სამშაბათი, ივნისი 23, 2026

ალკოჰოლური ჰეპატიტი

xr:d:DAGCAK4jeKw:21,j:8793702690041674180,t:24041009

ალკოჰოლური ჰეპატიტი (ცხიმოვანი ჰეპატიტი, ალკოჰოლური სტეატონეკროზი) – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ღვიძლის ქსოვილის დამაზიანებელი ანთებითი პროცესი. წარმოიქმნება ალკოჰოლით ღვიძლის ტოქსიკური დაზიანების შედეგად. გამოიყოფა დაავადების ქრონიკული და მწვავე ფორმები.

მიზეზები
ალკოჰოლით ტოკსიკური მოწამვლა იწვევს ღვიძლის ანთებას და მისი უჯრედების კვდომას, რომლებიც ირევა ფიბროზულ ქსოვილთან. მწვავე ალკოჰოლური ჰეპატიტის ძირითადი მიზეზია ალკოჰოლის გამოყენება. ალკოჰოლის მიღება შეიძლება იყოს ერთჯერადად და დიდი რაოდენობით ან ხანგრძლივი. დაავადების განვითარებაზე მოქმედებს შემდეგი ფაქტორები:
·         გენეტიკური მიდრეკილება;
·         არასწორი კვება (ცილების არასაკმარისად მიღება);
·         სიმსუქნე;
·         ჰეპატოტროპული ვირუსებით დაინფიცირება.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         თვალის კაკლების ლორწოვანი გარსის გაყვითლება;
·         დეპრესიული განწყობა;
·         მადის დაკარგვა;
·         გულის რევა, ღებინება;
·         ტკივილი ჭიპის არეში;
·         კიდურების მგრძნობელობის დარღვევა;
·         ტახიკარდია;
·         სხეულის მასის მკვეთრი დაკლება;
·         არტერიული წნევის დაწევა;
·         სახეზე და ტანზე სისხლჩაქცევების გაჩენა;
·         ჰემატომების გაჩენისკენ მიდრეკილება;
·         ყურქვეშა სანერწყვე ჯირკვლების გადიდება.

დიაგნოსტიკა
ალკოჰოლური ჰეპატიტის დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ჰეპათოლოგი. მკურნალობის დასადგენად ის ნიშნავს:
·         სისხლის საერთო ბიოქიმიურ ანალიზს;
·         კოაგულოგრამას;
·         შარდის და კალას საერთო ანალიზს;
·         მუცლის ღრუს ორგანოების ულტრა-ბგერით გამოკვლევას;
·         ეზოფაგოგასტროდუოდენოსკოპიას;
·         ღვიძლის ბიოპსიას.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         დეზინტოკსიკაციურ ხსნარებს;
·         გლუკოზისა და ვიტამინების ხსნარებს;
·         იმუნომამოდულირებელ საშუალებებს;
·         ჰეპატოპროტექტორებს;
·         ნაღვლის ბუშტის პრეპარატებს;
·         ღვიძლის ტრანსპლანტაციას (რთულ შემთხვევებში).

დიეტა
მკურნალობის პერიოდში ინიშნება დიეტა №5, რომელიც რაციონიდან გამორიცხავს შემდეგ პროდუქტებს:
·         მარცვლეული, პური;
·         ცხიმიანი ხორცი, თევზი, ქათმის ხორცი და მათგან მომზადებული წვნიანები;
·         მოხარშული კვერცხი;
·         მჟაუნა, ხახვი, ისპანახი;
·         ბოლოკი;
·         კონსერვები, შებოლილი და დამარინადებული პროდუქტი;
·         ხილისა და კენკროვანების მჟავე სახეობები;
·         ნაყინი, შოკოლადი;
·         მდგოვი, წიწაკა;
·         კაკაო, მაგარი ყავა;
·         გაზიანი სასმელები;
·         სპირტიანი სასმელები.

საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროული მკურნალობა, შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გართულებები:
·         კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ფუნქციის დარღვევა;
·         ღვიძლის უკმარისობა;
·         ნაღვლის ბუშტის გზების დაზიანება.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ალკოჰოლზე უარის თქმა;
·         დაბალანსებული კვების დაცვა.

ალცგეიმერის დაავადება – ცენტრალური ნერვული სისტემის დეგენერატიული დაავადება, რომელსაც ახასიათებს გონებრივი შესაძლებლობების ნელ-ნელა დაქვეითება

xr:d:DAGCAK4jeKw:28,j:4943125013462169594,t:24041010

ალცგეიმერის დაავადება (ალცგეიმერის ტიპის დემენცია) – ცენტრალური ნერვული სისტემის დეგენერატიული დაავადება, რომელსაც ახასიათებს გონებრივი შესაძლებლობების ნელ-ნელა დაქვეითება. დაავადება მოქმედებს მეხსიერებაზე, მეტყველებაზე, ლოგიკურ აზროვნებაზე. დღეისათვის დაავადება წარმოადგენს მოხუცებში გონებასუსტობის განვითარების მიზეზს.

მიზეზები
დაავადების წარმოშობის ზუსტი მიზეზები დღემდე დაუდგენელია. ექიმები ვარაუდობენ, რომ ალცგეიმერის მიზეზი ხდება:
·         გენეტიკური მიდრეკილება;
·         დიდი რაოდენობით ნერვული უჯრედების დაშლა;
·         ორგანიზმში ასაკობრივი ცვლილებები;
·         თავის ტრამვები;
·         ტვინის სიმსივნე;
·         ტოქსიკური მეტალებით მოწამვლა;
·         ჰიპოტირეოზი.

