სახსრების დისპლაზია – დამაკავშირებელი ქსოვილის დარღვევაა, რაც იწვევს მის დასუსტებას და სახსრების ჰიპერმობილობას (გაზრდილი მოძრაობა). სახსრების დისპლაზია ახალშობილებს დაბადებისთანავე ეტყობა, ხოლო ზრდასრულებში დაავადება იშვიათია.
ლოკალიზაციის მიხედვით გამოიყოფა:
მენჯ-ბარძაყის დისპლაზია;
იდაყვის სახსრების დისპლაზია (იშვიათი);
მხრის სახსარის დისპლაზია;
მუხლის სახსრების დისპლაზია.
მიზეზები:
მემკვირეობითი მიდრეკილება;
სამშობიარო და პოსტსამშობიარო ტრავმები;
ფეხმძიმობის დროს ქალის ორგანიზმში ჰორმონალური დარღვევები;
ნაყოფის მჯდომიარე მდგომარეობა.
სახსრების დისპლაზია ხშირად აღენიშნება ახალშობილებს, რომელთა მშობლები 40 წელს არიან გადაცილებული.
სიმპტომები
დაავადების სიმპტომები დამოკიდებულია მისი ლოკალიზაციის ადგილზე და შემდეგია:
ერთი ფეხი მეორეზე მოკლეა, დუნდულების და მათი ნაკეცების ასიმეტრია, რომელიც ჩანს გაშლილი ფეხების დროსაც (მენჯ-ბარძაყის სახსრების დისპლაზია);
ტკივილი მხარის მოძრაობისას (მხრის სახსრების დისპლაზია);
ტკივილი მუხლში მოძრაობისას, მუხლის ფორმის ცვლილება (მუხლის სახსრების დისპლაზია).
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის ექიმი-ორთოპედი ატარებს შემდეგი სახის გამოკვლევებს:
სახსრების ულტრა-ბგერით გამოკვლევას;
სახსრების რენტგენოლოგიურ გამოკვლევას.
მკურნალობა
დაავადების სამკურნალოდ ინიშნება:
მასაჟები;
სამკურნალო ფიზკულტურა;
ფიზიოთერაპევტული პროცედურები;
მედიკამენტები;
სპეციალური სახვევები;
ქირურგიული ოპერაციები (სახსრის შეცვლა ხელოვნურით).
მკურნალობის კონსერვატიული მეთოდები შედეგიანია 1 წლამდე, თუ ბავშვი უფრო დიდია, მაშინ ქირურგიული ჩარევაა საჭირო.
დაავადების მკურნალობის არარსებობა იწვევს:
სიარულის დარღვევას;
სხეულის ფორმის დარღვევას;
ცვლილებებს ხერხემალში.
რისკის ჯგუფები:
ახალშობილები, რომელთა მშობლები 40 წელზე ზემოთ არიან;
ჰორმონალური ცვლილებების მქონე ბავშვები;
ბავშვები, რომლებიც ნორმაზე მეტი წონით დაიბადნენ.
რეკომენდაცია!
ფეხმძიმობის პერიოდში დაავადების განვითარების დროული შეწყვეტა;
მეძუძური ბავშვების ფეხების გაკოჭვის გამორიცხვა;
სამკურნალო ვარჯიშები.
