ორშაბათი, ივნისი 15, 2026

ამენორეა

ამენორეა – შვილოსნობის პერიოდში (16-45 წელი) მენსტრუაციის არქონა 6 თვის მანძილზე. ამენორეა თან ახლავს ფეხმძიმობას, ასევე მას შეიძლება ახლდეს ორგანიზმის მუშაობის მოშლის სხვა ნიშნები.

გამოყოფენ ამენორეის პირველად და მეორად სახეობას:
·         პირველადი ამენორეა – როცა ქალს არასოდეს ჰქონია მენსტრუაცია;
·         მეორადი – როცა მენსტრუაცია შეწყდა პათოლოგიების გაჩენის შემდეგ.

მიზეზები

ამინორეა იყოფა ფიზიოლოგიურ და პათოლოგიურ ტიპად, რაც დამოკიდებულია მისი წარმოშობის მიზეზზე.
ფიზიოლოგიური:
·         ასაკობრივი – გვიან სქესობრივი მომწიფების ან ადრეული კლიმაქსის დროს მენსტრუაციის არქონა;
·         ამენორეა ფეხმძიმობის დროს (ლაქტაციური ამენორეა) – ნორმალური მდგომარეობა;
·         მენტსრუაციის არქონა შინაგანი სასქესო ორგანოების ამოკვეთის ან სპეციალური მედიკამენტოზური თერაპიის ჩატარების გამო.
პათოლოგიური ამენორეა იყოფა ნამდვილ და ცრუ ფორმად:
·         ნამდვილი – როცა დარღვეული ოვულაციური ციკლი სომატიკური დაავადებების ფორმით ან ნერვულ-ფსიქიკური აშლილობა (დაუნის სინდრომი, ტერნერი, ონკოლოგიური დაავადებები, ჰიპოფიზისა და ჰიპოთალამუსის ფუნქციების დარღვევა, სტრესი, ანორექსია);
·         ცრუ – როცა მენსტრუალური ცკლის წყვეტა არ არის, ხოლო მისი შეწყვეტის მიზეზს წარმოადგენს სასქესო ორგანოების ანომალიური განვითარება, რაც ხელს უშლის სისხლის გამოდენას.

ამენორეის სიმპტომები

დაავადების ძირითადი სიმპტომები: მენსტრუაციის განუსაზღვრელად არ ქონა, უნაყოფობა, ზოგჯერ შეინიშნება სიმსუქნე, მასკულინიზაცია, ჰირსუტიზმი, შინაგანი ორგანოების ფუნქციის დარღვევა.

დიაგნოსტიკა

თუ ქალს აღენიშნება მენსტრუალური ციკლის არქონა ფიზიოლოგიური მიზეზების გარეშე, ტარდება ორგანიზმის სრული გამოკვლევა ორგანოების და სისტემის მუშაობის ხარისხის შესამოწმებლად.

ამენორეას მკურნალობა

ამენორეის მკურნალობის ვარიანტები დამოკიდებულია მისი წარმოშობის მიზეზზე:
·         ნამდვილი ამენორეას მკურნალობისას მიმდინარეობს მისი გამომწვევი დაავადებების მკურნალობა;
·         ცრუ ამენორეას არსებობის შემთხვევაში ხდება სასქესო გზების გამავლობის აღდგენა და ფიზიოლოგიური დაბრკოლებების მოცილება სისხლის გამოდევნისთვის.
კომპექსურ თერაპიას ექვემდებარება როგორც პირველადი, ისე მეორადი ამენორეა. მკურნალობა, როგორც წესი წარმატებით მიმდინარეობს, თუ ორგანიზმში არ განვითარდა გაუთვალისწინებელი  ცვლილებები.

საშიშროება

აღნიშნული პათოლოგიის მკურნალობის გარეშე დატოვება იწვევს უნაყოფობას.

რისკის ჯგუფი
·         პირები, რომლებსაც აქვთ გენეტიკური, ნერვო-ფსიქიკური ან შეძენილი სომატიკური დაავადებები;
·         ქალები, რომლებსაც გადატანილი აქვთ რთული მშობიარობა ან ფეხმძიმობის შეწყვეტა გვიან პერიოდში.

პროფილაქტიკა
·         აბორტების გამორიცხვა (აბორტებისა და მძიმე მშობიარობის შემდეგ მეორადი ამენორეა ხშირია);
·         ქრონიკული დაავადებების მკურნალობა – როგორც ქალის სასქესო ნაწილის, ასევე ნებისმიერი სხვა შინაგანი ორგანოების.

ამილოიდოზი

ამილოიდოზი – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ქსოვილში განსაკუთრებული ცილის (ამილოიდი) დაგროვება, რომელიც ორგანიზმში ნორმალური მდგომარეობისას არ არის. ის აზიანებს შინაგან ორგანოებს, კანის საფარს.

გამოყოფენ დაავდების შემდეგ ტიპებს:
·         პირველადი ამილოიდოზი – ცალკეული დაავადება;
·         მეორადი ამილოიდოზი – ზოგიერთი დაავადების გართულება (ტუბერკულოზი, რევმატოიდული ართრიტი);
·         მემკვიდრეობითი ამილოიდოზი;
·         ადგილობრივი ამილოიდოზი – წარმოიქმენება შესიებულ ადგილებში;
·         ჰემოდიალიზის პირობებში წარმოქმნილი ამილოიდოზი.

მიზეზები
დაავადება წარმოიშობა ქსოვილებში ამილოიდის განთავსებით. ამილოიდოზის მიზეზებია:
·         გენეტიკური მიდრეკილება;
·         ქრონიკურლი ანთებითი დაავადებების გართულება (ძვლების ინფექციური დაავადება, მალარია, ლეპრა);
·         დაავადებები, რომლებსაც მივყავართ უჯრედოვანი შემადგენლობის ცვლილებამდე (მრავლობითი მიელომა);
·         ჰემოდიალიზის პროცედურა.

