ოთხშაბათი, ივნისი 10, 2026

ბერი-ბერი

xr:d:DAGBhznMY_s:28,j:8126043540668447848,t:24040511

ბერი-ბერი (ავიტამინოზის სახეობა) – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ორგანიზში В1 ვიტამინის უკმარისობა.

ფორმის მიხედვით გამოყოფენ დაავადების შემდეგ ფორმებს:
·         სველი ფორმა – ორგანიზმში ზედმეტი სითხის დაგროვების შედეგად წარმოიქმნება ძლიერი შეშუპება და ზიანდება გულ-სისხლძარღვთა სისტემა;
·         მშრალი ფორმა – ზიანდება ნერვული სისტემა, იწვევს ორგანიზმის ძლიერ გამოფიტვას.
ხასიათის მიხედვით გამოიყოფა დაავადების მწვავე და ქრონიკული ფორმები.

მიზეზები
დაავადება წარმოიშობა ორგანიზმში В1 ვიტამინის უკმარისობით, რასაც მივყავართ მჟავას გადაჭარბებულ დაგროვებამდე სისხლში. ეს თავის მხრივ ხდება ორგანიზმის ისეთი სისტემების სწორი მუშაობის დარღვევისას, როგორიცაა: ნერვული, გულ-სისხლძარღვთა, საჭმლის მომნელებელი.
ბერი-ბერის წარმოშობის მიზეზებია:
·         ვიტამინ В1-ის არასაკმარისი გამოყენება (არასწორი კვება);
·         ორგანიზმის მიერ В1 ვიტამინის შეწოვის შეუძლებლობა;
·         სპირტიანი სასმელით ინტოქსიკაცია.

ბერი-ბერის სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         კიდურების ძლიერი შეშუპება;
·         ტკივილი ფეხებში;
·         ხუთვა;
·         საერთო სისუსტე;
·         გულის უკმარისობის გახშირება;
·         მოძრაობის კოორდინაციის დარღვევა;
·         ხელებსა და ფეხებში გრძნობის დაკარგვა;
·         მეხსიერებისა და ლოგიკური აზროვნების დარღვევა;
·         მეტყველების დარღვევა;
·         თვალების უკონტროლო მოძრაობა (ნისტაგმი);
·         ხშირი გულის რევის შეგრძნება;
·         პარალიჩი.

დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკისთვის ექიმი-იმუნოლოგი ნიშნავს ანამნეზისა ანალიზს და ასევე სისხლისა და შარდის ბიოქიმიურ ანალიზს.
ზოგიერთ შემთხვევაში პაციენტს აძლევენ ტიამინს. თუ მდგომარეობა უკეთესობისკენ მიდის – დიაგნოზი დასტურდება.
დიფერენციალურ დიაგნოზს ატარებენ ტოქსიკურ და ინფექციურ პოლინერვიტებთან.

ბერი-ბერის მკურნალობა
В1ავიტამონოზის მკურნალობისთვის ინიშნება:
·         ტიამინის შემცველი პრეპარატები;
·         ვიტამინი В1.

დიეტა
ორგანიზმში В1 ვიტამინის საკმარისი რაოდენობის შესანარჩუნებლად რეკომენდირებულია საკვებად შემდეგი პროდუქტების გამოყენება:
·         ჭვავისა და ხორბლის მსხვილად დაფქვილი ფქვილისგან გამომცხვარი პური;
·         თხილი;
·         ლუდის საფუარი;
·         ლობიო;
·         სტაფილო, პომიდორი;
·         თევზი;
·         ღორისა და ხბოს ხორცი;
·         კვერცხის გული.

საშიშროება
თანამედროვე მეთოდებით მკურნალობის არარსებობა იწვევს დაავადების ქრონიკულ სტადიაში გადასვლას და შემდეგი სახის გართულებებს:
·         გულ-სისხლძარღვთა უკმარისობა;
·         არეული აზროვნება და მეხსიერებაში ჩავარდნები;
·         გონების ხშირი დაკარგვა (რაც იწვევს სხვადასხვა ტიპის ტრავმებს);
·         მეხსიერების მოშლა.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან ალკოჰოლზე დამოკიდებული ადამიანები.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         აქტიური ცხოვრების წესი;
·         ბალანსირებული და რაციონალური კვება;
·         დიდი რაოდენობით ძლიერი ალკოჰოლური სასმელის გამოყენებაზე უარის თქმა.

გუნთერის დაავადება თანდაყოლილი ერითროპოეტიკური პორფირია

xr:d:DAGBhznMY_s:29,j:2192551027916661863,t:24040511

გუნთერის დაავადება – თანდაყოლილი ერითროპოეტიკური პორფირია. საუბარია ნივთიერებათა ცვლის პიგმენტურ დარღვევაზე, როცა სისხლში აღინიშნება პოფირინის მაღალი დონე. ნივთიერება პორფირინი – აზოტის შემცველი პიგმენტია, რომელიც შედის ჰემოგლობინის შემადგენლობაში და სისხლს წითელ ფერს აძლევს. დაავადება ჩნდება ძვლის წითელ ტვინში, სადაც ხდება ერითროციტების სინთეზი.
მიზეზები
გუნთერის დაავადების ძირითადი მიზეზებია:
·         რეცესიული მუტაცია;
·         გენეტიკური მიდრეკილება (გუნთერის დაავადებით შეიძლება დაავადდეს ბავშვი, რომლის ორივე მშობელი არიან მუტირებული გენის მატარებლები, ამასთან დაავადების სიმპტომები მშობლებში შესაძლოა სულაც არ ვლინდებოდეს);
·         ნათესაური ქორწინებები.
აღნიშნული დაავადება იშვიათია და 100 000-დან ერთ შემთხვევაში გვხვდება.

