ცხენოსანი ლიზა ფიცხელაური ჯუთადან –  „ცხენის ზურგზე გავიზარდე, მასთან ურთიერთობა ჯანმრთელობაა!“

თითქმის ცხენის ზურგზე გავიზარდე და ცხენს რომ დავატარებდი, არ გამჭირვებია ცხენზე ჯდომა. მამა-ბიძებიც მხედრები იყვნენ. დოღში იღებდნენ მონაწილეობას და ყოველთვის პირველები იყვნენ. ლექსიც კი დაუწერეს ქალებმა…“ – ამბობს ლიზა ფიცხელაური

ბევრს ფიქრობს და ვერ ამოხსნა, რატომ უკვირს ხალხს ცხენზე ამხედრებული ქალის ნახვა. მისთვის ცხენი ერთგული მეგობარი, დამხმარე, გადაადგილების მთავარი საშუალებაა