ოთხშაბათი, ივნისი 10, 2026

სწორი ნაწლავის გამოვარდნა

xr:d:DAGB0EEP1sk:31,j:5573628760735553963,t:24040811

სწორი ნაწლავის გამოვარდნა – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს სწორი ნაწლავის ქვედა ნაწილის გამოვარდნა ანალური ხვრელიდან. დაავადება მეტწილად მამაკაცებში გვხვდება, ვიდრე ქალებში.

მიზეზები
დაავადება ვითარდება ჭარბი მოძრაობის და სწორი ნაწლავის გაჭიმვის გამო, რაც იწვევს მის გამოვარდნას. დაავადების წარმოშობის მიზეზებია:
·         თანდაყოლილი პრობლემები;
·         თეძოს ძირის კუნთების დარღვევა;
·         დოლიქოსიგმა (გადიდებული სიგმოიდური ნაწლავი);
·         მუდვიმი ფიზიკური დატვირთვა და სიმძიმის აწევა;
·         ზურგის ტვინის დაზიანებები;
·         სწრი ნაწლავის დასიება;
·         ხშირი პნევმონია, ბრონქიტი;
·         მშობიარობა.
ყველაზე ხშირად სწორი ნაწლავის გამოვარდნა აღენიშნება 3-4 წლის ასაკის ბავშვებს, რაც განპირობებულია ბავშვის ორგანიზმის სპეციფიკით.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         მკვეთრი ტკივილი მუცელში;
·         დეფეკაციისას სწორი ნაწლავის ნაწილის გამოვარდნა;
·         სწორი ნაწლავის გამოვარდნა ცემინების, ხველის, ფიზიკური დატვირთვის დროს (დაავადების რთული ფორმა);
·         ანალურ ხვრელში დისკომფორტის შეგრძნება, თითქოს რაღაც სხვა სხეულია შიგნით;
·         დეფეკაციის ხშირი მოთხოვნა;
·         კალას უკონტროლო გამოყოფა;
·         ანალური ხვრელიდან სისხლდენა და ლორწოს გამოყოფა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის ექიმი-პროქტოლოგი ატარებს შემდეგი სახის ღონისძიებებს:
·         რექტორომანოსკოპიას;
·         კოლონოსკოპიას;
·         დეფექტოგრაფიას;
·         ენდოსკოპიურ ბიოპსიას;
·         ანორექტალურ მანომეტრიას.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობა მოიცავს:
·         სწორი ნაწლავის მანუალური გასწორებას;
·         მასკლეროზირებელი პრეპარატებს;
·         თეძოს ძირის კუნთების, ანალური სფინქტერის ელექტროსტიმულაციას;
·         ქირურგიულ ჩარევას;
·         ანალური ხვრელის, თეძოს ძირის კუნთების პლასტიკას.

საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დორულად მკურნალობა, ეს მიგვიყვანს შემდეგი სახის გართულებებამდე:
·         რექტოცელე;
·         სწორი ნაწლავის ნეკროზი;
·         სწორი ნაწლავის გაჭედვა ანალურ ხვრელში;
·         ნაწლავების მწვავე მოუნელებლობა;
·         პერიოტონიტი.

რისკის ფგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         მოხუცები;
·         ზურგის ტვინის დაავადებების ან ტრავმების მქონე პირები;
·         რამოდენიმეჯერ ნამშობიარები ქალები;
·         ანალური სექსის მქონე ადამიანები;
·         ადამიანები, რომელთა სამუშაო გულისხმობს სიმძიმის აწევას.

პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ნაწლავების დაავადებების დროული მკურნალობა;
·         ანალური ხვრელის კუნთების გასაძლიერებელი, სპეციალური ვარჯიშების გაკეთება;
·         სიმძიმის აწევის შეზღუდვა.

უნაყოფობა მამაკაცებში – რეალურად 45% შემთხვევებში უნაყოფობის მიზეზი სწორედ მამაკაცებშია

xr:d:DAGB0EEP1sk:33,j:9132598363561061803,t:24040811

უნაყოფობა მამაკაცებში – ეს არის მამაკაცის ორგანიზმის უუნარობა გაანაყოფიეროს ქალის კვერცხუჯრედი. რეალურად 45% შემთხვევებში უნაყოფობის მიზეზი სწორედ მამაკაცებშია.

მიზეზები
დაავადება შეიძლება გამოწვეული იყოს სხვადასხვა მიზეზებით.
გენეტიკური მიზეზები:
·         პირველადი ჰიპოგონადიზმი (განუვითარებელი სასქესო ორგანოები);
·         საკვერცხეების დაბადებიდან არარსებობა;
·         ანეიაკულაცია (სპერმის არქონა);
·         ასტენოზოოსპერმია (სპერმატოზოიდების არასაკმარისი მოძრაობა);
·         ოლიგოზოოსპერმია (სპერმაში სპერმატოზოიდების სიმცირე);
·         ოლიგოსპერმია (სპერმის სიმცირე);
·         ტერატოზოოსპერმია (ანომალიური სპერმატოზოიდების დიდი რაოდენობა);
·         აზოოსპერმია (სპერმაში სპერმატოზოიდების არარსებობა).
მამაკაცის უნაყოფობის მიზეზები შეიძლება იყოს ასევე:
·         ინფექციური დაავადებები (ყბაყურა, გრიპი, სიფილისი);
·         არასწორი კვება;
·         ხშირი გადაციება;
·         ჭარბი რენტგენული ან რადიოაქტიული დასხივება;
·         დაავადებები, რომლებიც არღვევს სისხლის მიწოდებას საკვერცხეში (ვარიკოცელე);
·         შარდსადინარის ფუნქციის დარღვევა;
·         წინამდებარე ან სათესლე ჯირკვლების დაავადებები.

მამაკაცებში უნაყოფობის სიმპტომები
ექიმების მიერ დადგინდა, რომ მამაკაცებში უნაყოფობის სიმპტომები არ არსებობს.

