“- მე, ლევან წულაძე, ვარ ქართული თეატრის ქართველი რეჟისორი.
მოგონება ბავშვობიდან…
– მახსოვს, როგორ მომნათლეს სვეტიცხოველში, ძალიან პატარა ვიყავი, 3-4 თვის. შეიძლება არ მახსოვს და დამესიზმრა. იესოს ხატი მახსოვს და ორი ბავშვი, რომელიც იქ თამაშობდა. ტირილი არ მინდოდა, მაგრამ მაინც დავიწყე და ნათლიაჩემის ხმა გავიგონე – აი, დაიწყო ახლა ტირილიო. ეს რატომღაც ასე მახსოვს…
ჩემი სუპერ ძალა…
– ჩემი წონა, რომელიც ახლა ცოტა შევამცირე, მაგრამ 6 თვის წინ რომ დავტაკებოდი ამ კარს, გავანგრევდი. სხვა სუპერ ძალები არ მაქვს. კეთილი ღიმილი მაქვს (იცინის).
ჭოლა…
– ჭოლას იმიტომ მეძახიან, რომ მამაჩემსაც ჭოლას ეძახდნენ, პასპორტში სხვა სახელი ეწერა. სკოლაში რაღაც პერიოდი მამის სახელებს ვეძახდით ბიჭები ერთმანეთს და მე შემრჩა, რადგან მომწონდა ეს სახელი. მერე მამა გარდაიცვალა და მეამაყება, რომ რაღაცნაირად ვაგრძელებ მის არსებობას.
როდესაც ბაბუა გავხდი…
– უიმე, აირია ყველაფერი. ჩემი შვილიშვილი ჩემთან რომ მოდის, ვშეშდები. მორიდებული, მშიშარა ბაბუა ვარ.
მენატრება…
– ჩემი მეგობრები, რომლებიც აღარ არიან ცოცხლები, ბავშვობის მეგობრები. სამყაროს მეორე ნაწილზე არიან, დროს ატარებენ და ვიცი, რომ ერთ დღეს მეც შევუერთდები მათ, ამიტომ ძალიან ტკივილით არ განვიცდი ამ ამბავს, რადგან ვიცი, რომ მომავალში შესანიშნავი შეხვედრა გველოდება.
რეჟისორობა მეგონა…
– რაც მეგონა რეჟისორობა, ის აღმოჩნდა, ოღონდ ამას 15 წლის მერე მივხვდი. რთული და შესანიშნავი პროფესია.
მარტო მე ვიცი…
– ვიცი კი საერთოდ რამე? სოკრატეს მიხედვით, მე ვიცი ის, რომ არაფერი არ ვიცი.
ძველ სახლში რემონტს რომ ვაკეთებდით, რადიატორის უკან წერილი ვიპოვე, პატარაობისას საკუთარი თავისთვის მიმიწერია: „ლევან, იცოდე, მე ყველაფერი მესმის“. ეს მარტო მე ვიცი.
ჩემი თავგადასავალი იწყება…
– არ ვიცი, შეიძლება ჯერ არ დაწყებულა, ყველაფერი წინ მაქვს. შეიძლება ზეგ მეკობრე გავხდე, ბავშვობისას ვოცნებობდი, გემზე ვიქნებოდი ცნობილი კორსარი ლევანა. შეიძლება ამ თეატრიდან დაიწყო, ან პირველი, მეორე ან მესამე თეატრიდან… ყოველ პიესასთან ერთად, ახალი თავგადასავალი იწყება.
შთაგონება რომ მხოლოდ ერთი ადამიანი იყოს…
– მეუღლე, ჩემი შვილი და დედაჩემი, რომელიც ზემოდან გვიყურებს… რომელია, არ ვიცი. სამივე იქნებოდა ერთ პიროვნებაში გაერთიანებული.
