ოთხშაბათი, ივნისი 10, 2026

ვეზიკულიტი (სპერმატოცისტიტი) – სათესლე ბუშტუკების დაავადება

ვეზიკულიტი (სპერმატოცისტიტი) – სათესლე ბუშტუკების დაავადება. დაავადება შეიძლება იყოს მწვავე და ქრონიკული. ხშირად ემართებათ მამაკაცებს, რომლებსაც აწუხებთ შარდ-სასქესო ორგანოების ქრონიკული დაავადებები, პირველ რიგში პროსტატიტი.

მიზეზები
დაავადებას იწვევს სხვადასხვა ჩირქოვანი ინფექცია, მაგალითად სტაფილოკოკი, ნაწლავის ჩხირი, ჰონოკოკი და სხვა. ასევე ვეზიკულიტი შეიძლება გახდეს პროსტატიტის, შარდსასქესო სისტემის დაავადებების, ანგინის ან გრიპის მიზეზი. ინფექცია შეიძლება ორგანიზმში მოხვდეს სისხლით ან სათესლე სადინარებიდან.
ინფექციების გარდა, დაავადების გამომწვევი მიზეზები შეიძლება იყოს:
·         მჯდომიარე სამუშაო, ნაკლები ფიზიკური აქტივობა;
·         არასკმარისი ან ჭარბი სქესობრივი აქტივობა;
·         ყაბზობა;
·         გადაციება;
·         შარდსასქესო სისტემის ანთბითი დაავადებები;
·         დაბალი იმუნიტეტი.

ვეზიკულიტის სიმპტომები
·         საერთო სისუსტე;
·         ტემპერატურის აწევა (37°-მდე);
·         თავის ტკივილი და ციება;
·         საზარდულის, სწორი ნაწლავის, მუცლის ზედა ან ქვედა ნაწილის ცალმხრივი ან ორმხრივი ტკივილი;
·         ტკივილი ეაკულაციისა და დეფეკაციის დროს;
·         შესაძლოა სპერმაში გაჩნდეს სისხლი.
ქრონიკული ვეზიკულიტი ვლინდება რეგულარული ტკივილით მუცლის, საზარდულის ან თეძოს არეში.

დიაგნოსტიკა
·         პაციენტის გამოკითხვა;
·         სისხლის და შარდის საერთო ანალიზი;
·         ულტრა-ბგერითი დიაგნოსტიკა;
·         სათესლე ბუშტუკების ნაცხის დათესვა.

ვეზიკულიტის მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მიმდინარეობს კონსერვატიული მეთოდებით, როგორც წესი, სტაციონარში. ტარდება ანტიბაქტერიალური თერაპია, ფიზიოთერაპია. ინიშნება მასაჟი და ფიზიოთერაპიული პროცედურები.
ოპერაციულ გზას მიმართავენ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ დაჩირქება აღინიშნება. ვეზიკულიტის მკურნალობას ნიშნავს ექიმი-ანდროლოგი ან უროლოგი.

საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების მკურნალობა, შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი გართულებები:
·         ინფექციის გავრცელება (იწვევს სხვა პათოლოგიებს, მაგალითად ქრონიკულ ეპიდიდიმიტს);
·         პოტენციის დარღვევა;
·         უნაყოფობა.

რისკის ჯგუფი
·         ნაკლებ მოძრავი ცხოვრების წესის მქონე პირები;
·         შარდსასქესო სისტემის ქრონიკული დაავადებების მქონე პირები;
·         უწესრიგო სქესობრივი კავშირების მქონე პირები.

პროფილაქტიკა
·         ჯანსაღი ცხოვრების წესი;
·         რეგულარული სქესობრივი ცხოვრება;
·         ინფექციური დაავდებების თანამედროვე მეთოდებით მკურნალობა;
·         იმუნიტეტის გაძლიერება.

ვენების თრომბოზი

ვენების თრომბოზი – დაავადება, რომლის დროსაც ვენებში ვითარდება თრომბები, რაც ხელს უშლის სისხლის თავისუფალ მოძრაობას. დაავადება უფრო მეტად ჩნდება ქვედა კიდურებზე.

მიზეზები
·         მუცლის ღრუს ორგანოების და დიდი სახსრების ოპერაციები;
·         ხანგრძლივი წოლითი რეჟიმი;
·         ძვლების მოტეხილობა, სისხლძარღვების დაზიანება;
·         სხვა დაავადებების გართულებები;
·         ხშირი ფრენა, საჭესთან ხანგრძლივი ჯდომა;
·         ჭარბი წონა;
·         ავთვისებიანი წარმონაქმნები;
·         ფეხმძიმობა;
·         რიგი პრეპარატების მიღება.

სიმპტომები
·         ძლიერი შეშუპება;
·         დაზიანებული ადგილების ტკივილი;
·         დაზიანებულ ადგილზე ზეწოლისას ტკივილი ძლიერდება;
·         დაზიანებულ ადგილზე კანს აქვს ლურჯი ფერი;
·         თრომბის გაჩენის ადგილზე კანი ხურს;
·         ზედა ვენების დაბერვა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ფლებოლოგი, რისთვისაც საჭიროა:
·         BCF ნიმუშები;
·         მარშის ნიმუშები;
·         ფლებოგრაფია;
·         ვენების მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია;
·         ვენების დოპლერული ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
·         რადიონუკლიდური სკანირება;
·         ვენების დუპლექსური სკანირება.