დიაგნოსტიკა
მამაკაცის უნაყოფობის დიაგნოსტიკისთვის ექიმი-ანდროლოგი ნიშნავს შემდეგი სახის გამოკვლევებს და ანალიზებს:
·         სისიხლის საერთო და ბიოქიმიური ანალიზი;
·         ციტოლოგიური გამოკვლევა;
·         პჯრ-დიაგნოსტიკა (პოლიმერაზული ჯაჭვური რეაქციის) ;
·         კულტურალური გამოკვლევა;
·         სპერმოგრამა;
·         სკროტუმის (სათესლე პარკების) დოპლერომეტრია;
·         სპერმის დათესვა;
·         წინამდებარე და სათესლე ჯირკვლების ულტრა-ბგერით გამოკვლევა;
·         საკვერცხეების დიაგნოსტიკურi ბიოპსია.

მამაკაცის უნაყოფობის მკურნალობა
მედიკამენტოზური მკურნალობა მოიცავს:
·         ანდროგენებს;
·         ქიმიოთერაპიულ პრეპარატებს;
·         რილიზინგ-ჰორმონებს;
·         იმუნომასტიმულიერებელ პრეპარატებს;
·         ანგიოპროტექტორებს;
·         ბიოგენურ პრეპარატებს;
·         ანტიესტროგენებს;
·         სასქესო ფუნქციის მაკორექტირებელ საშუალებებს.
ასევე ინიშნება სასქესო ორგანოების თანმდევი ინფექციის მკურნალობა:
·         ეთილოგიური (ტეტრაციკლინი, მაკროლიდები);
·         პათოგენეტიკური (ანტიმიკრობული საშუალებები);
·         ჰორმონალური;
·         ქირურგიული (ვარიკოცელეს მკურნალობა, სათესლე არხების გამტარუნარიანობის აღდგენა);
·         იმუნოლოგიური;
·         საერთო გამაჯანსაღებელი.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან მამაკაცები რომლებსაც:
·         ბავშვობაში გადატანილი აქვთ ყბაყურა;
·         გადატანილი აქვთ ვენეროლოგიური დაავადებები;
·         ძალისმიერი სპროტის წარმომადგენლები;
·         მაღალ ტემპერატურაზე მომუშავეები;
·         ველომრბოლელები.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         სწორი კვება;
·         სხეულის წონის კონტროლი;
·         თავისუფალი შიდა თეთრეულის ტარება;
ფიზიკური დატვირთვის გაკონტროლება.

უნაყოფობა ქალებში – დაავადება, რომელიც ხასიათდება უშვილობით აქტიური…

xr:d:DAGB0EEP1sk:36,j:3371368541833192500,t:24040811

უნაყოფობა ქალებში  – დაავადება, რომელიც ხასიათდება უშვილობით აქტიური სქესობრივი ცხოვრების პირობებში, რომელიც გრძელდება 1 წლის მანძილზე, ყოველგვარი ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენების გარეშე. ქალებს თვისებების მიხედვით უვლინდებათ პირველადი (ადრე ფეხმძიმობის არქონა) და მეორადი (ადრე ფეხმძიმობის ქონის შემდეგ ხელახლა დაფეხმძიმების შეუძლებლობა) უნაყოფობა. შემთხვევების 60%-ში უნაყოფობის მიზეზი ქალის ორგანიზმში დარღვევებია.

მიზეზები
უნაყოფობის ძირითადი მიზეზია კვერცხუჯრედის განაყოფიერების შეუძლებლობა და ასევე:
·         ოვულაციის დარღვევა (მენსტრუალური ციკლი გრძელდება 35 დღეზე მეტ ან 21 დღეზე ნაკლებ პერიოდზე);
·         საკვერცხეების დისფუნქცია;
·         ჰორმონალური დარღვევები (კუჭქვეშა და ფარისებრი ჯირკვლების პრობლემები);
·         ადრეული კლიმაქსი;
·         საშვილოსნოს მილების დაზიანება ან გამტარუუნარობა;
·         საშვილოსნოს ყელის ეროზია;
·         ენდომეტრიოზი;
·         სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები.

უნაყოფობის სიმპტომები
უნაყოფობის მთავარი სიმპტომი ქალებში არის დიდი ხნის მანძილზე, აქტიური სქესობრივი კავშირის ქონისას ბავშვის ჩასახვის შეუძლებლობა.

დიაგნოსტიკა
უნაყოფობის დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-გინეკოლოგი, რისთვისაც ნიშნავს შემდეგი სახის გამოკვლევებს და ანალიზებს:
·         სისხლის ანალიზს სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებების გამოსავლენად;
·         სისიხლის ანალიზს ჰორმონალური ფონის დასადგენად;
·         სასქესო სისტემის ულტრა-ბგერით გამოკვლევას;
·         ჰისტეროსალპინოგრაფია (საშვილოსნოს მილების გამტარუნარიანობის დადგენა);
·         ჰისტეროსკოპია (საშვილოსნოს ლორწოვანი გარსის შემოწმება).
პარალელურად ინიშნება ენდოკრინოლოგთან შემოწმება სპერმისა (სპერმოგრამა) და ფარისებრი ჯირკვლის შესაძლო პათოლოგიების დასადგენად მამაკაცში.