ამილოიდოზის სიმპტომები

დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სიმპტომები:
·         ენის გადიდება, გურლის რევა, დიარეა ან ყაბზობა, ყლაპვის ფუნქციის დარღვევა – კუჭ-ნალავის ტრაქტის ორგანოების ამილოიდოზი;
·         არითმია, გულის გამტარობის დარღვევა, მიოკარდის კეროვანი დაზიანებები – გულის ამილოიდოზი;
·         ჩხვლეტა კიდურებში, მგრძნობელობის დაქვეითება, თავის ტკივილი, ხშირი თავბრუს ხვევა, განავლის შეუკავებლობა, შარდის შეუკავებლობა – ნერვული სისტემის ამილოიდოზი;
·         თითების გათიშვა, დაბუჟებისა და ჩხვლეტის თანხლებით, პოლიართრიტი, სახსრების შეშუპება – მყესებისა და ხრტილოვანი ნაწილის ამილოიდოზი;
·         ხშირი ბრონქიტი, ხმის ჩახლეჩა – სასუნთქი ორგანოების ამილოიდოზი;
·         კანზე ბუშტუკების და გამონაყარის გაჩენა, თვალის გარშემო სისხლჩაქცევები – კანის ამილოიდოზი.

დიაგნოსტიკა

ამილოიდოზის მკურნალობის დასანიშნად ექიმი-რევმატოლოგი ატარებს სისხლის ბიოქიმიურ ანალიზს და ნიშნავს დაზიანებული ორგანოების გამოკვლევას:
·         რენტგენოგრაფია;
·         ექოკარდიოგრამა;
·         ბიოპსია;
·         ფუნქციონალური კლინიკური სინჯები.

ამილოიდოზის მკურნალობა

მკურნალობა მოიცავს:
·         პირველადი დაავადების მკურნალობას;
·         იმუნოდეპრესანტებს;
·         სისხლის გადასხმას;
·         პოლივიტამინებს;
·         დიურეტიკებს;
·         ოპერატიულ მკურნალობას (ტრანსპლანტაცია, დაზიანებული ორგანოს მოშორება).
თირკმელის ამელოიდოიზის მკურნალობა მოიაზრებს ქირურგიულ ჩარევას (თირკმლის ტრანსპლანტაციას).

დიეტა

მკურნალობის პერიოდში პაციენტებს ენიშნებათ დიეტა, რომლის დროსაც რაციონში შედის სახამებლით, კალიუმის მარილით, C ვიტამინით მდიდარი პროდუქტი და ეზღუდებათ საკვები მარილის მოხმარება, დღე-ღამეში მაქსიმუმ 2 გრ.

საშიშროება

მკურნალობის არარსებობამ შეისაძლოა გამოიწყვიოს შემდეგი გართულებები:
·         გულის უკმარისობა;
·         თირკმლის უკმარისობა;
·         ღვიძლის უკმარისობა;
·         ურემია.
შეიძლება სიტუაცია ლეტალური შედეგით დასრულდეს.

პროფილაქტიკა

დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         დროულად მოხდეს ანთებითი ტიპის დაავადებების მკურნალობა.

ამნეზია – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს მეხსიერების საერთო ან ნაწილობრივი პრობლემა

ამნეზია – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს მეხსიერების საერთო ან ნაწილობრივი პრობლემა
#post_seo_title

ამნეზია – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს მეხსიერების საერთო ან ნაწილობრივი პრობლემა, რომლის დროს ვერ ხერხდება ადრეული ან შორეული წარსულის მოვლენების გახსენება.

ამნეზია – ეს ის დაავადებაა, რომელიც მეხსიერების საერთო ან ნაწილობრივ დაკარგვას იწვევს. ამ დროს ადამიანი ვერ ახერხებს ადრეული ან შორეული წარსულის გახსენებას. ამნეზია არის დროებითი ან მუდმივი. თავის ტვინის დაზიანების შედეგად მიღებულ ამნეზიას ნევროლოგიური ამნეზია ეწოდება.

ამნეზია შეიძლება იყოს სრული (ყველა მოგონების სრულიად დაკარგვა დროის გარკვეულ მანძილზე) ან ნაწილობრივი (გონებაში რჩება მოვლენების დროსა და სივრცეში დარღვეული ნაწილი). ამნეზიას შეიძლება ჰქონდეს დროებითი ან მუდმივი სახე.

გამოყოფენ ამნეზიის შემდეგ სახეობებს:
·         რეტროგრადიული – პაციენტი ვერ იხსენებს ინფორმაციას, რომელიც დაავდებამდე იყო;
·         ანტეროგრადიული – პაციენტი ვერ იმახსოვრებს ინფორმაციას, რომელსაც დაავადების შემდეგ იღებს;
·         კორსაკოვის სინდრომი – წარმოადგენს რეტროგრადიული ან ატეროგრადიული ამნეზიის მწვავე ფორმას;
·         ფიქსაციური – არცერთი ინფორმაცია არ ინახება გონებაში, ამიტომ პაციენტს არ შეუძლია მისი გადმოცემა;
·         პერფორაციული – პაციენტი ნაწილობრივ იმახსოვრებს მიღებულ ინფორმაციას;
·         დისოცირებული – პაციენტს ავიწყდება მხოლოდ ის ფაქტები, რომელიც პირად ცხოვრებას ეხება.

მიზეზები
დაავადება წარმოიშობა თავის ტვინის იმ ნაწილების  დაზიანების გამო, რომლებიც მეხსიერებაზე აგებენ პასუხს. დაზიანების მიზეზები შეიძლება იყოს:
·         თავის ტრამვები;
·         სხვადასხვა დაავადებები (ინსულტი, ეპილეპსია, ენცეფალიტი, სიმსივნე, ფსიქიკური დაავადებები);
·         აუტოიმუნური დარღვევები;
·         ორგანიზმის მოწამვლა (ალკოჰოლური, ფსიქოტროპული ნივთიერებებით);
·         ფსიქოლოგიური ფაქტორები, დამთრგუნველი მოგონებები რომელიმე ტრამვის შესახებ;
·         თავის ტვინის წვრილი არტერიების ოკლუზია (ათეროსკლეროზის დროს);
·         ჟანგბადის უკმარისობა დიდი ხნის მანძილზე.

