„მინიმუმ ტოტალურ უცოდინარობასთან გვაქვს საქმე! უფრო უარესი სცენარი – მავნებლობაა!“, – ასე ეხმაურება სოციალურ ქსელში ბიზნესმენი დავით კილაძემ მთავრობის გადაწყვეტილებას, რომლის თანახმად, 2027 წლის 1-ელი თებერვლიდან საქართველოში პლასტმასის ბოთლებში სასმელების წარმოება-რეალიზაცია და იმპორტი იკრძალება, გარდა ექსპორტისა.
„70-მდე ქვეყანაში ნამყოფი ვარ და მსგავსი აკრძალვა არსად მინახავს“ – აცხადებს დავით კილაძე facebook-ის პირად გვერდზე გამოქვეყნებულ პოსტში და ვრცლად აღწერს, აღნიშნულმა რეგულაციამ რა შედეგები შეიძლება გამოიწვიოს.
ბიზნესმენის მოსაზრებას BMG უცვლელად გთავაზობთ:
„ა) მხოლოდ პლასტმასის ბოთლები არ არის ჩვენი გარემოს დაბინძურების მიზეზი და ეს ყველასთვის ნათელია!!!!
ბ) შეიძლება უებარი წამალი არ არის წყალი პლასტმასის ბოთლში, მაგრამ ყველაზე მთავარ უბედურებას ადამიანის ჯანმრთელობისთვის ეს არ წარმოადგენს!!!
გ ) გარემოზე ზრუნვა მინიმუმ ნარჩენების / ნაგვის სეპარირებით უნდა დაიწყო!!!
დ) გამოყენებული პლასტმასის ბოთლების გადამუშავების ქარხნები არსებობს მსოფლიოში და ჩვენთანაც შესაძლებელია ამის გაკეთება!!!
ეს უკანასკნელი ახალ ინდუსტრიას გააჩენს! (როგორც მინიმუმ) აქედან გამომდინარე, ყველა სარგებლით (დასაქმება, ბიუჯეტში შემოსავლები გარემოზე ზიანის შემცირება და ა.შ ).
ახლა შიდა ბაზრისთვის წარმოების აკრძალვაზე და შუშის ან თუნუქის ჭურჭელში წარმოებაზე მოგახსენებთ:
ექსპორტის ბაზარზე სერიოზული წარმატების მისაღწევად, საკუთარი ქვეყნის ბაზარზე ზურგის მომაგრება, რომ არის მნიშვნელოვანი ფაქტორი, ამას პირველ კურსზე ასწავლიან!!!
პლასტმასის ბოთლებში სასმელის წარმოების აკრძალვა გამოიწვევს შემდეგს:
1) შექმნის ბევრი პროდუქტის დეფიციტს ( მაგ. ფუნქციური, სპორტული სასმელები სრულიად გაქრება, რადგან სპორტსმენი სპორტულ არენაზე შუშის ან თუნუქის ჭურჭელს ვერ გამოიყენებს მოუხერხებლობის გამო, შეიძლება გატყდეს კალათბურთის მოედანზე, ჩოგბურთის კორტზე, ველოტრეკზე, ყინულის მოედანზე).
2) გააძვირებს საბოლოო პროდუქციის თვითღირებულებას, ვინაიდან შუშა და თუნუქის ქილა უფრო ძვირია ვიდრე PET ბოთლი.
3) შეამცირებს მოთხოვნას ეტიკეტების, საცობების, თავსახურების მწარმოებლებთან და შეუქმნის პრობლემებს მომიჯნავე ინდუსტრიებს.
4) გართულდება და გაძვირდება ლოგისტიკა. პროდუქციის წონის და შეფუთვის სირთულის გამო. მოითხოვს ბევრად მეტ სადისტრიბუციო რესურსს.
5) უკვე არსებულ მწარმოებლებს დასჭირდებათ დრო (მინიმუმ 5 წელი) და დიდი ფინანსები გადაიარაღებისთვის.
6) კომპანიებს, ვინც ახლა აშენებს ქარხნებს, ასევე დასჭირდებათ დამატებით წელიწადზე მეტი დრო და დამატებითი ფინანსური რესურსები წარმოების ასამუშავებლად.
7) საბოლოო მომხმარებელს გაუძვირდება პროდუქცია მაღაზიის დახლზე.
8) ადამიანებს გაურთულდებათ პროდუქციის მოხმარება (12 ცალი PET ბოთლი შეფუთვაში უფრო მსუბუქია, ვიდრე იგივე რაოდენობის შუშის ბოთლი ასევე შუშის ბოთლი შეიძლება დაიმსხვრეს და ა.შ ).
9) PET ბოთლების გაქრობის შემთხვევაში მოიმატებს ქუჩაში შუშის ბოთლით სასმელის მოხმარება, რაც შეიცავს რისკის გაზრდის საფრთხეს (ბოროტად გამოყენების შემთხვევაში, დამტვრეული შუშა ცივი იარაღია…)
10) 70-მდე ქვეყანაში ნამყოფი ვარ და მსგავსი აკრძალვა არსად მინახავს.
სავარაუდოდ, ვინც გადაწყვეტილებას იღებს ჩვენს ქვეყანაში, მათაც აქვთ მოგზაურობის დიდი გამოცდილება და არ ფიქრობენ, რომ განვითარებულ ქვეყნებში გარემოს დაცვაზე არავინ ზრუნავს“, – წერს ბიზნესმენი დავით კილაძე.