გუნთერის დაავადების სიმპტომები
გუნთერის დაავადებისთვის დამახასიათებელი სიმპტომები ვლიდნება სიცოცხლის პირველივე წელს. ზოგჯერ სიცოცხლის მე-4-5 წლებში. დაავადების ძირითად სიმპტომებს წარმოადგენს:
·         შარდის წითელი ფერი, რომელიც გამოწვეულია პიგმენტის ჭარბი რაოდენობით;
·         ემალში პორფირინის დალექვის შედეგად კბილების წითელი შეფერილობა;
·         ქრონიკული ფოტომგრძნობელობა (სიტუაცია, როცა კანზე შეიძლება დამწვრობა გაჩნდეს ფანჯრიდან შემოსული მზის სხივების მოხვედრის გამო, კანზე ხშირად ჩნდება გამონაყარი);
·         კანის საფარის ჭარბი თმიანობა;
·         ელენთისა და ღვიძლის გადიდება;
·         ერითროციტების განადგურება სისხლის მიმოქცევის სისტემაში.

დიაგნოსტიკა
აღნიშნული დაავადების დიაგნოსტიკისთვის აუცილებელია დერმატოლოგთან ვიზიტი. სპეციალისტმა უნდა დანიშნოს სისხლის ანალიზი, რომლიც აჩვენებს მასში პორფირინისა და ერითროციტების დონეს.

გუნთერის დაავადების მკურნალობა
სამწუხაროდ გუნთერის დაავადებისგან ბოლომდე განკურნება დღეისათვის შეუძლებელია. თუმცა რეციდივების რაოდენობის შეზღუდვა რეალურია. ასევე, გუნთერის დაავადების მკურნალობა გულისხმობს ძვლის ტვინის გადანერგვას. ეს ძალიან რთული ოპერაციაა, რომელიც მოითხოვს დონორი ძვლის ტივინის შერჩევას და ხანგრძლივ თერაპიულ მკურნალობას. თუმცა, ასეთი ოპერაციის წყალობით, ბავშვებს, რომლებიც გუნთერის დაავადებით იტანჯებიან, სრული განკურნების შანსიც აქვთ. პაციენტებმა, რომელბსაც აღნიშნული დაავადება აქვთ, რაც შეიძლება ნაკლები დრო უნდა გაატარონ მზეზე.
დაავადების მედიკამენტოზური მკურნალობა მოიცავს შემდეგ პრეპარატებს:
·         ნიკოტინის და ასკორბინის მჟავებს;
·         ციანოკობალამინს;
·         რიბოფლავინს.

საშიშროება
სისხლში პორფირინის ჭარბი რაოდენობის თანხლებით, დაავადება იწვევს ორგანიზმში ნივთიერებათა ცვლის სხვადასხვა დარღვევებს. ამ დაავადების გამო ადამიანი ძალიან ცოტა ხანს ცოცხლობს.

პროფილაქტიკა
აღნიშნული დაავადების პროფილაქტიკისთვის ღონისძიებები გათვალისწინებული არ არის.

ვეგეტატიურ-სისხლძარღვოვანი დისტონია

xr:d:DAGBhznMY_s:31,j:2752123286052715237,t:24040512

ვეგეტატიურ-სისხლძარღვოვანი დისტონია  – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ორგანიზმში სისხლძარღვოვანი სისტემის მოქმედების დარღვევა, რაც იწვევს ორგანოებსა და ქსოვილებში ჟანგბადის უკმარისობას. დღეისათვის დაავადება საკმაოდ გავრცელებულია და გვხვდება დედამიწის მოსახლეობის 80%-ში.

ვეგეტატიურ-სისხლძარღვოვანი დაავადება არის სამი ტიპის:
·         გულის (ჰაერის უკმარისობა, გულისცემის გადაჭარბება);
·         ჰიპოტენზიური (დაბალი წნევა, გულყრისკენ მიდრეკილება, ორგანიზმის საერთო სისუსტე);
·         ჰიპერტენზიული (ახასიათებს აწეული არტერიული წნევა).

მიზეზები
დაავადება წარმოიშობა ვეგეტატიური ნერვული სისტემის ფუნქციის დარღვევის და სხვადასხვა ფაქტორების ზემოქმდებით, როგორიცაა:
·         ემოციონალური სტრესი;
·         კლიმატური ზონების ცვლილება;
·         ფიზიკური, გონებრივი გადატვირთვა;
·         ორგანიზმის ჰორმონალური გარდაქმნები;
·         ნევროლოგიური, ენდოკრინული დაავადებების გამწვავება;
·         ნევროტული გაღიზიანება.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         არტერიული წნევის მერყეობა;
·         გლის ცემის გახშირება;
·         ხუთვა, ქოშინი, სუნთქვის გახშირება, ჰაერის უკმარისობა;
·         გულძმარვა, გულის რევა;
·         შემცივნება, ჭარბი ოფლიანობა;
·         თავბრუს ხვევა;
·         მაღალი გაღიზიანებადობა;
·         შრომისუნარიანობის დაქვეითება;
·         მადისა და ძილის დარღვევა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების მკურნალობის დასადგენად ექიმი-ნევროლოგი ატარებს ორგანიზმის იმ სისტემის გამოკვლევას, რომელშიც აღინიშნება ვეგეტატიური დარღვევები. პაციენტს შესაძლოა დაენიშნოს:
·         სისხლის, შარდის ანალიზი;
·         ტრანსკრანიალური დოპლეროგრაფია;
·         ელექტროკარდიოგრამა;
·         ხერხემლის ზედა კისრის ნაწილის რენტგენი;
·         თავის ტვინის, გულმკერდის, ხერხემლის კისრის ნაწილის მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია.
რიგ შემთხვევებში საჭიროა თერაპევტის და ენდოკრინოლოგის კონსულტაცია.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს შემდეგი სახის პროცედურებს:
·         ფიზიოთერაპიული პროცედურები (მასაჟი, სამკურნალო ფიზკულტურა);
·         აკუპუნქტურა;
·         ფიტოთერაპია;
·         მანუალური თერაპია;
·         ვეგეტოტროპული პრეპარატები;
·         კარდიოვასკულარული პრეპარატები.