ალცგეიმერის დაავადების სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სიმპტომები:
·         მეხსიერების დარღვევები (ადამიანი სწრაფად ივიწყებს უახლოეს წარსულში მომხრად მოვლენებს);
·         ავადმყოფი ვერ ცნობს ადამიანებს, საგნებს;
·         დეპრესია;
·         შფოთვა;
·         ემოციური აშლილობა;
·         დროსა და სივრცეში დეზორიენტაცია;
·         ჰალუცინაციის წარმოქმნა;
·         ჩვეული საქმიანობისა და ცხოვრებისადმი აპათია;
·         სიარულის პრობლემა («არეული სიარული»);
·         აფაზია (მეტყველების ნაწილობრივ ან სრულად მოშლა);
·         პიროვნული ორიენტაციის დარღვევა.

დაიგნოსტიკა
ალცგეიმერის დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ნევროლოგი. ის ნიშნავს მთელ რიგ გამოკვლევებს, რომელთა შორის არის:
·         თავის ტვინის კომპიუტერული ტომოგრაფია;
·         თავის ტვინის მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია;
·         ელექტროენციფალოგრამა;
·         სისხლის ბიოქიმიური გამოკვლევა.
აუცილებლობის შემთხვევაში პაციენტს აგზავნიან ექიმ-ფსიქოთერაპევტთან.

ალცგეიმერის დაავადების მკურნალობა
მკურნალობას სრული გამოჯანმრთელება არ ახლავს. მკურნალობა მხოლოდ აფერხებს პროცესის განვითარებას და გამოიყენება:
·         ანტიდეპრესანტები;
·         კრუნჩხვების დაწინააღმდეგო პრეპარატები;
·         ჰოლინესტერაზი ინჰიბიტორები.

საშიშროება
შეუძლებელია იმის დადგენა, თუ როგორ უნდა მოხდეს ალცგეიმერის დაავადების მკურნალობა, მაგრამ მედიკამენტოზური თერაპიის არარსებობამ შეიძლება ისეთ გართულებებამდე მიგვიყვანოს, როგორიცაა:
·         თანმდევი ინფექციები (პნევმონიები);
·         ტრამვები, უბედური შემთხვევები.
2-8 წლის შემდეგ დგება ლეტალური შედეგი.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში არიან:
·         65 წელს ზემოთ ადამიანები;
·         მემკვიდრეობითი მიდრეკილების ადამიანები;
·         ქალები;
·         დაუნის სინდრომის მქონე ადამიანები;
·         თავის ტრავმების მქონე ადამიაენბი;
·         მაღალი ქოლესტერინის მქონე ადამიანები;
·         არტერიული წნევის დარღვევების მქონე ადამიანები.

პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         საკვებში დიდი რაოდენობით ხილისა და ბოსტნეულის გამოყენება;
·         სიგარეტისა და ალკოჰოლის გამოყენებაზე უარის თქმა;
·         სუფთა ჰაერზე დიდი დროის გატარება;
·         სისხლში ინსულინისა და ქოლესტერინის დონის კონტროლი;
·         არტერიული წნევის კონტროლი.

ანაფილაქტიკური შოკი  – ალერგიული რეაქციის მწვავე გამოვლინება, რაც სიცოცხლისთვის საფრთხეს წარმოადგენს.

ანაფილაქტიკური შოკი  – ალერგიული რეაქციის მწვავე გამოვლინება, რაც სიცოცხლისთვის საფრთხეს წარმოადგენს.
#post_seo_title

ანაფილაქტიკური შოკი  – ალერგიული რეაქციის მწვავე გამოვლინება, რაც სიცოცხლისთვის საფრთხეს წარმოადგენს. შემთხვევების 20% მთავრდება ლეტალური შედეგით. ანაფილაქტიკური შოკი ბავშვებში უფრო იშვიათად გვხვდება, ვიდრე დიდებში.

ანაფილაქსია არის ორგანიზმის  მწვავე, სიცოცხლისთვის საშიში, სისტემური, გენერალიზებული რეაქცია სხვადასხვა სახის ალერგენის მიმართ. ანაფილაქსიური შოკი ძირითად შემთხვევებში ვითარდება ძალიან სწრაფად, ალერგენის ორგანიზმში მოხვედრიდან რამდენიმე წუთში, თუმცა იშვიათ შემთხვევებში შესაძლოა რამდენიმე საათის შემდეგაც განვითარდეს. მისი განვითარება არ არის დამოკიდებული ალერგენის დოზაზე და უმნიშვნელო რაოდენობამაც კი შესაძლოა გამოიწვიოს ანაფილაქსიური შოკი. რაც უფრო სწრაფად ვითარდება რეაქცია, მით უფრო მძიმეა მისი საბოლოო შედეგი.

მიზეზები
ანაფილაქტიკური შოკი წარმოიქმნება ორგანიზმის უცხო ნივთიერებებთან ურთიერთობისას;
რეაქციის წარმოქმნის მიზეზები:
·         მწერების ნაკბენი;
·         მედიკამენტები (ვაქცინები, პენიცილინი);
·         საკვები ალერგენები (ხილი, არაქისი, შოკოლადი);
·         მტვრის ალერგია.