ამნეზიის სიმპტომები
ამნეზიას ახასიათებს შემდეგი სიმპტომები:
·         მეხსიერების არევა;
·         დროსა და სივრცეში დაკარგვის სიმპტომი;
·         დროის გარკვეულ მანძილზე მეხსიერების არქონა.

დიაგნოსტიკა
მკურნალობის დასანიშნად აუცილებელია ნერვოლოგის და ფსიქოლოგის კონსულტაცია. დიაგნოსტიკაში შედის:
·         სისხლის საერთო, ბიოქიმიური ანალიზი;
·         ელექტროენცეფალოგრაფია;
·         თავის ტვინის მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია;
·         თავის ტვინის კომპიუტერული ტომოგრაფია;
·         მეხსიერების ფუნქციის გახანგრძლივების სპეციალური ტესტები.

ამნეზიის მკურნალობა
სამკურნალოდ აუცილებელია:
·         ნეიროპროტექტორები;
·         ვიტამინოთერაპია;
·         შრომისა და დასვენების რეჟიმის დაცვა;
·         დიზიკური და ფსიქოლოგიური დატვირთვის დონის კონტროლი;
·         მეხსიერების დაკარგვის გამომწვევი მთავარი დაავადების მკურნალობა.

დიეტა
ტვინის მეხსიერების ფუნქციის გასაუმჯობესებლად რაციონში რეკომენდირებულია შედიოდეს:
·         ბერძნული თხილი;
·         შავი შოკოლადი;
·         ისპანახი;
·         ბროკოლი;
·         პომიდორი;
·         მოცვი;
·         ვაშლი;
·         მსხალი;
·         ატამი;
·         თაფლი;
·         წიწიბურას და შვრიის ფაფები;
·         კვერცხი;
·         უცხიმო რძის პროდუქტები და რძე;
·         ცხიმიანი თევზი;
·         საქონლის ხორცი.

პროფილაქტიკა
სამწუხაროდ აღნიშნული პათოლოგიური მდგომარეობის აღსაკვეთი პირველადი პროფილაქტიკური მეთოდები არ არსებობს.

ანალური ნაპრალი

ანალური ნაპრალი (ანალური ხვრელის ნაპრალი) – დაავადება, რომელიც ხასიათდება ანალური ხვრელის ქსოვილის მცირეზომიანი ჩახევებით. დაავადებას შეიძლება ჰქონდეს მწვავე (დაზიანებული ადგილები ხორცდება 6 კვირაზე ადრე)  ან ქრონიკული (დაზიანებული ადგილები არ ხორცდება 6 კვირაზე ადრე) ხასიათი.

მიზეზები
დაავადება ჩნდება ანალური ხვრელის ლორწოვანი გარსის დაზიანების შედეგად. მისი წარმოშობის ძირითადი მიზეზებია:
·         ნაპრალები;
·         ხანგრძლივი დიარეა;
·         უკანა ტანის ანთებითი პროცესები (სიფილისი, ჰონორეა);
·         მშობიარობა;
·         ანალური ხვრელის ანთებითი პროცესი;
·         საფაღარათო პრეპარატების ხშირი მიღება;
·         ანალური სექსი;
·         აივ-ინფექცია (ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსი), შიდსი;
·         საყლაპავი მილის ტუპერკულოზი.

ანალური ნაპრალების სიმპტომები
·         უკანა ტანის ნაწილში მწვავე ტკივილები;
·         სფინქტერის სპაზმები;
·         უკანა ტანიდან სისხლდენა (განსაკუთრებით დეფეკაციის შემდეგ);
·         მუდმივი ქავილი უკანა ტანის ნაწილში, განსაკუთრებით გაძლიერებული სიარულის ან დიდხანს ჯდომის შემდეგ.
პირველივე სიმპტომების დროს საჭიროა ექიმთან მისვლა იმისათვის, რომ გაირკვეს როგორ გათავისუფლდეთ ანალური ნაპრალებისგან. ასევე გასათვალისწინებელია, რომ მსგავსი სიმპტომები შეიძლება სხვა დაავადებებისგან იყოს გამოწვეული (ბუასილი, სწორი ნაწლავის კიბო).

დიაგნოსტიკა
იმისათვის, რომ გაირკვეს როგორ უნდა მოხდეს დაავადების მკურნალობა, ექიმი-პროქტოლოგი ნიშნავს შემდეგი სახის გამოკვლევებს და ანალიზებს:
·         პერიანალური ნაწილის საერთო დათვალიერება;
·         უკანა ტანის ირიგოსკოპია;
·         უაკანა ტანის კოლონოსკოპია.

ანალური ნაპრალის მკურნალობა
მკურნალობა მოიცავს:
·         ნიტროგლიცერინოვან მალამოებს;
·         თბილ, მჯდომიარე აბაზანებს;
·         გამაყუჩებელ პრეპარატებს;
·         კალციუმის არხების ბლოკატორებს.
ანალური ნაპრალის მოშორება ხდება დაავადების ქრონიკულად მიმდინარეობისას, რომელსაც თან ახლავს დიდი წყლულების და კანის ნაწიბურების გაჩენა, მაგრამ შემთხვევების 70%-ში ნაპრალი თავად ხორცდება.
ბავშვებში დაავადების სამკურნალოდ ინიშნება სპეციალური დიეტა, რომელიც ხელს უწყობს დეფეკაციას.

საშიშროება
ექიმთან დროულად მისვლისა და მკურნალობის დანიშვნის გარეშე შესაძლოა განვითარდეს დაავადების ქრონიკული ფორმა და მას მოჰყვეს გართულებები:
·         ქრონიკული შეკრულობა;
·         ქალებში მენსტრუალური ციკლის დარღვევა;
·         სწორი ნაწლავის ფისტულა ;
·         უკანა ტანის პექტენოზი.