რისკის ჯგუფი
·         ადამიანები, რომელბსაც აქვთ ადვილად გაღიზიანებადი ნერვული სისტემა;
·         ადამიანები, რომლებსაც აქვთ ხშირი სტრესი და/ან ცხოვრობენ მძიმე სოციალურ-ეკონომიკურ პირობებში.

საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროული მკურნალობა, შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი გართულებები:
·         ქრონიკული დაავადებების გამწვავება;
·         ჰიპერტონია;
·         ჰიპოტენზია;
·         ინსულტი;
·         ინფარქტი.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ალკოჰოლის გამორიცხვა;
·         სიგარეტის გამორიცხვა;
·         ყავისა და მუქი ჩაის გამორიცხვა;
·         გამაჯანსაღებელი ვარჯიშების შესრულება;
·         თავის, კისრის, მტევნებისა და ტერფების მასაჟი.

ვენების ვარიკოზული გაგანიერება გვხვდება ფეხებზე, განსაკუთრებით წვივის კუნთების ადგილზე და მუხლების უკანა ზედაპირზე

ვენების ვარიკოზული გაგანიერება გვხვდება ფეხებზე, განსაკუთრებით წვივის კუნთების ადგილზე და მუხლების უკანა ზედაპირზე
#post_seo_title

ვენების ვარიკოზული გაგანიერება – გულის მიმართულებით სისიხლის გადამცემი სისხლძარღვების დაავადებაა. ჩვეულებრივ ვენების ვარიკოზული გაგანიერება გვხვდება ფეხებზე, განსაკუთრებით წვივის კუნთების ადგილზე და მუხლების უკანა ზედაპირზე.

ვენების ვარიკოზული გაგანიერება გულის მიმართულებით სისხლის გადამცემი სისხლძარღვების დაავადებაა, რომელიც განსაკუთრებული ყურადღების საჭიროებს. ჩვეულებრივ, ეს მდგომარეობა გვხვდება ფეხებზე, განსაკუთრებით წვივის კუნთების და მუხლების უკანა ზედაპირზე.

დაავადებისკენ ხშირად მიდრეკილნი არიან ქალბატონები (30-60 წლის ასაკში). ვენების ვარიკოზული გაგანიერება ბავშვებში გვხვდება, როგორც თანდაყოლილი დაავადება.

მიზეზები
დაავადების დროს ზიანდება ვენოზური სისხლძარღვები, რაც ხელს უშლის სისხლის ნორმალურ მიმოქცევას, სისხლი ვენებში იჭედება. დაავადების მაპროვოცირებელი მიზეზები შეიძლება იყოს:
·         მემკვიდრეობა;
·         ვენოზური სარქველების დაზიანება;
·         ჭარბი წონა;
·         ფეხმძიმობა;
·         დიდი ხნის მანძილზე ფეხზე დგომა;
·         მუცლის ღრუს წნევის აწევა;
·         ფეხის ტრავმები;
·         სისხლძარღვების ანომალია.

დაავადების სიმპტომები
ვენების ვარიკოზული გაგანიერებას ახასიათებს შემდეგი სიმპტომები:
·         მუქი ლურჯი ფერის ვენების ამობურცვა;
·         მუხლებსა და ხელის გულებზე ყავისფერი ლაქების გაჩენა;
·         ძლიერი ტკივილი ფეხებში;
·         ფეხების შეშუპება;
·         წყლულები ფეხებზე (განსაკუთრებით სახსრების ადგილას);
·         ქვედა კიდურების პერიოდული სპაზმა.
პატარა მენჯის ვენების ვარიკოზი საშიშია იმით, რომ არ გააჩნია კლინიკური გამოვლინებები, რითაც ფერხდება დიაგნოსტიკა და მკურნალობა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების სამკურნალოდ ექიმი-ფლებოლოგი ატარებს შემდეგ პროცედურებს:
·         დოლბანდის ნიმუშებს;
·         ვენების დოპლეროგრაფია (ულტრა-ბგერით მეთოდი);
·         ვენების ანგიოგრაფია (რენტგენული მეთოდი).

ვენების ვარიკოზული გაგანიერების მკურნალობა
მკურნალობა მოიცავს:
·         სკლეროთერაპიას (მედიკამენტური ინექციები);
·         კომპრესული მკურნალობა (ელასტიური დოლბანდით ან სპეციალური თეთრეულით);
·         ლაზერული მკურნალობა;
·         ვარიკოზული გაგანიერების ქირურგიული მეთოდით მოშორება.
ლაზერული მკურნალობა ამ ეტაპზე ყველაზე იაფი და რადიკალური მეთოდია.

საშიშროება
თუ დროულად არ იქნება დაწყებული ქვედა კიდურების დაავადების მკურნალობა, შეიძლება მივიდეთ შემდეგ გართულებებამდე:
·         კანის წყლულის გაჩენა;
·         ეგზემას გაჩენა;
·         ქვედა კიდურების ნებისმიერი ტრავმისას ჭარბი სისხლდენა;
·         ტრომბოფლებიტის წარმოქმნა.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         ქალები (ფეხმძიმობა, მაღალი ქუსლი);
·         პროფესიონალი სპორტსმენები;
·         ბრტყელტერფიანობის მქონე ადამიანები;
·         ადამიანები, ვისაც დიდი ხნით უწევთ ფეხზე დგომა (ოფიციანტები, მაღაზიის გამყიდველები, სტილისტები).