ანაფილაქტიკური შოკის სიმპტომები
დაავადების პირველადი გამოვლენა ხდება ალერგენთან ურთიერთობიდან რამოდენიმე წამში ან 5 საათის მანძილზე და გამოიხატება:
·         თავის ტკივილში;
·         გულმკერდის ტკივილში;
·         ტემპერატურის აწევაში;
·         სუსტი პულსი;
·         კანის ჰიპერემია (სიწითლე).
დაავადების მახასიათებელი სიმპტომების დაყოფა შეიძლება მისი გამოვლინების ლოკალიზაციის მიხედვით:
·         გამონაყარი კანზე – ქავილი, ჭინჭრის ნასუსხის მაგვარი გამონაყარი, კვინკეს შეშუპება;
·         ნერვული სისტემა – თავის ტკივილი, გულის რევა, კრუნჩხვები, გაუცნობიერებელი შარდვა, გონების დაკარგვა;
·         სასუნთქი ორგანოები – ხუთვა, ზედა სასუნთქი ორგანოების სპაზმი;
·         გული – მწვავე მიოკარდიტი, მიოკარდის ინფარქტი.

დიაგნოსტიკა
დაავადების გამოსაკვლევად ექიმი-ალერგოლოგი ნიშნავს მთელ რიგ ანალიზებსა და გამოკვლევებს:
·         სისხლის საერთო და ბიოქიმიურ ანალიზს;
·         კანის ტესტებს;
·         იმუნოლაბორატორიული სინჯები.

ანაფილაქტიკური შოკის მკურნალობა
დაავადების სამკურნალოდ საჭიროა:
·         ალერგენთან ურთიერთობის სასწრაფოდ შეწყვეტა;
·         ალერგენის შეყვანის ან მწერის ნაკბენის ადგილას სახვევის გადაჭერა;
·         ავადმყოფის დაწვენა;
·         ენის დაფიქსირება ასფიქსიის თავიდან ასაცილებლად;
·         ადრენალინის შეყვანა;
·         ჟანგბადის მიწოდების უზრუნველყოფა;
·         ანტიალერგიული საშუალებების შეყვანა.
შესაძლოა საჭირო გახდეს შემდეგი სამედიცინო დახმარების გაწევა:
·         ხელოვნური სუნთქვა;
·         გულის დახურული მასაჟი;
·         ტრაქეოსტომია;
·         ბრონქების ინკუბაცია.

საშიშროება
ანაფილაქტიკურმა შოკმა შესაძლოა გამოიწვიოს სერიოზული გართულებები:
·         სუნთქვის მწვავე უკმარისობა;
·         ფილტვების უკმარისობა;
·         გულსისხლძარღვთა მწვავე უკმარისობა;
·         თავის ტვინის შესიება;
·         ლეტალური შედეგი.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფს წარმოადგენენ
·         ქალები;
·         ალერგიის მქონე ადამიანები;
·         ასთმით დაავადებული ადამიანები;
·         ადამიანები, რომლებმაც ადრე გადაიტანეს ანაფილაქტიკური შოკი.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         წამლების შერჩევა მათი ამტანობის შესაბამისად;
·         არ დაუშვათ ერთდროულად სხვადასხვა მედიკამენტის მიღება;
·         რაციონიდან შესაძლო ალერგენების გამორიცხვა;
·         ჰიპოალერგიული დიეტის დაცვა;
·         რესტორნებსა და კაფეებში საკვების შემადგენლობის დაზუსტება;
·         მწერის ნაკბენის თავიდან ასაცილებლად პარკების, ტყეებისა და წყალსატევების სიახლოვეს ყოფნისთვის თავის არიდება.

ანგინა

xr:d:DAGCAK4jeKw:32,j:7056439138656033111,t:24041010

ანგინა (მწვავე ტონზილიტი) – ინფექციური დაავადება, რომელიც მიმდინარეობს გლანდების და ლიმფური ჯირკვლების ანთების ფონზე.
გამოყოფენ ანგინის რამოდენიმე სახეობას:
·         კატარალური ანგინა (აზიანებს ძირითადად ჯირკვლის ნუშურას- გლანდის ზედა ფენას);
·         ფოლიკულარული ანგინა (ნუშურას სიწითლე მოყვითალო შეფერილობით);
·         ლაკუნარული ანგინა (ფოლიკულარული ანგინის რთული ფორმა);
·         ფლეგმონოზური ანგინა (იშვიათია და ხასიათხდება ცალი ნუშურას დაზიანებით);
·         წყლულოვანი ანგინა (ერთ-ერთ ნუშურაზე მონაცრისფრო შეფერილობის წყლულების გაჩენა).

მიზეზები
დაავადება «ტონზილიტი» წარმოიშობა ნუშურას დაზიანებით, როცა ხდება:
·         ვირუსის ჰაერ-წვეთოვანი გზით გადაცემა;
·         სტრეპტოკოკებით დაავადებული პროდუქტის გამოყენება;
·         ძლიერი გადაციება;
·         იმუნიტეტის დასუსტების დროს ნუშურაზე უკვე არსებული ბაქტერიების გავრცელება.

ანგინის სიმპტომები
ტონზილიტის დამახასიათებელი სიმპტომები:
·         გლანდის ნუშურას გადიდება;
·         ნადები გლანდებზე;
·         ნელ-ნელა მატულობს ტკივილი ყელში;
·         ლიმფური კვანძების გადიდება;
·         საერთო სისუსტე;
·         სახსრებში ტეხვა.
ბავშვებში ტონზილიტს ახლავს ყურის ტკივილი და ცხივრიდან გამონადენი.

დიაგნოსტიკა
ანგინის მკურნალობის დასადგენად, ექიმი-ონტოლარინგოლოგი ატარებს საერთო დათვალიერებას და ლიმფოკვანძების პალპაციას.