მკურნალობა
·         მედიკამენტური თერაპია;
·         თრომბოლიზი;
·         თრომბის ქირურგიული გზით მოცილება;
·         კავა-ფილტრის დაყენება.

საშიშროება
·         მსხვილი ვენების გაჭედვა;
·         თრომბის დაჩირქება;
·         სეფსისი;
·         განგრენა;
·         ლეტალური შედეგი.

რისკის ჯგუფი
·         მოხუცები;
·         ფეხმძიმე ქალები;
·         მძიმე ოპერაციების გადატანა, რომელთა შემდეგ საჭიროა ხანგრძლივი წოლითი რეჟიმი;
·         ჭარბწონიანები.

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         მასაჟისა და ფეხების სპეციალური ვარჯიშის შესრულება;
·         კომპრესული თეთრეულის ტარება;
·         ფეხებზე დიდი ხნით დატვირთვის თავიდან აცილება;
·         ფეხი-ფეხ გადადებული ჯდომისგან თავის შეკავება.

ვენოზური უკმარისობა – გამოირჩევა დაავადების მწვავე და ქრონიკული ფორმები

ვენოზური უკმარისობა  – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ვენოზური სისტემის დარღვევა ქვედა კიდურებში. გამოირჩევა დაავადების მწვავე და ქრონიკული ფორმები.

მიზეზები
ვენოზური უკმარისობა წარმოიშობა ღრმა ვენების სარქველების მიერ სისხლის უკუ გადაცემის ფუნქციის მოშლის გამო.
დაავადების სხვა მიზეზებია:
·         მემკვიდრეობითი მიდრეკილება;
·         ვენების სარქველების ფუნქციის მოშლა;
·         თირკმელების ჰიპერთეზია;
·         ფეხების ტრავმები;
·         არტერიული ჰიპერთეზია;
·         ასაკობრივი ცვლილებები;
·         ჰორმონალური პრეპარატების მიღება;
·         მჯდომიარე ცხოვრების წესი;
·         სიმძიმეების ხშირად აწევა;
·         ჭარბი წონა.

ვენოზური უკმარისობის სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         ქვედა კიდურების შეშუპება;
·         ფეხზე დიდხანს დგომის შემდეგ ქვედა კიდურების ძლიერი ტკივილი;
·         ღამის საათებში შესაძლოა კრუნჩხვითი ტკივილი კანჭის კუნთებში;
·         წვივებთან პიგმენტაცია;
·         წვივების კანის სიმშრალე და ელასტიურობის დაკარგვა;
·         კოჭების ადგილას ჩნდება ტროფიკული წყლულები;
·         დერმატიტი და ეგზემა ფეხებზე.
აღნიშნული სიმპტომები ვლინდება დაავადების პროგრესირების დონის მიხედვით:
·         თავბრუს ხვევა;
·         გულყრა;
·         გულის უკმარისობა;
·         სწრაფად დაღლა;
·         გონებრივი შესაძლებლობების მოშლა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების სამკურნალოდ ექიმი-ფლებოლოგი ნიშნავს შემდეგ პროცედურებს:
·         ქვედა კიდურების ვენების დეპლეროგრაფიას;
·         ქვედა კიდურების ვენების ულტრა-ბგერით სკანირებას;
·         ქვედა კიდურების ფლებოგრაფიას.

ვენოზური უკმარისობის მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         დეზაგრეგატებს;
·         სისხლის ულტრაიისფერ/ლაზერულ დასხივებას;
·         ანტიკოაგულანტებს;
·         ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს;
·         ვენომატონიზირებელ საშუალებებს;
·         სკლეროთერაპიას;
·         კომპრესიული სახვევების ტარებას.
ხშირ შემთხვევაში გამოიყენება ქირურგიული მეთოდები:
·         ვენის გადაჭრა ან გადაკვანძვა;
·         აბსცესების გაკვეთა;
·         თრომბირებული ვენების მოცილება;
·         ვენების შუნტირება და სარქველების აღდგენა.

საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროული მკურნალობა, შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გართულებები:
·         ვენების ვარიკოზული გაგანიერება;
·         ფლებიტი;
·         თრომბოზი.
თრომბოზი საშიშია იმით, რომ მოწყვეტილმა თრომბმა შესაძლოა გამოიწვიოს ლეტალური შედეგი.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         ქალბატონები;
·         ასაკოვანი ადამიანები;
·         ადამიანები, რომლებსაც აწუხებთ დამაკავშირებელი ქსოვილის დაავადებები.

პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ვარჯიში;
·         სუფთა ჰაერზე სეირნობა;
·         დიდი ხნის მანძილზე ერთ პოზაში ყოფნის გამორიცხვა.

ვილებრანდის დაავადება სისხლის დაავადებაა, რომელიც ხასიათდება სისხლის მიმოქცევის ფუნქციის დარღვევით, რაც იწვევს ჭარბ სისხლდენას

ვილებრანდის დაავადება – სისხლის დაავადებაა, რომელიც ხასიათდება სისხლის მიმოქცევის ფუნქციის დარღვევით, რაც იწვევს ჭარბ სისხლდენას.
დაავადება შეიძლება მიმდინარეობდეს მსუბუქ (სისხლში ვილებრანდის ფაქტორის კოცენტრაციის შემცირება), საშუალო (ვილებრანდის ფაქტორის ხარისხობრივი ცვლილება) და რთულ (ვილებრანდის ფაქტორის სრული არარსებობა) ფრომებში.