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         Р- რუტინის ვიტამინით მდიდარი პროდუქტის ჩართვა კვების რაციონში (თხილი, მოცხარი, წითელი მოცვი, შტოში, ქაცვი) და ვიტამინი – С;
·         ფეხებზე დატვირთვის გადანაწილება;
·         წინდების და კოლგოტების ტარება მჭიდრო რეზინის გარეშე;
·         ვიწრო და ძალიან მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელის გამორიცხვა;
·         სისხლძარღვებზე ცივი წყლის შესხმა.

დასკვნა

ვენების ვარიკოზული გაგანიერება არ არის მხოლოდ ესთეტიკური პრობლემა, არამედ სერიოზული ჯანმრთელობის საკითხია, რომელიც საჭიროებს ყურადღებას. თუ თქვენ გაქვთ მსგავსი სიმპტომები, ნუ დააყოვნებთ ექიმთან ვიზიტით. დროული დიაგნოზითა და მკურნალობით შეგიძლიათ თავიდან აგაცილოთ დაავადების შემდგომი გართულებები.

ვულვოვაგინიტი

xr:d:DAGBhznMY_s:36,j:2354680620193756122,t:24040512

ვულვოვაგინიტი – გარე სასქესო ორგანოების, ვულვის (ვულვიტი) და საშოს ლორწოვანი გარსის (ვაგინიტი) ანთებითი პროცესი. ამ დაავადებით ყველაზე ხშირად გოგონები, ასაკოვანი და მომწიფებული ასაკის ქალბატონები (იშვიათად) იტანჯებიან. გამოყოფენ დაავადების მწვავე და ქრონიკულ ფორმებს. ბავშვებში ვულვოვაგინიტი აქტიურად ვლინდება ორიდან ცხრა წლამდე.

მიზეზები
დაავადების მიზეზები შეიძლება იყოს:
·         ნაწლავის ან საშარდე სისტემის დისბაქტერიოზი;
·         ჰორმონების ხანგრძლივი მიღება;
·         ვაგინალური ტამპონების გამოყენება, რაც ხელს უწყობს ბაქტერიების გავრცელებას და ზღუდავს ჟანგბადის მიწოდებას;
·         არაჰიგიენურობა;
·         სასქესო ორგანოს გადაჭარბებულად მოვლა (ხშირი დაბანა საპნით), რომლის დროს ხდება სასარგებლო მიკროფლორის ჩამორეცხვა;
·         საკვერცხეების ფუნქციის დარღვევა.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         ქავილი, წვა, ტკივილი ვულვის არეში, რომელიც ძლიერდება სიარულსა და შარდვის დროს;
·         ვულვისა და ვაგინალური ხვრელის დასაწყისში სიწითლე და შესიება;
·         შარდვის დარღვევა;
·         საერთო სისუსტე;
·         გამონადენი უსიამოვნო სუნით;
·         სქესობრივი აქტის დროს დისკომფორტის განცდა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის საჭიროა:
·         ანალიზები მიკოლაზმისა და ქლამიდიის დონის დასადგენად;
·         ლორწოვანი გარსის მდგომარეობის გამოკვლევა;
·         ბაქტერიალური დიაგნოსტიკა.

მკურნალობა
დაავადების სამკურნალოდ საჭიროა:
·         სასქესო ორგანოს დასაბანი ანტისეპტიკური ხსნარი;
·         ანტიბიოტიკების შემცველი სანთლები ფლორას მგრძნობელობის გათვალისწინებით;
·         ვულვისთვის განკუთვნილი მალამოს ან ემულსიის შემცველი საფენები.
ბავშვებში ვულვიტის მკურნალობა მოიცავს კომპლექსურ ანტიბაქტერიალურ თერაპიას.

საშიშროება
ქრონიკულმა ვულვიტმა შესაძლოა გამოიწვიოს:
·         მცირე სასქესო ბაგეების შეხორცება;
·         ვულვის ატროფია;
·         იმუნური სისტემის დარღვევა, სხვა დაავადებების მიმართ მგრძნობელობის გაზრდა.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში ხვდებიან გოგონები და ქალები:
·         რომლებსაც გადატანილი აქვთ სასქესო ორგანოების ანთებითი პროცესები;
·         რომლებიც ხანგრძლივად და უკონტროლოდ იღებენ ანტიბიოტიკებს;
·         რომლებსაც აწუხებთ მენსტრუალური ციკლის დარღვევა;
·         რომლებსაც აღენიშნებათ საშვილოსნოს ყელის ფონური პროცესები.

პროფილაქტიკა
·         ნებისმიერი ბაქტერიალური ან ვირუსული დაავადების მატარებლებთან კონტაქტის შეზღუდვა;
·         ქრონიკული ინფექციის კერების დროული მკურნალობა;
·         პირადი ჰიგიენის დაცვა;
·         იმუნიტეტის გაძლიერება და ჯანსაღი ცხოვრების წესის ქონა.

თმის ცვენა

თმის ცვენა  – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს თმის ლოკალურად ცვენა სხვადასხვა ინტენსივობით, თავისა და ტანის ნაწილებში.
თმის ცვენა მამაკაცებში უფრო ხშირად აღინიშნება, ვიდრე ქალებში. დღის მანძილზე ყველა ადამიანი კარგავს დაახლოებით 50-100 ღერ თმას. თითოეული ღერი თმა ცოცხლობს 7 წლის მანძილზე.

მიზეზები
დაავადების განვითარების ზუსტი მიზეზი დაუდგენელია, მაგრამ მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ თმის ცვენა იწყება ორგანიზმში ტესტოსტერონის დონის დარღვევის გამო.
თმის ცვენის მიზეზებია:
·         მემკვიდრეობითი მიდრეკილება;
·         დაბერების ბუნებრივი პროცესი;
·         ჰორმონალური დარღვევები (ქალებში მენოპაუზისა დროს და მშობიარობის შემდეგ);
·         თმის მექანიკური დაზიანება (ხშირი შეღებვა, ქიმიურად დახვევა);
·         თავის ტრამვები;
·         სოკოვანი, ბაქტერიული დაავადებები;
·         აუტოიმუნური პროცესები;
·         რომელიმე სამკურნალო პრეპარატის ხანგრძლივად მიღება;
·         რადიოდასხივება;
·         ჩასახვის საწინააღმდეგო პრეპარატების მიღება;
·         ხშირი სტრესი;
·         კვების დარღვევა.