ქალებში უნაყოფობის მკურნალობა
მკურნალობა მოიცავს:
·         ქირურგიულ ჩარევას (ლაპაროსკოპია, ჰისტეროსკოპია);
·         ოვულაციის მასტიმულირებელ პრეპარატებს;
·         ფოლიკულების მასტიმულირებელ პრეპარატებს;
·         ძირითადი დაავადების მკურნალობას.
ზოგ შემთხვევაში ქალი დაფეხმძიმებას შეძლებს მხოლოდ ხელოვნური განაყოფიერების გზით.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფს მიეკუთვნებიან ქალბატონები, რომლებსაც აქვთ:
·         ენდოკრინული ან გინეკოლოგიური დაავადებები;
·         აწუხებთ ჭარბი წონა, ცხიმიანობა;
·         აქვთ არარეგულარული მენსტრუალური ციკლი;
·         ანამნეზში აღენიშნებათ პატარა მენჯის ორგანოების ანთებითი პროცესები;
·         გადატანილი აქვთ პატარა მენჯის ორგანოების ქირურგიული ოპერაციები.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         არასასურველი ფეხმძიმობის გამოსარიცხად, სქესობრივი აქტის დროს თავის დაცვის საშუალებების გამოყენება;
·         სასქესო ორგანოებისა და სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებების თანამედროვე მეთოდებით მკურნალობა;
·         სწორად კვება;
·         ჰიგიენის წესების დაცვა.

ფარისებრი ჯირკვლის ადენომა

ფარისებრი ჯირკვალი
#post_seo_title

ფარისებრი ჯირკვლის ადენომა წარმოადგენს კვანძს, რომელიც გამოიმუშავებს ჭარბი ოდენობით სეკრეციულ ჰორმონებს. აღნიშნული დაავადება მოიხსენიება აგრეთვე, როგორც ფარისებრი ჯირკვლის კეთილთვისებიანი სიმსივნე, რომლიც წარმოიქმნება ჯირკვლოვან ქსოვილებში. ხშირად ასეთი სიმსივნე განშტოებების გარეშეა, ამიტომ მას კიდევ ეძახიან  ტირეტოქსიკურ ადენომას.

გამოყოფენ აღნიშნული დაავადების შემდეგ სახეობებს:
·         ფარისებრი ჯირკვლის ფოლიკულარული ადენომა;
·         ფარისებრი ჯირკვლის ტოქსიკური ადენომა;
·         ნათელუჯრედოვანი;
·         აპილარული;
·         ოქსიფილური.

მიზეზები
·         პაციენტი გადაცილებულია 40 წელს;
·         მდედრობითი სქესის კუთვნილება;
·         არასასურველი ეკოლოგიური სიტუაცია;
·         გენეტიკა;
·         ფარისებრში არატოქსიკური კვანძის ფორმირება;
·         იოდის დაბალი შემცველობის რაონებში ცხოვრება;
·         დაზიაებები ყელის არეში;
·         ავტოიმუნური დაავადებები.
ადენომას ფორმირება ხდება В-უჯრედებისგან და ის სწრაფადგანვითარებადია შემთხვევების 10-35%-ის დროს, ხოლო  ჰისტოლოგიკური გამოკვლევის დროს ვლინება მისი ავთვისებიანობა. სხვა შემთხვევებში სიმსივნე კეთილთვისებიანია და მისი ქირურგიული გზით ამოკვეთა ჯანმრთელობისთვის საშიში არ არის.

ფარისებრი ჯირკვლის ადენომას სიმპტომები
·         გაღიზიანება, ცრემლიანობა;
·         ხასიათის ცვლილებები;
·         სიცხის აუტანლობა;
·         ყელის ხილული დეფორმაცია;
·         კომპრესიული სინდრომი (წნევის შეგრძნება);
·         ხუთვა;
·         ტოქსიკური ჩიყვის განვითარება;
·         ინფიცირებული ჰემატომები;
·         ჭარბი ოფლიანობა;
·         მშვიდ მდგომარეობაში ტახიკარდიის სიმპტომები;
·         მცირეოდენი ფიზიკური დატვირთვისას სწრაფი დაღლა;
·         კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მუშაობის დარღვევა;
·         არტერიული წნევის აწევა;
·         სხეულის ტემპერატურის აწევა;
·         მოდუნება.
ზოგიერთ პაციენტს ფარისებრი ჯირკვლის ადენომის ერთეული სიმპტომი ახასიათებს, ზოგს კი მთელი კომპლექსი. ყველაფერი დამოკიდებულია დაავადების ტიპსა და სტადიაზე.

დიაგნოსტიკა
ადენომას გამოსავლენად საჭიროა შემდეგი სახის ღონისძიებების ჩატარება:
·         ენდოკრინოლოგის კონსულტაცია;
·         ფარისებრი ჯირკვლის ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა, რათა განისაზღვროს კვანძების თვისება, ლოკალიზაცია და ზომები;
·         რადიოიზოტოპური სკანირების ჩატარება;
·         ჰორმონების და სისხლის ანალიზის გაკეთბა;
·         სისხლის საერთო ანალიზის აღება;
·         სისხლის ანალიზი გლუკოზის დასადგენად;
·         კვანძის ასპირაციული ბიოპსია;
·         გულის გამოკვლევა (ელ-კარდიოგრაფია, ექო-კარდიოგრაფია);
·         თირკმელების და ღვიძლის გამოკვლევა.

ფარისებრი ჯირკვლის ადენომას მკურნალობა
მკურნალობა მოიცავს:
·         ქირურგიულ ჩარევას (ფარისებრი ჯირკვლის ადენომის ამოკვეთა);
·         ტირეოსტატიკურ თერაპიას (პაციენტი იღებს ტიამაზოლს, კარბიმაზოლს, პროპიცილს);
·         პაციენტის ღია ცის ქვეშ ყოფნას;
·         ჰემითირეოიდექტომიას (ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებული ნაწილის მოცილება);
·         სპირტის ხსნარით ადენომას სკლეროზირებას;
·         რადიოაქტიური იოდით მკურნალობას.

საშიშროება
დიაგნოზის დასმისას საჭირო არ არის პანიკა. უმეტეს შემთხვევაში ადენომა არის კეთილთვისებიანი წარმოანქმნი და იშვიათად გადადის ავთვისებიან ფორმაში. მკურნალობის პროგნოზი პრაქტიკულად ყოველთვის დადებითია, აუცილებელია მიმართოთ პროფესიონალ ექიმს და დაიცვათ მისი ყველა რეკომენდაცია.

