმონალური ცვლილებები;
·         მკერდის ტრავმები;
·         გინეკოლოგიური დაავადებები;
·         არარეგულარული სქესობრივი ცხოვრება;
·         ორგანიზმში იოდის უკმარისობა;
·         ენდოკრინული სისტემის დარღვევები.

სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს:
·         სარძევე ჯირკვლების გამაგრება;
·         გამაგრებული ადგილების ტკივილი, რომელიც ძლიერდება მენსტრუაციის დროს;
·         ლიმფური კვანძების გადიდება იღლიების ქვეშ, რასაც ახლავს ძლიერი ტკივილი;
·         ძუძუს თავებიდან მოთეთრო ან მომწვანო ფერის გამონადენი.
შემთხვევების 15%-ში ტკივილი არ ვლინდება.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-მამოლოგი, რისთვისაც ნიშნავს:
·         სისხლის საერთო ბიოქიმიური ანალიზი;
·         სარძევე ჯირკვლების პალპაცია;
·         მამოგრაფია;
·         სარძევე ჯირკვლების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
·         სარძევე ჯირკვლების მაგნიტო-რეზონანსული გამოკვლევა;
·         სარძევე ჯირკვლების მამოგრაფია;
·         დუქტოგრაფია;
·         პნევმოკისტოგრაფია.
პარალელურად ინიშნება ენდოკრინოლოგთან და გინეკოლოგთან გამოკვლევები.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         ორალურ კონტრაცეპტივებს;
·         ტირეოჰორმონების გამომუშავების მარეგულირებელ პრეპარატებს;
·         მსუბუქ შარდმდენებს;
·         პოლივიტამინებს;
·         კისტური კვანძის ქირურგიული გზით მოცილებას.

დიეტა
მკურნალობის პერიოდში საჭიროა შოკოლოადის, მაგარი ჩაის, ყავის მოხმარების შეზღუდვა და რაციონში რაც შეიძლება მეტი ხილის, ბოსტნეულის და მცენარეული უჯრედების შემცველი საკვების ჩართვა.

საშიშროება
თუ დროზე არ მოხდება მასტოპათიის დიაგნოსტირება და მკურნალობის დადგენა, ეს გამოიწვევს სარძევე ჯირკვლის კიბოს.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         40 წელს ზევით ქალები;
·         მემკვიდრეობითი მიდრეკილების მქონე ქალები;
·         ღვიძლის დაავადებების მქონე ქალები;
·         ქალები, რომელბსაც არ გადაუტანიათ მშობიარობა;
·         ქალები, რომლებმაც უარი თქვეს ბავშვის ძუძუთი კვებაზე.

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         დაბალანსებული კვების ქონა;
·         თავისუფალი შიდა თეთრეულის ტარება;
·         სტრესისგან თავის დაცვა;
·         მამოლოგთან და გინეკოლოგთან რეგულარული გამოკვლევების ჩატარება;
·         მოწევაზე უარის თქმა.

მელანომა ყველაზე ხშირად მელანობა ვითარდება კანის საფარზე

ხშირად მელანობა ვითარდება კანის საფარზე
#image_title

მელანომა – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ავთვისებიანი სიმსივნის გაჩენა. ყველაზე ხშირად მელანობა ვითარდება კანის საფარზე, მაგრამ არის შემთხვევები, როცა ხდება ლორწოვანი გარსის დაავადებაც.

მელანომას ახასიათებს სწრაფი განვითარება მთელს ორგანიზმში. წარმოადგენს კანის კიბოს ერთ-ერთ სახეობას. მისი განვითარების ფაზებია:
·         ჰორიზონტალური ფაზა – განვითარების საწყისი სტადია, როცა მელანომა არ გამოდის ეპითელიუმის გარეთ;
·         ვერტიკალური ფაზა – მელანომას შეღწევა კანის უფრო ღრმა ფენებში, ზრდის დაჩქარება, მეტასტაზებიანი სიმსივნეების გაჩენა.

მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
·         მემკვიდრეობითი ფაქტორი;
·         ენდოკრინულ სისტემაში ცვლილებები;
·         ნევუსის ჭარბი ინსოლაცია;
·         ნევუსის ტრავმირება.

სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს:
·         კანზე ან ლორწოვან გარსზე სხვადასხვა ფორმის წარმონაქმნების გაჩენა (მრგვალი, სამკუთხედი და ა.შ.) რომელბიც შეიძლება იყოს სხვადასხვა ფერის (შავი, ნაცრისფერი, მოვარდისფრო-მოიასამნისფრო, მოლურჯო);
·         წარმონაქმნის ზომა შეიძლება იყოს რამოდენიმე მმ-დან 3 სმ-მდე;
·         მელანომას თავზე კანი შეიძლება იყოს გაქექილი, სისველით, ტრავმის დროს ჭარბად სისხლმდენი ან გაუხეშებული;
·         პიგმენტური ჩანართები, კვანძები, ჰიპერემიები, რომელბიც განლაგებულია სიმსივნის პერიმეტრზე (მეტასტაზები).

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-დერმატოლოგი. მკურნალობის დასადგენად ის ნიშნავს:
·         საერთო დათვალიერებას;
·         წარმონაქმნისა და მის გარშემო კანის დერმატოსკოპიას;
·         რადიოიზოტოპურ გამოკვლევას;
·         ნაცხის ციტოლოგიურ გამოკვლევას;
·         ჰისტოლოგიურ გამოკვლევას.
დაიმახსოვრეთ, რომ არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება წარმონაქმნის ბიოპსია, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს სიმსივნის გაზრდა და მეტასტაზების გაჩენა.

მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·         იმუნოთერაპიას;
·         ქიმიოთერაპიას;
·         დაზიანებული კანის საფარის დასხივებას;
·         ოპერატიულ ჩარევას.
ჰორიზონტალური ფაზის დროს ქირურგიული გზით მელანომას მოკვეთა იწვევს გამოჯანმრთელებას. სხვა შემთხვევებში ქირურგიული ჩარევა საჭიროა მოხდეს მკურნალობის სხვა მეთოდებთან კომბინირებულად.

საშიშროება
დროული მკურნალობის არარსებობის შემთხვევაში დიდი ლეტალური შედეგის ალბათობა (50%).

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         30 წელს ზემოთ ადამიანები;
·         მომატებული ბუნებრივი ინსოლაციის პირობებში მაცხოვრებლები;
·         ადამიანები, ვისაც ანამნეზში აქვთ მზის დამწვრობა.

პროფიალქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         პიგმენტურ ნევუსებთან სიფრთხილის გამოჩენა;
·         მზის დამწვრობისგან თავის დაცვა.

მენინგიტი ზურგის ტვინის გარსის ანთება

არსებობს მენინგიტის შემდეგი სახეობები:
#post_seo_title

მენინგიტი – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს თავისა და ზურგის ტვინის გარსის ანთება. დაავადებას შეიძლება ჰქონდეს პირველადი და მეორადი ხასიათი.

არსებობს მენინგიტის შემდეგი სახეობები:
·         პაქიმენინგიტი — ტვინის მყარი გარსის ანთება;
·         ლეპტომენინგიტი — ტვინის რბილი გარსის ანთება.

გამაღიზიანებლების მიხედვით გამოიყოფა მენინგიტის შემდეგი სახეობები:

·         ბაქტერიული (პნევმოკოკური ტუპერკულოზური);
·         ვირუსული (ენტეროვირუსი);
·         სოკოვანი (კრიპტოკოკოზური, კანდიდოზური);
·         პროტოზოიუდული (მალარია, ტოქსოპლაზმოზი).
ანთებითი პროცესის მიხედვით გამოყოფენ:
·         ჩირქოვან მენინგიტს;
·         სეროზულ მენინგიტს.