სიმპტომები
თმის ცვენას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         თმის დათხელება;
·         ყოველდღიურად დიდი რაოდენობით თმის ცვენა;
·         გამელოტებული ადგილების გაჩენა, რომლებიც იწყება შუბლის ზონიდან და გადადის თავის სხვა ზონებში.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის ექიმი-ტრიქოლოგი ატარებს შემდეგი სახის ღონისძიებებს:
·         თავის თმიანი ნაწილის ზოგად დათვალიერებას;
·         სისხლისა და ჰორმონალურ ანალიზს;
·         ტრიქოსკოპიას (თმის კომპიუტერული დიაგნოსტიკა).
რიგ შემთხვევაში საჭიროა ენდოკრინოლოგის კონსულტაცია.

მკურნალობა
დაავადების აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·         ფიზიოთერაპიულ პროცედურებს;
·         გარე მოხმარების სამკურნალო პრეპარატებს;
·         ვიტამინოთერაპიას;
·         სტეროიდულ პრეპარატებს ნემსების ან ლოსიონის სახით;
·         თმის გადანერგვას.

საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროულად მკურნალობა, შესაძლოა დადგეს სრულად გამელოტების საშიშროება.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         მემკვიდრეობითი მიდრეკილების ადამიანები;
·         ქიმიური წარმოების თანამშრომლები;
·         რადიოაქტიულ ზონებში მომუშავე ადამიანები.

პროფილაქტიკა
დაავადების თავიდან ასაცილებლად რეკომენდირებულია:
·         თმის დასაბანად ისეთი შამპუნის გამოყენება, რომელიც არ შეიცავს პარაბენს;
·         დასაბანად არაუმეტეს 35-40°-ზე გაცხელებული წყლის გამოყენება;
·         თმის ბუნებრივად გაშრობა;
·         სველი თმის დავარცხნისგან თავის შეკავება.

ინსექტური ალერგია (ალერგია მწერებზე)

xr:d:DAGBhznMY_s:40,j:1107183523612743785,t:24040512

ალერგია მწერებზე – არის დაავადება, რომელსაც ახასიათებს მთელი რიგი ალერგიული რეაქციები, რომელბიც წარმოიშობა მწერებთან ან მათ მეტაბოლიტებთან კონტაქტისას (მათთან შეხებისას, მათი სხეულის ნაწილაკების შესუთქვისას ან მათგან მიღებული პროდუქტისგან).
ყველაზე ხშირად ალერგიული რეაქციები ვითარდება ფუტკართან, კრაზანასთან, ბზიკთან, ასევე სისხლის მწოველ მწერებთან, როგორებიც არიან კოღოები, რწყილები, ბაღლინჯოები, ასევე ტარაკნებთან.
მწერების ალერგენებთან შეხებამ შეილება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქცია თავისთავად და გამოიწვიოს სხვა არსებული ალერგიული დაავადებების გამწვავებაც (ნქონქიალური ასთმა).

მიზეზები
დაავადება ვითარდება სისიხლისმწოველებთან და სხვა მწერებთან კონტაქტის შემდეგ. ხშირად ერთ ადგილას ნაკბენი არ იწვევს ძლიერ რეაქციას, მაგრამ მრავლობით ნაკბენი უკვე სერიოზული შედეგების მიზეზი შეიძლება გახდეს.

სიმპტომები
მიღებული დაზიანებების მიხედვით სიმპტომები შეიძლება ჯგუფებად დაიყოს:
·         პირველი ჯგუფი – კანის დაბერვა, ბუშტუკების სახით ძლიერი გამონაყარი, კანის და ლორწოვანი გარსის შეშუპება, საერთო ინტოქსიკაცია;
·         მეორე ჯგუფი – კანის გამონაყარი, წამოვლითი ტკივილები მუცლის არეში, ღებინება, ფაღარათი, მშრალი ხველა, გართულებული სუნთქვა, ქალებს შესაძლოა აღენიშნებოდეს მუცლის ქვედა არეში ტკივილი და სისხლიანი გამონადენი ვაგინიდან;
·         მესამე ჯგუფი – ძლიერი თავის ტკივილი, გონების დაკარგვა, კრუნჩხვები, გაუცნობიერებლად შარდის გამოყოფა, კანის სიფერმკრთალე, აჩქარებული პულსი.
სიმპტომების სირთულის დონე გამოირჩევა ორგანიზმში მოხვედრილი ალერგენის რაოდენობის მიხედვით, მწერის სახეობით, აღნიშნულ ალერგენზე პაციენტის მგრძნობელობით.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას აკეთებს ექიმი-ალერგოლოგი. ამისათვის ის კეთებს:
·         სისხლის საერთო ანალიზს;
·         იმუნოგრამას;
·         რინოსკოპიას;
·         პროვოკაციულ და კანის ტესტებს.

მკურნალობა
ინსექტიური ალერგიის მკურნალობა მოიცავს:
·         ანტიჰისტამინურ პრეპარატებს;
·         იმუნოთერაპიას;
·         ადგილობრივი მოქმედების გლუკოკორტიკოსტეროიდებს.
პირველ რიგში უნდა შეწყდეს ორგანიზმში შხამის შემდგომი მოხვედრა, მაგალითად რაც შეიძლება სწრაფად მოხდეს ნესტარის მოცილება კანიდან.

