შესავალი — ანალიტიკური კომენტარი
ფარისებრი ჯირკვლის აუტოიმუნური დაავადებები, განსაკუთრებით ქრონიკული აუტოიმუნური თირეოიდიტი, შეძენილი ჰიპოთირეოზის ყველაზე გავრცელებულ მიზეზად ითვლება და მნიშვნელოვან ტვირთს წარმოადგენს როგორც ინდივიდუალური, ისე საზოგადოებრივი ჯანდაცვისთვის. დაავადება იწვევს ჰორმონალური ბალანსის დარღვევას, შრომისუნარიანობის შემცირებას და ცხოვრების ხარისხის გაუარესებას. სტანდარტული მკურნალობა ეფუძნება ჰორმონულ ჩანაცვლებით თერაპიას, თუმცა ბოლო წლებში მიმდინარეობს დამატებითი და ინოვაციური მეთოდების შეფასება, მათ შორის დაბალი ინტენსივობის ლაზერული თერაპიის. საკითხი აქტუალურია, რადგან იგი ეხება ქრონიკული დაავადების მართვის ხარისხს და პაციენტთა ხანგრძლივ კეთილდღეობას.
პრობლემის აღწერა
ქრონიკული აუტოიმუნური თირეოიდიტი წარმოადგენს ფარისებრი ჯირკვლის ანთებით დაავადებას, რომლის დროსაც იმუნური სისტემა საკუთარი ქსოვილების წინააღმდეგ წარმოქმნის ანტისხეულებს. შედეგად ვითარდება ჰიპოთირეოზი — მდგომარეობა, როდესაც ფარისებრი ჯირკვალი ვერ უზრუნველყოფს ორგანიზმს საკმარისი რაოდენობის ჰორმონებით.
მკურნალობის სტანდარტად მიჩნეულია ლევოთიროქსინის გამოყენება, რაც სიმპტომების კონტროლს და ჰორმონალური ბალანსის აღდგენას ემსახურება. თუმცა პაციენტთა ნაწილში რჩება აუტოიმუნური აქტივობა, რაც დაავადების პროგრესირებას უწყობს ხელს. ამ კონტექსტში 2010 წელს ჟურნალში Lasers in Surgery and Medicine გამოქვეყნებული საპილოტე კლინიკური კვლევა შეისწავლიდა დაბალი ინტენსივობის ლაზერული თერაპიის გავლენას ქრონიკული აუტოიმუნური თირეოიდიტის მქონე პაციენტებში [1].
კვლევაში მონაწილეობდა 15 ჰიპოთირეოზის მქონე პაციენტი, რომლებიც იღებდნენ ლევოთიროქსინს. მათ ჩაუტარდათ 10 სესია დაბალი ინტენსივობის ლაზერული თერაპიის ხუთი კვირის განმავლობაში. შეფასდა ჰორმონული მაჩვენებლები და აუტოიმუნური ანტისხეულები, ასევე ფარისებრი ჯირკვლის ულტრაბგერითი სურათი.
სამეცნიერო და კლინიკური ანალიზი
დაბალი ინტენსივობის ლაზერული თერაპია ეფუძნება ფოტობიომოდულაციის პრინციპს, რომლის დროსაც სინათლის სპეციფიკური ტალღის სიგრძე მოქმედებს უჯრედულ მეტაბოლიზმზე. კვლევები მიუთითებს, რომ ასეთი ზემოქმედება შეიძლება აუმჯობესებდეს მიტოქონდრიულ აქტივობას, ამცირებდეს ანთებით პროცესებს და ხელს უწყობდეს ქსოვილის რეგენერაციას [2].
ხსენებულ კვლევაში დაფიქსირდა ლევოთიროქსინის დოზის მნიშვნელოვანი შემცირება თერაპიის შემდეგ. მონაწილეთა დაახლოებით 47% ცხრა თვის განმავლობაში ჰორმონული ჩანაცვლებითი მკურნალობის გარეშე დარჩა. ასევე მნიშვნელოვნად შემცირდა ფარისებრი პეროქსიდაზის საწინააღმდეგო ანტისხეულების დონე, რაც აუტოიმუნური აქტივობის დაქვეითებაზე მიუთითებს. ულტრაბგერითმა კვლევამ აჩვენა ფარისებრი ჯირკვლის პარენქიმის ექოგენურობის გაუმჯობესება.
თუმცა თირეოგლობულინის საწინააღმდეგო ანტისხეულებში სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილება არ დაფიქსირდა. მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ კვლევა მცირე მოცულობის იყო და არ წარმოადგენდა ფართომასშტაბიან რანდომიზებულ კონტროლირებად კვლევას.
სტატისტიკა და მტკიცებულებები
ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის მონაცემებით, ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დარღვევები ფართოდ არის გავრცელებული და განსაკუთრებით ხშირია ქალებში [3]. ქრონიკული აუტოიმუნური თირეოიდიტი ჰიპოთირეოზის წამყვანი მიზეზია მრავალი ქვეყნის მოსახლეობაში.
მიუხედავად იმისა, რომ ჰორმონული ჩანაცვლებითი თერაპია ეფექტიანია სიმპტომების კონტროლში, აუტოიმუნური პროცესის სრულად შეჩერება რთულია. მცირე ზომის კვლევები მიუთითებს, რომ დამატებითი მეთოდები, მათ შორის ფოტობიომოდულაცია, შესაძლოა გავლენას ახდენდეს იმუნურ აქტივობაზე, თუმცა მტკიცებულებები ჯერ შეზღუდულია [2].