პროფილაქტიკა
·         ჯანსაღი ცხოვრების წესი;
·         ენდოკრინოლოგთან რეგულარული ვიზიტები;
·         ჰორმონალური პრეპარატების მიღებისას სიფრთხილე;
·         რეგულარული გაჯანსაღება სანატორიულ-საკურორტო ზონებში;
·         გარემოს მავნე ზეგავლენისგან თავის დაცვა.

წყლულოვანი კოჟრი

xr:d:DAGB0EEP1sk:41,j:9132598370719824581,t:24040812

წყლულოვანი კოჟრი – კანის ზედა ფენების გარქოვანებით გამოწვეული დაავადება, რომელიც ჩნდება კანზე ფიზიკური ზემოქმედებით ან ინტენსიური ხახუნით (მაგალითად მოჭერილი ფეხსაცმელი, წინდის გარეშე ფეხსაცმლის ტარება და ა.შ.)  ჭარბი ოფლიანობისას ოფლი არბილებს გარქოვანებულ კანს და წარმოიქმნება კოჟრი. გარქოვანებული ეპიდერმისის საფარქვეშ გროვდება ლიმფა და სწორედ ამიტომ, ასეთ კოჟრს უწოდებენ წყლულოვანს. როგორც წესი, კოჟრები გვხვდება ტერფებზე და ფეხის თითებზე.
არსებობს კოჟრების ორი ტიპი – მშრალი და სველი. წყლულოვანი კოჟრი წარმოადგენს დერმატოლოგიურ დაავადებას, რომელიც ჩვეულებრივ აღიქმება, როგორც არასერიოზული პრობლემა. თუმცა, მის მიმართ უყურადღებობის გამოჩენა იწვევს ნეგატიურ შედეგებს ზოგადად მთელი ორგანიზმისთვის.

მიზეზები
დაავადების ძირითადი მიზეზებია:
·         მუდმივად ხახუნის ზემოქმედება;
·         აღნულ კანის ნაწილზე ფიზიკური ზემოქმედება.
კოჟრის წარმოშობის მაპროვოცირებელი ფაქტორებია:
·         ბაღის იარაღებით მუშაობა;
·         მუსიკალურ ინსტრუმენტზე დაკვრა;
·         ვიწრო ფეხსაცმლის ტარება;
·         ტერფის დეფორმაცია;
·         დაავადებები, როგორიცაა: ტერფების სახსრების ართრიტი, ბურისტი, დეფორმირებული ოსტეოპოროზი, ბრტყელტერფიანობა, ფეხის ჩაქუჩისმაგვარი თითები და სხვა;
·         არასწორი სიარული;
·         სპროტული ვარჯიშები.

სიმპტომები
დაავადების მახასიათებელი სიმპტომებია:
·         ტკივილის შეგრძნება;
·         დაზიანებული კანის საფარი;
·         დაზიანებული კანის სითხით შევსება;
·         დაზიანებულ ადგილზე შეხებისას ტკივილი;
·         კოჟრის ბუშტუკის გაჩენისა და მისი გახეთქვის დროს ტკივილის შეგრძნება;
·         სიარულის დროს დისკომფორტი.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტირება ხდება შემდეგნაირად:
·         საჭიროა დერმატოლოგთან ვიზიტი და პაციენტის დათვალიერება;
·         შესაძლოა დამატებით საჭირო გახდეს ორთოპედის და რევმატოლოგის კონსულტაცია.

მკურნალობა
დაავადების მკუნრალობა მოიცავს:
·         კოჟრების ადგილების ანტისეპტიკური ხსნარით დამუშავებას და დამცავი სახვევის დადებას;
·         რეკომენდირებულია კოჟრისთვის განკუთვნილი სპეციალური საფენის დადება;
·         ტერფის დეფორმაციის შემთხვევაში ორთოპედიული მკურნალობის ჩატარება;
·         შესაძლებელია კრიოდესტრუქციული პროცედურის ჩატარება;
·         აქტუალურია ლაზერული მეთოდი, ელექტროკოაგულაცია  ან ქირურგიული ჩარევა.

საშიშროება
წყლულოვანი კოჟრი შესაძლოა გახდეს ინერვაციის ან სისხლის მიმოქცევის დარღვევის მიზეზი დაზიანებულ ადგილზე. დაავდებისგან სრული გამოჯანმრთელება აბსოლიტურად შესაძლებელია.

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         კომფორტული ფეხსაცმლის ტარება;
·         ინსტრუმენტებთან მუშაობისას ხელთათმანების გამოყენება;
·         სპეციალური დამცავი საფენების გამოყენება;
·         პირადი ჰიგიენის წესების დაცვა.

ჰემორაგიული ვასკულიტი

xr:d:DAGB0EEP1sk:43,j:3200231758942947848,t:24040812

ჰემორაგიული ვასკულიტი (შონლეინ-ჰენოხის პურპურა, რევმატული პურპურა, ალერგიული პურპურა) – სისტემური დაავადება, რომელსაც ახასიათებს წვრილი სისხლძარღვების ანთება.

მიზეზები
დაავადება ჩნდება ადამიანის ორგანიზმის იმუნური სისტემის დარღვევის შედეგად. ჰემორაგიული ვასკულიტის მიზეზებია:
·         მწვავე, ქრონიკული ბაქტერიალური ან ვირუსული ხასიათის ინფექციები (გრიპი, აივ-ინფექცია, სტრეპტოკოკები, სტაფილოკოკები);
·         გენეტიკური მიდრეკილება;
·         ორგანიზმის ინტოკსიკაცია ბიოლოგიური საწამლავებით, ქმიური ნივთიერებებით;
·         ორგანიზმის ძლიერი გდახურება, ან პირიქით – გადაციება;
·         მწერების ნაკბენი;
·         ზოგიერთ ვაქცინაზე ორგანიზმის ინდივიდუალური რეაქცია;
·         კანის თერმული დაზიანება (მზის დამწვრობა).