ანგინის მკურნალობა
მკურნალობა მოიცავს:
·         მედიკამენტების მიღებას (ანტიბიოტიკების ჩათვლით);
·         ყელში ბალახეული, ფურაცილინის ან საკვები სოდის ნაყენის გამოვლებას.
·         სპირტიანი საფენების დადებას ყბების ქვეშ.

საშიშროება
დაავადების მკურნალობის დაგვიანებამ შეიძლება გამოიწვიოს შემდეგი სახის გართულებები:
·         ქრონიკული ტონზილიტი;
·         გლომერულონეფრიტი;
·         მენინგიტი (თავისა და ზურგის ტვინის გარსის ანთება);
·         რევმატიზმი;
·         სისხლის მოწამვლა.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ყელში თბილი წყლის გამოვლება (შეიძლება ფურაცილინის და რივანოლის გამოყენებაც);
·         ცივ სასმელების ჭარბ მიღებაზე უარის თქმა;
·         ბევრი ნაყინის ჭამაზე უარის თქმა;
·         გადაციებისგან თავის დაცვა;
·         კისრისა და ყბისქვეშა ლიმფური კვანძების მასაჟის გაკეთება (განსაკუთრებით ცივი სასმელის ან საჭმელის მიღების შემდეგ, ან ცივ ამინდში სახლიდან გასვლის წინ).

ანემია – სისხლის დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ჰემოგლობინის დაბალი დონე. ამასთანავე იკლებს ერითროციტების რაოდენობა

xr:d:DAGCAK4jeKw:34,j:5787549941463842595,t:24041010

ანემია (სისხლნაკლებობა) – სისხლის დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ჰემოგლობინის დაბალი დონე. ამასთანავე იკლებს ერითროციტების რაოდენობა.

მიზეზები
დაავადება ვითარდება ორგანიზმში ფუნქციონალურად სრულყოფილი წითელი უჯრედების ნაკლებობით. ანემიის მიზეზებია:
·         ძვლის წითელი ტვინის მიერ ერითროციტების გამომუშავების დარღვევა;
·         სისხლში ერითროციტების სიცოცხლისუნარიანობის ხანგრძლივობის მოშლა ან შემოკლება (ნორმაში – 4 თვე);
·         დიდი რაოდენობით სისხლის დაკარგვა (მწვავე ან ქრონიკული);
·         სისხლში რკინის არასაკმარისი რაოდენობა;
·         ფეხმძიმობის პერიოდი, მენსტრუაცია ქალებში
·         ორგანიზმის მიერ რკინის შეთვისების შეუძლებლობა (გასტრიტის დროს).
ანემიის მიზეზები ბავშვებში:
·         კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ფუნქციის დარღვევა;
·         არასწორი კვება;
·         ჭიები.

ანემიის სიმპტომები
·         სწრაფად დაღლა;
·         საერთო სისუსტე;
·         ამაღლებული გაღიზიანებულობა;
·         ხშირი თავბრუს ხვევა;
·         ყურებში ხმაურის შეგრძნება;
·         თავის მუდმივი ტკივილი;
·         ხუთვა;
·         გახშირებული გულისცემა (დაბალი დატვირთვისა და მშვიდად ყოფნის დროსაც);
·         ცივი კიდურები;
·         კანის სიფერმკრთალე სილურჯის თანხლებით ;
·         თვალის კაკლის მოყვითალო შეფერილობა;
·         სისხლდენა ცხვირიდან, კუჭ-ნაწლავიდან, ღრძილებიდან;
·         შარდის გამუქება.

დიაგნოსტიკა
ანემიის სამკურნალოდ ექიმი-ჰემატოლოგი ნიშნავს:
·         სისხლის საერთო ანალიზს;
·         სისხლის ბიოქიმიურ ანალიზს.
პარალელურად საჭიროა გასტროენდოკრინოლოგის კონსულტაცია და შემდეგი გამოკვლევები:
·         საყლაპავის, კუჭის და თორმეტგოჯა ნაწლავის ენდოსკოპიური გამოკვლევა;
·         ნაწლავის ლორწოვანის გარსის ბიოპსია;
·         კოლონოსკოპია;
·         რექტორომანოსკოპია;
·         მსხვილი ნაწლავის მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია.

ანემიის მკურნალობა
ანემიის მკურნალობა მოიცავს:
·         რკინის შემცველ პრეპარატებს;
·         В12 ვიტამინის შემცველ პრეპარატებს;
·         გლუკოკორტიკოსტეროიდებს;
·         ქირურგიულ ჩარევას (ელენთის ამოკვეთას – იშვიათ შემთხვევაში);
·         შიდა სისხლდენის ადგილების მოწვას;
·         სისხლის გადასხმას.

დიეტა
მკურნალობის დროს რაციონში უნდა შედიოდეს:
·         სალათი;
·         მწვანილი;
·         ვაშლი;
·         ყვითელი სიმინდი;
·         მწვანე ბოსტნეული;
·         უცხიმო წითელი ხორცი;
·         ხორბლის პური.
საჭიროა ჩაის, ყავის და კოკა-კოლას მოხმარების შეზღუდვა, რადგან ისინი ახდენენ ორგანიზმის მიერ რკინის შეწოვის ბლოკირებას.

საშიშროება
ანემიამ შეიძლება გამოიწვიოს შემდეგი გართულებები:
·         ოტიტი;
·         პნევმონიტი;
·         ტრომბოზი;
·         სწორი ნაწლავის ანთება;
·         ნაღვლის ბუშტში კენჭების დაგროვება;
·         ანემიური კომა.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         რკინით მდიდარი პროდუქტების მიღება;
·         სისხლდენის შემთხვევაში ექიმთან დროულად მისვლა;
·         ჭიებით დაავადების პროფილაქტიკის გავლა;
·         კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებების დროული მკურნალობა;
·         ჯანსაღი ცხოვრების წესი.