რისკის ჯგუფი
·         ჩვილები;
·         მოხუცები;
·         ადამიანები, რომლებსაც აწუხებთ კუჭის, ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული და გასტრიტი;
·         ადამიანები, რომლებსაც ხშირი შეკრულობა აწუხებთ;
·         ქალბატონები მშობიარობის შემდგომ პერიოდში;
·         არასწორად განთავსებული საშვილოსნოს მქონე ქალბატონები;
·         კრონის დაავადების მქონე ადამიანები.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ნაწლავის დაცლა პირველივე მოთხოვნილებაზე;
·         სიმძიმეების აწევის შეზღუდვა;
·         განმაპირობებელი დაავადებების დროული მკურნალობა (კოლიტი, ბუასილი);
·         სპეციალური გამაჯანსაღებელი ვარჯიშების ჩატარება.

ანდროგენული ალოპეცია

ანდროგენული ალოპეცია (ანდროგენეტიკული ალოპეცია, ანდროგენდამოკიდებული ალოპეცია, ნაადრევი ალოპეცია, წინაასაკობრივი ალოპეცია, ასაკობრივი გამელოტება, აგა)  – დაავადება, რომელიც ხასიათდება თავზე თმის ცვენით.
წარმოადგენს გამელოტების ყველაზე გავრცელებულ ფორმას, უვლინდება მამაკაცების უმეტესობას და ქალბატონების გარკვეულ პროცენტს.

მიზეზები

დაავადება ჩნდება თმის ფოლიკულების (თმის ძირების) უჯრედების მომატებული მგრძნობელობით ანდროგენების მიმართ. ანდროგენები – ჰორმონების ჯგუფი, რომლებიც იწარმოება სქესობრივი ჯირკვლებით (საკვერცხეები, სათესლეები) და  თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქით.
ძირითადი მიზეზი – მემკვიდრეობითი ფაქტორი.
ქალბატონებში ალოპეცია შესაძლოა გამოიწვიოს:
·         თირკმელზედა ჯირკვლის და საკვერცხეების ფუნქციის მოშლამ;
·         მშობიარობის შემდეგ ესტროგენების დონის კლებამ;
·         კონტრაცეპტივების ხანგრძლივმა მიღებამ.

ანდროგენული ალოპეციის სიმპტომები

·         პირველადი თმის ცვენა შუბლისა და საფეთქლების არეში;
·         შემდეგ თმა ცვენას იწყებს გვირგვინის ადგილას.
ქალბატონებში განვითარებულ ანდროგენულ ალოპეციას შეიძლება ახლდეს შემდეგი სიმპტომები:
·         სებორეა;
·         აკნე;
·         ჰირსუტიზმი (მამაკაცივით ჭარბთმიანობა);
·         ალგოდიმენორეა (მენსტრუაციის დროს საშვილოსნოს მწვავე სპაზმები).

დიაგნოსტიკა

იმისათვის, რომ დაავადების მკურნალობის მეთოდი დადგინდეს, ექიმი-ტრიქოლოგი ატარებს:
·         თავის თმიანი ნაწილის საერთო დათვალიერებას;
·         სისხლის ანალიზს ჰორმონებზე;
·         ტრიქოსკოპიას (თმის კომპიუტერული დიაგნოსტიკა).
ზოგ შემთხვევაში აუცილებელია ენდოკრინოლოგის და გინეკოლოგის კონსულტაციები.

ანდგროგენული ალოპეციის მკურნალობა

მკურნალობის კურსი მოიცავს:
·         ფიზიოთერაპიულ პროცედურებს (დორსონვალი, კრიომასაჟი, ელექტრომაგნიტური ზემოქმედება, ელექტროპორაცია, ბიოპტრონი);
·         გარე მოხმარების პრეპარატები (სისხლძარღვების გამაფართოვებელი, მასტიმულიერებელი, თმის გაძლიერებული კვების);
·         მეზოთერაპია (მიკროინექციის შეყვანა);
·         ვიტამინოთერაპია;
·         თმის გადანერგვა;
·         ჰორმონალური პრეპარატები.
დაავადება კარგად იკურნება საწყის ეტაპებზე.

საშიშროება

მკურნალობის დაგვიანებას ან არარსებობას მივყავართ სრულ გამელოტებამდე.

რისკის ჯგუფი

რისკის ჯგუფს წარმოადგენს:
·         ქალბატონები მენოპაუზის პერიოდში;
·         ადამიანები მემკვიდრეობითი მიდრეკილებით.

პროფილაქტიკა

პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         თმის დასაბანად გამოიყენოთ ხარისხიანი შამპუნი;
·         თავის დასაბანად გამოიყენოთ მაქსიმუმ 30°-40°-მდე გაცხელებული წყალი;
·         ნკლებად გაიშროთ თმა საშრობით;
·         არ დაივარცხნოთ სველი თმა;
·         დაიცვათ ბალანსირებული კვების რაციონი;
·         თავი აარიდოთ სტრესულ სიტუაციებს.

ართრიტი

სახსრები
#post_seo_title

ართრიტი – ანთებითი დაავადებების ჯგუფი, რომელიც მიმდინარეობს მთელს ორგანიზმში და რომლის ძირითადი გამოვლინება არის სახსრების ანთება. ხანგრძლივი მიმდინარეობისას ანთებითმა პროცესმა შეიძლება დააზიანოს სახსრების ზედაპირები (ძვლების ეპიფიზები, სახსრის კაფსულა, ხრტილი) და სახსრისპირა ქსოვილები (მყესები, გადაბმის ადგილები).

ართრიტის ძირითადი სახეობებია:
·                     რევმატოიდული ართრიტი – მაპროვოცირებელია სტაფილოკოკის ინფექცია, რომელსაც ახასიათებს სახსრებში ტკივილი და შესიება. სახსრების პარალელურად შეიძლება დაზიანდეს კანი, თირკმელები, ღვიძლი და გული;
·                     პოდაგრული ართრიტი – წამოიქმენება ნივთიერებათა ცვლის დარღვევის შედეგად, ხასიათდება სახსრებში შარდმჟავას მარილების დაგროვებით;
·                     ინფექციური ართრიტი – ჩვეულებრივ გამოწვეულია საყლაპავის ინფექციებით (მუცლის ტიფი, სალმონელეზი, დიზენტერია);
·                     ჰონორეული ართრიტი  – ხასიათდება სახსრებში დიდი რაოდენობით სითხის დაგროვებით.
თუ დაზიანებულია ერთი სახსარი, საუბარია მონოართრიტზე, ორი-სამის შემთხვევაში – ოპიგოართრიტზე, უფრო მეტის – პოლიართრიტზე.

