მაუნთ სინაის უნივერსიტეტთან არსებული Icahn-ის მედიცინის სკოლის მკვლევრებმა დაასკვნეს, რომ შიზოფრენიის ჩამოყალიბება მხოლოდ გენეტიკურ მემკვიდრეობას არ უკავშირდება. მათი აღმოჩენით, მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ის ცვლილებებიც, რომლებიც ნაყოფის განვითარების პერიოდში ჩნდება. კვლევის შედეგები სამეცნიერო ჟურნალ Science-ში გამოქვეყნდა.
კვლევის ფარგლებში მეცნიერებმა ერთმანეთს შეადარეს შიზოფრენიით დაავადებული ადამიანების ტვინის ქსოვილის ნიმუშები და იმ პირების ბიოლოგიური მასალა, რომლებსაც ეს დაავადება არ აღენიშნებოდათ. ანალიზმა აჩვენა, რომ გარდა მშობლებისგან მიღებული გენებისა, არსებობს დნმ-ის ისეთი ცვლილებები, რომლებიც ჩასახვის შემდეგ ვითარდება და შესაძლოა დაავადების განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანოს. ამ ტიპის ცვლილებებს სომატურ მუტაციებს უწოდებენ.
დადგინდა, რომ ეს სომატური მუტაციები, კერძოდ ერთი ნუკლეოტიდის დონეზე არსებული ცვლილებები, გავლენას ახდენს იმ ბიოლოგიურ პროცესებზე, რომლებიც აუცილებელია ტვინის სწორი ფორმირებისა და ფუნქციონირებისთვის. ამ დარღვევებმა შესაძლოა ხელი შეუწყოს შიზოფრენიისთვის დამახასიათებელი სიმპტომების წარმოქმნას.
კვლევის დამატებით ეტაპზე აღმოჩნდა, რომ ზოგიერთი მუტაცია სტრუქტურულად ჰგავს ანთებითი პროცესების შედეგად წარმოქმნილ დნმ-ის დაზიანებებს. მეცნიერების ვარაუდით, მსგავსი ცვლილებების მიზეზი შეიძლება იყოს გარემო ზემოქმედება ან ორსულობის პერიოდში დედის გადატანილი ინფექცია.