მიზეზები
დაავადება გამოწვეულია სისხლის ცირკულაციის ერთ-ერთი ფაქტორის უკმარისობით ან დეფექტით – ეს არის ვილებრანდის ფაქტორი, რომელიც პასუხისმგებელია თრომბოციტის დაზიანებულ სისხლძარღვზე მიმაგრების პროცესზე. ვილებრანდის დაავადების მიზეზები:
·         სისხლის მიმოქცევის თანდაყოლილი დარღვევები;
·         მემკვიდრეობითი მიდრეკილება;
·         ავტოიმუნური და ლიმფოპროლიფერატიული დაავადებები.

ვილებრანდის დაავადების სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სიმპტომები:
·         ღრძლიებიდან სისხლდენა;
·         კანზე უმიზეზოდ გაჩენილი «სილურჯეები»;
·         ხშირი სისხლდენა ცხვირიდან;
·         ქალებში მენსტრუაციის დროს დიდი რაოდენობით სისხლის დაკარგვა (მენორაგია);
·         ქალებში მენოპაუზის დროს სისხლდენა;
·         ოპერაციისა და ტრავმის შემდეგ ძლიერი სისხლდენა;
·         შარდსა და ფეკალურ მასაში სისხლის გაჩენა (ჰემატურია);
·         სახსრების და კუნთების შიდა სისხლდენა, რომელსაც ახლავს ტკივილი, დასიება და მოძრაობის გართულება.

დიაგნოსტიკა
ვილებრანდის გამოსავლენად აუცილებელ დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-ჰემატოლოგი, რისთვისაც ის ნიშნავს მთელ რიგ ანალიზებს, რომელთა შორის არის:
·         სისხლის საერთო ბიოქიმიური ანალიზი;
·         სინჯები კაპილარების სისუტეზე;
·         სისხლის ცირკულაციის დროის გაზომვა;
·         კოაგულოგრამა;
·         შარდის საერთო ანალიზი;
·         ფეკლაურ მასაში სისხლის რაოდენობის განსაზღვრა.
ღვიძლსა და ელენთაში სისხლდენის გამოსარიცხად ტარდება მუცლის ღრუს ორგანოების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა.

ვილებრანდის დაავადების მკურნალობა
მკურნალობა მოიცავს:
·         ტრანსფუზიურ თერაპიას (ჰემოპრეპარატების შეყვანას, სისხლის პლაზმის გადასხმას);
·         დესმოპრესინს;
·         ჩანაცვლებით თერაპიას (ვილებრანდის ფაქტორის შემცველი პრეპარატების გამოყენებას);
·         ქალებში ჰორმონალურ თერაპიას;
·         დაზიანებულ ადგილზე ფიბრინული წებოსა და თრომბინის ფხვნილის წასმას.

საშიშროება
ვილებრანდის დაავადებამ შეიძლება გამოიწვიოს შემდეგი სახის გართულებები:
·         დიდი რაოდენობით სისხლის დაკარგვა;
·         საშვილოსნოდან სისხლდენა;
·         თრომბოზი;
·         ანემია.
ფეხმძიმე ქალების შემთხვევაში დიდია მუცლის მოშლის ალბათობა.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         გენეტიკური მიდრეკილების მქონე ადამიანები;
·         ადამიანები, რომლებსაც აქვთ ტრავმებისა და დაავადებების გამო სისხლის მიმოქცევის დარღვევა.

პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ანთების საწინააღმდეგო ნესტეროიდული და სისხლის მიმოქცევის შემაკავებელი პრეპარატების დიდი ხნის მანძლზე გამოყენების შეზღუდვა;
·         აქტიური ცხოვრების წესის ქონა;
·         სხეულის წონის კონტროლი.

ვერტებრო-ბაზილარული უკმარისობა

ვერტებრო-ბაზილარული უკმარისობა – წარმოადგენს თავის ტვინის კომპლექსურ დაავადებას, რომელიც წრამოიქმნება ტვინში სისხლის მიმოქცევის შემცირების გამო. 
 
მიზეზები
დაავადების მიზეზებია:
·         თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის დარღვევა;
·         მაღალი არტერიული წნევა;
·         ათეროსკლეროზი;
·         ფიბროზულ-კუნთოვანი დისპლაზია;
·         არტერიების გასკდომა;
·         სისხძარღვთა სისტემის თანდაყოლილი ანომალიების განვითარება;
·         ძირითადი ან ხერხემლის არტერიების თრომბოზი;
·         სისხლძარღვების ანთება;
·         შაქრიანი დიაბეტის დროს ტვინის წვრილი არტერიების დაზიანება;
·         ხერხემლის არტერიების შეკუმშვა, რომელიც გამოწვეულია დისკის თიაქარით;
·         ლავიწქვეშა არტერიის შეკუმშვა კისრის ჰიპერტროფირებული კუთების გავლენით.
 
