კისერმრუდობა – დაავადება ხასიათდება კისრის დეფორმაციით, რომელიც გამოწვეულია კისრის კუნთების დაზიანებით. დაავადებას შეიძლება ჰქონდეს თანდაყოლილი ან შეძენილი ხასიათი. თანდაყოლილი კისერმრუდობა ბავშვებში საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული დაავადებაა.
მიზეზები
დაავადების მიზეზებია:
· სამშობიარო ტრავმები;
· ფეხმძიმობის პერიოდში კისრის არასწორი მდგომარეობა;
· კისრის კუნთებში სისხლის მიმოქცევის დარღვევა;
· კისრისა და ხერხელმის მიმდებარე კუნთების ხშირი დაძაბულობა;
· ხერხემლის ტრავმები;
· ანთებითი, დამწვრობის პროცესები, რაც იწვევს ნაწიბურების გაჩენას;
· კისრის მალების გამრუდება;
· შუა ყურის მწვავე ანთებითი პროცესები.
სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სიმპტომები:
· დაზიანებული მხარისკენ თავის გადახრა;
· სახე მიტრიალებულია ჯანსაღი ნაწილისკენ;
· დაზიანებული ნაწილისკენ მხარი აწეულია;
· თავის ნაკელები მოძრაობა;
· კისრის კუნთების ზომების გადიდება;
· სახის ასიმეტრია;
· სქოლიოზის განვითარება.
კისერმრუდობა ბავშვებში ვლინდება დაბადებიდან 10 დღის შემდეგ.
დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ორთოპედი, რისთვისაც საჭიროა:
· ხერხემლის კისრის ნაწილის რენტგენოგრაფია;
· ხერხემლის მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია;
· სისხლძარღვების რეოენცეფალოგრაფია;
· ელექტრომიოგრაფიული გამოკვლევა.
მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
· კისრის კუნთების მასაჟს;
· სამკურნალო ვარჯიშს;
· დაზიანებული კუნთის გათბობას;
· ფიზიოთერაპიას;
· ქირურგიულ ჩარევას.
საშიშროება
აღნიშნული დაავადების უყურადღებოდ დატოვებამ შეიძლება გამოიწივიოს შემდეგი სახის გართულებები:
· თავის ქალის სქოლიოზი;
· ხერხემლის გამრუდება;
· ჰიდროცეფალია;
· ხერხემლის არხის სტენოზი;
· სახის ასიმეტრია;
· პერინატალური ენციფალოპათია.
რისკის ჯგუფი
ამ ჯგუფში შედიან:
· საკეისრო კვეთით დაბადებული ბავშვები;
· ახალშობილები, რომლებმაც მიიღეს მშობიარობამდე ან სამშობიარო ტრავმები.
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
· ორთოპედიული მატრასებისა და ბალიშების გამოყენება;
· მეძუძური ბავშვების დაწვენისას თავის მდგომარეობის მონაცვლეობა;
· კისრისა და ხერხემლის კუნთების სამკურნალო მასაჟის გაკეთება.