მიზეზები

დაავადება წარმოიშობა სახსრის შიდა სინოვიალური გარსის ანთებითი ცვლილებებისას, სადაც ხშირად დაგროვებას იწყებს ანთებითი სითხე (ექსუდატი).
სახსრების დამაზიანებელი ართრიტის წარმოშობის ზუსტი მიზეზები დაუდგენელია, თუმცა ექიმები ვარაუდობენ, რომ ეს შეიძლება იყოს:
·                     იმუნური სისტემის დაქვეითება;
·                     ინფექციები;
·                     ალერგიული რეაქციები;
·                     ნაკლებად მოძრაობა;
·                     გადაციება;
·                     გენეტიკური მიდრეკილება.

ართრიტის სიმპტომები

ართრიტის დამახასიათებელი სიმპრომებია:
·                     კიდურების მცირე სახსრების სიმეტრიული დაზიანება, მოგვიანებით ვითარდება იდაყვების, ტერფების, მსხვილი სახსრების დაზიანება;
·                     მშვიდად ყოფნისას, ღამით ან დილის პერიოდში ტკივილების გაძლიერება;
·                     დილაობით სახსრების შებოჭილობის შეგრძნება;
·                     სახსრების შეშუპება, დასიება;
·                     კუნთების პერიოდული ათროპია.

დიაგნოსტიკა

დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-რევმატოლოგი, რისთვისაც ნიშნავს:
·                     ანამნეზის შეკრებას;
·                     საერთო დათვალიერებას;
·                     სისხლის საერთო, ბიოქიმიურ ანალის;
·                     შარდის ანალიზს.

ართრიტის მკურნალობა

აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·                     არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს;
·                     გლუკოკორტიკოსტეროიდებს;
·                     საბაზისო ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს.
სახსრების ართრიტის მკურნალობა მიმდინარეობს ემისიის დადგომამდე.

საშიშროება

თუ არ იქნება ჩატარებული დროული მკურნალობა, შესაძლოა მივიღოთ შემდეგი გართულებები:
·                     სახსრების დეფორმაცია, მოშლა;
·                     ნერვული დაბოლოებების, არტერიის შეკუმშვა;
·                     მეორადი ამილოიდოზი;
·                     ათეროსკლეროზი;
·                     ოსტეოპოროზი.

პროფილაქტიკა

პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·                     საკვებში ცხიმმჟავების გამოყენება (თევზის ცხიმი, ზეითუნის ზეთი);
·                     ფიზიკური ვარჯიშების შესრულება (1-2-ჯერ კვირაში);
·                     წელიწადში ერთხელ რევმატოლოგის კონსულტაციის მიღება.

არტერიული ჰიპერთეზია

არტერიული ჰიპერთეზია (ჰიპერტონია) – დაავადება, რომელიც ხასიათდება სისხლძარღვებში სისხლის ჰიდროსტატიკური წნევის აწევით. დაავადება წარმოშობის მიხედვით შეიძლება იყოს პირველადი ან მეორადი. ნორმალური წნევა მერყეობს 100/60-ზე ან 140/90-ზე ერთეულებს შორის.

მიზეზები

დაავადება წარმოიშობა არტერიული კედლების და არტერიოლების (შედარებით წვრილი სისხლძარღვების) კედლების ტონუსის დარღვევის შედეგად. არტერიული ჰიპერთეზიის მიზეზებია:
·                     გენეტიკური მიდრეკილება;
·                     სისხლძარღვების მდგომარეობის გართულება;
·                     თირკმელების დაავადება;
·                     ჭარბი წონა, ცხიმიანობა;
·                     მარილის დიდი რაოდენობით გამოყენება საკვებში;
·                     შაქრიანი დიაბეტი;
·                     ორგანიზმში კალიუმისა და მაგნიუმის ნაკლებობა;
·                     ნივთიერებათა ცვლის ასაკობრივი დარღვევა.

არტერიული ჰიპერთეზიის სიმპტომები

დაავადების დამახასიათებელი სიმპტომები ვლინდება შემდეგი სახით:
·                     თავის ტკივილები, რომელიც გადადის ზურგის არეში;
·                     ტკივილები გულის არეში;
·                     გახშირებული გულისცემა;
·                     თავბრუსხვევა;
·                     მხედველობის გაუარესება (ბინდის გადაკვრა);
·                     ქოშინი;
·                     ცივი კიდურები.

დიაგნოსტიკა

დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-კარდიოლოგი, რისთვისაც ნიშნავს შემდეგი სახის გამოკვლევებს და ანალიზებს:
·                     სისხლის საერთო და ბიოქიმიური ანალიზი;
·                     შარდის კლინიკური ანალიზი;
·                     ელექტროკარდიოგრამა;
·                     თვალის ძირის გამოკვლევა;
·                     თირკმელებისა და თირკმელზედა ჯირკვლების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა.

არტერიული ჰიპერთეზიის მკურნალობა

მკურნალობა მოიცავს
·                     დიურეტიკებს;
·                     ბეტა-ბლოკატორებს;
·                     ვაზოდილატატორებს;
·                     ფიზიოთერაპიულ პროცედურებს (ელექტროძილი, დიადინამიკური დარტყმები, ჰიპერბარიული ოქსიგენაცია);
·                     ფიზიკურ ვარჯიშებს.

დიეტა

ავადმყოფებს ენიშნებათ დიეტა, რომელიც ზღუდავს მარილის რაოდენობას საკვებში (დღე-ღამეში 6 გრ-ზე ნაკლები, მაგრამ არა ნაკლებ 1-2 გრამისა). ასევე საჭიროა ცხიმების და ნახშირწყლების რაოდენობის შეზღუდვა და რაციონში ისეთი პროდუქტის ჩართვა, რომლებიც მდიდარია კალციუმით, მაგნიუმით და კალიუმით (უცხიმო ხაჭო, ოხრახუში, ქათმის კვერცხის გული, ლობიო, შავი ქლიავი, ჭარხალი, გამომცხვარი კარტოფილი, გარგარის ჩირი, ქიშმიში წიპწების გარეშე).