ვერტებრო-ბაზილარული უკმარისობის სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელი სიმპტომები ვლინდება შემდეგი ფორმებით:
·         თავბრუსხვევა;
·         კლიმატური და ამნიდის პირობების ცვლილების მიმართ მაღალი მგრძნობელობა;
·         გულის რევა;
·         ღებინება;
·         ოფლიანობა;
·         გულისცემის ცვლილებები;
·         არტერიული წნევის დონის ცვლილებები;
·         შექანება;
·         ვარდნის შეგრძნება;
·         უხერხული შეგრძნება კიდურებში;
·         დაბნეულობა;
·         სწრაფად დაღლა;
·         სისუსტე;
·         ნეიროსენსორული სიყრუე.
 
დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისათვის ტარდება შემდეგი სახის ღონისძიებები:
·         ნევროლოგიური გამოკვლევა;
·         ულტრა-ბგერითი დოპლეროგრაფია;
·         ფუნქციონალური სინჯები ჰიპერვენტილაციით;
·         ინფრაწითელი თერმოგრაფია;
·         რეოენცეფალოგრაფია;
·         რენტგენოგრაფია;
·         მოხრით და გაფართოებით ჩატარებული ფუნქციონალური ტესტებით სპონდილოლისთეზის გამოვლენა;
·         კომპიუტერული ტომოგრაფია;
·         მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია;
·         ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
·         МR-ანგიოგრაფია;
·         ვესტიბულოლოგიური გამოკვლევა;
·         სისხლის ანალიზი შაქრის შემცველობაზე;
·         სისხლის საერთო ანალიზი.
 
ვერტებრო-ბაზილარული უკმარისობის მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         არტერიული წნევის ყოველდღიურ კონტროლს;
·         დიეტის კორექციას;
·         ფიზიკური დატვირთების დოზირებას;
·         მედიკამენტოზურ თერაპიას;
·         მავნე ჩვევებზე უარის თქმას;
·         თრომბების განვითარების გამოვლენას;
·         ვიტამინოთერაპიას;
·         სისხლის მიმოქცევის გასაუმჯობესებელ მასაჟს;
·         სამკურნლო ვარჯიშს;
·         მანუალურ თერაპიას;
·         ჰირუდოთერაპიას (წურბელებით მკურნალობა);
·         რეფლექსოთერაპიას;
·         მაგნიტოთერაპიას;
·         კისრის კორსეტის ტარებას;
·         ნევროპათოლოგის და ვერტებრონევროლოგის მუდმივ კონტროლს.
 
საშიშროება
დაავადების ყველაზე დიდი საშიშროებაა ინსულტი, მყარი ნევროლოგიური დეფიციტი. თუმცა, ზუსტი დიაგნოზის შემთხვევაში და თანამედროვე, სრული მკურნალობის პირობებში დაავადებისგან განკურნება შესაძლებელია. 
 
პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         დიეტის დაცვა;
·         მარილის გამოყენების შემცირება;
·         მავნე ჩვევებზე უარის თქმა;
·         არტერიული წნევის კონტროლი;
·         აქტიური ცხოვრების წესი;
·         სტრესებისგან თავის დაცვა;
·         სუფთა ჰერზე ყოფნა;
·         ცურვა.

ზედაპირული გასტრიტი

ზედაპირული გასტრიტი – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს კუჭის სეკრეტული ფუნქციის გაზრდა და მისი ლორწოვანი გარსის ანთება. დაავადება წარმოადგენს ქრონიკული გასტრიტის ნაირსახეობას.
ბავშვებში გასტრიტი დამახასიათებელია ორგანიზმის ინტენსიური ზრდის პროცესში (5-6, 9-12 წლის ასაკში).
ხარისხის მიხედვით გამოიყოფა დაავადების შემდეგი ტიპები:
·         სუსტად გამოხატული ზედაპირული გასტრიტი;
·         საშუალოდ გამოხატული ზედაპირული გასტრიტი;
·         ძლიერ გამოხატული ზედაპირული გასტრიტი.

მიზეზები
დაავადება წარმოიშობა კუჭის შიდა გარსის დაზიანების შედეგად და მისი გამომწვევი მიზეზებია:
·         მწვავე გასტრიტის მკურნალობის არარსებობა;
·         არასწორი და არარეგულარული მკურნალობა;
·         ცხიმიანი და ცხარე საკვების ჭარბი მიღება;
·         ალკოჰოლის ხშირი და ჭარბი გამოყენება;
·         Helicobacter pylori-ის ბაქტერია.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         მარჯვენა ნეკნების ქვეშ ტკივილი, რომელიც ძლიერდება საკვების მიღების შემდეგ;
·         კუჭის სიმძიმის შეგრძნება;
·         კუჭის აშლილობა;
·         პირში ცუდი, მომჟაო სუნის ქონა;
·         პირში ცუდი გემოს ქონა;
·         გულის რევა, ღებინება.

