თუ ადამიანი მუდმივად გაღიზიანებული და გაბრაზებულია, ეს პირველი ნიშანია იმისა, რომ მას ბოროტი სული აკონტროლებს.
რისხვა არის ძალა, რომლითაც დემონები იკვებებიან.
ადამიანი, რომელმაც გულში რისხვა ჩაუშვა, ვეღარ უსმენს ღმერთს. და თქვენ ადვილად კონტროლდებით ბოროტი სულების მიერ. ბნელი ძალები ბოროტები არიან და ისინი ბოროტი ენერგიებით იკვებებიან.
ეს იწვევს გონების დაბინდვას: ჩნდება ბოროტება, დაგმობა და ცოდვების ჩადენის სურვილი. ადამიანი იწყებს განსჯას, დაგმობას და ცილისწამებას – დემონს ეს უყვარს, რადგან,
ის ასეთი მანკიერებებით იკვებება.
როდესაც ადამიანი ცოდვებს სჩადის, ის მაშინვე ვერ ხვდება ამას – ფიქრობს, რომ სწორად იქცევა, მაგრამ დემონი ამით სარგებლობს. ასე აკავებს დემონი ადამიანს და როდესაც განკითხვა მოვა, ასეთი ადამიანი ვერ შეძლებს სამოთხეში ასვლას, არამედ ჯოჯოხეთში ჩავა და იქ ბნელ ძალებს ემსახურება და იტანჯება.
როდესაც ადამიანს ბოროტი ძალები აკონტროლებენ, ის ამას ვერ ხვდება და ჩვეულებრივი ცხოვრებით ცხოვრობს, ხოლო მისი სული თანდათან ბინძურდება და უკან იხევს. მას უკან დაბრუნება სურს, მაგრამ არ შეუძლია, რადგან სხვა ადამიანები უკვე მართავენ. ისინი კარგავენ პატიებისა და სიხარულის განცდის უნარს, რადგან დემონი გულს ამკაცრებს და ამძიმებს.
ასეთ გულში დამკვიდრებული სიამაყე კარნახობს საკუთარ წესებს: „რატომ უნდა ვაპატიოთ?“ – და ადამიანი სჯერა ამ მანკიერი აზრების, ვერ ხვდება, რომ თავად არ საუბრობენ.
შედეგად, მათში არსებული ბოროტება მრავლდება და ისინი კიდევ უფრო უარესდებიან, რადგან სულისა და სიყვარულისგან დაცლილი გული ხდება კარი, საიდანაც ბოროტი ძალები შედიან.
როდესაც ადამიანს სიბნელე მართავს, ისინი სხვების კონტროლისკენ ისწრაფვიან. ასეთი ადამიანები შედიან სხვა ადამიანების ცხოვრებაში, ცდილობენ საკუთარი წესების დაწესებას, რჩევებსა და განსჯას იძლევიან, რისი გაკეთებაც თავად არ შეუძლიათ. ძალაუფლებისა და ჩაგვრის წყურვილით აღსავსე ადამიანი აღარ ემსახურება ღმერთს, არამედ ემსახურება ბნელ ძალებს, არ იცის, რომ მათი მონა გახდა.
ლოცვის ნაკლებობა და მონანიების სურვილის არქონა დემონური შეპყრობილობის კიდევ ერთი ნიშანია. დემონი ჩურჩულებს: „შენ არაფერი გაქვს მონანიებისთვის, ცოდვები არ გაქვს“ და ლოცვა არასასურველი ხდება. ვინც არ ლოცულობს, არ ცდილობს თავისი სულიერი სახლის განწმენდას; ვინც არ მოინანიებს, მას ცოდვით ავსებს.
დემონს უყვარს ასეთი მოუსვენარი და ლოცვის გარეშე მყოფი ადამიანები, რადგან მონანიების გარეშე ადამიანი ვერ ახერხებს თავისი სულის მოწესრიგებას, სუსტდება და დაუცველი ხდება.
როდესაც ადამიანი იწყებს საკუთარი თავის განწმენდას და ჭეშმარიტების გზაზე დადგომას, ეს დემონებისთვის წამგებიანია და ისინი ყველანაირად ცდილობენ, რომ ისინი გზას აცდინონ, ძველი ჩვევების გამოყენებით. ღვთისკენ მიმავალი გზა განსაცდელებითაა მოფენილი: რაც უფრო ახლოსაა სინათლესთან, მით უფრო ძლიერია ცდუნებები.
უფალი აფრთხილებს: თუ ადამიანი განწმენდს თავის სულს ცოდვისგან, მაგრამ არ ავსებს მას ღმერთით, ბოროტება დაბრუნდება და მდგომარეობა კიდევ უფრო უარესი იქნება. სახარება ამბობს: „როდესაც არაწმინდა სული გამოვა კაცისგან… ის ბრუნდება… და პოულობს თავის სახლს მიტოვებულს… და თან წაიყვანს შვიდ სხვა სულს, რომელიც მასზე უფრო ბოროტია… და მისი სამყოფელი უარესი ხდება, ვიდრე პირველი“ (მათე 12:43-45).
თუ დაბრკოლდით, ნუ შეგეშინდებათ თქვენი დანაშაულის აღიარების და გულწრფელად მოინანიოთ. აღიარე შენი ცოდვა და აღარ გაიმეორო ის – მაშინ ცოდვა შეწყვეტს შენს დაუფლებას და მისი ხსოვნა გაქრება.“ (სქემა-არქიმანდრიტი ილი ნოზდრინი).
„ჩვენ უნდა ვიცოდეთ, როგორ ამოვიცნოთ დემონების ყოფნა ჩვენს გულებში, რადგან თუ არ ვიცოდეთ, როგორ ამოვიცნოთ მათი ყოფნა, ვერ შევძლებთ მათ წინააღმდეგ ბრძოლას. იცოდე, რომ ყოველ ჯერზე, როცა გაბრაზდები, წყევლი ან ებრძვი შენს ახლობლებს, როცა ბოროტება და სიძულვილი დუღს შენს გულში – იცოდე, რომ დემონები მოქმედებენ შენს გულში.
გონს მოეგე, ჯვარი
გადაიწერე და დაიწყე ბრძოლა დემონების წინააღმდეგ.“
(წმ. ლუკა).
წყარო: ნანა ქომეთიანი