საშიშროება

არტერიულმა ჰიპერთეზიამ შეიძლება გამოიწვიოს შემდეგი სახის გართულებები:
·                     მხედველობის დაქვეითება (სიბრმავემდე);
·                     ინფარქტი;
·                     ათეროსკლეროზი;
·                     ინსულტი;
·                     თირკმელების უკმარისობა;
·                     გულის უკმარისობა;
·                     ჰიპერტონიული კრიზი.

რისკის ჯგუფი

რისკის ჯგუფში შედიან:
·                     გენეტიკური მიდრეკილების მქონე ადამიანები;
·                     მოხუცები;
·                     მამაკაცები;
·                     ნაკლებად მოძრავი ცხოვრების სტილის მქონე ადამიანები;
·                     თანდაყოლილი გულის მანკის მქონე პირები;
·                     სპირტიანი სასმელის მომხმარებლები;
·                     არასწორი კვების მქონე პირები.

პროფილაქტიკა

პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·                     მავნე ჩვევებზე უარის თქმა;
·                     აქტიური ცხოვრების სტილი;
·                     დაბალანსებული კვება;
·                     სტრესული სიტუაციებისთვის თავის არიდება;
·                     წონის კონტროლი;
·                     დღე-ღამეში არანაკლებ 8 საათი ძილი.

ასთენოპია

xr:d:DAGBhznMY_s:26,j:6190621596829114330,t:24040511

ასთენოპია – დაავადებას ახასიათებს მხედველობის დაქვეითება. დაკვირვების ობიქეტების წყვეტილად აღქმა, თვალებში «ქვიშის» შეგრძნება, სინათლის შიში და ა.შ. ყველაზე მეტად პაციენტი ამ სიმპტომებს უჩივის მუშაობის პროცესში, დასვენების დროს ისინი ცოტა სუსტდება.  აკომოდაციური ასთენოპია ვლინდება წამწამის კუნთის მოდუნებით. ეს პრობლემა გვხვდება როგორც ბავშვებში, ისე ზრდასრულ ადამიანებში. ყველაზე ხშირად ასთნოპიით იტანჯებიან ადამიანები, ვისი პროფესიული მოღვაწეობაც მოითხოვს მხედველობის ორგანოების მუდმივ დაძაბულობას (მესაათეები, იუველირები და ა.შ.).

გამოყოფენ ასთენოპიის რამოდენიმე ტიპს:
·                     კუნთოვანი (კონვერგენციის სისუსტე);
·                     აკომოდაციური (აკომოდაციის შემცირებული რეზერვი);
·                     შერეული;
·                     ნერვული (დაკავშირებულია სტრესულ მდგომარეობასთან);
·                     სიმპტომატიკური (თვალის პათოლოგიისას).

მიზეზები
·                     არაკორეგირებული ან არასწორად შერჩეული მიოპიის და ასტიგმატიზმის კორექცია;
·                     დაავადებები, რომლის დროსაც ზიანდება თვალის კუნთები (უმეტესწილად ენდოკრინული დაავადებები);
·                     ნერვული დაზიანებები;
·                     კანტუზია;
·                     ორგანიზმის გამოფიტვა;
·                     მემკვიდრეობა;
·                     სიელმე;
·                     სამუშაოს თვალებთან სიახლოვეს კეთება.

ასთენოპიის სიმპტომები
დაავადების სიმპტომებია:
·                     მუშაობისას ახლო მანძლიდან წვრილმანი დეტალები შეუმჩნეველი ხდება;
·                     ასოები და ნაწერი «იბინდება»;
·                     თვალებში შეიგრძნობა მწვავე ტკივილი;
·                     ჩნდება სინათლის შიში;
·                     ტკივილი ყვრიმალების არეში;
·                     თავბრუს ხვევა;
·                     თვალებზე «ბინდის გადაკვრა»;
·                     თვალებში «ქვიშის შეგრძნება»;
·                     მხედველობის დაქვეითება.

დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ოფთალმოლოგი და ნიშნავს შემდეგ პროცედურებს:
·                     სიკასკოპია;
·                     მხედველობის სიმახვილის განსაზღვრა – კორექციით და მის გარეშე;
·                     რეფრაქტომეტრია;
·                     სიელმის განსაზღვრა;
·                     4 წერტილოვანი ტესტის საშუალებით მხედველობის ტიპის განსაზღვრა;
·                     აკომოდაციის რეზერვის გაზომვა;
·                     ე.წ. ფუზიური რეზერვების განსაზღვრა (ტარდება სინოპტოფორაზე).

ასთენოპიის მკურნალობა
მკურნალობა მოიცავს:
·                     კონტაქტური ლინზების ან სათვალის სწორად შერჩევას;
·                     მედიკამენტოზურ თერაპიას;
·                     აპარატული მკურნალობის მეთოდებს;
·                     აკომოდაციის რეზერვების ვარჯიშს;
·                     ლაზერულ სტიმულაციას;
·                     თვალის დაძაბულობის მოსახსნელად კომპიუტერული პროგრამების გამოყენებას.

საშიშროება
ასთენოპიის განვითარებას არ მოაქვს ფატალური შედეგები, მაგრამ მკურნალობის არარსებობამ შეიძლება გამოიწვიოს პროგრესირებული სიელმე, მიოპია, ასტიგმატიზმა და ა.შ. გონივრული და დროული მკურნალობის შემთხვევაში შესაძლებელია სრულად გამოჯანმრთელება.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·                     ოფთალმოლოგის რეგულარული კონსულტაცია;
·                     რეფრაქციის ანომალიის კორექცია;
·                     დასვენებისა და შრომის რეჟიმის დაცვა;
·                     სამუშაო ადგილის სრულფასოვანი განათება;
·                     პერფორაციული სათვალის გამოყენება, რომელიც ხსნის აკომოდაციის დაძაბულობას;
·                     თვალის ვიტამინები;
·                     კისრის ვარჯიშები;
·                     მხედველობითი ვარჯიშები.