დიაგნოსტიკა
დაავადების მკურნალობის დასანიშნად ექიმი-გასტროენტეროლოგი ნიშნავს შემდეგი სახის გამოკვლევებს:
·         სისხლის საერთო ანალიზს;
·         კალას ანალიზს;
·         კუჭის სეკრეციის ანალიზს;
·         კუჭის ლორწოვანის ნაცხის ანალიზს;
·         ეზოფაგოგასტროდუოდენოსკოპიას;
·         კუჭის ულტრა-ბგერით გამოკვლევას;
·         ცისტოლოგიურ გამოკვლევას;
·         მუცლის ღრუს რენტგენოგრაფიას.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         ანტიბიოტიკებს;
·         კუჭის წვენის მჟავიანობის დამწევ პრეპარატებს;
·         გასტროპროტექტორებს;
·         დამცავ პრეპარატებს;
·         კუჭის ლორწოვანი გარსის აღმდგენ პრეპარატებს;
·         პერიფერიული მოქმედების ქოლინოლიტიკებს;
·         დიეტის დაცვას.

დიეტა
მკურნალობის პერიოდში პაციენტებს ენიშნებათ სპეციალური დიეტის დაცვა, რომლის დროს უნდა მიიღონ:
·         უცხიმო მოხარშული ხორცი;
·         ხილისა და ბოსტნეულის პიურე;
·         კისელი, კომპოტი;
·         ფაფები (მანანის, ბრინჯის);
·         რძე, უცხიმო ხაჭო;
·         მინერალური წყალი (საკვების მიღებამდე ერთი საათით ადრე).

საშიშროება
დაავადების მკურნალობის არარასებობის შემთხვევაში შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გართულებები:
·         კუჭის სისხლდენა;
·         კუჭის პოლიპები;
·         კუჭის წყლული;
·         კუჭის კიბო.

პროფილაქტიკა
ზედაპირული გასტრიტის პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ბალანსირებული კვების დაცვა;
·         სხეულის წონის კონტროლი;
·         სტრესული სიტუაციებისთვის თავის არიდება;
·         კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებების დროული მკურნალობა;
·         გასტროენტეროლოგთან წელიწადში ორჯერ შემოწმების გავლა.

ჭინჭრის ციება – კანის დაავადება, რომელსაც ახასიათებს გამონაყარის გაჩენა, რასაც თან ახლავს ქავილი

ურტიკარია (ჭინჭრის ციება) - რა იწვევს ურტიკარიას?
#post_seo_title

ჭინჭრის ციება — კანის დაავადება, რომელსაც ახასიათებს გამონაყარის გაჩენა, რასაც თან ახლავს ქავილი. ალერგიულ რეაქციას იწვევს საკვები, ან გარემო პირობები.

მთავარი სიმპტომი ქავილია, მაგრამ შესაძლოა იგრძნოთ წვა ან ჩხვლეტა. ზოგჯერ, ჭინჭრის ციების გამონაყარი უერთდება ერთმანეთს და წარმოქმნიან უფრო დიდ უბნებს. 

ხშირ შემთხვევაში, ჭინჭრის ციება დროებითი პრობლემაა და გამონაყარის უმეტესობა თავისით ქრება. თუმცა, ქრონიკული ჭინჭრის ციება, რომელსაც თან ახლავს მძიმე ალერგიული რეაქცია, ექიმთან კონსულტაციას მოითხოვს.

დაავადება ბავშვებში შეიძლება გაჩნდეს ნებისმიერ ასაკში.

ჭინჭრის ციება ბავშვებში ხშირად გამოწვეულია ვირუსული ინფექციებით, უფრო მეტად, ვიდრე მოზრდილებში. ალერგია მედიკამენტებზე, შინაურ ცხოველებზე ან სხვა გარემო ფაქტორებზე ასევე გავრცელებული მიზეზებია.

ბავშვებში დიაგნოზი ხშირად ფოკუსირებულია პოტენციური ალერგიული რეაქციების იდენტიფიცირებაზე. მკურნალობა ჩვეულებრივ მოიცავს ანტიჰისტამინებს სიმპტომების გასაკონტროლებლად.

ჭინჭრის ციება ბავშვებში იწვევს დისკომფორტსა და ქავილის გაზრდილ მოთხოვნილებას. ასევე არსებობს სოციალური დისკომფორტის ასპექტი, თუ ჭინჭრის ციება ძალიან ხილულია. ამან შეიძლება გავლენა მოახდინოს თვითშეფასებაზე და თანატოლებთან ურთიერთობაზე.

როდის უნდა მიმართოს მშობელმა სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას?

ბავშვებს შეიძლება ჰქონდეთ სიცოცხლისათვის საშიში ალერგიული რეაქციები. თუ ბავშვს უჭირს სუნთქვა, უეცრად განუვითარდა უხეში ხველა, უჭირს ყლაპვა ან მოულოდნელად დაეწყო ლაპარაკის დარღვევა, სასწრაფოდ უნდა მიმართოთ სამედიცინო დახმარებას.

გამოიყოფა დაავადების შემდეგი ტიპები:
·         მწვავე;
·         ნაკლებად მწვავე;
·         ქრონიკული;
·         ქრონიკულ-რეციდივირებადი.

დაავადებას აქვს რამოდენიმე სახეობა:
·         მზის (რეაქცია მზეზე);
·         თბური (რეაქცია სითბოზე);
·         ცივი (რეაქცია სიცივეზე);
·         აქვაგენური (რეაქცია წყალზე);
·         ქოლინერგიული (რეაქცია ჭარბ ოფლიანობაზე);
·         იდიოპათიური (მიზეზების დადგენა ვერ ხერხდება);
·         აუტოიმუნური (რეაქცია ალერგენზე) და სხვა.

