როგორც ირკვევა, ჩიტების ჭიკჭიკი არ არის მხოლოდ სტატიკური, ისინი იცვლება თაობიდან თაობაში, როგორც ეს ხდება ადამიანის ენებთან და მუსიკასთან დაკავშირებით. ამის შესახებ earth.com ოქსფორდის უნივერსიტეტის ახალ კვლევაზე დაყრდნობით წერს.
კვლევაში ექსპერტებმა გააანალიზეს 100 000-ზე მეტი ფრინველის სიმღერა, რათა გაეგოთ, თუ როგორ აყალიბებს მოძრაობა, ასაკი და ბრუნვა „სიმღერების“ მრავალფეროვნებას.
მეცნიერებმა სამი წელი გაატარეს ოქსფორდშირში, ჩანაწერის შეგროვებაში. ამ კვლევის მიზანი იყო იმის გაგება, თუ რომელი „სიმღერები“ ხდება პოპულარული და რომელი ქრება.
„ცვლილებების გასაანალიზებლად მკვლევრებმა შეიმუშავეს ხელოვნური ინტელექტის მოდელი, რომელსაც შეუძლია ამოიცნოს ცალკეული ფრინველები მათი სიმღერებით. ამ ტექნოლოგიამ მათ საშუალება მისცა გაზომონ სიმღერის განსხვავება ფრინველებს შორის და აჩვენონ ვარიაციები პოპულაციაში. შედეგებმა აჩვენა, რომ ერთი და იმავე ასაკის ფრინველებს უფრო მსგავსი რეპერტუარები აქვთ, ხოლო სხვადასხვა ასაკის თემებს უფრო დიდი კულტურული მრავალფეროვნება”, – ნათქვამია სტატიაში.
მკვლევრების თქმით, სიმღერის ცვლილება ჩქარდება მაშინ, როდესაც ფრინველები მიგრირებენ ან კვდებიან, რადგან ახალგაზრდა ფრინველები ითვისებენ და აერთიანებენ სიმღერის ახალ ტიპებს.
ამავდროულად, ბებერი ფრინველები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ გამქრალი სიმღერების შენარჩუნებაში. ანუ, ახალგაზრდა ფრინველები ნერგავენ სიმღერების ახალ ტიპებს, ხოლო ხანდაზმული პირები ძველ ვერსიებს ინახავენ.
აღნიშნულია, რომ ფრინველები, რომლებიც თავიანთი დაბადების ადგილის სიახლოვეს რჩებიან, ინარჩუნებენ გამორჩეული სიმღერის კულტურას, ისევე როგორც იზოლირებული ადამიანური თემები ავითარებენ უნიკალურ დიალექტებს.
„ისევე, როგორც ადამიანთა საზოგადოებები ავითარებენ განსხვავებულ დიალექტებს და მუსიკალურ ტრადიციებს, ზოგიერთ ფრინველს ასევე აქვს ადგილობრივი სიმღერის კულტურა, რომელიც დროთა განმავლობაში ვითარდება. ჩვენი კვლევა აჩვენებს, თუ როგორ მოქმედებს პოპულაციის დინამიკა”, – განმარტავს წამყვანი მკვლევარი.
თავის მხრივ, ასეთი ინფორმაცია შეიძლება იყოს მნიშვნელოვანი ბუნების დაცვისთვის, რადგან ის გვიჩვენებს, თუ როგორ მოქმედებს მოსახლეობის ცვლილებები ფრინველების კულტურულ ტრადიციებზე.
“ჩვენი ნამუშევარი კიდევ ერთხელ გვიჩვენებს, რომ ადამიანების თვალყურის დევნება საშუალებას გვაძლევს გავიგოთ, თუ როგორ ურთიერთქმედებენ სხვადასხვა პროცესები ბუნებრივ პოპულაციებში. საინტერესოა ვიფიქროთ, რომ შეგვიძლია ავხსნათ აკუსტიკური ლანდშაფტი, რომელიც ტყეში ყოველ გაზაფხულზე გვესმის, ინდივიდუალური მოძრაობებისა და გადარჩენის კუმულაციური კომბინაციის შედეგით მრავალი წლის განმავლობაში”, – თქვა პროფესორმა.