ბერი-ბერი

xr:d:DAGBhznMY_s:28,j:8126043540668447848,t:24040511

ბერი-ბერი (ავიტამინოზის სახეობა) – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ორგანიზში В1 ვიტამინის უკმარისობა.

ფორმის მიხედვით გამოყოფენ დაავადების შემდეგ ფორმებს:
·         სველი ფორმა – ორგანიზმში ზედმეტი სითხის დაგროვების შედეგად წარმოიქმნება ძლიერი შეშუპება და ზიანდება გულ-სისხლძარღვთა სისტემა;
·         მშრალი ფორმა – ზიანდება ნერვული სისტემა, იწვევს ორგანიზმის ძლიერ გამოფიტვას.
ხასიათის მიხედვით გამოიყოფა დაავადების მწვავე და ქრონიკული ფორმები.

მიზეზები
დაავადება წარმოიშობა ორგანიზმში В1 ვიტამინის უკმარისობით, რასაც მივყავართ მჟავას გადაჭარბებულ დაგროვებამდე სისხლში. ეს თავის მხრივ ხდება ორგანიზმის ისეთი სისტემების სწორი მუშაობის დარღვევისას, როგორიცაა: ნერვული, გულ-სისხლძარღვთა, საჭმლის მომნელებელი.
ბერი-ბერის წარმოშობის მიზეზებია:
·         ვიტამინ В1-ის არასაკმარისი გამოყენება (არასწორი კვება);
·         ორგანიზმის მიერ В1 ვიტამინის შეწოვის შეუძლებლობა;
·         სპირტიანი სასმელით ინტოქსიკაცია.

ბერი-ბერის სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         კიდურების ძლიერი შეშუპება;
·         ტკივილი ფეხებში;
·         ხუთვა;
·         საერთო სისუსტე;
·         გულის უკმარისობის გახშირება;
·         მოძრაობის კოორდინაციის დარღვევა;
·         ხელებსა და ფეხებში გრძნობის დაკარგვა;
·         მეხსიერებისა და ლოგიკური აზროვნების დარღვევა;
·         მეტყველების დარღვევა;
·         თვალების უკონტროლო მოძრაობა (ნისტაგმი);
·         ხშირი გულის რევის შეგრძნება;
·         პარალიჩი.

დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკისთვის ექიმი-იმუნოლოგი ნიშნავს ანამნეზისა ანალიზს და ასევე სისხლისა და შარდის ბიოქიმიურ ანალიზს.
ზოგიერთ შემთხვევაში პაციენტს აძლევენ ტიამინს. თუ მდგომარეობა უკეთესობისკენ მიდის – დიაგნოზი დასტურდება.
დიფერენციალურ დიაგნოზს ატარებენ ტოქსიკურ და ინფექციურ პოლინერვიტებთან.

ბერი-ბერის მკურნალობა
В1ავიტამონოზის მკურნალობისთვის ინიშნება:
·         ტიამინის შემცველი პრეპარატები;
·         ვიტამინი В1.

დიეტა
ორგანიზმში В1 ვიტამინის საკმარისი რაოდენობის შესანარჩუნებლად რეკომენდირებულია საკვებად შემდეგი პროდუქტების გამოყენება:
·         ჭვავისა და ხორბლის მსხვილად დაფქვილი ფქვილისგან გამომცხვარი პური;
·         თხილი;
·         ლუდის საფუარი;
·         ლობიო;
·         სტაფილო, პომიდორი;
·         თევზი;
·         ღორისა და ხბოს ხორცი;
·         კვერცხის გული.

საშიშროება
თანამედროვე მეთოდებით მკურნალობის არარსებობა იწვევს დაავადების ქრონიკულ სტადიაში გადასვლას და შემდეგი სახის გართულებებს:
·         გულ-სისხლძარღვთა უკმარისობა;
·         არეული აზროვნება და მეხსიერებაში ჩავარდნები;
·         გონების ხშირი დაკარგვა (რაც იწვევს სხვადასხვა ტიპის ტრავმებს);
·         მეხსიერების მოშლა.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან ალკოჰოლზე დამოკიდებული ადამიანები.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         აქტიური ცხოვრების წესი;
·         ბალანსირებული და რაციონალური კვება;
·         დიდი რაოდენობით ძლიერი ალკოჰოლური სასმელის გამოყენებაზე უარის თქმა.

გუნთერის დაავადება თანდაყოლილი ერითროპოეტიკური პორფირია

xr:d:DAGBhznMY_s:29,j:2192551027916661863,t:24040511

გუნთერის დაავადება – თანდაყოლილი ერითროპოეტიკური პორფირია. საუბარია ნივთიერებათა ცვლის პიგმენტურ დარღვევაზე, როცა სისხლში აღინიშნება პოფირინის მაღალი დონე. ნივთიერება პორფირინი – აზოტის შემცველი პიგმენტია, რომელიც შედის ჰემოგლობინის შემადგენლობაში და სისხლს წითელ ფერს აძლევს. დაავადება ჩნდება ძვლის წითელ ტვინში, სადაც ხდება ერითროციტების სინთეზი.
მიზეზები
გუნთერის დაავადების ძირითადი მიზეზებია:
·         რეცესიული მუტაცია;
·         გენეტიკური მიდრეკილება (გუნთერის დაავადებით შეიძლება დაავადდეს ბავშვი, რომლის ორივე მშობელი არიან მუტირებული გენის მატარებლები, ამასთან დაავადების სიმპტომები მშობლებში შესაძლოა სულაც არ ვლინდებოდეს);
·         ნათესაური ქორწინებები.
აღნიშნული დაავადება იშვიათია და 100 000-დან ერთ შემთხვევაში გვხვდება.