ანორგაზმია

xr:d:DAGCAK4jeKw:36,j:954061645108434345,t:24041010

ანორგაზმია – სექსუალური ფუნქციის მოშლა, რომლის დროსაც ადამიანი ვერ განიცდის ორგაზმს. უფრო მეტად ანორგაზმია გვხვდება ქალებში.
მამაკაცებში ანორგაზმია იშვიათია და ვითარდება 35 წლის შემდეგ.
დაავადებას შეიძლება ჰქონდეს პირველადი (ორგაზმის ნებისმიერი ტიპის სტიმულაციის დროს არასოდეს არ წამოიშობოდა) და მეორადი (პაციენტს უწყდება ორგაზმის განცდა)  ხასიათი.
ასევე გამოიყოფა ორგაზმის ტიპები:
·         სიტუაციური ანორგაზმია – ორგაზმი მიიღწევა კონკრეტულ ვითარებაში, მათი არარსებობის დროს კი ორგაზმს ადამიანი ვერ განიცდის;
·         კოიტალური ანორგაზმია – ორგაზმი შეიძლება მიღწევადი იყოს ნებისმიერი საშუალებით, მაგრამ არა სქესობრივი აქტით;
·         ნიფომატიური ანორგაზმია – მაღალი ვნებისა და აღგზნების შეგრძნება ხანგრძლივი სტიმულაციის დროს, მაგრამ ორგაზმი არ დგება;
·         სპორადული ანორგაზმია – ორგაზმის შეგრძნების შესაძლებლობა სქესობრივი აქტივობის სხვადასხვა ფორმებში, მაგრამ არარეგულარულად.

მიზეზები
ანორგაზმიის გაჩენაზე მოქმედებს მთელი რიგირ ფაქტორები, მათ შორის:
·         სქესობრივი სისტემის ანომალია;
·         სქესობრივი სისტემის დაავადებები;
·         მგრძნობელობის დაქვეითება მშობიარობის შემდეგ ასაშვილოსნოს კედლების გაწელვის გამო;
·         ტკივილი სქესობრივი აქტის დროს;
·         ფსიქოლოგიური ფაქტორები (პარტნიორის მხრიდან უხეში მოპყრობა, გადატანილი ძალადობა, ნეგატიური დამოკიდებულება პარტნიორის მიმართ);
·         გარკვეული მედიკამენტების ხანგრძლივი მიღება (ანტიდეპრესანტები, ორალური კონტრაცეპტივები);
·         სქესობრივი პარტნიორების სექსუალური გაუნათლებლობა.

ანორგაზმიის სიმპტომები
შესაძლოა ანორგაზმიის სამი გამოვლინება:
·         სქესობრივი აქტი პარტნიორებს ანიჭებთ სასიამოვნო შეგრძნებებს, მაგრამ ორგაზმი არ დგება;
·         ინტიმურ სიახლოვეს ახლავს უსიამოვნო შეგრძნებები, ორგაზმი არ დგება;
·         პაციენტის აბსოლიტური გულგრილობა სქესობრივი აქტის მიმართ.

დიაგნოსტიკა
იმისათვის, რომ დადგინდეს ანორგაზიმის მკურნალობის მეთოდი, ექიმი-სექსოლოგი ატარებს საერთო დათვალიერებას და შესაძლოა კონსულტაციაზე მიიწვიოს ორივე პარტნიორი სრული დათვალიერებისათვის. ასევე შეიძლება საჭირო გახდეს გინეკოლოგის კონსულტაცია.

ანორგაზმიის მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·         ჰორმონალურ პრეპარატებს;
·         ანტიდეპრესანტებს;
·         ტრანკვილიზატორებს;
·         ვიტამინებს;
·         ფიზიოთერაპიული პროცედურებს (ელექტროსტიმულაცია, ჰიდროთერაპია, თეძოების ძირის ვიბრომასაჟი).
თუ აღინიშნება სასქესო ორგანოების დაავადებები, მკურნალობა მიმართულია მათ აღმოსაფხვრელად.

პროფილაქტიკა
ანორგაზმიის თავიდან ასაცილებლად პროფილაქტიკის მიზნით რეკომენდირებულია:
·         შარდ-სასქესო ორგანოების დაავადებათა დროული მკურნალობა;
·         ექიმ-გინეკოლოგთან მუდმივი კონსულტაცია;
·         სექსუალური ტიპის პროლემების წარმოშობისას ექიმ-სექსოლოგთან მისვლა.