მიზეზები
დაავადების გამომწვევი მიზეზებია:
·         ალერგიის მაპროვოცირებელი კვების პროდუქტები;
·         ძლიერი სტრესი;
·         მწერების ნაკბენი;
·         სიცივის ან სითბოს ზემოქმედება;
·         ქიმიური ნივთიერებები;
·         მედიკამენტები;
·         მცენარეების მტვერი.

სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს:
·         ბუშტუკები, წითელი გამონაყარი;
·         გამონაყარის ქავილი და წვა.
დაავადების მწვავე ფორმა გრძელდება 6 კვირის მანძილზე.

დიაგნოსტიკა
დაავადების მკურნალობის დასადგენად ექიმი-ალერგოლოგი ატარებს:
·         კანის ტესტებს ალერგენის გამოსავლენად;
·         კანის ბიოპსიას;
·         სისხლის საერთო ანალიზს.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობის პროცესში შედის:
·         ანტიჰისტამინური პრეპარატები;
·         კორტიკოსტეროიდული მალამოები;
·         კანის გაწმენდა წყალში ან ლიმონის წვენში გაზავებული სუფრის ძმარით;
·         დიეტა.

დიეტა
მკურნალობის დროს ინიშნება დიეტა №5, რომელიც რაციონიდან გამორიცხავს:
·         არომატულ პროდუქტებს;
·         ცხიმიან ხორცს, თევზს, ძეხვს;
·         ცხიმიან რძის პროდუქტებს;
·         კვერცხს;
·         ცივ სასმელებს, ყავას, კაკაოს.

საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროული მკურნალობა შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გართულებები:
·         კვინკეს შეშუპება;
·         ზედა სასუნთქი გზების შეშუპება.

რისკის ჯგუფი
ამ ჯგუფში შედიან:
·         2 წლამდე ასაკის ბავშვები;
·         ქალები.

პროფილაქტიკა
·         შესაძლო ალერგენებთან კონტაქტისგან თავის შეკავება;
·         აუცილებელი დიეტის დაცვა;
·         ღვიძლისა და კუჭ-ნაწლავის დაავადებების დროული მკურნალობა.

გადმოწერე აპლიკაცია „შენი ექიმი“ – პირველი ქართული სამედიცინო პლატფორმა!
მიიღე სანდო და აქტუალური ინფორმაცია ჯანმრთელობის შესახებ – საქართველოდან და მთელი მსოფლიოდან.

წითურა

წითურა – მწვავე ვირუსულ-ინფექციური დაავადება. ხშირად გვხვდება 3-7 წლის ასაკის ბავშვებში. დიდებში იშვიათია და მხოლოდ იმ შემთხვევაში ვითარდება, თუ ბავშვობაში არ იყო ჩატარებული ვაქცინაცია. დაავადების ბუმი შემოდგომა-ზამთრის პერიოდშია.
 
მიზეზები
დაავადება ჩნდება ადამიანის ორგანიზმში ვირუსის მოხვედრით, რომელიც გადაეცემა ჰაერ-წვეთოვანი გზით. იშვიათ შემთხვევებში ვირუსი გადადის ფეხმძიმე დედიდან ნაყოფზე.
 
სიმპტომები
დაავადების დამახასიათებელი სიმპტომებია:
·         სურდო;
·         სახსრებისა და კუნთების ტკივილი;
·         თავის ძლიერი ტკივილი;
·         ტემპერატურის აწევა 40 გრადუსამდე;
·         კისრის ლიმფური კვანძების ანთება.
2 დღის შემდეგ სხეულზე ჩნდება მოწითალო ფერის გამონაყარი.
ზოგჯერ გამონაყარი არ ფიქსირდება და დაავადება ერევათ გაციებაში, ზოგჯერ კი გამონაყარი ისეთი ძლიერია, რომ ერევათ წითელაში.
 
დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკისთვის ექიმი-პედიატრი ატარებს:
·         ცხვირის ლორწოვანის დათესვას;
·         სისხლის საერთო ანალიზს.
 
მკურალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         სიცხის დამწევ პრეპარატებს;
·         სედატიურ პრეპარატებს;
·         ანტიჰისტამინურ პრეპარატებს.
ავადმყოფის ოთახი რეგულარულად უნდა განიავდეს და დაცული უნდა იყოს სისუფთავე.
თანდაყოლილი წითურას მკურნალობის მეთოდები ჯერჯერობით დადგენილი არ არის.
 
დიეტა
მკურნალობის პერიოდში პაციენტებს ენიშნებათ:
·         სითხის ჭარბი მიღება (დღეში 3 ლიტრამდე);
·         ვიტამინებით მდიდარი რძე-მცენარეული საკვები.
 
საშიშროება
რიგ შემთხვევებში წითურა იწვევს ისეთ გართულებებს როგორიცაა:
·         ანგინა;
·         ოტიტი;
·         პნევმონია;
·         ენცეფალიტი;
·         ართრიტი;
·         ტრომბოციტოპენური პურპურა.
 
