დილის 10 საათზე, რუსეთის 58-ე არმიის 70-ე მოტომსროლელი პოლკი ცხინვალის დასატოვებლად ემზადებოდა; ერთ-ერთი ბატალიონის მეთაური გრიგორი ხარიტონოვი ბატალიონ “ვოსტოკის” მეომრებთან საუბრით იქცევდა თავს.
– ომი მაშინ იყო, ბიჭებიც უფრო გულადები მყავდნენ, – ჩეჩნეთის მეორე ომს იხსენებდა ბატალიონის მეთაური, – ესენი, – თავის ჯარისკაცებზე მიუთითა ჩეჩნებს, – ცხინვალში რომ შემოვიდნენ, ზოგი ცუდადაცგამიხდა… დროზდოვ, – გასძახა ერთ-ერთ ჯარისკაცს. დროზდოვი ბატალიონის მეთაურს მიუახლოვდა.
– ცხინვალში რომ შემოვედით, ჯერ კიდევ ბნელოდა, როცა გათენდა, ჩემი თავი ამერიკულ ბლოგბასტერში მეგონა, ვიეტნამის ომზე რომ იღებდნენ ხოლმე: დამწვარი სახლები, ცხედრები, გული ცუდად გამიხდა, – თავის მართლებას შეეცადა საშა დროზდოვი. ჯარისკაცის სიტყვებზე ჩეჩნებს გულიანად გაეცინათ. განაგრძეთ კითხვა