ასტიგმატიზმი — მხედველობის დეფექტი, რომელიც გამოწვეულია რქოვანის, თვალის ლინზის ან თვალის ფორმის დარღვევით

რატომ ჩნდებიან და რა უნდა გააკეთოთ, თუ თვალებში ამ „ნაწილაკების“ დანახვას დაიწყებთ,
თვალის დაავადებების ადრეული ნიშნები, რომლებიც არ უნდა გამოგეპაროთ - თვალების წინ „მცურავი“ სხეულების ან ლაქების გამოჩენა შეიძლება იყოს ბადურის აშრევების სიმპტომი

ასტიგმატიზმი — მხედველობის დეფექტი, რომელიც გამოწვეულია რქოვანის, თვალის ლინზის ან თვალის ფორმის დარღვევით, რომლის შედეგად ადამიანი კარგავს მკაფიო მხედველობის უნარს.
გამოყოფენ ასტიგმატიზმის შემდეგ სახეობებს:
·                     პირდაპირი ასტიგმატიზმი (ვერტიკალური მერიდიანის გამრუდება);
·                     უკუ ასტიგმატიზმი (ჰორიზონტალური მერიდიანის გამრუდება).
ასევე გამოყოფენ ასტიგმატიზმის შემდეგ ხარისხს:
·                     სუსტი ხარისხის ასტიგმატიზმი — 3 დიოპტრიამდე;
·                     საშუალო ხარისხის ასტიგმატიზმი — 3-დან 6 დიოპტრიამდე;
·                     მაღალი ხარისხის ასტიგმატიზმი — 6 დიოპტრიიდან ზემოთ.
წარმოშობის მიხედვით ასტიგმატიზმი იყოფა შემდეგ სახეობებად:
·                     თანდაყოლილი (0.5 დიოპტრიამდე) – გააჩნია ბევრ ადამიანს, თუმცა არ იწვევს დისკომფორტს;
·                     შეძენილი – წარმოიშობა ნაწიბურების ცვლილების შედეგად რქოვანაზე ტრამვის და დაზიანების ან თვალებზე ქირურგიული ჩარევის  შემდეგ.

მიზეზები
ასტიგმატიზმის განვითარების მიზეზებია:
·                     მემკვიდრეობა;
·                     თვალების ტრამვები (გამჭოლი ჭრილობები);
·                     ქირურგიული ჩარევა (კატარაქტის მოცილება);
·                     კერატოკონუსი (რქოვანას დისტროფია);
·                     თვალის ლინზის ანომალიური ფორმა.

ასტიგმატიზმის სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·                     დაქვეითებული მხედველობა;
·                     სწორი ხაზების გარუდება;
·                     თავის ხშირი ტკივილი;
·                     თვალების სწრაფი დაღლა;
·                     თვალების მუდმივი დაძაბულობა.

დიაგნოსტიკა
დიგნოსტიკისთვის ექიმი-ოფთალმოლოგი ატარებს შემდეგ პროცედურებს:
·                     სკიასკოპიას (თვალის რეფრაქციის განსაზღვრის მეთოდი);
·                     რეფრაქტომეტრიას (თვალის ფუნქციონალური მდგომარეობის დიაგნოსტიკა);
·                     ერგომეტრიას (კუნთების მუშოაბის დონის განსაზღვრა);
·                     მხედველობის სისტემის კომპიუტერული ანალიზი.

ასტიგმატიზმის მკურნალობა
ასტიგმატიზმის სამკურნალოდ ინიშნება:
·                     სათვალე;
·                     კონტაქტური ლინზები;
·                     ექსიმერ-ლაზერული კორექცია;
·                     კერატოპლასტიკა (რქოვანას ფორმისა და ფუნქციის აღდეგნა).
ბავშვებში ასტიგმატიზმის მკურნალობისას საჭიროა ექიმის მუდმივი დაკვირვება. დისპანსერული დაკვირვება გრძელდება მხედველობის სისტების სრულ განვითარებამდე.

საშიშროება
ასტიგმატიზმის მკურნალობის დაგვიანებამ შესაძლოა გამოიწვიოს:
·                     სიელმე;
·                     მხედველობის დაკარგვა.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·                     თვალების ხანგრძლივად დატვირთვის გამორიცხვა;
·                     თვალების გაღიზიანების გამორიცხვა (მტვრიან და ცივ შენობაში ყოფნა);
·                     ტრანსპორტში ან წამოწოლილ მდგომარეობაში კითხვის გამორიცხვა;
·                     შენობის კარგი განათების უზრუნველყოფა (სამუშაო ადგილის);
·                     თვალის სავარჯიშოების შესრულება;
·                     ლუთეინიანი ვიტამინების მიღება.

ატიპიური პნევმონია

xr:d:DAGCAK4jeKw:57,j:4943125024730919465,t:24041013

ატიპიური პნევმონია  – დაავადების ჯგუფი, რომელიც აერთიანებს ფილტვების ინფექციურ-ანთებით პროცესს, რაც გამოწვეულია ატიპიური გამაღიზიანებლებით – ქლამიდიებით, მიკოპლაზმებით, ლეგიონელებით, ვირუსებით.

სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         ყელის ტკივლი და სიმშრალე;
·         შეტევისმაგვარი ხველა – მშრალი ან ნახველით;
·         სხეულის ტემპერატურის აწევა;
·         თავის ტკივილი;
·         საერთო სისუსტე;
·         სახსრებში ტეხვა;
·         მუცლის ტკივილი;
·         ტანზე სხვადასხვა ტიპის გამონაყარი;
·         ცხვირიდან სისხლდენა;
·         გულის ტკივილი;
·         თვალების ჩაწითლება და ცრემლდენა;
·         გლანდებისა და კისრის ლიმფური კვანძების გადიდება.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი პულმონოლოგი, რისთვისაც ნიშნავს:
·         სისხლის საერთო ანალიზს;
·         გულმკერდის რენტგენს;
·         ნახველის ანალიზს;
·         პჯრ-რეაქციას;
·         სეროლოგიურ გამოკვლევას;
·         ცხვირხახის გამონადენის დათესვას.

მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·         ანტიბიოტიკებს;
·         ვირუსსაწინააღმდეგო პრეპარატებს;
·         ამოსახველებელ პრეპარატებს;
·         სიცხის დამწევ პრეპარატებს;
·         ბრონქოლიტურ პრეპარატებს;
·         სადეზინტოკსიკაციო საშუალებებს;
·         ფილტვების ხელოვნურ ვენტილაციას.