საერთაშორისო გამოცდილება
საერთაშორისო ინსტიტუტები, მათ შორის ამერიკის ფარისებრი ჯირკვლის ასოციაცია და ეროვნული ჯანმრთელობის ინსტიტუტები, ხაზს უსვამენ, რომ ჰიპოთირეოზის მართვის ძირითადი მეთოდი კვლავ ლევოთიროქსინია [4]. დამატებითი თერაპიული მიდგომები შეფასების პროცესშია და საჭიროებს ფართომასშტაბიან კლინიკურ კვლევებს.
მსგავსი ინოვაციური მეთოდების დანერგვა შესაძლებელია მხოლოდ მკაცრი კლინიკური პროტოკოლებისა და უსაფრთხოების სტანდარტების დაცვით, რასაც საერთაშორისო სამედიცინო საზოგადოება განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებს.
საქართველოს კონტექსტი
საქართველოში ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებები საკმაოდ გავრცელებულია, განსაკუთრებით იოდის დეფიციტის ისტორიული პრობლემის გათვალისწინებით. ქვეყანაში ხელმისაწვდომია ჰორმონული ჩანაცვლებითი თერაპია და დიაგნოსტიკური საშუალებები.
ინოვაციური მეთოდების დანერგვა საჭიროებს რეგულაციას, ხარისხის კონტროლსა და პროფესიული სტანდარტების დაცვას. აკადემიური სივრცე, მათ შორის https://www.gmj.ge, მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ახალი მტკიცებულებების განხილვაში. ხარისხისა და უსაფრთხოების საკითხები დაკავშირებულია სერტიფიკაციის პროცესებთან, რაზეც ინფორმაცია ხელმისაწვდომია https://www.certificate.ge.
საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის პერსპექტივიდან, მნიშვნელოვანია, რომ პაციენტებმა მიიღონ მკურნალობა მტკიცებულებებზე დაფუძნებული პროტოკოლების შესაბამისად. აღნიშნულ საკითხებზე ინფორმაცია და ანალიზი განთავსებულია https://www.sheniekimi.ge და https://www.publichealth.ge პლატფორმებზე.
მითები და რეალობა
მითი: ლაზერული თერაპია სრულად ცვლის ჰორმონულ მკურნალობას.
რეალობა: არსებული მონაცემები არ ადასტურებს ჰორმონული თერაპიის ჩანაცვლებას; კვლევები მხოლოდ დამატებითი ეფექტის შესაძლებლობაზე მიუთითებს.
მითი: მცირე კვლევის დადებითი შედეგები ნიშნავს მეთოდის ეფექტიანობას ყველა პაციენტისთვის.
რეალობა: საჭიროა ფართომასშტაბიანი რანდომიზებული კვლევები გრძელვადიანი ეფექტიანობისა და უსაფრთხოების დასადგენად.
ხშირად დასმული კითხვები (Q&A)
შესაძლებელია თუ არა ჰორმონული თერაპიის სრულად შეწყვეტა?
მხოლოდ ექიმის ზედამხედველობით და ინდივიდუალური შეფასების საფუძველზე. კვლევის შედეგები ვერ განზოგადდება ყველა პაციენტზე.
არის თუ არა მეთოდი უსაფრთხო?
საპილოტე კვლევაში სერიოზული გვერდითი მოვლენები არ დაფიქსირდა, თუმცა უსაფრთხოების საბოლოო შეფასებისთვის საჭიროა ფართო კვლევები.
შესაძლებელია თუ არა მეთოდის ფართო დანერგვა?
ამ ეტაპზე იგი ითვლება კვლევით მიმართულებად და საჭიროებს დამატებით მტკიცებულებებს.
დასკვნა — საზოგადოებრივი ჯანდაცვის პერსპექტივით
ქრონიკული აუტოიმუნური თირეოიდიტის მართვა კვლავ ეფუძნება ჰორმონულ ჩანაცვლებით თერაპიას. დაბალი ინტენსივობის ლაზერული თერაპიის საპილოტე კვლევა მიუთითებს შესაძლო დადებით ეფექტებზე აუტოიმუნური აქტივობის შემცირებასა და ჰორმონული საჭიროების დაქვეითებაზე, თუმცა არსებული მტკიცებულებები არასაკმარისია ფართო კლინიკური რეკომენდაციისთვის.
საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ინტერესშია, რომ ინოვაციური მეთოდები შეფასდეს მკაცრი სამეცნიერო სტანდარტებით და დაინერგოს მხოლოდ მაშინ, როდესაც მათი ეფექტიანობა და უსაფრთხოება სრულად დადასტურდება.
წყაროები
- Höfling DB, et al. Low-level laser therapy in chronic autoimmune thyroiditis. Lasers in Surgery and Medicine. 2010. Available from: https://onlinelibrary.wiley.com
- Hamblin MR. Mechanisms of low level light therapy. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov
- World Health Organization. Thyroid disorders overview. Available from: https://www.who.int
- American Thyroid Association. Hypothyroidism guidelines. Available from: https://www.thyroid.org
