“შვიდი მაისის წვიმაო.თმა კოჭებამდინაო, შვილი მაისის წვიმაო, თავზე დამედინაო, შვიდ-შვიდი ნაწნავი თავზე დამეფინაო..”(ხალხური)
თბილისის უძველესი ტრადიცია: რატომ იყო 7 მაისის წვიმა ასეთი მნიშვნელოვანი?
თბილისის კულტურულ მეხსიერებაში 7 მაისი გამორჩეული ადგილი უჭირავს. ამ თარიღთან დაკავშირებული ტრადიცია ამბობს: თუ ამ დღეს თბილისში წვიმა არ მოვიდოდა — ეს ცუდის ნიშანი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ამ რწმენის ზუსტი წარმოშობა უცნობია, ცნობილია, რომ ის ბევრად უფრო ძველია, ვიდრე საბჭოთა პერიოდი და ჯერ კიდევ მე-19 საუკუნემდე იყო გავრცელებული ქალაქში.
რატომ ელოდნენ თბილისელები 7 მაისს წვიმიან ამინდს?
7 მაისს ქალაქის ატმოსფერო დღესასწაულს ჰგავდა. თბილისელები ფერად ფარდაგებს ჰკიდებდნენ აივნებზე, მოჰქონდათ ტკბილეული და ქუჩებს ავსებდნენ სიმღერა-ცეკვით. ეს ყველაფერი ქალაქის მაცხოვრებლების ერთგვარ სოციალურ და თეატრალიზებულ გამოხატულებად იქცა.
წვიმა და ქალთა ბედნიერება
განსაკუთრებული მნიშვნელობა 7 მაისის წვიმას ახალგაზრდებისთვის — განსაკუთრებით დაუქორწინებელი გოგონებისთვის ჰქონდა. ისინი თმას იშლიდნენ და წვიმის წვეთებს თითქოს იღებდნენ როგორც ბედნიერების და მომავალი ქორწინების სიმბოლოს.
ბანებიდან აივნებამდე – ქალაქის ცვლილება და ტრადიციის გაგრძელება
წარსულში, როცა თბილისი ბანებიან სახლებს ატარებდა, ეს ტრადიცია სწორედ იმ სივრცეში ვითარდებოდა. მოგვიანებით, მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქმა იერსახე შეიცვალა და აივნები ბანების ნაცვლად გაკეთდა, ლეგენდა 7 მაისის წვიმის შესახებ მაინც ცოცხალი დარჩა.