საშიშროება
დროული მკურნალობის არარსებობამ შეიძლება გამოიწვიოს შემდეგი სახის გართულებები:
·         პლევრიტი;
·         ფილტვის შეშუპება;
·         ფილტვის აბსცესი;
·         სუნთქვის უკმარისობა;
·         ინფექციურ-ტოქსიკური შოკი;
·         ანემია;
·         მიოკარდიტი;
·         მენინგიტი.
შესაძლებელია ლეტალური შედეგი.

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         დაავადების პიკის დროს საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილებში გასვლისგან თავის შეკავება;
·         გადაციებისგან თავის დაცვა;
·         აუცილებლობის შემთხვევაში ერთჯერადი ნითბის გამოყენება.

ატროფიული გასტრიტი

xr:d:DAGCMF0v15g:5,j:3512106427587457380,t:24041208

ატროფიული გასტრიტი – კუჭის დაავადება, რომელსაც ახასიათებს კუჭის ლორწოვანი გარსის დათხელება და მასში ფუნქციონალური უჯრედების შემცირება.

მიზეზები
დაავადება წარმოიშობა კუჭის ლორწოვანის შემცირებით და ჯირკვლების დაზიანებით, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან კუჭის წვენის გამომუშავებაზე. ატროფიული გასტრიტის მიზეზებია:
·         მემკვიდრეობითი ფაქტორი;
·         Helicobacter pylori-ის ინფექცია;
·         კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები;
·         მედიკამენტების ხანგრძილვი მიღება (ანალგეტიკები, ციტოსტატიკები);
·         კუჭის ხშირი დაზიანება (მოწამვლა);
·         ცხელი, ცხარე საკვების მიღება;
·         ალკოჰოლის ჭარბი და ხშირი გამოყენება.

სიმპტომები
დაავდებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         საკვების მიღების შემდეგი პერიოდული, წამოვლითი ტკივილები მუცლის არეში;
·         ბოყინი;
·         გულის რევა;
·         მუცლის შებერილობა;
·         კუჭის გაღიზიანება ხშირი აშლილობით;
·         ანემია;
·         ენაზე თეთრი ნადების გაჩენა;
·         მადის დაქვეითება;
·         წონის სწრაფი დაკარგვა.

დაიგნოსტიკა
დაავადების მკურნალობის დასადგენად ექიმი-გასტროენტეროლოგი ნიშნავს შემდეგი სახის გამოკვლევებს:
·         სისხლის საერთო ანალიზი;
·         კალას ანალიზი;
·         კუჭის სეკრეციის ანალიზი;
·         კუჭის ლორწოვანის ნაცხის ანალიზს;
·         კუჭის ფიბროგასტროსკოპიას;
·         კუჭის ულტრა-ბგერით გამოკვლევას;
·         გასტროსკოპიულ გამოკვლევას;
·         ეზოფაგოგასტროდუოდენოსკოპიას;
·         მუცლის ღრუს რენტგენოგრაფიას.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         მარილმჟავას სეკრეციის მასტიმულიერებელ პრეპარატებს;
·         გასტროპროტექტორებს;
·         კუჭის ლორწოვანი გარსის აღმდეგ პრეპარატებს;
·         ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს;
·         პერიფერიული მოქმედების ქოლინოლიტიკებს;
·         დიეტის დაცვას.

დიეტა
მკურნალობის პერიოდში პაციენტებს ენიშნებათ სპეციალური დიეტა №2, რომელიც რაციონიდან გამორიცხავს:
·         მსუყე წვნიანებს და ნახარშებს;
·         პურს და ნამცხვრებს;
·         ცხიმიან ხორცს;
·         შებოლილ, მარილიან თევზს, კონსერვებს;
·         მაგრად მოხარშულ კვერცხს;
·         სიმინდის ან სხვა მარცვლოვან და ბურღულეულ ფაფებს;
·         ჩაის, ყავას, გაზიან სასმელსა და ალკოჰოლს;
·         ცხარე, ცხიმიან საკვებს.

საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროულად მკურნალობა, შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გართულებები:
·         კუჭში სისხლდენა;
·         კუჭის პოლიპები;
·         კუჭის კარცინომა;
·         კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული.

პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         სხეულის მასის კონტროლი;
·         სტრესული სიტუაციებისთვის თავის არიდება;
·         კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებების დროული მკურნალობა;
·         ექიმ-გასტროენტეროლოგთან წელიწადში ორჯერ ვიზიტი.

ატროფიული რინიტი

xr:d:DAGCMF0v15g:6,j:1351504507968408726,t:24041208

ატროფიული რინიტი – ქრონიკული რინიტი, რომელიც ხასიათდება ცხვირის ლორწოვანი გარსის და მასში არსებული ნერვული დაბოლოებიბი ატროფიით.

მიზეზები
·         მემკვიდრეობითი ფაქტორი;
·         ხშირი მწვავე რინიტი;
·         ორგანიზმის გადაციება;
·         არასასურველი კლიმატური პირობები;
·         ცხვირის ღრუს ჰიგიენის დაუცველობა;
·         ცხვირის ლორწოვანი გარსის ტრავმები ან ოპერაციები;
·         ორგანიზმში რკინის და C, D ვიტამინების უკმარისობა;
·         პროფესიული საქმიანობა, რომელიც უკავშირდება მტვრიან ან კვამლიან შენობებში ყოფნას.

