XVII საუკუნეში შავი ჭირის ეპიდემიების დროს ევროპელი ექიმები განსაკუთრებული სამოსით იცავდნენ თავს ინფიცირებულებისაგან. მათი კოსტიუმის ყველაზე გამორჩეული ნაწილი იყო გრძელი, ყვავის ნისკარტის ფორმის ნიღაბი, რომელიც სურნელოვანი მცენარეებითა და სხვა არომატული ნივთიერებებით იყო აღსავსე. ისინი ფიქრობდნენ, რომ ცუდი სუნი დაავადების გამომწვევი მავნე ჰაერის ნიშნი იყო.
მედიცინური ზოგადი მოსაზრება იმ დროს საფუძველზე ეყო მიაზმურ თეორიაზე, რომელიც ითვლებოდა, რომ ავადმყოფობა დაბინძურებული ჰაერით ვრცელდებოდა. როგორც ისტორიკოსები აღნიშნავენ, “ექიმები ფიქრობდნენ, რომ სასიამოვნო სუნი მავნე ჰაერის ზემოქმედებას შეამცირებდა.” ნიღბის გრძელი ნაწილი ზუსტად ამ მიზნით იყო დიზაინერი — ჰაერი მის გავლისას გაჯერებული უნდა მოხდეს სურნელოვანი ნივთიერებებით.
ჭირის ექიმის სამოსი მხოლოდ ნიღაბით არ შემოიფარგლებოდა. ექიმები ატარებდნენ ცვილით დამუშავებულ მოსასხამებს, ხელთათმანებს, ქუდებს და მინებს — სხეულის თითქმის სრულ დაფარვას. სამედიცინო პროგრესის პერსპექტივიდან მოხდა, რომ ამ სამოსის ზოგიერთი ელემენტი, მათ შორის დახურული სხეული, შესაძლოა რწყილების ნაკბენისგან ნაწილობრივი დაცვა მომცემოდა — მენტალიტეტის მიუხედავად, რომელზეც აგებული იყო მთელი სისტემა.
სრული ინფორმაცია: Ambebi.ge
QR კოდი
სტატიის ციტირება
შენი ამბები. (2026). ჭირის ექიმების უცნაური ნიღაბი: მიზეზი და აგებულება. 22 ოქტომბერი, 2026. https://sheniekimi.ge/ambebi/ჭირის-ექიმების-უცნაური-ნ/