მიზეზები
დაავადება ჩნდება ტვინის ქსოვილების ვირუსებით და სოკოთი დაავადების შედეგად, რაც იწვევს ანთებით პროცესს. მენინგიტის მიზეზებია:
·         ვირუსები;
·         ბაქტერიები;
·         ინფექციური დაავადებების გართულებები;
·         თავის ტრავმები.
დაავადება შეიძლება გადამდები იყოს ჰაერ-წვეთოვანი გზით.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია:
·         თავის ტკივილი;
·         სხეულის ტემპერატურის აწევა;
·         ციება, რომელიც იცვლება ცხელებით;
·         გახშირებული სუნთქვა;
·         ტაქიკარდია;
·         ზურგისა და კიდურების კუნთების დაძაბულობა;
·         ღებინება;
·         გაზრდილი მგრძნობელობა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების მკურნალობის დასადგენად დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-თერაპევტი, რისთვისაც საჭიროა:
·         ლუმბალური პუნქცია;
·         ვერებროსპინალური სითხის ანალიზი;
·         თავის ტვინის კომპიუტერული და მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         ანტიბიოტიკებს;
·         სუlფანილამიდებს;
·         ზოგადგამაჯანსაღებელ პრეპარატებს;
·         კორტიკოსტეროიდებს, დიურეტიკებს;
·         ზურგის ტვინის განმეორებით პუნქციას.

საშიშროება
მკურნალობის არარასებობამ შეიძლება გამოიწვიოს შემდეგი სახის გართულებები:
·         თავის ტივინის შეშუპება;
·         ტვინის ინფარქტი;
·         მენინგოკოკური სეპსისი;
·         ჰიდროცეფალია;
·         ჰემორაგიული სინდრომი;
·         ეპილეპტიკური შეტევები;
·         სმენის დაკარგვა;
·         მხედველობითი ნერვის ატროფია, სიბრმავე;
·         ჰიპოფიზის დისფუნქცია.
მენიგიტის რთული ფორმის დროს დგება ლეტალური შედეგი.

რისკის ჯგუფი
ამ ჯგუფში შედიან:
·         დღენაკლული ბავშვები;
·         2 წლამდე ბავშები;
·         მოხუცები;
·         სუსტი იმუნიტეტის მქონე პირები;
·         თავის თანდაყოლილი დეფექტის მქონე პირები;
·         ალერგიის მქონე პირები;
·         ნერვული სისტემის დაავადებების მქონე პირები;
·         თავისა და ზურგის ტრავმების მქონე პირები.

პროფიალქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         მენინგიტის მქონე პირებთან კონტაქტისთვის თავის არიდება;
·         ჰიგიენის წესების დაცვა;
·         მენინგიტის გარკვეული სახეობების საწინააღმდეგო ვაქცინაციის ჩატარება.

დედამიწის მოსახლეობის 90% დაავადებულია ჰერპესის ვირუსით

ჰერპესი – ვირუსი

ჰერპესი – ერთ-ერთი ყველაზე ხშირი დაავადებაა, რომელსაც იწვევს ვირუსი. ცნობილია, რომ დედამიწის მოსახლეობის 90% დაავადებულია ჰერპესის ვირუსით. გასული საუკუნის 40-იან წლებში თითქმის ყველა ადამიანი ერთხელ მაინც ხდებოდა ჰერპესის ვირუსით ავად.

ჰერპესის სახეობები
·         «გაციება» ტუჩებზე (I ტიპის ვირუსი);
·         გენიტალური ჰერპესი (II ტიპის ვირუსი);
·         გამონაყარი ვირუსი (III ტიპი);
·         ეპშტეინ-ბარის ვირუსი (IV ტიპი);
·         ციტომეგალოვირუსი.
ჰერპესის სხვა სახეობები ნაკლებად შესაწავლილია ან გამოვლენის სიმპტომები სუსტი აქვთ.

მიზეზები
ჰერპესის ვირუსი შეიძლება გადაიცეს
·         კონტაქტური გზით;
·         ჰაერ-წვეთოვანი გზით.
ჰერპესი ბავშვს შესაძლოა გადაეცეს დედისგან, მშობიარობის დროს. დაავადების იწვევს ასევე გადაციება ან გადახურება, იმუნიტეტის დაქვეითება.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათბელია შემდეგი სახის სიმოტომები:
·         ტუჩისა და ცხვირის არეში კანის ანთებითი პროცესი;
·         პირის ლორწოვანი გარსის ანთებითი პროცესი;
·         გამონაყარი ლოყებზე, შუბლზე, ხელის თითებზე, ზურგზე, გენიტალიებზე;
·         კანის შესიებულ ნაწილზე ბუშტუკების გაჩენა;
·         საერთო სისუსტე, აწეული ტემპერატურა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტირებისთვის ექიმი-დერმატოლოგისთვის საკმარისია გამონაყარის გარეგნული დათვალიერება.
რთულ სიტუაციებში საჭიროა:
·         დაზიანებულ ადგილებში წარმოქმნილი ბუშტუკების შიგთავსის კამოკვლევა;
·         პაციენტის სისხლის დეტალური ანალიზი.

