როგორ შევაჩვიოთ ბავშვი თვითჩაძინებას?
ბავშვის თვითჩაძინების პროცესი ხშირად მშობლებისთვის გამოწვევა ხდება. ძილის უნარი უნდა სწავლობდეს და ვითარდებოდეს ადრეული ასაკიდან.
ამ სტატიაში განვიხილავთ, როგორ შევაჩვიოთ ბავშვი თვითჩაძინებას და რა ეტაპებისგან უნდა შედგებოდეს ძილისწინა რიტუალი.
1. რიტუალისა და რეჟიმის მნიშვნელობა
ძილის რეჟიმი: მნიშვნელოვანია, რომ ბავშვმა ერთი და იგივე დროს დაიძინოს და გაიღვიძოს. სტაბილური რეჟიმი ბავშვის ორგანიზმს უფრო სწრაფად მიიყვანს ძილის მზადყოფნაში.
ძილისწინა რიტუალი: დაახლოებით 1-2 საათით ადრე, საჭიროა ბავშვი მოამზადოთ ძილისთვის. ამ პერიოდში უნდა მოარიდოთ აქტიურ და ხმაურიან თამაშებს, ასევე, ძლიერი განათების წყაროებს. მშვენიერი ვარიანტია მშვიდი თამაშები, წიგნების კითხვა და ჰიგიენური პროცედურები.
2. ბავშვის ემოციური მომზადება
ძილისწინა რიტუალში ჩართეთ ისეთი აქტივობები, რომლებიც ბავშვს მშვიდად განაწყობს. მაგალითად, შეიძლება ჩართოთ ჩახუტება, ზღაპრების მოყოლა ან მშვიდი მუსიკის მოსმენა.
3. ფიზიკური დაშორება
თუ თავიდან ბავშვი თქვენ გვერდით არის, ნელ-ნელა უნდა დაიწყოთ ფიზიკური დაშორება. საძილე ოთახიდან უფრო შორს გადადით, თუმცა ისე, რომ ბავშვს ჯერ კიდევ ხედავდეთ.
4. „დამცავი საგნის“ გამოყენება
ბავშვებს ხშირად სჭირდებათ საყვარელი სათამაშო, რომელიც მათ დამშვიდებაში ეხმარება. ასეთი საგანი „დამცავ“ ფუნქციას ასრულებს და ბავშვს უსაფრთხოების შეგრძნებას აძლევს.
5. საკვებისა და ძილის ურთიერთობა
6 თვის ასაკიდან, სასურველია კვება და ძილი ერთმანეთისგან გავაცელკევოთ. კვების პროცესში ჩაძინება თავიდან უნდა აირიდოთ, რათა ბავშვმა დამოუკიდებლად შეძლოს ძილის დაწყება.
6. დახმარების ძიება
თუ მშობლებს უჭირთ ბავშვის თვითჩაძინებაზე მუშაობა, აუცილებელია პედიატრის ან ბავშვთა ნევროლოგის რჩევა.
დასკვნა
თვითჩაძინება ბავშვის განვითარების მნიშვნელოვან ნაწილია. რაც უფრო ადრეულ ასაკში დავიწყებთ მის სწავლებას, მით უფრო მარტივად შეძლებს ბავშვი ამ უნარის გათავისებას. მნიშვნელოვანია, რომ მშობლები ყურადღებით მოეკიდონ ბავშვის ინდივიდუალურ საჭიროებებს და ბიოლოგიურ რიტმებს.
