ჯანდაცვის უწყებები აკვირდებიან დაახლოებით 200 პირს, რომლებიც შესაძლოა ვირუსის ზემოქმედების ქვეშ აღმოჩნდნენ;
ნიპას ვირუსის შემთხვევა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია საზოგადოებრივი ჯანდაცვისთვის, რადგან იგი აერთიანებს რამდენიმე კრიტიკულ ფაქტორს: ცხოველიდან ადამიანზე გადაცემას, ადამიანიდან ადამიანზე გავრცელების პოტენციალს, მძიმე ნევროლოგიურ გართულებებს და მაღალი სიკვდილიანობის მაჩვენებელს [2].
სწორედ ამიტომ, საკითხი აქტუალურია არა მხოლოდ აზიისთვის, არამედ ისეთი ქვეყნებისთვისაც, როგორიც საქართველოა, სადაც ეპიდზედამხედველობის გაძლიერება და მზადყოფნა საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად აუცილებელია. ჯანმრთელობის საკითხებზე სანდო ინფორმაციის გავრცელებაში მნიშვნელოვანი როლი ეკისრება ისეთ პლატფორმებს, როგორიცაა https://www.sheniekimi.ge და საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის რესურსები, მაგალითად https://www.publichealth.ge.
პრობლემის აღწერა
ნიპას ვირუსის გავრცელებამ რამდენიმე აზიური ქვეყანა საგანგებო მზადყოფნაში ჩააყენა. არსებული მონაცემებით, დაავადების ლეტალობა 40%-დან 75%-მდე მერყეობს, რაც მას ერთ-ერთ ყველაზე მომაკვდინებელ ვირუსულ ინფექციად აქცევს [1].
ინდოეთში დაფიქსირებული ახალი აფეთქების შემდეგ, ტაილანდმა, ნეპალმა და ტაივანმა აეროპორტებში უსაფრთხოების ზომები გაამკაცრეს, რაც COVID-19-ის პანდემიის დროს მოქმედი რეგულაციების მსგავსია. ეს მოიცავს ტემპერატურის კონტროლს, პირბადის ტარებასა და დისტანციის დაცვას ინფექციის გავრცელების პრევენციის მიზნით.
ქართველი მკითხველისთვის ეს თემა მნიშვნელოვანია რამდენიმე მიზეზით:
- გლობალიზაციის პირობებში ინფექციები სწრაფად ვრცელდება საზღვრებს გარეთ
- საერთაშორისო მოგზაურობა ზრდის იმპორტირებული შემთხვევების რისკს
- ზოონოზური ინფექციების კონტროლი მოითხოვს ჯანდაცვისა და ვეტერინარული სისტემების კოორდინაციას
საზოგადოებრივი ჯანდაცვის თვალსაზრისით, ნიპას ვირუსი წარმოადგენს მაგალითს, თუ რატომ არის აუცილებელი ეპიდემიური მზადყოფნა, ინფექციური კონტროლის სისტემები და მოსახლეობის ინფორმირებულობა.
სამეცნიერო და კლინიკური ანალიზი
ნიპას ვირუსი მიეკუთვნება Paramyxoviridae ოჯახის Henipavirus გვარს. იგი პირველად 1998 წელს მალაიზიაში გამოვლინდა, სადაც ღორების ფერმებში გავრცელდა და ადამიანებში მძიმე ენცეფალიტი გამოიწვია [3].
ვირუსი ზოონოზურია, რაც ნიშნავს, რომ მისი ძირითადი რეზერვუარი ცხოველებია. ყველაზე მნიშვნელოვანი მატარებლები არიან ხილის ღამურები (Pteropus spp.), რომლებიც ინფექციას ავრცელებენ ნერწყვითა და ექსკრემენტებით.
გადაცემის ძირითადი გზებია:
- ცხოველიდან ადამიანზე (ღამურები, ღორები)
- დაბინძურებული საკვების მიღება (მაგალითად, პალმის წვენი)
- ადამიანიდან ადამიანზე კონტაქტური გადაცემა, განსაკუთრებით საავადმყოფოებში [2]
კლინიკური მიმდინარეობა ხშირად იწყება არასპეციფიკური სიმპტომებით: ცხელება, თავის ტკივილი, კუნთების ტკივილი და საერთო სისუსტე [4].