ჰემორაგიული ვასკულიტის სიმპტომები
დაავადებას ახასიათებს შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         ამონაყარი სხეულის სხვადასხვა ნაწილზე;
·         სახსრების ტკივილი (განსაკუთრებით ფეხების);
·         სახსრების შესიება და ჰიპერემია;
·         შეტევის მსგავსი ტკივილი მუცლის არეში;
·         ღებინება და დიარეა სისხლის თანხლებით;
·         კანის საფარის სიფერმკრთალე ან მოლურჯო ფერი;
·         სახის დასიება;
·         სისხლიანი შარდი;
·         არტერიული წნევის აწევა.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ექიმი-რევმატოლოგი. მკურნალობის ფორმის დასადგენად ინიშნება:
·         სისხლის საერთო ბიოქიმიური ანალიზი;
·         შარდის ანალიზი;
·         კალას ანალიზი;
·         იმუნოლოგიური გამოკვლევა;
·         კანის ბიოპსია;
·         მუცლის ღრუს ორგანოების ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა.
შესაძლოა საჭირო გახდეს ჰემატოლოგის კონსულტაცია.

ჰემორაგიული ვასკულიტის მკურნალობა
მკურნალობის პროცესი მოიცავს:
·         გლუკოკორტიკოიდებს;
·         ციტოსტატიკებს;
·         პლაზმოფარეზს;
·         ჰემოსორბციას;
·         არასტეროიდული, ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს.

დიეტა
მკურნალობის დროს რაციონიდან უნდა გამოირიცხოს ყველა ის პროდუქტი, რომელსაც შეუძლია ალერგიული რეაქციების გამოწვევა (შოკოლადი, ციტრუსი, ზღვის პროდუქტი, ქათამი, კვერცხი, თაფლი, თხილი) რეკომენდირებულია მხოლოდ მოხარშული პროდუქტის ჭამა.

საშიშროება
თუ არ მოხდება დაავადების დროული მკურნალობა, შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გართულებები:
·         თირკმლის და ღვიძლის უკმარისობა;
·         ფილტვისმიერი სისხლდენა;
·         მუცლის ღრუს აბსცესი;
·         პოლინეიროპათია;
·         ნაწლავის ინვაგინაცია.

პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         გადაციება-გადახურებისგან თავის დაცვა;
·         ქრონიკული და მწვავე ინფექციების კერების რეგულარული სანაცია;
·         იმუნიტეტის გაძლიერება;
·         ფიზიკური დატვირთვის კონტროლი.

თრომბოფლებიტი

xr:d:DAGB6Ox9z7A:3,j:1343622899493422153,t:24040908

თრომბოფლებიტი – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ვენების ანთება და იწვევს თრომბების განვითარებას.
გამოიყოფა დაავადების შემდეგი ფორმები:
·         ზედაპირული ვენების თრომბოფლებიტი;
·         ღრმა ვენების თრომბოფლებიტი.

მიზეზები
·         ვენების ქრონიკული უკმარისობა;
·         სისხლის მიმოქცევის მაღალი დონე;
·         ონკოლოგიური დაავადებები;
·         ინფექციური დაავადებები;
·         შინაგანი ორგანოების ანთებით პროცესი;
·         ჰორმონალური დარღვევები;
·         ალერგიული რეაქცია.

სიმპტომები
·         წვივის კუნთების ტკივილი, შეშუპება, შეხების დროს ტკივილი, კანის გალურჯება;
·         ვენების გამოვარდნა;
·         ტკივილი წელის არეში;
·         ტემპერატურის 39 გრადუსამდე აწევა, თრომბის ადგილას შეშუპება.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკას ატარებს ფლებოლოგი, რისთვისაც საჭიროა:
·         როევაზოგრაფია;
·         ვენების დოპლეროგრაფია;
·         ვენების დუპლექსური ანგიოსკანირება;
·         სისხლის საერთო ანალიზი.

მკურნალობა
·         არასტეროიდული, ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები;
·         ანტიკოაგულანტები;
·         რუტინის შემცველი პრეპარატები;
·         ფლებოტონიკი;
·         კომპრესული თეთრეული.

დიეტა
დაავადების მკურნალობისას საჭიროა დიეტის დაცვა, რომლის რაციონში შედის:
·         ნესვი, საზამთრო, ანანასი;
·         ხახვი;
·         ჯინჯერი, დარიჩინი.
უნდა გამოირიცხოს:
·         შავი მოცხარი, ასკილი;
·         ლობიო, ბარდა, სოიო.

საშიშროება
·         მსხვილი ვენების გაჭედვა;
·         თრომბის დაჩირქება;
·         სისხლის მოწამვლა;
·         განგრენა.

რისკის ჯგუფი
·         ვენების ვარიკოზული გაგანიერების მქონე ადამიანები;
·         სისხლის მიმოქცევის მაღალი დონის ადამიანები;
·         ჭარბწონიანები;
·         ნაკლებ მოძრავი ცხოვრების წესის მქონე ადამიანები;
·         მოხუცები.

პროფილაქტიკა
რეკომენდირებულია:
·         ვენების ვარიკოზული გაგანიერების დროული მკურნალობა;
·         ფეხმძიმე ქალებისთვის კომპრესული თეთრეული;
·         ფეხების დიდი ხნით დატვირთვისგან თავის შეკავება;
·         ფეხიფეხ გადადებული ჯდომისგან თავის შეკავება.

DIC-სინდრომი (დისემინირებული ინტრავასკულური კოაგულაცია) – სიმპტომები, მკურნალობა და პრევენცია

DIC-სინდრომი (დისემინირებული ინტრავასკულური კოაგულაცია) - სიმპტომები, მკურნალობა და პრევენცია
#post_seo_title

DIC-სინდრომი (დისემინირებული ინტრავასკულური კოაგულაცია) – სიმპტომები, მკურნალობა და პრევენცია

DIC-სინდრომი (დისემინებული, ინტრავასკულური კოაგულაცია) – დაავადება, რომელსაც ახასიათებს სისხძარღვებში სისიხლის მიმოქცევის დარღვევა, ფიბრინოლიტიკური და სისხლის მიმოქცევის სისტემის კომპონენტების გამოფიტვა, ტრომბოზისკენ და სისხლის შედედებისკენ მიდრეკილება, ორგანოებში მიკროცირკულაციის დარღვევა, რასაც მივყავართ მისი დისტროფიისა და დისფუნქციისკენ.

