ტყვია ორგანიზმში ხვდება შემდეგი გზებით:
წარმოების პროცესში გამომუშავებული ნაწილაკების შესუნთქვით;
ტყვიის შემცველი ნაკეთობების გამოყენებით, როგორიცაა ტყვის შემცველი საღებავებით დამუშავებული კერამიკა, კოსმეტიკა და ხალხური მედიკამენტები.
დაავადებათა პრევენცია ჯანმრთელი გარემოს მეშვეობით ტყვიის ზემოქმედება:
საზოგადოებრივი ჯანდაცვის მნიშვნელოვანი პრობლემა
ტყვია წარმოადგენს კარგად ცნობილ მაღალტოქსიკურ მეტალს, რომლის ფართო გამოყენებამ საფრთხე შეუქმნა ადამიანის ჯანმრთელობასა და გარემოს. იგი არის კუმულაციური თვისების მქონე ტოქსიკანტი, რომელიც აზიანებს ადამიანის ორგანიზმის მრავალ სისტემას, მათ შორის ნერვულ, სისხლმბად და გულსისხლძარღვთა, გასტრო-ენტერალურ და რენალურ სისტემებს, არღვევს ორგანიზმის რეპროდუქციულ ფუნქციას. განსაკუთრებით მგრძნობიარენი არიან ტყვიის მიმართ ბავშვები (მუცლადმყოფი, ჩვილი და მცირეწლოვანი ბავშვები), რომელთა მზარდი ორგანიზმი მას გაცილებით დიდი რაოდენობით შეიწოვს, ვიდრე მოზრდილთა. ამიტომ, ტყვიის შედარებით დაბალი დონის ექსპოზიციამ შეიძლება გამოიწვიოს ბავშვის ორგანიზმის სერიოზული და, ზოგიერთ შემთხვევაში, შეუქცევადი ნევროლოგიური დაზიანება.,
დადგენილია, რომ გლობალურ დაავადებათა ტვირთის 0.6% ტყვიის ზემოქმედებითაა გამოწვეული, და განსაკუთრებით მაღალი პროცენტი აღინიშნება განვითარებად ქვეყნებში.
ტყვიის შემცველობის დონე სისხლში საგრძნობლად შემცირდა მას შემდეგ, რაც მოხდა ტყვიის გამოყენების შემცირება ისეთ პროდუქტებში, როგორიცაა ბენზინი, საღებავები, სან-ტექნიკაში გამოყენებულ სხვადასხვა შენადნობი. თუმცა, დღეს ტყვიის ექსპოზიციის ბევრი წყაროა დარჩენილი, კერძოდ, განვითარებად ქვეყნებში. მომავალში დიდი ძალისხმევაა საჭირო ტყვიის გამოყენებისა და გარემოში გამოყოფის შესამცირებლად, მისი ეკოლოგიური და პროფესიული მავნე ზემოქმედების თავიდან ასაცილებლად, განსაკუთრებით ბავშვებისა და რეპროდუქციული ასაკის ქალების დასაცავად.