მძიმე შემთხვევებში ვითარდება:
- რესპირატორული გართულებები (პნევმონია, ქოშინი)
- ენცეფალიტი — თავის ტვინის ანთება და შეშუპება
- ნევროლოგიური სიმპტომები: დეზორიენტაცია, გულყრები, კომა
ინკუბაციური პერიოდი ჩვეულებრივ 4–21 დღეა, თუმცა აღწერილია უფრო ხანგრძლივი შემთხვევებიც [1].
სამედიცინო თვალსაზრისით, მთავარი პრობლემა არის სპეციფიკური თერაპიის არარსებობა. მკურნალობა ძირითადად მხარდამჭერია — ინტენსიური თერაპია, სუნთქვის მხარდაჭერა და გართულებების მართვა [2].
სტატისტიკა და მტკიცებულებები
ნიპას ვირუსის სიკვდილიანობა ერთ-ერთი ყველაზე მაღალია ცნობილ ვირუსულ ინფექციებს შორის. WHO-ის მონაცემებით, ლეტალობა მერყეობს 40%-დან 75%-მდე და დამოკიდებულია ეპიდაფეთქების კონტექსტსა და სამედიცინო რესურსებზე [1].
მაგალითად:
- მალაიზიის აფეთქების დროს (1998–1999) ლეტალობა დაახლოებით 40% იყო [3]
- ბანგლადეშში დაფიქსირებულ ეპიდემიებში სიკვდილიანობა ხშირად 70%-ს აჭარბებდა [2]
ეს ციფრები მარტივად ნიშნავს, რომ ინფიცირებულთა დიდი ნაწილი ვერ გადარჩება, განსაკუთრებით მაშინ, თუ ინტენსიური თერაპიის შესაძლებლობები შეზღუდულია.
დაავადების იშვიათობა არ ამცირებს საფრთხეს, რადგან მაღალი ლეტალობა და პანდემიური პოტენციალი მას WHO-ის პრიორიტეტულ პათოგენთა სიაში ამყოფებს [1].
საერთაშორისო გამოცდილება
საერთაშორისო ინსტიტუტები ნიპას ვირუსს განიხილავენ როგორც ერთ-ერთ ყველაზე საშიშ emerging ინფექციას.
- WHO მას R&D Blueprint-ის პრიორიტეტულ დაავადებებს შორის ასახელებს, რადგან საჭიროა ვაქცინისა და თერაპიის განვითარება [1]
- CDC ხაზს უსვამს ინფექციის სწრაფ პროგრესს და ენცეფალიტის მაღალი რისკს [4]
- NIH და სხვა კვლევითი ცენტრები აქტიურად მუშაობენ მონოკლონური ანტისხეულებისა და ექსპერიმენტული ვაქცინების მიმართულებით [5]
საერთაშორისო გამოცდილება აჩვენებს, რომ ეფექტური კონტროლი ეფუძნება:
- ადრეულ გამოვლენას
- ინფექციის კონტროლს საავადმყოფოებში
- ზოონოზური გადაცემის პრევენციას
- მოსახლეობის განათლებას
საქართველოს კონტექსტი
საქართველოსთვის ნიპას ვირუსი ამ ეტაპზე უშუალო ეპიდემიურ საფრთხეს არ წარმოადგენს, თუმცა გლობალური ჯანმრთელობის უსაფრთხოების სისტემაში ჩართულობა აუცილებელია.
ქვეყნის ჯანდაცვის სისტემისთვის მნიშვნელოვანია:
- ეპიდზედამხედველობის გაძლიერება
- საზღვრისპირა კონტროლის მექანიზმები
- ინფექციური საავადმყოფოების მზადყოფნა
ასევე საჭიროა აკადემიური სივრცის ჩართულობა კვლევისა და განათლების პროცესში. ამ მხრივ მნიშვნელოვანი რესურსია https://www.gmj.ge, რომელიც სამედიცინო ცოდნის გავრცელებას უწყობს ხელს.
ხარისხისა და უსაფრთხოების სტანდარტების დანერგვაში კი როლი აქვს ისეთ პლატფორმებს, როგორიცაა https://www.certificate.ge, განსაკუთრებით ინფექციური კონტროლისა და ლაბორატორიული სერტიფიკაციის მიმართულებით.