მკურნალობა
დღეისათვის ჰერპესის მკურნალობას არ მოაქვს სასურველი შედეგები, რადგან არ არსებობს პრეპარატი, რომელიც ბოლომდე გააქრობს ვირუსს ორგანიზმიდან. მაგრამ ჰერპესის მკურნალობის დროს ექიმი ნიშნავს კომპლექსურ მკურნალობას, რომელიც მოიცავს რამოდენიმე ეტაპს. ესენია:
·         აციკლოვირის ტიპის პრეპარატების მიღება;
·         იმუნური სისტემის გამაძლიერებელი პრეპარატების მიღება;
·         ჩატარებული მკურნალობის შემდეგ პაციენტის ვაქცინაცია.

საშიშროება
ავადმყოფი პირველივე სიმპტომებზე უნდა მივიდეს ექიმთან, რათა გაარკვიოს როგორ უნდა მოხდეს დაავადების მკურნალობა. დაგვიანება საშიშია იმით, რომ დაწეული იმუნიტეტის და ვირუსის გამწვავების ფონზე, შესაძლოა გაჩნდეს უფრო სერიოზული და მძიმე დაავდებები, როგორიცაა მაგალითად:
·         მხედველობის ორგანოების (მხედველობითი ნერვის ნევრიტი);
·         პირის ღრუს დაავადებები (სტომატიტი);
·         ლორანგიტი (ვესტიბულარული აშლილობა);
·         ფილტვების დაავადებები (მაგ: პნევმონია);
·         გულსისხლძარღვთა დაავადებები (მიოკარდიოპათია);
·         ცენტრალური ნერვული სისტემის დაავადებები (ენცეფალიტი);
·         სასქესო ორგანოების დაავადებები (საშვილოსნოსშიდა ინფექცია, შვილოსნობის ფუნქციის დარღვევა).

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         იმუნიტეტის კონტროლი;
·         ჰიგიენის ნორმების დაცვა.

მენსტრუალური ციკლის დარღვევა – მიზეზები, დიაგნოსტიკა, მკურნალობა, საშიშროება

მენოპაუზა: ყველაზე ხშირად დასმულ კითხვებზე პასუხები
#image_title

ნორმალურ მენსტრუალურ ციკლად ითვლება ციკლი, რომლის ხანგრძლივობა შეადგენს 28-35 დღეს. უფრო ხანგრძლივი პერიოდი უკვე ნიშნავს, რომ ადგილი აქვს მენსტრუალური ციკლის დარღვევას.

დარღვევა იყოფა სამ ტიპად:
·         ამენორეა და ჰიპომენსტრუალური სინდრომი;
·         მენსტრუალური ციკლილის დარღვევა ჭარბი სისხლდენით;
·         ტკივილიანი მენსტრუაცია.

მიზეზები
მენსტრუალური ციკლის დარღვევის მიზეზები შეიძლება იყოს:
·         მცირე თეძოს ორგანოების ინფექცია;
·         ჰორმონალური დარღვევები;
·         ძლიერი ემოციური განცდები;
·         რიგი ბუნებრივი და ფიზიკური ფაქტორების ზემოქმედება;
·         ბავშვობაში გადატანილი ხშირი გაციება;
·         ბავშვობაში გადატანილი ინფექციური დაავადებები.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         მენსტრუალური ციკლის ხანგრძლივობის შეკვეცა;
·         გამოყოფილი სისხლის მოცულობის შემცირება;
·         ციკლის რეგულარობის დარღვევა;
·         მენსტრუაციის დროს უწყვეტი ტკივილი.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის საჭიროა:
·         მცირე თეძოს ორგანოების და სხვა შინაგანი ორგანოების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
·         სისხლისა და შარდის ანალიზი;
·         სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციური დაავადებების გამოკვლევა;
·         საშვილოსნოს შიდა ნაწილის გამოკვლევა.

მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·         მცენარეულ ექსტრაქტზე დამზადებულ პრეპარატებს;
·         ანტიბაქტერიულ პრეპარატებს;
·         ვიტამინებს;
·         ფიზიოთერაპიას.

საშიშროება
აღნიშნული პრობლემის უყურადღებოდ დატოვება იწვევს ისეთი სახის გართულებების განვითარებას, როგორიცაა:
·         საშვილოსნოს ანთებით პროცესი;
·         ცისტიტი;
·         საშვილოსნოში და საკვერცხეებში ავთვისებიანი და კეთილთვისებიანი სიმსივნეების გაჩენა;
·         უნაყოფობას.

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         ემოციური ტრავმებისგან თავის დაცვა;
·         ფიზიკური დატვირთვების გაკონტროლება;
·         სხეულის ოპტიმალური მასის შენარჩუნება;
·         რაც შეიძლება მეტი ვიტამინის ჩართვა რციონში;
·         წელიწადში ორჯერ ფიზიოთერაპიული პროფილაქტიკის ჩატარება, რომლითაც რეგულირდება ჰორმონალური ფონი.

ჰეპატიტი E ღვიძლის ვირუსული დაავადება

ჰეპატიტი E ვიძლის დაავადება

ჰეპატიტი Е – ღვიძლის ვირუსული დაავადება  ფეკალურ-ორალური დასნეულების მექანიზმით, რომელიც მიდრეკილია ეპიდემიური გავრცელებისკენ, კეთილთვისებიანი მიმდინარეობით. მსოფლიოში ყოველწლიურად  ჰეპატიტი Е-ს 20 მლნ შემთხვევა ფიქსირდება.

მიზეზები
დაავადების ძირითადი მიზეზებია:
·         საკვებში დაბინძურებული პროდუქტების, წყლის გამოყენება;
·         დაავადებული ადამიანთან საერთო ჭურჭლის, აბაზანის და სხვა ნივთების გამოყენება;
·         დაავადებული სისხლის გადასხმა;
·         მუცლადყოფნის პერიოდში დაავადების დედისგან ნაყოფზე გადაცემა.

დაავადების სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიპტომები:
·         დიდი ხნის მანძილზე მაღალი ტემპერატურის ქონა (10 დღემდე);
·         გულის რევა, ღებინება;
·         საერთო სისუსტე;
·         შარდის გამუქება;
·         თვალის კაკლების გაყვითლება, ენის, კანის დახეთქვა;
·         კანის ზედაპირზე სილურჯეების და სისხლჩაქცევების გაჩენა;
·         კალას გაუფერულება;
·         სისხლის წნევის დაცემა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ჰეპათოლოგი და ნიშნავს:
·         ღვიძლის ფიბროსკანირებას;
·         მუცლის ღრუს ულტრა-ბგერით გამოკვლევას;
·         პჯრ-დიაგნოსტიკას (პოლიმერაზულ-ჯაჭვური რეაქცია);
·         იმუნოფერმენტულ ანალიზს;
·         სისხლის ბიოქიმიურ ანალიზს;
·         შარდის საერთო ანალიზს;
·         ღვიძლის ბიოქიმიურ ანალიზს.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         დეზინტოქსიკაციურ ხსნარებს;
·         გლუკოზისა და ვიტამინების ხსნარებს;
·         იმუნომამოდულირებელ საშუალებებს;
·         სპაზმოლიტიკურ პრეპარატებს;
·         ჰეპატოპროტექტორებს (ღვიძლის უჯრადების დამცავი პრეპარატები);
·         ნაღვლის პრეპარატებს.

დიეტა
მკურნალობის პერიოდში ინიშნება დიეტა №5, რომელიც რაციონიდან გამორიცხავს შემდეგ პროდუქტებს:
·         მარცვლეული, პური;
·         ცხიმიანი ხორცი, თევზი, ქათმის ხორცი და მათგან მომზადებული წვნიანები;
·         მოხარშული კვერცხი;
·         მჟაუნა, ხახვი, ისპანახი;
·         ბოლოკი;
·         კონსერვები, შებოლილი და დამარინადებული პროდუქტი;
·         ხილისა და კენკროვანების მჟავე სახეობები;
·         ნაყინი, შოკოლადი;
·         მდგოვი, წიწაკა;
·         კაკაო, მაგარი ყავა;
·         გაზიანი სასმელები;
·         სპირტიანი სასმელები.
რეკომენდირებულია რძის დიეტის დაცვა.

საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროულად მკურნალობა, შესაძლოა წარმოიშვას შემდეგი სახის გართულებები:
·         ღვიძლის ციროზი;
·         ღვიძლ-თირკმელების უკმარისობა;
·         სისხლის მიმოქცევის დაქვეითება;
·         შინაგანი ორგანოების სისხლდენა;
·         ტვინის ფუნქციის დარღვევა;
·         ღვიძლის კიბო.
დიდია ლეტალური შედეგის ალბათობა.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ვაქცინაციის ჩატარება;
·         ექიმ-ჰეპათოლოგთან გამოკვლევის ჩატარება;
·         საკვები პროდუქტების საგულდაგულოდ გარეცხვა, ონკანის წყლის გადადუღება;
·         პირადი ჰიგინის წესების დაცვა.

მენსტრუაციის შეფერხება ეს არის ციკლის დარღვევა

#image_title

მენსტრუაციის შეფერხება – ეს არის ციკლის დარღვევა, რომელიც ნორმის მიხედვით შეადგენს 21-35 დღეს. დროის ამ შუალედის გაზრდა საგანგაშოა. ასეთი ცვლილებების პროვოცირება შეუძლიათ სხვადასხვა პრობლემებს, რომლებსაც წარმოქმნიან ნერვული და ენდოკრინული სისტემები. ასევე ეს პრობლემა შეიძლება წარმოქმნილი იყოს ფეხმძიმობის გამო.

მიზეზები
აღნიშნული პრობლემის გამომწვევი მიზეზებია:
·         სტრესული სიტუაციები;
·         ზედმეტი ფიზიკური დატვირთვა;
·         კლიმატის ცვლილება;
·         საცხოვრებელი ადგილის შეცვლა;
·         მკაცრი დიეტები, რომლებიც იწვევს სხეულის კრიტიკულ მასას;
·         საშვილოსნოს ანთება;
·         შეშუპებები;
·         ქირურგიული ჩარევა;
·         მენოპაუზის მოახლოება;
·         ჰორმონალური კონტრაცეპტივების მიღება;
·         პოლიკისტოზი;
·         ენდოკრინული და ნერვული სისტემების მუშაობის პრობლემები;
·         ფეხმძიმობა;
·         ძუძუთი კვება.

სიმპტომები
დაავდების დამახასიათებელი სიმპტომებია:
·         სისუსტე;
·         მუცლის ქვედა ნაწილში ძლიერი ტკივილი;
·         თავის ტკივილი;
·         იმუნიტეტის დაქვეითება;
·         ტემპერატურის აწევა;
·         გულყრა;
·         მადის დაკარგვა.
აღნიშნული სიმპტომების აღმოჩენისთანავე საჭიროა მიმართოთ ექიმს.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის საჭიროა:
·         პროფესიონალი გინეკოლოგის კონსულტაცია;
·         ფეხმძიმობის ტესტის ჩატარება;
·         მცირე მენჯის ორგანოების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
·         ჰორმონებზე ანალიზების ჩაბარება;
·         ბაზური ტემპერატურით ოვულაციის დადგენა;
·         კომპიუტერული ტომოგრაფია;
·         მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია;
·         ფსიქოთერაპევტისა და ენდოკრინოლოგის კონსულტაცია.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობისთვის საჭიროა:
·         მენსტრუაციის შემაფერხებელი ძირითადი მიზეზების დადგენა და მკურნალობა;
·         გინეკოლოგის, ფსიქოლოგის, ფსიქოთერაპევტის, ნევროპათოლოგის კონსულტაცია;
·         მენსტრუაციის გამომწვევი წამლების მიღება (მიფეპრისტონი, დინოპროსტი და სხვა), ასეთი წამლების მიღება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის კონტროლის ქვეშ;
·         სინთეტიკური ჰორმონების მიღება;
·         სასქესო და ენდოკრინული დაავადებების მკურნალობა, რომელბიც იწვევენ მენსტრუაციის შეფერხებას.

