ექიმების თქმით, ადამიანს შეუძლია სამი თვე საკვების გარეშე გაძლოს – თუ, რა თქმა უნდა, ჯანმრთელია და ბევრ წყალს სვამს. ჩვენ ძალიან კარგად ვუმკლავდებით შიმშილს; ევოლუციამ ადამიანები ნამდვილ „ავტონომიურ ციხესიმაგრედ“ აქცია, რომელსაც ალყის მდგომარეობაში არსებული რესურსების ინტელექტუალურად გამოყენების უნარი აქვს. თუმცა, უმჯობესია თავიდან ავიცილოთ ეს მდგომარეობა და აი, რატომ.
1. სიცოცხლის წყარო
ჩვენი სხეულის ენერგიის მთავარი მიმწოდებელი გლუკოზაა. მაგრამ საკვების გარეშე, სხეული იძულებულია გადავიდეს სარეზერვო ვარიანტზე: ის იწყებს გლიკოგენის დაშლას იმავე გლუკოზის მისაღებად. შიმშილის გრძნობის მუდმივი მატება აგრძელებს ზრდას – სხეული მოითხოვს, რომ კვლავ იპოვოთ ენერგიის განახლებადი წყარო.
2. დროის ამოწურვას ვიწყებთ.
24 საათის განმავლობაში სხეულს ექნება დრო, ამოწუროს გლიკოგენის ყველა რეზერვი და გადავიდეს ცხიმის რეზერვებიდან „საწვავის“ მიღებაზე. ზოგადი მდგომარეობა ხასიათდება ძალის დაკარგვით, დაღლილობის მომატებით და გაღიზიანებით. შიმშილის დროს არც თუ ისე რთულ დავალებებსაც კი შეუძლია დააბნიოს ადამიანი: ტვინს ყოველდღიურად დაახლოებით 120 გრამი გლუკოზა სჭირდება – მაგრამ თქვენ მეტი გლუკოზა აღარ გაქვთ.
3. მარადიული დიქტატორი
ბუნებამ ყველაფერი უზრუნველყო. იმის გაცნობიერებით, რომ უახლოეს მომავალში გლუკოზის საბითუმო მარაგი აღარ იქნება, ტვინი გადაწყვეტს დარჩენილი გლუკოზის კონფისკაციას. ორგანიზმი წყვეტს ინსულინის გამომუშავებას – მის გარეშე, გლუკოზა უბრალოდ ვერ აღწევს კუნთებამდე.
4. ორგანიზმის ჰიბერნაცია
ერთი კვირის შიმშილი საკმარისია იმისათვის, რომ ორგანიზმი მთლიანად გადავიდეს ეკონომიკურ რეჟიმზე. გულისცემა მინიმუმამდეა დაყვანილი, არტერიული წნევა და სხეულის ტემპერატურა ეცემა. სხეული, როგორც ჩანს, თავს ინარჩუნებს და თავისი რესურსების ლომის წილს ტვინს უთმობს. განაგრძეთ კითხვა…