ფეხმძიმობის დროს წითურამ შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის დაავადება შემდეგი ფორმებით:
·         თანდაყოლილი წითურა;
·         თანდაყოლილი გულის მანკი;
·         სისხლის დაავადებები;
·         მხედველობისა და სმენის ორგანოების დაავადება;
·         შინაგანი ორგანოების დაავადება (სიყვითლე);
·         თავის ტვინის დეფექტი (ტვინის მცირე ზომა, გონებრივი სისუსტე).
დიდია მუცლის მოშლის და შემდგომი უნაყოფობის ალბათობა.
 
რისკის ჯგუფი
ამ ჯგუფში შედიან:
·         10 წლამდე ბავშვები;
·         ზრდასრულები, ვისაც ბავშვობაში არ გადაუტანია დაავადება;
·         დამცავი ანტისხეულების დაბალი დონის მქონე ადამიანები;
·         სამედიცინო დაწესებულებების თანამშრომლები;
·         ბაღებისა და სკოლების თანამშრომლები.
 
პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         ვაქცინაციის ჩატარება 1, 6 და 12 წლის ასაკში.
ფეხმძიმე ქალებმა დამატებით უნდა ჩაიტარონ ვაქცინაცია წითურას საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინით.

წითელი ბრტყელი ლიქენი ვლინდება ლორწოვან გარსზე, ტერფებზე, მხრების შიდა ნაწილზე, ფრჩხილებზე

წითელი ბრტყელი ლიქენი – წარმოადგენს კანის ქრონიკულ დაავადებას, რომელიც ვლინდება ლორწოვან გარსზე, ტერფებზე, მხრების შიდა ნაწილზე, ფრჩხილებზე.
ბავშვებსა და დიდებში ლიქენი ვლინდება პატარა პაპულების სახით. აღნიშნული დერმატოლოგიური დაავადების სიხშირე შეადგენს 1%-ს. ეს დაავადება არ არის გადამდები, რადგან მემკვიდრეობით გადაეცემა.

მიზეზები
დაავადებას იწვევს:
·         მემკვიდრეობითი მიდრეკილება;
·         სუსტი იმუნიტეტი;
·         კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები;
·         შაქრიანი დიაბეტი;
·         პირის ლორწოვანი გარსის ტრავმები;
·         გადატანილი ნერვულ-ფსიქიური დაზიანებები;
·         პირადი ჰიგიენის ნორმების დარღვევა.

სიმპტომები
დაავადების დამაახასიათებელი სიმპტომებია:
·         კანის სხვადასხვა ადგილზე გამონაყარი;
·         ქავილი გამონაყარის ადგილას და მთელ სხეულზე;
·         კანის ნებისმიერი დაზიანების ადგილას გამონაყარის გაჩენა;
·         გამონაყარის ზომა აღწევს 1სმ-ს;
·         გამონაყარი იფარება ქავილისგან გამომშრალი კანით და ხდება უხეში;
·         დროთა განმავლობაში დაზიანებული კანის ადგილი ხდება მოყვითალო-მოიასამნისფრო ფერის;
·         მორჩენის შემდეგ დაავადება ტოვებს მოყვისფრო ლაქებს კანზე.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის გამოიყენება შემდეგი მეთოდები:
·         დერმატოლოგთან ვიზიტი, რომელიც გარეგნულად დაათვალიერებს პაციენტს, დანიშნავს რიგ გამოკვლევებს და ანალიზებს, ასევე განსაზღვრავს დაავადების მკურნალობის მეთოდებს;
·         კანის ბიოპსია;
·         სისხლის ანალიზი.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობაში შედის:
·         ინფექციის კერების სანაცია;
·         აღნიშნული დაავადების გამომწვევი ნივთიერებათა ცვლის, იმუნოლოგიური და სხვა პრობელმების აღმოფხვრა;
·         ანტიბიოტიკების კურსი – დაავადების პროგრესირებისას;
·         ბრომის, კატაბალახას, ტრანკვილიზატორების, С, В6, В12, В15, А, Е ჯგუფის ვიტამინების მიღება;
·         ანაბოლიური საშუალებების მიღება;
·         კანზე ქავილის მომხსნელი საშუალებები;
·         კრიოდესტრუქცია;
·         რადონის და გოგირდწყალბადის აბანოები სანატორიულ-საკურორტო დაწესებულებებში.
დაავადების მკურნალობა საჭიროა კომპლექსურად, იმ მიზეზების აღმოფხვრით, რამაც მოახდინა მისი პროვოცირება. მკურნალობის მეთოდი უნდა განსაზღვროს დერმატოლოგმა.

საშიშროება
მკურნალობის არარსებობის შემთხვევაში პაციენტს შეექმნება ძლიერი დისკომფორტი, დაუქვეითდება იმუნიტეტი და შესაძლოა ძლიერ დაუზიანდეს კანის საფარი.

პროფილაქტიკა
ქრონიკული ფორმის მქონე პაციენტებს ვურჩევთ წელიწადში ერთხელ გაიარონ პროფილაქტიკური სამკურნალო კურსი სანატორიუმებში.

ზურგის კუნთების ატროფია მემკვიდრეობითი დაავადების სახეობა, რომელიც მიმდინარეობს თავის ტვინის

ზურგის კუნთების ატროფია  – მემკვიდრეობითი დაავადების სახეობა, რომელიც მიმდინარეობს თავის ტვინის წინა ნაწილის ნეირონების დაზიანებით ან სრული დაკარგვით.