გუნთერის დაავადების სიმპტომები
გუნთერის დაავადებისთვის დამახასიათებელი სიმპტომები ვლიდნება სიცოცხლის პირველივე წელს. ზოგჯერ სიცოცხლის მე-4-5 წლებში. დაავადების ძირითად სიმპტომებს წარმოადგენს:
·         შარდის წითელი ფერი, რომელიც გამოწვეულია პიგმენტის ჭარბი რაოდენობით;
·         ემალში პორფირინის დალექვის შედეგად კბილების წითელი შეფერილობა;
·         ქრონიკული ფოტომგრძნობელობა (სიტუაცია, როცა კანზე შეიძლება დამწვრობა გაჩნდეს ფანჯრიდან შემოსული მზის სხივების მოხვედრის გამო, კანზე ხშირად ჩნდება გამონაყარი);
·         კანის საფარის ჭარბი თმიანობა;
·         ელენთისა და ღვიძლის გადიდება;
·         ერითროციტების განადგურება სისხლის მიმოქცევის სისტემაში.

დიაგნოსტიკა
აღნიშნული დაავადების დიაგნოსტიკისთვის აუცილებელია დერმატოლოგთან ვიზიტი. სპეციალისტმა უნდა დანიშნოს სისხლის ანალიზი, რომლიც აჩვენებს მასში პორფირინისა და ერითროციტების დონეს.

გუნთერის დაავადების მკურნალობა
სამწუხაროდ გუნთერის დაავადებისგან ბოლომდე განკურნება დღეისათვის შეუძლებელია. თუმცა რეციდივების რაოდენობის შეზღუდვა რეალურია. ასევე, გუნთერის დაავადების მკურნალობა გულისხმობს ძვლის ტვინის გადანერგვას. ეს ძალიან რთული ოპერაციაა, რომელიც მოითხოვს დონორი ძვლის ტივინის შერჩევას და ხანგრძლივ თერაპიულ მკურნალობას. თუმცა, ასეთი ოპერაციის წყალობით, ბავშვებს, რომლებიც გუნთერის დაავადებით იტანჯებიან, სრული განკურნების შანსიც აქვთ. პაციენტებმა, რომელბსაც აღნიშნული დაავადება აქვთ, რაც შეიძლება ნაკლები დრო უნდა გაატარონ მზეზე.
დაავადების მედიკამენტოზური მკურნალობა მოიცავს შემდეგ პრეპარატებს:
·         ნიკოტინის და ასკორბინის მჟავებს;
·         ციანოკობალამინს;
·         რიბოფლავინს.

საშიშროება
სისხლში პორფირინის ჭარბი რაოდენობის თანხლებით, დაავადება იწვევს ორგანიზმში ნივთიერებათა ცვლის სხვადასხვა დარღვევებს. ამ დაავადების გამო ადამიანი ძალიან ცოტა ხანს ცოცხლობს.

პროფილაქტიკა
აღნიშნული დაავადების პროფილაქტიკისთვის ღონისძიებები გათვალისწინებული არ არის.

შენიექიმი
sheniekimi.ge · PHIG
გამარჯობა 👋
სასურველი სერვისი აირჩიეთ ქვემოთ
⚡ გადაუდებელი შემთხვევა?
მყისიერი სამედიცინო დახმარება
📞 112
🩺
სიმპტომების შეფასება
150 კლინიკური სცენარი · WHO · AHA · NICE · 29 CDR
💉
ვაქცინაციის კალენდარი
WHO · ECDC · NCDC საქართველო 2025
💊
დანამატების შემოწმება
supplement.ge — 2,095 ინგრედიენტი
ℹ️ეს სისტემა ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. ყოველი გადაწყვეტილება დაფუძნებულია WHO, AHA, NICE, BTS სახელმძღვანელოებზე. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
პირადი ინფორმაცია
სიმპტომების ზუსტი შეფასებისთვის შეიყვანეთ ასაკი და სქესი
👤სავალდებულო
📏 ანთროპომეტრია
სიმაღლე · წონა · BMI — არასავალდებულო
🩺 სასიცოცხლო მაჩვენებლები
წნევა · პულსი · ტემპერატურა · SpO2 — არასავალდებულო
ნორმა: 90–129
ნორმა: 60–100
36–37.2
12–20
≥95%
სიმპტომების შეფასება
აირჩიეთ სცენარი სისტემის მიხედვით
🔍
კითხვა 1 / 1
📋 მტკიცებულებითი საფუძველი
World Health Organization (WHO) — IMAI სახელმძღვანელო
American Heart Association (AHA) / ACC
National Institute for Health and Care Excellence (NICE)
ICD-11 (2025) · World Health Organization
ეს ინსტრუმენტი ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. სიმპტომები შეიძლება მიუთითებდეს — ეს არ ნიშნავს, რომ დაავადება გაქვთ. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
📰 სიახლეები ყველა ›
ვაქცინაციის კალენდარი
აირჩიეთ ასაკობრივი ჯგუფი
WHO ECDC NCDC 2025
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
ასაკობრივი ჯგუფი
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
📰 ვაქცინაციის სიახლეები ყველა ›
დანამატების შემოწმება
გადადით supplement.ge-ზე და შეამოწმეთ ნებისმიერი პროდუქტი
SUPPLEMENT.GE
საქართველოს სასურსათო დანამატების უსაფრთხოების შემოწმების სისტემა
📊 2,095 ინგრედიენტი 📦 688 პროდუქტი
supplement.ge-ზე გადასვლა
ახალი ფანჯარა გაიხსნება
რას შეგიძლიათ შეამოწმოთ
🔬
ინგრედიენტის შემოწმება
NIH · EU · FDA · Health Canada მონაცემები
📷
ეტიკეტის სკანირება
AI ამოიცნობს ყველა ინგრედიენტს ფოტოდან
🌍
ქვეყნის მიხედვით სტატუსი
რეგულაცია 14 ქვეყანაში — აშშ, ევროკავშირი, კანადა
⚠️
წამალთან ინტერაქცია
აუცილებელი გაფრთხილებები მიმდინარე მკურნალობისას
✅ supplement.ge — საქართველოში ერთადერთი სრული სისტემა დანამატების უსაფრთხოების შესაფასებლად, PHIG-ის (საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ინსტიტუტის) კონტროლით.
Verified by MonsterInsights