სიმპტომები
·         ცხვირის სიმშრალე;
·         ცხვირში ქერქების გაჩენა;
·         ცხივრში დაჭიმულობის შეგრძნება;
·         სისხლდენა ცხვირიდან;
·         ყნოსვის დაქვეითება ან ხშირი დაკარგვა;
·         ცხვირიდან არასასიამოვნო სუნი;
·         ცხივირდან სქელი, მომწვანო-მოყვითალო ფერის გამონადენი;
·         თავბრუს ხვევა და ძლიერი თავის ტკივილი.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ოტოლარინგოლოგი, რისთვისაც საჭიროა:
·         სისხლის საერთო ანალიზი;
·         რინოსკოპია;
·         ცხვირიდან გამონადენის ბაქტერიოლოგიური გამოკვლევა;
·         ცხვირის რენტგენი, კომპიუტერული ტომოგრაფია.

მკურნალობა
·         კარგი კვება;
·         ცხვირის გამორეცხვა;
·         ანტიბიოტიკები;
·         სამკურნალო მალამოები, წვეთები;
·         ცხვირის სისხლძარღვების შესავიწროვებელი წვეთები;
·         ფიზიოთერაპიული მკურნალობა;
·         ინჰალაცია;
·         ვიტამინოთერაპია.

საშიშროება
დაავადების გართულება შეიძლება იყოს:
·         ჰაიმორიტი;
·         ძილის დროს გართულებული სუნთქვა;
·         რეციდივირებადი ოტოტი, რომელიც იწვევს სიყრუეს;
·         ცხვირის პოლიპები.

რისკის ჯგუფი
·         სუსტი იმუნიტეტის მქონე ადამიანები;
·         გენეტიკური მიდრეკილების ადამიანები;
·         ცხვირისა და ცხვირ-ხახის ქრონიკული დაავადებების მქონე პირები.

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         გადაციებისა და ტემპერატურის მკვეთრი ცვლილებებისგან თავის დაცვა;
·         მშრალ შენობებში ჰაერის დატენიანება;
·         საკვებად С ვიტამინით მდიდარი პროდუქტის გამოყენება;
·         ცხვირ-ხახის დაავადებების დროული მკურნალობა.

შენიექიმი
sheniekimi.ge · PHIG
გამარჯობა 👋
სასურველი სერვისი აირჩიეთ ქვემოთ
⚡ გადაუდებელი შემთხვევა?
მყისიერი სამედიცინო დახმარება
📞 112
🩺
სიმპტომების შეფასება
150 კლინიკური სცენარი · WHO · AHA · NICE · 29 CDR
💉
ვაქცინაციის კალენდარი
WHO · ECDC · NCDC საქართველო 2025
💊
დანამატების შემოწმება
supplement.ge — 2,095 ინგრედიენტი
ℹ️ეს სისტემა ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. ყოველი გადაწყვეტილება დაფუძნებულია WHO, AHA, NICE, BTS სახელმძღვანელოებზე. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
პირადი ინფორმაცია
სიმპტომების ზუსტი შეფასებისთვის შეიყვანეთ ასაკი და სქესი
👤სავალდებულო
📏 ანთროპომეტრია
სიმაღლე · წონა · BMI — არასავალდებულო
🩺 სასიცოცხლო მაჩვენებლები
წნევა · პულსი · ტემპერატურა · SpO2 — არასავალდებულო
ნორმა: 90–129
ნორმა: 60–100
36–37.2
12–20
≥95%
სიმპტომების შეფასება
აირჩიეთ სცენარი სისტემის მიხედვით
🔍
კითხვა 1 / 1
📋 მტკიცებულებითი საფუძველი
World Health Organization (WHO) — IMAI სახელმძღვანელო
American Heart Association (AHA) / ACC
National Institute for Health and Care Excellence (NICE)
ICD-11 (2025) · World Health Organization
ეს ინსტრუმენტი ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. სიმპტომები შეიძლება მიუთითებდეს — ეს არ ნიშნავს, რომ დაავადება გაქვთ. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
📰 სიახლეები ყველა ›
ვაქცინაციის კალენდარი
აირჩიეთ ასაკობრივი ჯგუფი
WHO ECDC NCDC 2025
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
ასაკობრივი ჯგუფი
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
📰 ვაქცინაციის სიახლეები ყველა ›
დანამატების შემოწმება
გადადით supplement.ge-ზე და შეამოწმეთ ნებისმიერი პროდუქტი
SUPPLEMENT.GE
საქართველოს სასურსათო დანამატების უსაფრთხოების შემოწმების სისტემა
📊 2,095 ინგრედიენტი 📦 688 პროდუქტი
supplement.ge-ზე გადასვლა
ახალი ფანჯარა გაიხსნება
რას შეგიძლიათ შეამოწმოთ
🔬
ინგრედიენტის შემოწმება
NIH · EU · FDA · Health Canada მონაცემები
📷
ეტიკეტის სკანირება
AI ამოიცნობს ყველა ინგრედიენტს ფოტოდან
🌍
ქვეყნის მიხედვით სტატუსი
რეგულაცია 14 ქვეყანაში — აშშ, ევროკავშირი, კანადა
⚠️
წამალთან ინტერაქცია
აუცილებელი გაფრთხილებები მიმდინარე მკურნალობისას
✅ supplement.ge — საქართველოში ერთადერთი სრული სისტემა დანამატების უსაფრთხოების შესაფასებლად, PHIG-ის (საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ინსტიტუტის) კონტროლით.
Verified by MonsterInsights