მიზეზები
დაავადების გადაცემა ხდება აუტოსომურ-რეცესიული ფორმით, ანუ მისი წარმოქმნისთვის საჭიროა თითო რეცესიული გენი ორივე მშობლისგან.

სიმპტომები
დაავადების პირველი სიმპტომების შემჩნევა ბავშვში შესაძლებელია პატარაობიდანვე.
სიცოცხლის პირველი ორი წლის პერიოდში განსაკუთრებული სიმპტომები არ ვლინდება, თუმცა შემდეგ ხდება სისუსტის განვითარება ფეხებში. ზოგჯერ სისუსტე შეიძლება გადავიდეს ხელებშიც.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის საჭიროა:
·         ფეხმძიმობის დროს ქალის სკრინინგ-გამოკლვევა;
·         ელექტრომიოგრაფია;
·         ამინოტური სითხის უჯრედის შესწავლა.

მკურნალობა
რაიმე განსაკუთრებული მკურნალობის მეთოდი არ არსებობს. ავადმყოფის მდგომარეობის შემსუბუქების საშუალებას იძლევა ფიზიოთერაპია, ორთოპედიული მკურნალობა. აღნიშნული დაავადების მქონე პირებისთვის რეკომენდირებულია სპეციალური დიეტა და მთელი რიგი მედიკამენტები.

რისკის ჯგუფი
რეცესიული გენების მატარებელი მშობლების შვილები.

პროფილაქტიკა
ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი პროფილაქტიკური ღონისძიებაა ფეხმძიმობის 14 კვირამდე სკრინინგის გაკეთება. თუ გამოვლინდა აღნიშნული დაავადების პრობლემა ნაყოფში, სპეციალისტების რეკომენდაციაა ფეხმძინობის შეწყვეტა.

შენიექიმი
sheniekimi.ge · PHIG
გამარჯობა 👋
სასურველი სერვისი აირჩიეთ ქვემოთ
⚡ გადაუდებელი შემთხვევა?
მყისიერი სამედიცინო დახმარება
📞 112
🩺
სიმპტომების შეფასება
150 კლინიკური სცენარი · WHO · AHA · NICE · 29 CDR
💉
ვაქცინაციის კალენდარი
WHO · ECDC · NCDC საქართველო 2025
💊
დანამატების შემოწმება
supplement.ge — 2,095 ინგრედიენტი
ℹ️ეს სისტემა ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. ყოველი გადაწყვეტილება დაფუძნებულია WHO, AHA, NICE, BTS სახელმძღვანელოებზე. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
პირადი ინფორმაცია
სიმპტომების ზუსტი შეფასებისთვის შეიყვანეთ ასაკი და სქესი
👤სავალდებულო
📏 ანთროპომეტრია
სიმაღლე · წონა · BMI — არასავალდებულო
🩺 სასიცოცხლო მაჩვენებლები
წნევა · პულსი · ტემპერატურა · SpO2 — არასავალდებულო
ნორმა: 90–129
ნორმა: 60–100
36–37.2
12–20
≥95%
სიმპტომების შეფასება
აირჩიეთ სცენარი სისტემის მიხედვით
🔍
კითხვა 1 / 1
📋 მტკიცებულებითი საფუძველი
World Health Organization (WHO) — IMAI სახელმძღვანელო
American Heart Association (AHA) / ACC
National Institute for Health and Care Excellence (NICE)
ICD-11 (2025) · World Health Organization
ეს ინსტრუმენტი ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. სიმპტომები შეიძლება მიუთითებდეს — ეს არ ნიშნავს, რომ დაავადება გაქვთ. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
📰 სიახლეები ყველა ›
ვაქცინაციის კალენდარი
აირჩიეთ ასაკობრივი ჯგუფი
WHO ECDC NCDC 2025
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
ასაკობრივი ჯგუფი
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
📰 ვაქცინაციის სიახლეები ყველა ›
დანამატების შემოწმება
გადადით supplement.ge-ზე და შეამოწმეთ ნებისმიერი პროდუქტი
SUPPLEMENT.GE
საქართველოს სასურსათო დანამატების უსაფრთხოების შემოწმების სისტემა
📊 2,095 ინგრედიენტი 📦 688 პროდუქტი
supplement.ge-ზე გადასვლა
ახალი ფანჯარა გაიხსნება
რას შეგიძლიათ შეამოწმოთ
🔬
ინგრედიენტის შემოწმება
NIH · EU · FDA · Health Canada მონაცემები
📷
ეტიკეტის სკანირება
AI ამოიცნობს ყველა ინგრედიენტს ფოტოდან
🌍
ქვეყნის მიხედვით სტატუსი
რეგულაცია 14 ქვეყანაში — აშშ, ევროკავშირი, კანადა
⚠️
წამალთან ინტერაქცია
აუცილებელი გაფრთხილებები მიმდინარე მკურნალობისას
✅ supplement.ge — საქართველოში ერთადერთი სრული სისტემა დანამატების უსაფრთხოების შესაფასებლად, PHIG-ის (საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ინსტიტუტის) კონტროლით.
Verified by MonsterInsights