საშიშროება
ინსექტური ალერგიისას დროული დახმარების აღმოჩენის გარეშე შეიძება დადგეს ლეტალური შედეგი ანაფილაქტიკური შოკის მიღების შედეგად.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფს მიეკუთვნებიან ადამიანები, რომლებსაც ალერგიისადმი გენეტიკური მიდრეკილება აქვთ;

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის აუცილებელია მწერების ხელახალი კბენისგან თავის დაცვა:
·         ზაფხულში ეცადეთ ატაროთ დახურული სამოსი (განსაკუთრებით ტყე-პარკების ზონებში), არ იაროთ ფეხშიშველმა მინდორზე;
·         მძაფრი პარფიუმერული სურნელის მქონე პარფიუმერიის გამოყენების მინიმიზაცია (რასაც შეუძლია მიიზიდოს მწერები);
·         სახლში დაამონტაჟეთ მწერების საწინააღმდეგო ბადეები.

იცენკო-კუშიგინის დაავადება

xr:d:DAGBhznMY_s:44,j:6885301848184949692,t:24040513

იცენკო-კუშიგინის დაავადება – ახასიათებს ნეიროენდოკრინული მოშლილობა, რომელიც ვითარდება ჰიპოთალამო-ჰიპოფიზ სისტემის დაზიანების, ადრენოკორტიკოტროპული ჰორმონის და  თირკმელზედა ჯირკვლის ჰიპერფუნქციის შედეგად.

მიზეზები
დაავადება ჩნდება რეგულარული მექანიზმების დარღვევისას, რომელიც აკონტროლებს ჰიპოთალამო-ჰიპოფიზ სისტემას. დაავადების გამოვლინება დაკავშირებულია პირველ რიგში თირკმელზედა ჯირკვლის ჰორმონის (კორტიკოსტეროიდების) ჭარბ გამოყოფასთან. იცენკო-კუშიგინის დაავადების მიზეზებია:
·         გენეტიკური მიდრეკილება;
·         ჰიპოფიზის სიმსივნე;
·         ადრენოკორტიკოტროპული ჰორმონის ჭარბი სინთეზი;
·         ფილტვის ან კუჭქვეშა ჯირკვლის კიბო;
·         ბრონქების ადენომა;
·         თავის ტვინის ტრავმები, ინფექციური დაავადებები;
·         გლუკოკორტიკოიდების შემცველი პრეპარატების ხანგრძლივად მიღება.
ქალებში დაავადების მაპროვოციერებელი ფაქტორი არის მშობიარობა.

იცენკო-კუშიგინის დაავადების სიმპტომები
დაავადების დამახასიათებელი სიმპტომები ვლინდება შემდეგი სახით:
·         გაცხიმოვნება (განსაკუთრებით სახეზე, ყელზე, მუცელზე, მკერდზე);
·         სახეზე ცხელების მსგავსი სიწითლე;
·         ძლიერი გამონაყარი კანზე;
·         ყელზე კანის გამუქება;
·         კუნთების ატროფია;
·         ძვლებში მტვრევა, ოსტეოპოროზის წარმოქმნა;
·         კიდურების მოცულობის შემცირება;
·         სისხლჩაქცევები, მუცლისა და თეძოების ადგილას დაჭიმულობა;
·         არტერიული წნევის აწევა;
·         თავის ძლიერი ტკივილი;
·         ქალებში მენსტრუალური ციკლის დარღვევა.
დაავადების სიმპტომები ძალიან ჰგავს იცენკო-კუშიგინის სინდრომის გამოვლინებას, მაგრამ ორივე დაავადებას განსხვავებული ეტიოლოგია აქვს.

დიაგნოსტიკა
იცენკო-კუშიგინის დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ენდოკრინოლოგი. იმისათვის, რომ დაავადების მკურნალობა დაინიშნოს ექიმი ნიშნავს:
·         სისხლისა და შარდის საერთო ბიოქიმიურ ანალიზს;
·         თავის ტვინის მაგნიტო-რეზონანსულ ტომოგრაფიას;
·         თავის ქალის, თურქული კეხის რენტგენოგრაფიას;
·         დიაგნოსტიკურ ტესტს დექსამეტაზონით, კორტიკოლიბერინით და ადრენოკორტიკოტროპული ჰორმონით;
·         კომპიუტერულ ტომოგრაფიას, მუცლის ღრუს ორგანოების მაგნიტო-რეზონანსულ ტომოგრაფიას.

იცენკო-კუშიგინის დაავადების მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·         კორტიკოსტეროიდების და ადრენოკორტიკოტროპული ჰორმონების გამომუშავების შემამციერბელ პრეპარატებს;
·         პრეპარატებს, რომლებიც არეგულირებენ ცილების, ნახშირწყლების და მინერალების ცვლას ორგანიზმში;
·         სხივურ თერაპიას;
·         ქირურგიულ ჩარევას (ჰიპოფიზის სიმსივნის და თირკმელზედა ჯირკვლის მოშორებას).

საშიშროება
დროული მკურნალობის არარსებობის შემთხვევაში ხდება სეპტიკური გართულებები, თირკმელების უკმარისობა, რაც სრულდება ლეტალური შედეგით.

პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         თურქული კეხის რენტგენოგრაფიული გამოკვლევის ყოველწლიურად ჩატარება;
·         სისხლში ადრენოკორტიკოტროპული ჰორმონის შემადგენლობის გაკონტროლება;
·         ჰიპოფიზის და თირკმელზედა ჯირკვლის ამოკვეთის შემთხვევაში, სტეროიდული პრეპარატების მუდმივი მიღება.

კეროვანი ალოპეცია

xr:d:DAGBhznMY_s:46,j:1485485898409308794,t:24040513

კეროვანი ალოპეცია (ბუდოვანი ალოპეცია, სიმელოტე) – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს სხეულის ან თავის თმიანი ნაწილის ცვენა.

