ემიგრანტები, რომლებიც ცხოვრობენ ან არიან აივ-ის რისკის ქვეშ, აწყდებიან მნიშვნელოვან ფსიქოლოგიურ და სტრუქტურულ ბარიერებს მოვლის ხელმისაწვდომობისთვის. კვლევა აჩვენებს, რომ "მიგრაციული მწუხარება" არის მთავარი ფაქტორი, რომელიც ართულებს აივ მკურნალობის ჩართულობას.