უღირსი ადამიანი როცა გარდაიცვლება, მასზე ხშირად ამბობენ “ჩაძაღლდა”, ” ძაღლი მიაკვდა სულში” ან “აძაღლდა მაგის სული” და ა.შ. მაინც საიდან შეიძლება მოდიოდეს ეს ტერმინი?
ძველ რომში, დასჯის ერთ-ერთი ყველაზე უჩვეულო და მკაცრი მეთოდი იყო Poena cullei, სიკვდილით დასჯა, რომლის დროსაც დამნაშავეს ცხოველებთან ერთად ტომარაში აკერებდნენ და წყალში აგდებდნენ.
მაინც ვის სჯიდნენ ასე მკაცრად, იმას ვინც უახლოეს ნათესავს მოკლავდა(მამას, დედას).)
ზოგიერთ შემთხვევაში, სასამართლოები ამგვარ სიკვდილით სჯიდნენ ღვთისმგმობელებსაც — მათ, ვინც შეურაცხყოფდა უფალს ან ღიად გამოხატავდა ქრისტიანობისადმი ზიზღს. დროთა განმავლობაში, ეს პრაქტიკა გაფართოვდა და ბავშვების მკვლელებიც მოიცვა.
სიკვდილით დასჯას გარკვეული წმინდა და სიმბოლური ქვეტექსტი ჰქონდა – კანონის დამრღვევი, რომელსაც poena cullei ექვემდებარებოდა, მასთან ერთად ტომარაში მყოფ ცხოველებს ადარებდნენ. ძაღლი მშობლების მიმართ უპატივცემულობას ნიშნავდა, რადგან ლეკვები ბრმები იბადებიან. გარდა ამისა, რომაელებისთვის ის საზიზღარი ცხოველი იყო, აგრესიის(ცოფის) და სისასტიკის განსახიერება.
მაიმუნი სიმბოლურად გამოხატავდა დამნაშავეს, რომელსაც „ადამიანს“ ვერ უწოდებდი. მამალი თავად დანაშაულს განასახიერებდა. რომაელებისთვის მამალი მშობლების მიმართ სისასტიკისა და ძალადობის განსახიერება იყო. გველი კი სიკვდილით დასჯილის მშობლების მწუხარებას გამოხატავდა.
დროთა განმავლობაში, კანონის ეს მუხლი გაფართოვდა და შვილების გარდა სხვა ნათესავებიც მოიცვა. გარკვეული დროის შემდეგ, პოტენციური მსხვერპლთა სია გაფართოვდა და მოიცვა მშვილებლები, ბებია-ბაბუები, ძმები და დები, ბიძები, მეუღლეები, ბიძაშვილები, სიძეები და რძლები, ნაშვილები ბავშვები და დამსაქმებლებიც კი.
ამ სიაში შემავალი ნებისმიერი პირის მკვლელობისთვის დამნაშავე ექვემდებარებოდა poena cullei-ს. თუ დანაშაული ამ კატეგორიებს მიღმა ჯდებოდა, მკვლელი Lex Cornelia de sicariis et veneficiis-ის მიხედვით გასამართლდებოდა და გაძევება -გადასახლებით ისჯებოდა.
ასევე ნახეთ: „მარტივი რიტუალი პრობლემებისგან თავის დასაღწევად…“ – რას გვირჩევს ასტროლოგი