საშიშროება
მენსტრუაციის შეფერხების მთავარი საშიშროება არის იმ დაავადების განვითარება, რომელმაც გამოიწვია ეს პრობლემა. მენსტრუაციის შეფერხება წარმოადგენს ორგანიზმში ცვლილების შედეგს. სწორედ ამიტომ, საჭიროა ექიმთან სასწრაფოდ მისვლა.

პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ჯანსაღი ცხოვრების წესი;
·         სწორი კვება;
·         ჯანსაღი ძილი;
·         გინეკოლოგთან დროულად მისვლა.
თუ მენსტრუაციის შეფერხების მიზეზი ფეხმძიმობაა, ასეთ დროს საჭიროა გინეკოლოგთან ვიზიტი აღნიშნული ფაქტის დასადასტურებლად.

D ჰეპატიტი – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ღვიძლის ვირუსული ინფექციით დაავადება

D ჰეპატიტი - დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ღვიძლის ვირუსული ინფექციით დაავადება
#post_seo_title

D ჰეპატიტი  (დელტა-ჰეპატიტი) – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ღვიძლის ვირუსული ინფექციით დაავადება. გამოიყოფა მწვავე და ქრონიკული ფორმები.

D ჰეპატიტი მიმდინარეობს В ჰეპატიტთან ერთად. თუ სისხლში არ არის В ვირუსი, დელტა ვირუსი ვერ მოხვდება ადამიანის ორგანიზმში.

მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
·         დაუცველი სქესობრივი კავშირები, პარტნიორის ხშირად გამოცვლა;
·         ინექციური ნარკოტიკების გამოყენება, არაჰიგიენური ნორმების მქონე ტატუ-სალონებში ვიზიტი (ჭუჭყიანი ნემსით დაინფიცირება);
·         სისხლის გადასხმისას ან ოპერაციის გაკეთებისას დაინფიცირება;
·         დაავადებული ადამიანის პირადი ნივთების გამოყენება;
·         მშობიარობის დროს დაავადების დედისაგან შვილზე გადაცემა.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         სწარფი დაღა;
·         გულის რევა, ღებინება;
·         ტკივილი სახსრებში;
·         მარჯვენა ნეკნებქვეშ პერიოდული ტკივილი;
·         შარდის გამუქება;
·         ცხვირიდან სისხლდენა;
·         კანზე სისხლჩაქცევების გაჩენა;
·         სხეულის ტემპერატურის აწევა;
·         ღვიძლის გადიდება;
·         თვალის კაკლების და კანის სიყვითლე;
·         კალას გაუფერულება;
·         კალაში სისხლის ნარევი.
D ჰეპატიტის დროს სიმპტომები უდრო მკვეთრად გამოხატულია, ვიდრე В ჰეპატიტისას.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ჰეპატოლოგი და ნიშნავს:
·         მუცლის ღრუს ორგანოების ულტრა-ბგერით გამოკვლევას;
·         პჯრ-დიაგნოსტიკას (პოლიმერაზულ ჯაჭვური რეაქცია);
·         სისხლის საერთო, ბიოქიმიურ ანალიზს;
·         შარდის საერთო ანალიზს;
·         ღვიძლის სინჯებს.

მკურნალობა
D ჰეპატიტის მკურნალობა მიმდინარეობს სტაციონარში (მწვავე ფორმის დროს). აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·         ანტივირუსულ პრეპარატებს;
·         ჰეპატოპროტექტორებს;
·         იმუნომამოდულირებელ პრეპარატებს.

დიეტა
პციენტმა უნდა დაიცვას დიეტა №5, რომელიც რაციონიდან გამორიცხავს:
·         ცხიმიანი ხორცი, თევზი და მათგან მომზადებული წვნიანები;
·         კონსერვები, შებოლილი;
·         ტკბილეული;
·         მოხარშული კვერცხი;
·         მჟავე ხილი;
·         შოკოლადი, ნაყინი;
·         კაკაო, მაგარი ყავა;
·         გაზიანი სასმელები;
·         სპირტიანი სასმელები

საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროული მკრუნალობა შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გართულებები:
·         ღვიძლის ციროზი;
·         ღვიძლისა და თირკმელების უკმარისობა;
·         სისხლის მიმოქცევის დაქვეითება;
·         სეპსისი;
·         ღვიძლის კიბო;
·         ლეტალური შედეგი.

პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ვაქცინაციის ჩატარება;
·         სამედიცინო ინსტრუმენტების საგულდაგულოდ გასტრილება;
·         სქესობრივი აქტის დროს თავის დაცვა;
·         პირადი ჰიგიენის წესების დაცვა.

გადმოწერე აპლიკაცია „შენი ექიმი“ – პირველი ქართული სამედიცინო პლატფორმა!
მიიღე სანდო და აქტუალური ინფორმაცია ჯანმრთელობის შესახებ – საქართველოდან და მთელი მსოფლიოდან.
შენიექიმი
sheniekimi.ge · PHIG
გამარჯობა 👋
სასურველი სერვისი აირჩიეთ ქვემოთ
⚡ გადაუდებელი შემთხვევა?
მყისიერი სამედიცინო დახმარება
📞 112
🩺
სიმპტომების შეფასება
150 კლინიკური სცენარი · WHO · AHA · NICE · 29 CDR
💉
ვაქცინაციის კალენდარი
WHO · ECDC · NCDC საქართველო 2025
💊
დანამატების შემოწმება
supplement.ge — 2,095 ინგრედიენტი
ℹ️ეს სისტემა ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. ყოველი გადაწყვეტილება დაფუძნებულია WHO, AHA, NICE, BTS სახელმძღვანელოებზე. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
პირადი ინფორმაცია
სიმპტომების ზუსტი შეფასებისთვის შეიყვანეთ ასაკი და სქესი
👤სავალდებულო
📏 ანთროპომეტრია
სიმაღლე · წონა · BMI — არასავალდებულო
🩺 სასიცოცხლო მაჩვენებლები
წნევა · პულსი · ტემპერატურა · SpO2 — არასავალდებულო
ნორმა: 90–129
ნორმა: 60–100
36–37.2
12–20
≥95%
სიმპტომების შეფასება
აირჩიეთ სცენარი სისტემის მიხედვით
🔍
კითხვა 1 / 1
📋 მტკიცებულებითი საფუძველი
World Health Organization (WHO) — IMAI სახელმძღვანელო
American Heart Association (AHA) / ACC
National Institute for Health and Care Excellence (NICE)
ICD-11 (2025) · World Health Organization
ეს ინსტრუმენტი ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. სიმპტომები შეიძლება მიუთითებდეს — ეს არ ნიშნავს, რომ დაავადება გაქვთ. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
📰 სიახლეები ყველა ›
ვაქცინაციის კალენდარი
აირჩიეთ ასაკობრივი ჯგუფი
WHO ECDC NCDC 2025
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
ასაკობრივი ჯგუფი
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
📰 ვაქცინაციის სიახლეები ყველა ›
დანამატების შემოწმება
გადადით supplement.ge-ზე და შეამოწმეთ ნებისმიერი პროდუქტი
SUPPLEMENT.GE
საქართველოს სასურსათო დანამატების უსაფრთხოების შემოწმების სისტემა
📊 2,095 ინგრედიენტი 📦 688 პროდუქტი
supplement.ge-ზე გადასვლა
ახალი ფანჯარა გაიხსნება
რას შეგიძლიათ შეამოწმოთ
🔬
ინგრედიენტის შემოწმება
NIH · EU · FDA · Health Canada მონაცემები
📷
ეტიკეტის სკანირება
AI ამოიცნობს ყველა ინგრედიენტს ფოტოდან
🌍
ქვეყნის მიხედვით სტატუსი
რეგულაცია 14 ქვეყანაში — აშშ, ევროკავშირი, კანადა
⚠️
წამალთან ინტერაქცია
აუცილებელი გაფრთხილებები მიმდინარე მკურნალობისას
✅ supplement.ge — საქართველოში ერთადერთი სრული სისტემა დანამატების უსაფრთხოების შესაფასებლად, PHIG-ის (საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ინსტიტუტის) კონტროლით.
Verified by MonsterInsights