საქართველოში მთავარი ამოცანაა, რომ მსგავსი პათოგენების მიმართ მზადყოფნა იყოს პრევენციული და არა რეაქტიული.
მითები და რეალობა
ნიპას ვირუსთან დაკავშირებით ხშირად ვრცელდება მცდარი წარმოდგენები.
მითი: ნიპას ვირუსი COVID-19-ის მსგავსი პანდემია აუცილებლად გახდება
რეალობა: მიუხედავად პანდემიური პოტენციალისა, ამ ეტაპზე გავრცელება ძირითადად ლოკალურ ეპიდაფეთქებებს უკავშირდება და კონტროლი შესაძლებელია დროული ღონისძიებებით [1].
მითი: არსებობს სპეციფიკური წამალი, რომელიც ინფექციას კურნავს
რეალობა: ამჟამად არ არსებობს დამტკიცებული სპეციფიკური თერაპია, მკურნალობა მხოლოდ მხარდამჭერია [2].
მითი: დაავადება მხოლოდ ცხოველებიდან გადადის
რეალობა: ადამიანიდან ადამიანზე გადაცემაც შესაძლებელია, განსაკუთრებით საავადმყოფოებში [4].
ხშირად დასმული კითხვები (Q&A)
რა არის ნიპას ვირუსი?
ნიპას ვირუსი ზოონოზური ინფექციაა, რომელიც ხილის ღამურებიდან და სხვა ცხოველებიდან ადამიანზე გადადის [1].
რამდენად საშიშია იგი?
სიკვდილიანობა შეიძლება 75%-ს აღწევდეს, რაც მას უკიდურესად საშიშ ინფექციად აქცევს [1].
არსებობს თუ არა ვაქცინა?
ამ ეტაპზე დამტკიცებული ვაქცინა არ არსებობს, თუმცა მიმდინარეობს კვლევები [5].
როგორ ვრცელდება ინფექცია?
ვრცელდება ცხოველებიდან ადამიანზე, დაბინძურებული საკვებით და ადამიანიდან ადამიანზე კონტაქტით [2].
როგორია პრევენცია?
პრევენცია ეფუძნება ჰიგიენას, საკვების უსაფრთხოებას, ინფექციის კონტროლს და ეპიდზედამხედველობას [4].
დასკვნა — საზოგადოებრივი ჯანდაცვის პერსპექტივით
ნიპას ვირუსი წარმოადგენს თანამედროვე საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან გამოწვევას, რადგან მას ახასიათებს მაღალი ლეტალობა, სპეციფიკური მკურნალობის არარსებობა და ზოონოზური გავრცელების პოტენციალი.
საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის მთავარი ამოცანაა პრევენციული მიდგომა:
- ეპიდზედამხედველობის გაძლიერება
- ინფექციის კონტროლის სტანდარტების დანერგვა
- საერთაშორისო თანამშრომლობა
- მოსახლეობის ინფორმირებულობა
საქართველოში მსგავსი საფრთხეების მართვა საჭიროებს სისტემურ მზადყოფნას, აკადემიური ცოდნის მხარდაჭერას და ხარისხის სტანდარტების დაცვას, რაც შესაძლებელია ისეთ რესურსებთან თანამშრომლობით, როგორიცაა https://www.publichealth.ge და https://www.sheniekimi.ge.
ინფექციური დაავადებების მიმართ პასუხისმგებლიანი დამოკიდებულება არის გლობალური ჯანმრთელობის უსაფრთხოების საფუძველი.
წყაროები
- World Health Organization. Nipah virus fact sheet. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/nipah-virus
- Centers for Disease Control and Prevention. Nipah Virus (NiV). Available from: https://www.cdc.gov/vhf/nipah/index.html
- Chua KB. Nipah virus outbreak in Malaysia. J Clin Virol. 2003;26(3):265–275. Available from: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/12637077/
- CDC. Clinical Overview of Nipah Virus Infection. Available from: https://www.cdc.gov/vhf/nipah/clinicians/index.html
- National Institutes of Health. Research on Henipaviruses and Nipah virus. Available from: https://www.niaid.nih.gov/diseases-conditions/nipah-virus