DIC-სინდრომის ძირითადი ნიშნები

  1. ტრომბოზი: სისხლის შედედების ანომალიების შედეგად წარმოიქმნება მცირე ზომის თრომბი, რომელიც სისხლის მიმოქცევას ხელს უშლის.
  2. სისხლის შედედების დარღვევა: სისხლის შედედების სისტემის გადატვირთვა ან პათოლოგიური აქტივაცია ხელს უწყობს სისხლდენის რისკს.
  3. ორგანოების დისფუნქცია: DIC ხშირად იწვევს ორგანოების შეუქცევად დისტროფიას, როგორიცაა თირკმლების, გულის და ფილტვების ფუნქციების დარღვევა.
  4. მიკროცირკულაციის დარღვევა: სისხლის ნაკადის პრობლემები იწვევს სხვადასხვა ორგანოებში მცირე სისხლძარღვების დაზიანებას.

მიზეზები
DIC-სინდრომი წარმოადგენს მეორად დაავადებას და წარმოიშობა ჰემოსტაზის პათოლოგიური პროცესების შედეგად. დაავადების წარმოშობის მიზეზებია:
·         ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების გართულებები;
·         ჭარბი სისხლდენა;
·         შოკური მდგომარეობა;
·         სისხლძარღვების ჰემოლიზი, არათავსებადი სისხლის გადასხმისას;
·         სისხლის მიმოქცევის გასაზრდელი პრეპარატების დიდი ხნით მიღება;
·         სამეანო პათოლოგიები (პლაცენტას ხელით მოცილება, ნაყოფის გარშემო არსებული წyლით ემბოლია);
·         ავთვისებიანი წარმონაქმნების გართულება.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         კანის მცირედი დაზიანებისას დიდი რაოდენობით სისხლდენა (დაავადების საწყის ეტაპზე);
·         ჰემორაგიული გამოვლინებები (შინაგანი და გარეგანი სისხლდენა);
·         სისხლძარღვებში თრობმის წარმოქმნა;
·         ცხვირიდან, კუჭ-ნაწლავიდან, ფილტვებიდან სისხლდენა;
·         სისხლჩაქცევებისა და სილურჯეების გაჩენა;
·         არტერიული წნევის დაცემა;
·         სწრაფი დაღლა;
·         ხრინწი ფილტვებში.

დიაგნოსტიკა
დაავადების სინდრომების დიაგნოსტიკისთვის ექიმი-ჰემატოლოგი ატარებს სისხლის საერთო და ბიოქიმიურ ანალიზს, სისიხლის პლაზმაში შიდასისხლძარღვების სისხლის მიმოქცევის მარკერების განსაზღვრის მიზნით.

მკურნალობა
დაავდების აუცილებელი მკურნალობა მოიცავს:
·         დაავადების გამომწვეწი ძირითადი მიზეზის მკურნალობა;
·         ტრანსფუზიური თერაპია (პლაზმის გადასხმა);
·         მარილიანი ხნარები;
·         პოლიგლუკინი;
·         ალბუმინის ხსნარი;
·         ჰეპარინის შიდა, წვეთოვანი შეყვანა.

საშიშროება

დაავადების უყურადღებოდ დატოვების შემთხვევაში შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სახის გართულებები:
·         ორგანიზმის ინტოკსიკაცია;
·         ტრომბოჰემორაგია;
·         მეორე ხარისხის სისხლდენა;
·         ღვიძლისა და თირკმლის უკმარისობა;
·         ჰემორაგიული შოკი.
შემთხვევების 30%-ში (განსაკუთრებით დაავადების მწვავე მინდინარეობის დროს) დგება ლეტალური შედეგი.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         ადამიანები, რომლებსაც აღენიშნებათ ანტითრომბინი III-ის დაბალი დონე;
·         ერითროციტოზით დაავადებული ადამიაენბი;
·         მოხუცები;
·         ქრონიკული დაავადებების მქონე ადამიანები (პიელონეფრიტი, შაქრიანი დიაბეტი).

პროფილაქტიკა
დაავდების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ინფექციურ-სეპტიკური დაავადებების შეჩერება და დროული მკურნალობა;
·         ჰემოდიმანიკის, წყალ-ელექტროლიტური და მჟავა-ტუტოვანი ბალანსის კონტროლი;
·         ოპერატიული ჩარევისას ტრავმატულობის მაქსიმალურად შემცირება.

ადამიანის პაპილომას ვირუსი

xr:d:DAGB6Ox9z7A:7,j:2079961437674468114,t:24040908

ადამიანის პაპილომას ვირუსი – დაავადება, რომელიც კანზე ჩნდება მეჭეჭებისა და პაპილომების სახით. მეჭეჭები შეიძლება გაჩნდეს შინაგან ორგანოებზეც (ყველაზე ხშირად შარდის ბუშტზე და ხმის იოგებზე).
პაპილომას ვირუსი ქალების უფრო აწუხებთ, ვიდრე მამაკაცებს. დამტკიცებულია, რომ დედამიწაზე ყოველი მეორე ქალი ეჯახება ამ პრობლემას.
დღეისათვის გამოიყოფა ვირუსის 100-ზე მეტი ნაირსახეობა. ვირუსი შეიძლება დაიყოს ჯგუფებად:
·         დაბალი რისკის ჯგუფი (ადამიანის პაპილომას ვირუსი 6, 11);
·         მაღალი რისკის ჯგუფი (ადამიანის პაპილომას ვირუსი 16, 18, 31, 33, 35), რაც იწვევს საშვილოსნოს ყელის კიბოს.

