ამ კვლევით შეისწავლეს სხვადასხვა ინტენსივობის ეფექტი იდაყვის მოხრისა და ფეხის ჭიმის შედეგი. პროგრამაში მონაწილეობდა 30 მოხალისე მამაკაცი. კვლევა გრძელდებოდა 12 კვირას.
ერთი ჯგუფი ვარჯიშობდა 20%-იანი სიმძლავრით ზღვრული მაქსიმუმიდან (G20), მეორე ჯგუფი – 40%-იანი სიმძლავრით ზღვრული მაქსიმუმიდან (G40), მესამე ჯგუფი კი 60%იანი სიმძლავრით ზღვრული მაქსიმუმიდან (G60) და 80%-იანი სიმძლავრით (G80).
G20 ჯგუფი ასრულებდა სამ მისვლას კუნთის უარამდე.
G80 ჯგუფი ასრულებდა 6-8 გამეორებას.
G60 ჯგუფი ასრულებდა 30-35 გამეორებას უარამდე.
G40 ჯგუფი ასრულებდა 40-50 გამეორებას უარამდე.
როგორც ხედავთ, ამ გრაფიკზე კუნთის ჰიპერტრეოჰია თითქმის ერთნაირია G40, G60 და G80 ჯგუფებში, თუმცა მკვეთრი განსხვავება გამოვლინდა საერთო ძალის მაჩვენებლებში. ჯგუფის, რომელიც ვარჯიშობდა 80%, ზღვრული მაქსიმუმიდან ყველაზე მაღალი ძალის მაჩვენებელი ჰქონდა.
ამრიგად, კუნთის ჰიპერტროფიისათვის არ არის საჭირო დიდი წონებით მუშაობა. თუ მოვარჯიშე არ არის ორიენტირებული საერთო ძალის მაჩვენებლის მაქსიმალურ ზრდაზე და მხოლოდ კუნთის ჰიპერტროფიის მიღწევა სურს, მას შეუძლია გამოიყენოს ისეთი სისტემები, როგორიც არის: მეტაბოლური სტრესი – კუნთის უარამდე მიყვანა; ექსცენტრიკული ტრენინგი – წონის ორ-სამწამიანი ფიქსაციით.
ორივე სისტემის დროს მოძრაობა სრულდება ნელა (3 წამი ეთმობა ექსცენ- ტრულ-ნეგატიურ ფაზას და 2 წამი – კონცენტრულ-პოზიტიურ ფაზას)
#datashvil #drpkhakadze #sheniganatleba #sheniambebi #sheniekimi
#აქტიური #აქტიურისხეულიაქტიურიგონება #activebodyactivemind