გამოყოფენ შემდეგი ფორმის დაავადებას:
·         ორგანული ფორმა – ერთი ან რამოდენიმე გამოკვეთილი კერის გაჩენა თავის არეში;
·         სუბტოტალური ფორმა – თმის საკმარისი რაოდენობის არქონა თავზე;
·         ტოტალური ფორმა – თმის სრულად დაკარგვა თავზე;
·         უნივერსალური ფორმა – თმის გაცვენა როგორც თავზე, ისე კიდურებსა და ტანზე.

აქტივობის დონით გამოყოფენ:
·         აქტიურ ალოპეციას – გამოირჩევა წვით, ქავილით და გაცვენილი თმის კერის სიწითლით;
·         სტაციონარული ალოპეა – ამ ფორმის დროს თმა ცვივა, მაგრამ კანის ფერი და მდგომარეობა არ იცვლება;
·         რეგრესირებადი ალოპეა – დაზიანებულ ადგილას მიმდინარეობს უფერული, თეხელი და ხისტი პიგმენტირებული თმის ზრდა.

მიზეზები
ბევრ ადამიანს აინტერესებს შესაძლებელია თუ არა კეროვანი ალოპეას მკურნალობა. დაავადების წარმოშობის ზუსტი მიზეზი დღემდე დაუდგენელია, მაგრამ მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ თმის ცვენა გამოწვეულია ლიმფოციდების მიერ თმის ზრდადი ფესვი აღქმულია როგორც უცხო სხეული.
კეროვანი ალოპეციის მიზეზები:
·         მემკვიდრეობითი მიდრეკილება;
·         ხშირი სტრესი;
·         თავის ტრამვები.

კეროვანი ალოპეციის სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         თმის ცვენა ტანზე;
·         გაცვენილი თმის ადგილას კანს მოწითალო ფერი აქვს;
·         გამელოტებული კერის პერიფერიაზე თმა მტვრევადია.
გარდა ამისა შესაძლოა ღინიშნებოდეს ჩაბრუნება, ფრჩხილების გრძივად აქერცვლა.

დიაგნოსტიკა
კეროვანი ალოპეციის სამკურნალოდ, ექიმი-რიქოლოგი ატარებს:
·         თავის საერთო დათვალიერებას;
·         თმის მიკროსკოპულ გამოკვლევას;
·         სისხლის ანალიზს ჰორმონებზე;
·         ტრიქოსკოპიას (თმის კომპიუტერულ დიაგნოსტიკას).

კეროვანი ალოპეციის მკურნალობა
აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·         ფიზიოთერაპევტულ პროცედურებს (დარსონვალი, კრიომასაჟი, ელექტრომაგნიტური ზემოქმედება, ელექტროპორაცია, ბიოპტრონი);
·         გლუკოკორტიკოსტეროიდები;
·         გარე მოხმარების სამკურნალო პრეპარატები (სისხლძარღვების გამაფართოვებელი, მასტიმულიერბელი, თმის გაძლიერებული მკვებავი);
·         ვიტამინოთერაპია.

საშიშროება
თუ დროულად არ დადგინდება როგორ უნდა მოხდეს კეროვანი ტიპის ალოპეციის მკურნალობა, ამან შესაძლოა გამოიწვიოს დაავადების ქრონიკულ ფორმაში გადასვლა, შედეგად კი სრული გამელოტება.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         თავის დასაბანად მხოლოდ ხარისხიანი შამპუნი გამოიყენოთ;
·         თავის დაიბანოთ მაქსიმუმ 30°-40°-მდე გაცხელებული წყლით;
·         არ გაიშროთ თმა საშრობით;
·         არ დაივარცხნოთ სველი თმა;
·         იკვებოთ დაბალანსებულად;
·         თავი აარიდოთ სტრესულ სიტუაციებს.

მასკულინიზაცია – წარმოადგენს დაავადებას, რომლის დროსაც ხდება მდედრობით ორგანიზმში მამრობითი  «ანდროგენდამოკიდებული» ნიშნების გაჩენა

xr:d:DAGBhznMY_s:48,j:7474147500863789152,t:24040513

მასკულინიზაცია – წარმოადგენს დაავადებას, რომლის დროსაც ხდება მდედრობით ორგანიზმში მამრობითი  «ანდროგენდამოკიდებული» ნიშნების გაჩენა. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ეს არის ქალის გამამაკაცება, რომლის დროსაც ხდება ქალში მამაკაცური ნიშნების გაჩენა, მაგალითად ულვაშები, ხმის დაბოხება და ა.შ.

არსებობს დაავადების სამი სტადია:
·         1-სტადია: გარე სასქესო ორგანოების დაზიანება ჰერპესით;
·         2-სტადია: საშვილოსნოს ყელის, საშოს, ურეტრას დაზიანება;
·         3-სტადია: შარდის ბუშტისა და საშვილოსნოს დაზიანება;
ასეთი სინდრომი წარმოადგენს ორგანიზმში სქესობრივი ბალანსის დარღვევის შედეგს. სხვადასხვა მიზეზების გამო თირკმელზედა ჯირკვლები და საკვერცხეები იწყებენ დიდი რაოდენობით მამაკაცური ჰორმონების გამოყოფას.

მიზეზები
დაავადების ძირითადი მიზეზებია:
·         ჰიპერანდროგენია – ანდროგენების გადაჭარებებით გამომუშავება;
·         თირკმელზედა ჯირკვლების და საკვერცხეების მუშაობის პრობლემა;
·         ადამიანის ორგანიზმში სტერიოდების მეტაბოლიზმის დარღვევა.

სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         მასკულინიზაციის ვიზუალური ნიშნები;
·         ქალის მეორადი სასქესო ნიშნების დაკარგვა, მამაკაცის მეორადი სასქესო ნიშნების გაჩენის გამო;
·         მენსტრუალური ციკლის დარღვევა;
·         სარძევე ჯირკვლების ატროფია;
·         ენდოკრინული ხასიათის დაავადებები;
·         გარე და შიდა სასქესო ორგანოების ატროფია ან ჰიპერტროფია.

დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკისთვის ექიმი-ენდოკრინოლოგი ნიშნავს:
·         სისხლის საერთო ანალიზს;
·         ე.წ. «ვირუსის გამოყვანის» მეთოდს, რაც გულისხმობს დაზიანებული ორგანოებიდან ნაცხის აღებას;
·         შარდის საერთო ანალიზს;
·         შარდ-სასქესო ორგანოების ულტრა-ბგერით გამოკვლევას.
შესაძლებელია დამატებითი კონსულტაცია ექიმ-გინეკოლოგთან.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         ჰერპესული ინფექციის მწვავე პერიოდის დროს ანტივირუსული პრეპარატებისა და მალამოების გამოყენებას;
·         იმუნომოდერიებად თერაპიას;
·         ანტიჰერპესული იმუნოგლობულინის დანიშვნას;
·         ვიტამინოთერაპიას;
·         ინტერფერონის პრეპარატებით მკურნალობას.
კომპლექსური მკურნალობის ჩატარების შემთხვევაში პაციენტების უმრავლესობას უბრუნდება შვილის გაჩენის შესაძლებლობა და უღდგება მენსტრუალური ციკლი.
ყველაზე რთულია ჰირსუტიზმის მოცილება, მაგრამ კომპლექსურ მკურნალობას ამ შემთხვევაშიც აქვს შედეგი. როგორც წესი ვირილიზირებადი შესიებები კეთილთვისებიანია და მათი მოციელბის შემდეგ ხდება სრული გამოჯანმრთელება.

საშიშროება
მთავარი საშიშროება დაავადების არსებობისას არის სასქესო სისტემის მუშაობის დარღვევა და უნაყოფობა. თუმცა თანამედროვე მედიცინა მუშაობს აღნიშნულ საკითხზე და ცდილობს დაეხმაროს იმ ქალბატონებს, რომლებსაც დაავადება აწუხებთ მისი დროული გამოვლენით, რათა მოხდეს ქალისთვის რეპროდუქციული ფუნქციის შენარჩუნება.

პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ენდოკრინოლოგის რეგულარული დაკვირვება;
·         გინეკოლოგთან რეგულარული ვიზიტი;
·         თირკმელზედა ჯირკვლებისა და საკვერცხეების პრობლემების დროულად მოგვარება.

შენიექიმი
sheniekimi.ge · PHIG
გამარჯობა 👋
სასურველი სერვისი აირჩიეთ ქვემოთ
⚡ გადაუდებელი შემთხვევა?
მყისიერი სამედიცინო დახმარება
📞 112
🩺
სიმპტომების შეფასება
150 კლინიკური სცენარი · WHO · AHA · NICE · 29 CDR
💉
ვაქცინაციის კალენდარი
WHO · ECDC · NCDC საქართველო 2025
💊
დანამატების შემოწმება
supplement.ge — 2,095 ინგრედიენტი
ℹ️ეს სისტემა ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. ყოველი გადაწყვეტილება დაფუძნებულია WHO, AHA, NICE, BTS სახელმძღვანელოებზე. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
პირადი ინფორმაცია
სიმპტომების ზუსტი შეფასებისთვის შეიყვანეთ ასაკი და სქესი
👤სავალდებულო
📏 ანთროპომეტრია
სიმაღლე · წონა · BMI — არასავალდებულო
🩺 სასიცოცხლო მაჩვენებლები
წნევა · პულსი · ტემპერატურა · SpO2 — არასავალდებულო
ნორმა: 90–129
ნორმა: 60–100
36–37.2
12–20
≥95%
სიმპტომების შეფასება
აირჩიეთ სცენარი სისტემის მიხედვით
🔍
კითხვა 1 / 1
📋 მტკიცებულებითი საფუძველი
World Health Organization (WHO) — IMAI სახელმძღვანელო
American Heart Association (AHA) / ACC
National Institute for Health and Care Excellence (NICE)
ICD-11 (2025) · World Health Organization
ეს ინსტრუმენტი ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. სიმპტომები შეიძლება მიუთითებდეს — ეს არ ნიშნავს, რომ დაავადება გაქვთ. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
📰 სიახლეები ყველა ›
ვაქცინაციის კალენდარი
აირჩიეთ ასაკობრივი ჯგუფი
WHO ECDC NCDC 2025
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
ასაკობრივი ჯგუფი
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
📰 ვაქცინაციის სიახლეები ყველა ›
დანამატების შემოწმება
გადადით supplement.ge-ზე და შეამოწმეთ ნებისმიერი პროდუქტი
SUPPLEMENT.GE
საქართველოს სასურსათო დანამატების უსაფრთხოების შემოწმების სისტემა
📊 2,095 ინგრედიენტი 📦 688 პროდუქტი
supplement.ge-ზე გადასვლა
ახალი ფანჯარა გაიხსნება
რას შეგიძლიათ შეამოწმოთ
🔬
ინგრედიენტის შემოწმება
NIH · EU · FDA · Health Canada მონაცემები
📷
ეტიკეტის სკანირება
AI ამოიცნობს ყველა ინგრედიენტს ფოტოდან
🌍
ქვეყნის მიხედვით სტატუსი
რეგულაცია 14 ქვეყანაში — აშშ, ევროკავშირი, კანადა
⚠️
წამალთან ინტერაქცია
აუცილებელი გაფრთხილებები მიმდინარე მკურნალობისას
✅ supplement.ge — საქართველოში ერთადერთი სრული სისტემა დანამატების უსაფრთხოების შესაფასებლად, PHIG-ის (საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ინსტიტუტის) კონტროლით.
Verified by MonsterInsights