მიზეზები
ვირუსი გადადის კანთან ან ლორწოვან გარსთან შეხებისას. დაავადების ძირითად მიზეზს წარმოადგენს ვირუსის მატარებელთან სქესობრივი კონტაქტი.
დაავადების წარმოშობაზე მოქმედებს შემდეგი ფაქტორები:
·         დაბალი იმუნიტეტი;
·         ალკოჰოლის ჭარბი გამოყენება;
·         კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის პრობლემები.

სიმპტომები
დაავადებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი სახის სიმპტომები:
·         სხვადასხვა ზომის მეჭეჭების  (პაპილომების) წარმოქმნა;
·         კონდილომების წარმოქმნა – ვარდისფერი შეფერილობის წანაზარდები;
·         ტკივილისა და წვის შეგრძნება გენიტალიის არეში;
·         საზარდულის არეში ლიმფური კვანძების გადიდება.
დაავადების სირთულე იმაშია, რომ ის შეიძლება მიმდინარეობდეს სიმპტომების გარეშე, ანუ ვირუსი არ ვლინდება კანზე, ის არის კანის სიღრმეში და ლორწოვან გარსში.

დიაგნოსტიკა
დაავადების დიაგნოსტიკისთვის ექიმი-ვენეროლოგი ატარებს:
·         ციტოლოგიურ გამოკვლევას;
·         პჯრ-დიაგნოსტიკას (პოლიმერაზულ-ჯაჭვური რეაქციის, მოლეკურალრული დიაგნოსტიკა);
·         ბიოფსიას.

მკურნალობა
დაავადების მკურნალობას ატარებს ექიმი-ვენეროლოგი, უროლგი მკურნალობს მამაკაცებში სასქესო ორგანოებზე არსებულ ვირუსს, გინეკოლოგი – ქალებში, პროქტოლოგი – უკანა ტანის, ანუსის არეში.
მკურნალობა მოიცავს:
·         წარმონაქმნების ლაზერული გზით მოცილებას;
·         ელექტროკოაგულაციას (მაღალი ტემპერატურით მოციელბა);
·         ინტერფერონის ბლოკდას;
·         წანაზარდების რადიოტალღური გზით მოცილებას.
პაპილომას ვირუსის მე-16 და მე-18 ტიპები არ ექვემდებარება მკურნალობას.

საშიშროება
ადამიანის პაპილომას ვირუსი მამაკაცებში ნაკლებ საშიშია, ვიდრე ქალებში. მაღალი რისკის ჯგუფის ვირუსი იწვევს კიბოს დაავადების განვითარებას:
·         ქალებში – საშვილოსნოს ყელის კიბოს;
·         მამაკაცებში – სასქესო ორგანოს კიბოს.

რისკის ჯგუფი
რისკის ჯგუფში შედიან:
·         ადამიანები, რომლებმაც სქესობრივი ცხოვრება ადრეულ ასაკში დაიწყეს;
·         ადამიანები, რომლებიც ხშირად იცვლიან პარტნიორს.

პროფილაქტიკა
დაავადების პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია:
·         ვაქცინაცია «გარდასილით»;
·         იმუნიტეტის გაძლიერება.

აეროოტიტი: სიმპტომები, მიზეზები და მკურნალობა

აეროოტიტი: სიმპტომები, მიზეზები და მკურნალობა
#post_seo_title

აეროოტიტი: სიმპტომები, მიზეზები და მკურნალობა

აეროოტიტი – არის შუა ყურის ლორწოვანი გარსის ან მისი ელემენტების ანთება, რომელიც ვითარდება ბაროტრავმის შედეგად (ჰაერის შემცველი ორგანოების კედლების მექანიკური დაზიანება). აეროოტიტი – მფრინავების და მყვინთავების პროფესიონალური დაავადებაა, თუმცა შეიძლება იყოს არაპროფესიონალური დაავადებაც.

აეროოტიტი ძირითადად ვითარდება ბაროტრავმის შედეგად, რაც იმას ნიშნავს, რომ ჰაერის შემცველი ორგანოების კედლები მექანიკურად ზიანდება ჰაერის წნევის სწრაფი ცვლილების დროს. მაგალითად, მფრინავებში ეს ხდება, როდესაც ისინი ძრავის აფრენის ან დაშვებისა და წნევის ცვლილების შედეგად განიცდიან ყურის წნევის სხვაობას. მსგავსი ეფექტები შეიძლება ასევე შეინიშნოს მყვინთავებში, როცა წყლის დინამიკაში მათ უწევთ სწრაფი სიღრმეების შეცვლა.

მიზეზები
აეროოტიტის მიზეზებია:
·                     წნევის ცვლილება, რის შედეგადაც შუა ყურში წარმოიქმნება დაჭიმულობა ან დაფის აპკის გაბერვა;
·                     მექანიკური ტრამვები, რის გამოც ხდება დაფის აპკის სტრუქტურის მიკრო ან მაკრო დაზიანება და მისი სისხლძარღვების მთლიანობის დარღვევა.
აეროოტიტის განვითარებას ხელს უწყობს:
·                     გაციება;
·                     ალერგია;
·                     ცხვირით სუნთქვის გართულება;
·                     იმუნიტეტის დასუსტება.

აეროოტიტის სიმპტომები
აეროოტიტის სიმპტომები ვლინდება შემდეგი სახით:
·                     ყურის ტკივილი;
·                     ყურის დაგუბება;
·                     სმენის დაქვეითება;
·                     გამოხატული სიყრუე;
·                     ვესტიბულარული დისფუნქცია;
·                     თავბრუსხვევა;
·                     მდგრადი სიყრუე, რომელმაც შეიძლება გამოჯანმრთლების შემთხვევაში გაიაროს;
·                     მოძრაობის კოორდინაციის დარღვევა;
·                     ტემპერატურის აწევა;
·                     ორგანიზმის საერთო ინტოქსიკაცია.

დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკისთვის აუცილებელია:
·                     ოტოლარინგოლოგთან შემოწმება;
·                     ენდოსკოპიური გამოკვლევა;
·                     ყურის ულტრა-ბგერითი გამოკვლევა;
·                     ბაქტერიოლოგიური დათესვა;
·                     ყურის ან ფილტვის ნაწილის რენტგენოგრაფია.

აეროოტიტის მკურნალობა
მკურნალობა მოიცავს:
·                     სასმენ ხვრელში სპირტიანი ხსნარის ტამპონის შეყვანას;
·                     ანტიბიოტიკების მიღებას;
·                     სასმენ მილში პოლიცენტრის მიმართულებით ჰაერის დაბერვას;
·                     ქირურგიულ ჩარევას;
·                     მირინგოპლასტიკას;
·                     ტიმპანოპლასტიკას;
·                     რეკონსტრუქციულ ოპერაციებს (სასმენი ნიჟარის იმპლანტაცია, სტაპედოპლასტიკა);
·                     პაციენტების სამსახურიდან გათავისუფლებას, თუ მათი სამუშაო უკავშირდება ფრენას, წყალქვეშა საქმიანობას, მიწიდან 20 მეტრზე ზემოთ ასვლას და ა.შ.

საშიშროება
აეროოტიტი გართულებების გარეშე და სრულად იკურნება, ხდება სმენის აღდგენაც.  მე-3 და მე-4 ხარისხის აეროოტიტმა შეიძლება მიგვიყვანოს ყურის დაფის აპკზე ნახვრეტების გაჩენამდე, რაც სრული სიყრუით და შესიებული წარმონაქმნების გაჩენით მთავრდება. აეროოტიტის გართულებები იყოფა მათი სირთულის მიხედვით:
·                     მსუბუქი (სერიოზული ანთბითი პროცესის თანხლებით);
·                     საშუალო (ჩირქოვანი ოტიტის თანხლებით);
·                     მძიმე სტადია (კატარალური და ჩირქოვანი ლაბირინტიტის განვითარება).

პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკისთვის რეკომენდირებულია
·                     გადაციებისგან თავის დაცვა;
·                     გაციების და ანთებით პროცესების დროული მკურნალობა;
·                     იმ პაციენტების მხრიდან სამუშაოზე უარის თქმა, რომელთა პროფესიული საქმიანობა იწვევს აეროტიტს;
·                     ჯანსაღი ცხოვრების წესი;
·                     ოტოლარინგოლოგთან რეგულარული ვიზიტი.

შენიექიმი
sheniekimi.ge · PHIG
გამარჯობა 👋
სასურველი სერვისი აირჩიეთ ქვემოთ
⚡ გადაუდებელი შემთხვევა?
მყისიერი სამედიცინო დახმარება
📞 112
🩺
სიმპტომების შეფასება
150 კლინიკური სცენარი · WHO · AHA · NICE · 29 CDR
💉
ვაქცინაციის კალენდარი
WHO · ECDC · NCDC საქართველო 2025
💊
დანამატების შემოწმება
supplement.ge — 2,095 ინგრედიენტი
ℹ️ეს სისტემა ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. ყოველი გადაწყვეტილება დაფუძნებულია WHO, AHA, NICE, BTS სახელმძღვანელოებზე. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
პირადი ინფორმაცია
სიმპტომების ზუსტი შეფასებისთვის შეიყვანეთ ასაკი და სქესი
👤სავალდებულო
📏 ანთროპომეტრია
სიმაღლე · წონა · BMI — არასავალდებულო
🩺 სასიცოცხლო მაჩვენებლები
წნევა · პულსი · ტემპერატურა · SpO2 — არასავალდებულო
ნორმა: 90–129
ნორმა: 60–100
36–37.2
12–20
≥95%
სიმპტომების შეფასება
აირჩიეთ სცენარი სისტემის მიხედვით
🔍
კითხვა 1 / 1
📋 მტკიცებულებითი საფუძველი
World Health Organization (WHO) — IMAI სახელმძღვანელო
American Heart Association (AHA) / ACC
National Institute for Health and Care Excellence (NICE)
ICD-11 (2025) · World Health Organization
ეს ინსტრუმენტი ახდენს ტრიაჟს — არა დიაგნოზს. სიმპტომები შეიძლება მიუთითებდეს — ეს არ ნიშნავს, რომ დაავადება გაქვთ. ექიმის კონსულტაცია სავალდებულოა.
📰 სიახლეები ყველა ›
ვაქცინაციის კალენდარი
აირჩიეთ ასაკობრივი ჯგუფი
WHO ECDC NCDC 2025
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
ასაკობრივი ჯგუფი
📚წყარო: NCDC საქართველო 17.09.2025 · WHO · ECDC
📰 ვაქცინაციის სიახლეები ყველა ›
დანამატების შემოწმება
გადადით supplement.ge-ზე და შეამოწმეთ ნებისმიერი პროდუქტი
SUPPLEMENT.GE
საქართველოს სასურსათო დანამატების უსაფრთხოების შემოწმების სისტემა
📊 2,095 ინგრედიენტი 📦 688 პროდუქტი
supplement.ge-ზე გადასვლა
ახალი ფანჯარა გაიხსნება
რას შეგიძლიათ შეამოწმოთ
🔬
ინგრედიენტის შემოწმება
NIH · EU · FDA · Health Canada მონაცემები
📷
ეტიკეტის სკანირება
AI ამოიცნობს ყველა ინგრედიენტს ფოტოდან
🌍
ქვეყნის მიხედვით სტატუსი
რეგულაცია 14 ქვეყანაში — აშშ, ევროკავშირი, კანადა
⚠️
წამალთან ინტერაქცია
აუცილებელი გაფრთხილებები მიმდინარე მკურნალობისას
✅ supplement.ge — საქართველოში ერთადერთი სრული სისტემა დანამატების უსაფრთხოების შესაფასებლად, PHIG-ის (საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ინსტიტუტის) კონტროლით.
Verified by MonsterInsights